ถุงยางอยู่ตรงหัวเตียง

เซย์จิ PART

“อื้ออร้อน”ผมหันมองผู้หญิงตัวเล็กที่กำลังถอดเสื้อคลุมของผมออกใบหน้าสวยยังคงไม่ลืมตาก่อนจะเขวี้ยงเสื้อคลุมราคาหลักครึ่งแสนทิ้งอย่างไม่ใยดีพอสิ่งที่กวนใจออกไปแล้วใบหน้าสวยของเธอก็ยิ้มขึ้นก่อนจะหลับไปอีกครั้ง

“เห้ออ..”ผมถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจก่อนจะตั้งใจขับรถอีกครั้งและพยายามไม่หันไปมองเธอบ่อยๆจะเพราะอะไรซะอีกละผู้หญิงตัวเล็กหน้าตาน่ารักผิวขาวราวกับหิมะเมืองเหนือไหนจะทรวดทรงองค์เอวที่ดูเข้าส่วนนั่นอีกแค่นี่ผมก็ข่มใจตัวเองแทบไม่ไหวแล้ว

“ต้นหอมถึงบ้านแล้ว”ผมเอ่ยขึ้นก่อนจะเขย่าตัวเธอเบาๆแต่เจ้าตัวดันตีมือผมแทนเพราะดันไปกวนกับการนอนของเธอผมมองเข้าไปในบ้านที่มืดสนิทนี่ก็ยังไม่ดึกมากหรือว่าแม่ของต้นหอมจะนอนแล้วคิดได้อย่างนั้นก็ลองโทรถามก่อนดีกว่าความจริงแล้วผมเคยมาบ้านต้นหอมหลายครั้งอยู่ส่วนใหญ่ก็มานั่งทำงานเพราะบ้านไอวินพื้นที่น้อยส่วนบ้านต้นหอมจะมีสนามหญ้าหน้าบ้านและมีม้าหินตั้งอยู่เลยพากันมาทำที่นี้แม้ว่างานเหล่านั้นจะไม่เกี่ยวข้องกับตัวเธอเลยแม้แต่นิด

แต่ทั้งเธอและแม่ก็พากันหาขนมนมเนยมาประเคนไม่หยุดไอวินมันก็ชอบใจใหญ่เวลามีงานก็จะมาทำที่บ้านต้นหอมตลอด

Rrrr

“สวัสดีครับผมเซย์จิเพื่อนต้นหอมครับ”

(อ่าวเซย์จิเองหรอลูกว่าไงมีอะไรหรือต้นหอมเป็นอะไร!)ปลายสายเอ่ยขึ้นอย่างร้อนรนทันทีจนผมต้องรีบแก้

“ไม่ได้เป็นอะไรครับพอดีต้นหอมเมาแล้วผมกำลังจะพาเธอเข้าบ้าน”

(อ๋าาโล่งใจไป..พอดีแม่ไม่อยู่บ้านหน่ะคืนนี้ก็ไม่ได้กลับมางานศพเพื่อนที่ต่างจังหวัดแม่ฝากเซย์จิดูแลต้นหอมหน่อยได้ไหม)

“ครับ?..แต่ผมเป็นผู้ชาย”ผมเอ่ยบอกไป

(แม่รู้แต่ทำไงได้ตอนนี้มีแค่เซย์จิที่ดูแลลูกสาวแม่ได้)แม่ของต้นหองเอ่ยเสียงเศร้าทันทีจนผมอดที่จะใจอ่อนไม่ได้

“ก็ได้ครับเดี๋ยวผมพาต้นหอมขึ้นห้องแล้วเดี๋ยวล็อคบ้านให้นะครับ”

(จ้าๆขอบใจนะลูกอ๋อแม่มีเรื่องสำคัญจะบอก..)

“อะไรหรอครับ”

(ถุงยางอยู่ตรงหัวเตียงนะลูกแม่ใส่เอาไว้เผื่อฉุกเฉินมีทุกไซส์มีทุกขนาด)

“ครับ!?”

(ฮ่าๆแม่แค่บอกเผื่อไว้น่ะแค่นี้นะลูกแม่ไปเล่นไพ่กับเพื่อนๆก่อนขากำลังขึ้น)หลังจากนั้นสายก็ถูกตัดไปทันทีส่วนผมก็ได้แต่นั่งนิ่งและกำลังประมวลกันสิ่งที่พึ่งได้ยินมาเมื่อกี้

“อื้ออหนาว”ผมหันมองต้นหอมที่ตอนนี้บ่นว่าหนาวก่อนจะส่ายหน้าเบาๆถ้าผมไม่มาแล้วใครจะมาส่งเธอเนี้ยยิ่งในสถานการณ์ที่ไม่มีผู้ปกครองอยู่บ้านแบบนี้อีก

“แหะๆอุ่นแล้ว”ผมมองคนในอ้อมแขนตอนนี้ผมกำลังอุ้มต้นหอมเพื่อพาเข้าบ้านโชคดีที่ผมรู้ว่ากุญแจสำรองถูกเก็บไว้ตรงไหนผมวางเธอหน้าประตูก่อนจะไขประตูเปิดเข้าไปลงมาอุ้มเธออีกครั้งก่อนจะเดินขึ้นห้องของเจ้าตัวทันที

“ว้าวเตียง”คนตัวเล็กเอ่ยขึ้นอย่างลั้นลาแต่ก็ยังคงไม่มีสติครบถ้วนอยู่ดี

“มาถอดรองเท้าก่อน”ผมเอ่ยบอกเสียงเรียบก่อนจะดึงขาเธอเพื่อถอดรองเท้าให้แต่ให้ตายเถอะเจ้าตัวไม่มีความระมัดระวังใดๆทั้งสิ้นทำให้ผมเห็นข้างในใต้กระโปรงของเธอหมด

ตื่นขึ้นมาจะบ่นให้เละเลยคอยดู!

“เซย์หรอ?”ผมเงยหน้ามองต้นหอมที่ค่อยๆผงกหัวขึ้นมาดู

“อืมจะเสร็จแล้วแปปนึง”ผมเอ่ยบอกก่อนจะตั้งใจถอดรองเท้าให้เธอ

“เซย์นายน่ะหล่อมากเลยรู้มั้ย..”ใบหน้าหวานพูดขึ้นก่อนจะยิ้มกริ่มแปลกๆ

“อืม”ผมตอบสั้นๆพร้อมกับดึงผ้าห่มมาคลุมตัวอีกฝ่ายหน้ายังมีเครื่องสำอางค์อยู่เลยนอนทั้งแบบนี้ตื่นขึ้นมาสิวจะขึ้นไหมเนี่ยแต่ก็ช่างเถอะเอาไว้เป็นบทเรียนก็แล้วกันว่าอย่าเมาจนลืมลบหน้าแบบนี้!

“ครั้งแรกที่ฉันเห็นเซย์หัวใจฉันมันก็เต้นดังมากเลย”

“หรอ”

“ใช่สิแต่ว่า..”ผมมองต้นหอมที่ทำปากงอเล็กน้อย

“แต่ว่าอะไร”

“เซย์น่ะไม่ชอบฉันใช่ไหมละ”

“ใครบอก”

“ก็วันนั้นเซย์บอกว่า…คร่อกฟี้~”

“เห้ต้นหอมเธอจะมาหลับแบบนี้ไม่ได้นะต้นหอม!”ผมเอาแต่เขย่าตัวเธอเพราะรู้สึกคาใจกับคำพูดของเจ้าตัวแต่เขย่าจนคอจะหักเธอก็ไม่ตื่นเลยยอมแพ้ปล่อยให้เธอนอนไปแต่ผมนี่สิว้าวุ่นชิบหายคิดได้ยังไงว่าผมไม่ชอบผมน่ะ

“จิ๊ฝากไว้ก่อนเถอะ”ผมบอกเอาไว้พร้อมกับมองใบหน้าสวยที่หลับตาพริ้มอย่างมีความสุข