แรมจันทร์เกิดมาร่าน

แรมจันทร์เกิดมาร่าน

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-19
โดย:  กาสะลองยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
90บท
19.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

“ปล่อยตัวตามสบายนะครับ” เอามือดันต้นขาด้านในของหล่อนให้แบะอ้า ดึงเป้ากางเกงว่ายน้ำผ้ายืดบางๆ เบี่ยงไว้ตรงซอกขา เห็นร่องสวาทเป็นพูนูน เบียดกันแน่น ปลิ้นทะลักออกมาอวดความอะร้าอร่ามเต็มตา มองแล้วน่าเลียสุดๆ “อ๊ะ… อ๊าย… ” แรมจันทร์สะดุ้งคราง เมื่อลิ้นของจอร์ช สอดเสียบเข้ามาในรอยแยะแย้มของความเป็นสาว เขากดลิ้นลึกลงในร่องร่องสวาท ฉั่วๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ จอร์ชใช้ลิ้นเฉาะรัว ขึ้นๆ ลงๆ ตามแนวยาวของร่องกลีบเผยออ้า ลากเลียเป็นจังหวะยาวๆ ขึ้นมาตามแนวยาวของร่อง ตาเหลือบขึ้นมองหน้าแรมจันทร์ เมื่อหล่อนทำหน้าเสียว เขาก็รีบกดขยี้ปลายลิ้นย้ำๆ ที่เม็ดติ่งด้านบน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1

             

ความลับ

ของแรมจันทร์

4P Swinging

ผู้​เขียน

อาลีจันโด

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

ของเธอ

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว*

ด้วยความ ‘สงสัย’ ในพฤติกรรม ‘ลับ’ ของผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งที่แอบมีกิจกรรมลับๆ ชวนให้สงสัย เร่งเร้าให้เด็กหนุ่มคนหนึ่ง อยากพิสูจน์ความจริงจนต้อง ‘แอบดู’ ก่อนจะได้รับรู้ความจริงอันเหลือเชื่อ… แทบช็อค

มันเป็นความจริงอันแสนเจ็บปวด ด้วยใครจะคาดคิดว่า ‘คนใกล้ตัว’ จะทำเรื่องบัดสีเช่นนี้

ความลับ

ของแรมจันทร์

4P Swinging

         “นพ… แม่ว่าจะหางานทำอีกแรง จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อแกที่ต้องทำงานหาเงินอยู่คนเดียว”

‘แรมจันทร์’ เปรยออกมาเหมือนขอความเห็นกับลูกชาย ด้วยทุกวันนี้ ‘บุญเชิด’ ผู้เป็นสามีของหล่อนเดินทางไปทำงานเป็นกรรมกรก่อสร้างที่ประเทศไต้หวันได้ปีกว่าๆ ทุกวันนี้หล่อนอาศัยอยู่ในบ้านเช่าหลังหนึ่ง สองคนลำพังกับลูกชายวัยสิบแปด มีชื่อว่า ‘นพดล’

“จะดีหรือครับแม่”

ลูกชายกล่าว รู้ว่ามารดาเป็นคนขยันทำงาน เข้าใจความรู้สึกของแม่บ้านที่ต้องใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บ้านทั้งวันมาปีกว่าๆ ว่าอาจจะเกิดความเบื่อหน่ายเป็นธรรมดา

นพดลรู้ว่าอันที่จริงมารดาของตนไม่ได้อยากอยู่บ้านเฉยๆ แต่เป็นเพราะว่าบุญเชิดผู้เป็นพ่อได้สั่งเอาไว้ก่อนที่จะเดินทางไปทำงานที่ประเทศไต้หวัน

         ‘แรมจ๋า… เอ็งอยู่บ้านเลี้ยงลูกก็ดีแล้ว… ไม่ต้องออกไปทำงาน ดูแลลูกเราให้ดี เรื่องทำงานหาเงินปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพี่เอง’

         เป็นคำพูดของบุญเชิด ที่สั่งเอาไว้ก่อนวันเดินทางไปทำงานที่ประเทศไต้หวัน ทำให้แรมจันทร์ต้องทำงานอยู่บ้านตลอดปีที่ผ่านมา ในระหว่างที่สามีไม่อยู่

         “แม่จะไปทำงานอะไรครับ”

นพดลถามมารดาด้วยความสงสัย  

“งานแม่บ้านที่โรงแรมจ้ะ… ตอนนี้ป้าชื่นบ้านข้างๆ เราแกก็ทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ที่นั่น… แกทำกะกลางวัน แต่ตอนนี้ทางโรงแรมประกาศรับสมัครแม่บ้านเพิ่มสำหรับกะกลางคืน”

         แรมจันทร์บอกลูกชายตามที่ได้ข้อมูลมาจากป้าชื่น

         “แล้วพ่อจะยอมหรือครับแม่”

         พนดลเชื่อว่าบุญเชิดผู้เป็นบิดาต้องไม่ยินยอมแน่ๆ เพราะเขาเป็นคนขี้หึงและหวงเมียมาก ด้วยแรมจันทร์เป็นผู้หญิงหน้าตาสะสวย เวลาออกไปซื้อกับข้าวที่ตลาดก็มักจะมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่แอบมองตาเป็นมัน ยิ่งถ้าบุญเชิดรู้ว่าหล่อนจะต้องไปทำงานกะกลางคืน เขาจะต้องไม่ยอมอย่างเด็ดขาด

         “ก็อย่าบอกพ่อแกสิ… แม่จะได้ช่วยพ่อแกหาเงินอีกแรง… โอเคมั้ย เรื่องนี่เรารู้กันแค่สองคน ห้ามบอกพ่อแกเด็ดขาด”

         แรมจันทร์กำชับ

         “งั้นก็ตามใจแม่ครับ”

         นพดลพยักหน้า ถ้ามารดากระตือรือร้นอยากทำงานขนาดนี้ คนเป็นลูกจะขัดอะไรได้  

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

นิธิพงษ์ ตัณฑิกุล
นิธิพงษ์ ตัณฑิกุล
มีฮารมสุดๆ
2026-05-11 00:47:31
2
0
90
ตอนที่ 1
ความลับของแรมจันทร์4P Swingingผู้​เขียนอาลีจันโด ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือเว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้นของเธอนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคลและสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนาอ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ……….นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนาทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรงท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง*เราเตือนท่านแล้ว*ด้วยความ ‘สงสัย’ ในพฤติกรรม ‘ลับ’ ของผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งที่แอบมีกิจกรรมลับๆ ชวนให้สงสัย เร่งเร้าให้เด็กหนุ่มคนหนึ่ง อยากพิสูจน์ความจริงจนต้อง ‘แอบดู’ ก่อนจะได้รับรู้ความจริงอันเหลือเชื่อ… แทบช็อคมันเป็นความจริงอันแสนเจ็บปวด ด้วยใครจะคาดคิดว่า ‘คนใกล้ตัว’ จะทำเรื่องบัดสีเช่นนี้ความลับของแรมจันทร์4P Swinging “นพ… แม่ว่าจะหางานทำอีกแรง จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อแกที่ต้องทำงานหาเงินอยู่คนเดียว”‘แรมจันทร์’ เปรยออกมาเหมือนขอความเห็นกับลูกชาย
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2
อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา แรมจันทร์ได้ทำงานที่โรงแรมใหญ่ ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางกรุงเทพฯ แม้จะเรียกว่างานแม่บ้านกะดึก แต่ก็ทำแค่ช่วงหกโมงเย็นถึงห้าทุ่มเท่านั้น ไม่ต้องทำจนถึงเช้า “นวล… นั่นใครอ่ะ… ” เมื่อได้เจอหน้าแรมจันทร์ ในวันแรกที่หล่อนเข้ามาทำงาน ‘ลุงสันต์’ ผู้ชายตัวใหญ่ วัยห้าสิบปีที่ทำงานอยู่ในแผนกยามของโรมแรมมานานหลายปี เอ่ยถามกับป้านวลที่ทำงานอยู่ในแผนกแม่บ้านทำความสะอาด “อ๋อ… แม่บ้านคนใหม่ ชื่อแรม ‘แรมจันทร์’ เพิ่งมาทำงานวันแรก” ป้านวลบอกไปตามที่รู้ หลังจากได้คุยกับแรมจันทร์เมื่อตอนเช้า “โอ้ว… สวย… แม่คุณเอ๊ย หุ่นเซ็กซี่สุดๆ ตูดเป็นตูดนมเป็นนม… น่าเอาชะมัด” ลุงสันต์แสดงอาการหื่นออกมาอย่างเปิดเผย ตามองเรือนร่างเซ็กซี่ของแรมจันทร์ ก่อนจะถามออกมาว่า “ผู้หญิงคนนี้มีผัวหรือเปล่า” ลุงสันต์ซักไซ้ด้วยความสนใจ “มีผัวแล้ว… แต่ผัวมันไปทำงานไต้หวัน ไปนานเป็นปีแล้วนะ ถ้าพี่สันต์ชอบก็ลองจีบสิ ไม่แน่อาจจะได้เอา… ดูท่าไม่น่าจะยากนะ ผู้หญิงห่างผัวต้องเปล่าเปลี่ยวอ้างว้างเป็นธรรมดา… หาจังหวะดีๆ พี่สันต์ได้เอ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3
“โอ้ว… อู้ว… ของเธอใหญ่น่าเลียเหลือเกิน”สิ่งที่เห็นทำเอาเลือดกำเดาของลุงสันต์แทบสาด รีบหงายฝ่ามือตะล่อมล้วงหนอกเนินอูมอวบเหมือนหลังเต่า ช้อนพูงามไว้เต็มอุ้งมือ บีบเป็นจังหวะ ประมาณความอิ่มอูมของหล่อน“ยะ… อย่า… ”แรมจันทร์รู้ว่ากำลังจะโดนอะไร หล่อนพยายามส่ายก้นหนี หากผู้หญิงหรือจะสู้แรงผู้ชาย ลุงสันต์ได้จังหวะก็กดนิ้วกลางเสียดสีกลางร่องกลีบที่มีเพียงเป้ากางเกงในบางๆ ขวางกั้นเอาไว้“อ๊าย… อูยยยยย”แรมจันทร์สะดุ้ง ตกใจ ลุงสันต์กรีดนิ้วรัวๆ กลางร่องกลีบที่เห็นเป็นพูนูนลางๆ อยู่กลางเป้า ทำเอาหล่อนร้องคราง“อูย… หยุดนะ… ไม่นะ… อย่าทำบ้าๆ นะ”นานแล้วที่ไม่เคยโดนมือชายสัมผัสตรงนี้ เสียงของแรมจันทร์กระเส่าสั่น ลุงสันต์ได้ยินก็ยิ่งได้ใจ หงายฝ่ามือช้อนไชหนอกเนินสวาทอวบนูน ในท่าที่หล่อนก้มยิ่งทำให้ร่องกลีบคว่ำลงมาสัมผัสกับอุ้งมืออย่างจัง ลุงสันต์บีบเคล้นเบาๆ สลับกรีดนิ้วเสียดสีร่องเป็นจังหวะ ไม่นานก็มีน้ำหล่อลื่นอุ่นๆ หลั่งทะลักออกมาเปียกชุ่มเป้ากางเกงในบางๆ จนรู้สึกได้“ว้าว… ไม่ทันไรน้ำเยิ้มแล้ว”ดิ้นหนีแต่หมีเยิ้ม… อาการแบบนี้เรียกว่าเสี้ยน ลุงสันต์อุทานตื่นเต้น หัวเราะหึๆ กระตุกยิ้มย่ามใจ ร
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4
เสียงนิ้วกลางของลุงสันต์กระดกขึ้นกรีดรัวๆ กลางร่อง ค่อยๆ กดนิ้วกระแทกแทงเข้าใส่รูเนื้อฟิตแน่นเสียงดังพลั่ก“อ๊อย… ”การจู่โจมดิบเถื่อนที่ไม่คิดว่าจะเจอ ทำเอาแรมจันทร์แอ่นก้นสะท้าน หลับตาปี๋ ปล่อยให้นิ้วบดขยี้อยู่กับปุ่มเนื้อน้อยๆ เหนือรอยแยะแย้มของร่องกลีบด้านบน เสียวแทบจะทนไม่ไหว ตอนแรกเหมือนฉี่จะราดไหลออกมา แต่สุดท้ายกลับเป็นน้ำหล่อลื่น กระปริบออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้“ฮื่อๆ… อย่า… หยุดนะพี่สันต์อย่าทำอะไรทุเรศแบบนี้”แรมจันทร์ครางเหมือนจะร้องไห้ อดทนได้ไม่นานก็มีน้ำหล่อลื่นแตกซ่านออกมาอาบชุ่มอุ้งมือของยามหื่นอีกระลอก“ส่ายก้นหนี… แต่หมีเยิ้ม แบบนี้เค้าเรียกว่าอยากจ้ะน้องแรมจ๋า”สุงสันต์ผู้ผ่านศึกสวาทมาค่อนอายุคน มีหรือที่แกจะไม่รู้ รีบบีบเคล้นสลับกระแทกนิ้วเข้าใส่รูเนื้อหนึบแน่น ปลุกอารมณ์ของหล่อนอย่างต่อเนื่อง“อูย… ยะ… อย่า… ซี้ด… อูย”แรมจันทร์สูดซี้ดริมฝีปากเหมือนกินของเผ็ดจัด ขณะลำนิ้วของลุงสันต์กำลังสไลด์เข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอต่อเนื่องอยู่ในร่องกลีบ ขมิบตอดอยู่ตลอดเวลา นับจากวินาทีแรกที่โดนนิ้วกระแทกเข้าใส่ “เอาออกไปนะ… อูย… เอานิ้วออกไป… ยะ… อย่าเสียบ”
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5
แรมจันทร์ยังคงขัดขืน แม้บางขณะสติจะแหว่งวิ่นวูบหายไปกับความรู้สึกเคลิบเคลิ้มมีอารมณ์ร่วมกับลีลาปลุกเร้า ทว่าพอตั้งสติได้… หล่อนก็ดิ้น “อย่าดิ้นสิจ๊ะ… อูย… รูน่ากระแทกสุดๆ… ไม่ไหวแล้ว ขอพี่ใส่นะ… เดี๋ยวพี่จะทำให้เธอหายเงี่ยน”สุดจะทานทนได้ ลุงสันต์ตบะแตก รีบกดสะโพกแรมจันทร์ไม่ให้ดิ้น เมื่อเห็นว่าหล่อนพยายามจะขยับหนี“ขอสักทีเถอะวะ”ยามหื่นรีบฉวยนาทีทอง ด้วยการสอดแขนรั้งเอวของแรมจันทร์ ดึงร่างน้อยๆ มาบังคับจัดท่าทางให้คุกเข่าลงบนขอบเตียง กระดกก้นอวบขาวออกมาหาแกที่ยืนเตรียมพร้อมอยู่ทางด้านหลังเสียงรูดซิบกางเกงดังแคว่ก ควักไอ้จ้อนดุ้นสีน้ำตาลยาวใหญ่เป็นลำออกมาบีบรูดอุ่นเครื่อง รอบๆ ดุ้นจรวดโอบล้อมไว้ด้วยเส้นเลือดและลายเอ็นปูดนูนดูน่าสะพรึง ความสูงของเตียงส่งให้ร่องสวาทของแรมจันทร์อูมทะลักออกมาจากง่ามขาทางด้านหลัง ได้ระดับองศาที่จะสอดใส่เข้ากับอวัยวะเพศใหญ่ยาวของลุงสันต์ได้อย่างพอดิบพอดี ในท่าที่แกยืนอยู่ข้างหลังพร้อมเสียบ“ขอเสียบสักทีเถอะวะ”ลุงสันต์เอามือข้างหนึ่งดันสะโพกแรมจันทร์ แบะกลีบก้นของหล่อนให้พูสวาททะลักเป็นยวงออกมาจากซอกขาด้านหลัง กดส่วนหัวสีม่วงถอกทู่ของแท่
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6
อีกมุมหนึ่งของโรงแรม ลุงสันต์เดินเข้ามาคุยกับลุงเบิ้มซึ่งเป็นยามอีกคน มีหน้าที่รับผิดชอบดูแลพื้นที่ของลานจอดรถชั้นใต้ดิน “เป็นไงวะ… ป้านวลบอกว่าแม่บ้านคนใหม่ที่ชื่อแรมโดนมึงล่อแล้วใช่มั้ยวะ” ลุงเบิ้มถามลุงสันต์อย่างคะนองปาก หลังจากได้ข่าวล่ามาจากป้านวล “ยัง… วันนี้แค่ลองจู่โจม แต่ผู้หญิงคนนี้อารมณ์เร่าร้อนมาก โดนกูเลียไม่เท่าไรก็น้ำทะลัก เกือบจะได้เสียบอยู่แล้วเชียว” ลุงสันต์นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ ยังรู้สึกตื่นเต้นมีอารมณ์ไม่หาย “ว่าแล้วเชียว… ใจเย็นไว้ก่อนก็ได้ ถ้าเป็นแบบนี้รับรองว่าอีกไม่นาน อีคนสวยนี่เสร็จพวกเราแน่ๆ” ลุงเบิ้มกล่าวอย่างนึกกลัดมันในอารมณ์ แกเป็นหนึ่งใน ‘แก๊งค์ยามหื่น’ ซึ่งมีด้วยกันสามคนก็คือลุงสันต์ ลุงเบิ้ม และลุงเข้มที่เห็นหัวหน้ายาม พวกนี้มีรสนิยมชอบลักลอบมีสัมพันธ์สวาทกับแม่บ้านของโรงแรมถึงขึ้นเคยแอบจัดสวิงกิ้งกันลับๆ มาแล้วหลายครั้ง “ผู้หญิงคนนี้ดูเร่าร้อนสุดๆ… จากที่โดนกูจู่โจมก็รู้ว่าเหมือนคนเก็บกดอารมณ์ทางเพศ” ลุงสันต์เอ่ยถึงท่าทางของแรมจันทร์ ตอนโดนจู่โจมเล้าโลมจุดกระสัน
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7
“อ๊า... อูยยย… ”แรมจันทร์สะดุ้ง ลุงเบิ้มคลายริมฝีปากที่ประกบดูดหัวนมอยู่นาน ไซ้ขึ้นมาจูบที่ริมฝีปากแล้วจูบไซ้กลับลงมาที่ลำคอขาวผ่อง จากนั้นก็ฟอนฟัดร่องอกอวบใหญ่ ขาวปลั่งจนเห็นเส้นเลือดสีเขียวกระจายเป็นสายลางๆ อยู่ภายใต้ความบอบบาง“ว้าว… น่าดูดน่าเลียเหลือเกินแม่คุณเอ๊ย”ลุงเบิ้มคลี่ปลายลิ้นไล้เลียรอบวงป้านลานหัวนมสลับกะซวกดูดสองเต้าเต่งตึงจนแรมจันทร์ตั้งตัวไม่ทันซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆริมฝีปากปรกไปด้วยแผงหนวดสีดำดกหนา กะซวกดูดรัวๆ จนเม็ดหัวนมแดงเรื่อ ยื่นติดริมฝีปากประกบดูดอย่างโหยหา“อูย... อย่า… พี่เบิ้มอย่าทำ”แรมจันทร์เป็นผู้หญิงห่างผัว ทำให้มีอาการเก็บกดอารมณ์เพศที่ไม่เคยได้ปลดเปลื้องระบายมานานเป็นปี ครั้นพอโดนสัมผัสปลุกเร้าของผู้ชาย ก็ยิ่งทำให้เสียวซ่าน อาการที่เรียกว่า ‘ผิดกลิ่นแล้วมีอารมณ์’ กำลังเกิดขึ้นกับหล่อน เมื่อโดนลุงเบิ้มรินรดลมหายใจเจือกลิ่นยาเส้นลงมาฟอนฟัดเต้านมของหล่อน“ซี้ดดด… พี่เบิ้ม ยะ… อย่า… ”มือที่รัวตีแผงอกของลุงเบิ้มรัวๆ ค่อยๆ ตกลู่ลงข้างลำตัว กลิ่นเหงื่อกลิ่นตัวของผู้ชายที่ไม่คุ้นเคยกำลังทำให้แรมจันทร์เคลิบเคลิ้ม รู้สึกร้อนวูบวาบ ยอมรับว่ามีอารมณ์หวามไหวจนบอกไม่ถู
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8
ฝ่ามือน้อยค่อยๆ เคล้นคลึงทรวงอกอวบใหญ่ของตัวเองด้วยความรู้สึกชื่นชมในความอิ่มสมบูรณ์ของเรือนร่าง มืออีกข้างถือสายฉีดล้าง ฉีดน้ำเข้าใส่ร่องสวาทสลับเค้นคลึงบีบขยำเต้านมอวบใหญ่ล้นมือของตัวเองไปพลาง จู่ๆ เนื้อตัวก็ร้อนผ่าว สั่นเทิ้ม โหยหา ร่างกายของหล่อนกำลังตกอยู่ในอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาว นึกถึงท่อนเอ็นของลุงเบิ้มที่เบียดคลึงดุนดันสะโพกหล่อนเมื่อครู่ ยิ่งวูบวาบราวจะเป็นไข้ หากลึกลงไปในอารมณ์… แรมจันทร์เท่านั้นที่รู้ดีว่าอะไรเป็นสาเหตุทำให้หล่อนเกิดอาการทุรนทุรายอย่างนี้ อีกสองเดือนต่อมาในช่วงแรกๆ ของการทำงาน ทุกอย่างยังคงดำเนินไปอย่างราบรื่นปกติ ถ้าวันไหนไม่ต้องอยู่กะดึก ราวๆ ห้าทุ่มครึ่งของทุกวัน แรมจันทร์ก็มักจะนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างกลับมาถึงบ้าน ทุกวันจะมีกับข้าวและขนมของชอบติดมือมาฝากนพดลผู้เป็นลูกชายเสมอ กระทั่งวันหนึ่ง นพดลเพิ่งมาสังเกตเห็นความผิดปกติ ในเดือนที่สองของการทำงาน เพราะว่าแรมจันทร์มักจะกลับบ้านช้า บางวันก็ยังได้กลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่ติดมาตามเสื้อผ้าของหล่อนจนเป็นที่น่าสงสัย ‘แม่แรมกินเหล้าด้วยหรือนี่? ... โห… มีกลิ่นบุหรี่ด้วยอ่ะ…
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 9
เด็กหนุ่มมองซ้ายมองขวา ก่อนตัดสินใจเดินเข้าไปหาลุงยามคนหนึ่ง แกกำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่ในป้อมเล็กๆ ใกล้มุมประตูทางเข้าโรงแรม“มาหาใครวะไอ้หนุ่ม”ลุงยามร้องถาม “มาหาแม่ครับ… แม่ผมทำงานเป็นแม่บ้านครับ ลุงยามรู้ไหมครับว่าตอนนี้แม่ผมทำงานอยู่ตรงไหน”นพดลถาม ลุงยามยกบุหรี่ขึ้นสูบ พ่นควันสีขาวพวยพุ่งไปในเวิ้งอากาศแล้วถามกลับ“ใครวะแม่เอ็ง… ชื่ออะไร ที่นี่มีแม่บ้านหลายคน”ลุงยามย่นหน้าผากสงสัย ซึ่งตอนหลังนพดลมารู้ว่าแกชื่อลุงอำนวย“แม่ผมชื่อแรมครับ”เด็กหนุ่มตอบ เพียงเท่านั้นลุงยามก็ถึงบางอ้อ“อ๋อ… นังแรมคนสวยน่ะเอง โน่น… วันนี้น่าจะอยู่ชั้นยี่สิบโน่นเลย”ลุงยามชี้มือขึ้นไปบนตัวอาคารสูง ขมวดคิ้วสงสัยแล้วถามกลับ “เลิกงานได้สักพักแล้วนี่นา นี่แม่เอ็งยังกลับไม่ถึงบ้านอีกหรือวะ” “ครับ… งั้นผมขอตัวไปตามแม่ก่อนนะครับ”บอกแล้วนพดลก็เดินจากมา ลุงยามบอกให้อ้อมมาขึ้นลิฟท์สำหรับพนักงานที่อยู่ในลานจอดรถชั้นล่างนพดลก้าวเข้ามาในลิฟท์ กดที่ตัวเลขยี่สิบ เพียงอึดใจเดียวลิฟท์ก็เลื่อนขึ้นมาถึงชั้นยี่สิบอันเป็นจุดหมายบานประตูลิฟท์สีเงินแยกออกจากกัน นพดลก้าวออกมาจากลิฟท์ ทอดสายตามองไปย
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10
นพดลรีบดึงความสนใจออกมาจากลุงยามตัวใหญ่คนนั้น ตัดสินใจรีบเดินหลีกลงมาเสียก่อนที่จะโดนเล่นงาน ด้วยอาจโดนยามเข้าใจผิด ว่าเป็นพวกเด็กเล่นยาหรือมิจฉาชีพที่แอบขึ้นมาลักขโมยของในลานจอดรถเด็กหนุ่มเดินลงมาตามบันไดหนีไฟได้เพียงสองชั้น จู่ๆ ก็เกิดความสังหรณ์ใจ เมื่อครู่ยังมีห้องน้ำอีกจุด อยู่ทางปีกขวา และยังไม่ได้เดินไปดูตรงนั้นก็กลับลงมาเสียก่อนนพดลตัดสินใจเดินกลับขึ้นมาที่ชั้นยี่สิบอีกครั้ง ก้าวตรงไปยังห้องน้ำปีกขวา อยูบนชั้นเดียวกันกับห้องน้ำที่เพิ่งขึ้นมาตามมารดาเมื่อครู่ แต่อยู่ในมุมที่เงียบเชียบกว่า เงียบจนน่ากลัว และประตูก็ปิดเอาไว้ เห็นเพียงแค่แสงไฟสีเหลืองนวลสาดลอดออกมาจากขอบประตูด้านล่างเด็กหนุ่มก้าวเข้ามาใกล้ประตู ไม่กล้าเคาะ แต่แนบหูฟัง ได้ยินเสียงแปลกๆ คล้ายเสียงครางเบาๆ เล็ดลอดออกมาจากข้างใน แสดงว่าน่าจะมีคนอยู่ข้างในวาบหนึ่งในความคิด นพดลอดคิดไม่ได้ว่าอาจจะโดนผีหลอกหรือเปล่า? แต่ที่ไม่วิ่งกลับลงมา… เพราะอีกใจก็คิดว่าอาจมีใครเป็นอะไรอยู่ในนั้นความสงสัยทำให้เด็กหนุ่มตัดสินใจเดินอ้อมมาทางด้านหลังห้องน้ำ คว้าเก้าอี้พลาสติกสีแดงเก่าๆ ขึ้นมาเหยียบยืน เพ่งมองผ่านกรอบช่องลมเข้าไปในห
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status