แรมจันทร์เกิดมาร่าน

ความลับ

ของแรมจันทร์

4P Swinging

ผู้​เขียน

อาลีจันโด

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

ของเธอ

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว*

ด้วยความ ‘สงสัย’ ในพฤติกรรม ‘ลับ’ ของผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งที่แอบมีกิจกรรมลับๆ ชวนให้สงสัย เร่งเร้าให้เด็กหนุ่มคนหนึ่ง อยากพิสูจน์ความจริงจนต้อง ‘แอบดู’ ก่อนจะได้รับรู้ความจริงอันเหลือเชื่อ… แทบช็อค

มันเป็นความจริงอันแสนเจ็บปวด ด้วยใครจะคาดคิดว่า ‘คนใกล้ตัว’ จะทำเรื่องบัดสีเช่นนี้

ความลับ

ของแรมจันทร์

4P Swinging

         “นพ… แม่ว่าจะหางานทำอีกแรง จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อแกที่ต้องทำงานหาเงินอยู่คนเดียว”

‘แรมจันทร์’ เปรยออกมาเหมือนขอความเห็นกับลูกชาย ด้วยทุกวันนี้ ‘บุญเชิด’ ผู้เป็นสามีของหล่อนเดินทางไปทำงานเป็นกรรมกรก่อสร้างที่ประเทศไต้หวันได้ปีกว่าๆ ทุกวันนี้หล่อนอาศัยอยู่ในบ้านเช่าหลังหนึ่ง สองคนลำพังกับลูกชายวัยสิบแปด มีชื่อว่า ‘นพดล’

“จะดีหรือครับแม่”

ลูกชายกล่าว รู้ว่ามารดาเป็นคนขยันทำงาน เข้าใจความรู้สึกของแม่บ้านที่ต้องใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บ้านทั้งวันมาปีกว่าๆ ว่าอาจจะเกิดความเบื่อหน่ายเป็นธรรมดา

นพดลรู้ว่าอันที่จริงมารดาของตนไม่ได้อยากอยู่บ้านเฉยๆ แต่เป็นเพราะว่าบุญเชิดผู้เป็นพ่อได้สั่งเอาไว้ก่อนที่จะเดินทางไปทำงานที่ประเทศไต้หวัน

         ‘แรมจ๋า… เอ็งอยู่บ้านเลี้ยงลูกก็ดีแล้ว… ไม่ต้องออกไปทำงาน ดูแลลูกเราให้ดี เรื่องทำงานหาเงินปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพี่เอง’

         เป็นคำพูดของบุญเชิด ที่สั่งเอาไว้ก่อนวันเดินทางไปทำงานที่ประเทศไต้หวัน ทำให้แรมจันทร์ต้องทำงานอยู่บ้านตลอดปีที่ผ่านมา ในระหว่างที่สามีไม่อยู่

         “แม่จะไปทำงานอะไรครับ”

นพดลถามมารดาด้วยความสงสัย  

“งานแม่บ้านที่โรงแรมจ้ะ… ตอนนี้ป้าชื่นบ้านข้างๆ เราแกก็ทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ที่นั่น… แกทำกะกลางวัน แต่ตอนนี้ทางโรงแรมประกาศรับสมัครแม่บ้านเพิ่มสำหรับกะกลางคืน”

         แรมจันทร์บอกลูกชายตามที่ได้ข้อมูลมาจากป้าชื่น

         “แล้วพ่อจะยอมหรือครับแม่”

         พนดลเชื่อว่าบุญเชิดผู้เป็นบิดาต้องไม่ยินยอมแน่ๆ เพราะเขาเป็นคนขี้หึงและหวงเมียมาก ด้วยแรมจันทร์เป็นผู้หญิงหน้าตาสะสวย เวลาออกไปซื้อกับข้าวที่ตลาดก็มักจะมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่แอบมองตาเป็นมัน ยิ่งถ้าบุญเชิดรู้ว่าหล่อนจะต้องไปทำงานกะกลางคืน เขาจะต้องไม่ยอมอย่างเด็ดขาด

         “ก็อย่าบอกพ่อแกสิ… แม่จะได้ช่วยพ่อแกหาเงินอีกแรง… โอเคมั้ย เรื่องนี่เรารู้กันแค่สองคน ห้ามบอกพ่อแกเด็ดขาด”

         แรมจันทร์กำชับ

         “งั้นก็ตามใจแม่ครับ”

         นพดลพยักหน้า ถ้ามารดากระตือรือร้นอยากทำงานขนาดนี้ คนเป็นลูกจะขัดอะไรได้