LOGIN“ไฮเพื่อนๆ”ฉันทักทายไอวินกับเซย์จิที่แต่ละคนก็มีสาวข้างกายที่จริงฉันแอบหัวเราะนิดหน่อยแหละไม่คิดว่าเซย์จิจะมีสาวข้างกายแบบนี้
“ไรครับเนี่ยช้าชิบหายอ๋อมัวแต่แต่งตัวอยู่สินะ”ไอวินเอ่ยบ่นฉันทันทีก่อนจะมองฉันตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า
“เป็นไงพอไปวัดไปวาได้ป่ะ?”ฉันเอ่ยบอกก่อนจะแอคท่ายั่วๆโชว์วันนี้ไหนๆก็อยากปล่อยสุดๆแล้วฉันเลยจัดเต็มมาเลยเสื้อเกาะอกสีดำตัวจิ๋วกับกระโปรงหนังสั้นจู๋กลายร่างเป็นต้นหอมที่ไม่ได้มีดีแค่เหม็นเขียวแต่ยังเผ็ดช่าส์อีกด้วย
“เริ่ศๆ”ไอวินชูนิ้วโป้งให้ฉันทันทีไอฉันก็พอมีกำลังใจขึ้นมาเลยน่ะสิก่อนที่ฉันจะหันไปมองเซย์จิที่เงียบไม่เห็นตอบกลับอะไรมาเลย
“เซย์ฉันไม่สวยหรอ?”ฉันเอ่ยถามเซย์จิก่อนจะแอคท่ายั่วอีกครั้งแต่สิ่งที่ฉันได้กลับมาคือสายตาเรียบนิ่ง
โอเคฉันไม่สวยสำหรับเซย์จิสินะ-.-
“ต้นหอม”ฉันมองเซย์จิที่เอ่ยเรียกฉันจะว่าไปวันนี้เขาดูดีนะเนี่ยจากที่ไม่เคยเปิดผมขึ้นวันนี้ก็เซ็ตมาซะหล่อเลยแถมการแต่งตัวที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่ก็ไม่ธรรมดานี่อีกเรียกได้ว่าแบรนด์เนมทั้งตัว
หล่อและรวยมีอยู่จริงค่ะต้นหอมคอนเฟิร์ม!
“มีอะไรหรอ”ฉันเอ่ยถามก่อนจะเดินเข้าไปนั่งซึ่งรูปทรงมันเป็นตัวยูไอวินนั่งฝั่งซ้ายเซย์จินั่งกลางส่วนฉันก็จะนั่ง..
“มานั่งนี่หน่อยสิ”ฉันมองเซย์จิที่ตบที่ข้างๆตัวเองแต่ว่าข้างๆเขามีผู้หญิงอยู่นะแถมยังเกาะติดหนึบอยู่อีก
“แต่ข้างๆเซย์..”
“ออกไป”ฉันนิ่งไปทันทีกับน้ำเสียงเย็นชาของเซย์จิที่เอ่ยไล่สาวคนนั้นหลังจากโดนไล่แค่ทีเดียวก็แผ่นตูดหายไปเลย
“มานี่เร็ว”เซย์จิเรียกฉันอีกครั้งพอฉันเดินไปนั่งโดยเว้นระยะห่างจากเขาเซย์จิก็ขยับตามฉันมาทันที
“อะไรเนี่ยจะขยับตามทำไม”ฉันเอ่ยถามเขาอย่างไม่เข้าใจ
“เสียงเพลงมันดังเดี๋ยวจะคุยกันไม่รู้เรื่อง”เซย์จิเอ่ยบอกหน้าตายแต่ก็เอาเถอะฉันปล่อยวางจากเซย์จิก่อนจะเทเหล้ายกดื่มทันที
“อึก อึก อึก ฮ๊าาาาสดชื่น!”
“ไอหอมของแทร่จริง”ใครก็ได้ช่วยเอาคำว่าของแทร่ออกจากปากมันทีเกลียดจริงๆ
“กินช้าๆเดี๋ยวก็เมา”เซย์จิเอ่ยเตือนฉัน
“นี่เซย์ฉันมาเพื่อเมาอยู่แล้ว”ฉันบอกกับเขาก่อนจะเทเหล้าอีก
“แล้วจะกลับยังไง?”
“ก็คงอ่อยใครสักคนแถวนี้ให้ไปส่งแหละ”
“ต้นหอม..”ฉักลืนน้ำลายลงคอทันทีเมื่อเจอทั้งสีหน้าและท่าทางดุๆของเซย์จิวันนี้เขาเป็นอะไรเนี่ยทำไมดูเคร่งกับฉันจังจะว่าไปแอร์ที่นี่ก็แรงดีนะเล่นซะตัวฉันสั่นเลย
“เอาไปคลุม”
“ขะขอบใจ”ฉันเอ่ยบอกกับเซย์จิที่เจ้าตัวถอดเสื้อคลุมมาให้ส่วนด้านล่างก็เย็นแหละแต่ไม่มากเท่าไหร่เพราะวันนี้ฉันใส่ถุงน่องมาด้วย
“ไอหอมดื่มอีกเว้ย!”
“ดะดื่มเค๊ดื่ม!”ฉันบอกด้วยน้ำเสียงยานๆกับสติที่ไม่ค่อยมีภาพมันหมุนๆไปหมดแต่เพื่อนส่งแก้วเหล้ามาให้ขนาดนี้แล้วฉันก็ต้องดื่ม
“อึก..อึก..แหวะโอ้ยจะอ้วกฮื่อ”จู่ๆฉันก็อยากร้องไห้ออกมาเพราะเหล้ามันตีขึ้นมาจนอยากจะอ้วกเลยตัดสินวางแก้วเหล้าก่อนจะนอนฝุบลงไปกับเบาะโชฟาทันที
ม่ายหวายแล้วอยากกลับบ้าน
“ไอหอมอ่าวเห้ยหายไปไหนวะ”ฉันได้ยินเสียงไอวินนะแต่ฉันไม่สามารถตอบกลับได้เลยตาของฉันมันจะปิดอยู่เรื่อยนี่ฉันกินมานานเท่าไหร่แล้วนะ1ชั่วโมงหรือ2ชั่วโมงกัน
“ไอหอมไอเวรเมาตั้งแต่10นาทีแรกเลยเนี่ยนะเสียดายเหล้าชิบหายไอเซย์จิช่วยกูกินเลย”
“ไม่กูจะพาต้นหอมกลับบ้าน”
“เชี่ยไม่ได้พึ่งมาเองมาชนๆ”
“บายไปละ”หลังจากนั้นตัวของฉันก็ลอยขึ้นดวงตาปรือๆของฉันพยายามลืมขึ้นก่อนจะเห็นใบหน้าของเซย์จิรางๆเจ้าตัวไม่ยิ้มเลยแม้แต่น้อยและดูเหมือนเขาจะเอาแต่แผ่รังสีอำมหิตใส่ฉันอยู่เรื่อย
นี่ฉันผิดอารายยย~
3เดือนต่อมา“ครับๆรักกันเข้าไปครับ..ต่อให้กูอ้วกตรงนี้พวกมึงก็คงไม่สนใจกูหรอกใช่ไหม”ฉันมองไอวินที่มันบ่นอะไรของมันก็ไม่รู้มาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วเป็นฝ่ายอกหักและเรียกฉันกับเซย์จิที่งานยุ่งทั้งคู่มานั่งดื่มแท้ๆยังจะมาบ่นอีกฉันก็แค่นั่งป้อนของกินให้เซย์จิเองหวานกันตรงไหน“มึงเป็นเด็ก3ขวบหรอที่จะมาอ้วกไม่เป็นที่เป็นทางอ่ะ”ฉันเอ่ยบ่นมันดูจากสภาพคงจะหนักเอาการแต่ก็อย่างว่าผู้หญิงคนไหนจะทนอยู่กับความใบโพล่าของมันได้กันแถมยังไม่ค่อยมีเวลาให้อีกเล่นไปเจอเขาเดือนละครั้งงี้ผู้หญิงคนไหนจะทนคบ“เออกูมันทำอะไรก็ผิดไปหมดนั่นแหละ!”ไอวินเพ้ออีกครั้งซึ่งฉันกับเซย์จิก็ได้แต่ส่ายหัวอย่างเพลียๆ“ยังไม่เสร็จอีกหรอ?”ฉันละความสนใจจากไอวินปล่อยให้มันเพ้อไปแบบนั้นแหละเดี๋ยวก็ซัดเหล้าจนเมาหลับไปเองแต่เซย์จินี่สิแม้ขนาดอยู่ร้านเหล้าเขายังคงนั่งทำงานอยู่เลยมือไม่ว่างจนฉันต้องมาป้อนข้าวเขาแทนเนี่ย
กึกๆกักๆฉันค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงรบกวนแปลกๆภายในห้องมืดสนิทดูจากที่ฉันไม่รู้สึกปวดเมื่อยใดๆแล้วแสดงว่าฉันคงหลับไปนานพอควรฉันค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะคว้ามือถือมาดูและพบว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะ1ทุ่มแล้วกึกๆกักๆฉันขมวดคิ้วตอนแรกเสียงมันเงียบไปแล้วแต่ตอนนี้เสียงกลับมาดังอีกครั้งฉันเลยลุกออกจากเตียงแม้ว่าร่างกายยังคงระบมอยู่เล็กน้อยก็ตามทีแต่เสียงมันน่าสงสัยจนฉันอดที่จะอยากรู้ไม่ได้เลย“เซย์?”ฉันเอ่ยเรียกอีกฝ่ายหลังจากเดินมาอย่างไม่รู้ทางและพบว่าทางที่เดินมันก็มืดขึ้นเรื่อยๆนี่เขาเป็นคนมีตังที่ชอบประหยัดไฟรึไงกัน“เซย์นายอยู่แถวนี้รึเปล่า?”ฉันเอ่ยขึ้นอีกครั้งแต่ก็ยังคงไม่มีการตอบกลับใดๆฉันเลยเดินไปเรื่อยๆจนกระทั่งเห็นแสงสว่างที่ลอดมาจากใต้ประตูพอฉันยิ่งเข้าไปใกล้ฉันก็ได้ยินเสียงแปลกๆชัดขึ้น“อ๊าเซย์จิเดี๋ยวมีคนเห็
แกร้ก“เชี่ยใครวะ!”พลั่ก! ตุ้บ!ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมองดูความวุ่นวายด้วยสายตาเลื่อนลอยภาพของชายชุดดำจำนวนกี่คนก็ไม่รู้รู้แต่ว่าเยอะมากจนนับไม่หมดกำลังรุมทำร้ายหัวหน้าของฉันที่เสื้อผ้าหลุดรุ่ย“เป็นอะไรรึเปล่าครับ”ฉันมองผู้ชายที่ไม่เคยรู้จักในชีวิตมาก่อนเจ้าตัวเดินมาก่อนจะถอดเสื้อสูทมาคลุมหน้าอกเปล่ือยๆของฉันพร้อมกับถามอย่าสุภาพฉันไม่ได้ตอบเพราะยังคงรู้สึกมึนและงงเหมือนคนไม่มีสติหลังจากปล่อยจิตปล่อยใจไปตั้งแต่โดนมันถอดเสื้อแล้ว“ผมจะพาคุณไปหาคุณเซย์จินะครับ”ชายคนนั้นพูดขึ้นก่อนจะเข้ามาช้อนตัวฉันขึ้นอุ้มเพียงแค่ได้ยินชื่อเขาจิตใจฉันมันโล่งและสงบขึ้นจนสามารถที่จะปิดตาลงได้อย่างสนิทใจเซย์จิ PART“ต้นหอม..”ผมเอ่ยเรียกร่างบางที่ยังคงนอนหลับสนิทมือของผมลูบผมเธออย่างปลอ
เซย์จิ PART“ทำไงดีเซย์ต้นหอมรู้เรื่องแล้ว”ผมยังคงนั่งเอามือกุมขมับตลอดบอกตรงๆเลยว่าไม่โอเคสักนิดแถมตอนนี้ก็ยังหาต้นหอมไม่เจอเลยด้วยแม้ว่าผมจะส่งลูกน้องไปหาเธอรอบเมืองแล้วก็ตาม“มันทำอะไรไม่ได้แล้วปล่อยไปก่อนเถอะ”ผมเอ่ยบอกเสียงเรียบ“แต่..”“มินะผมขออยู่คนเดียวสักพักเถอะ”ผมเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ“ก็ได้”สิ้นเสียงประะตูปิดลงผมก็ตบโต๊ะด้วยความโมโหทันทีเพราะลูกน้องพึ่งจะมารายงานว่าต้นหอมบินมาญี่ปุ่นแถมยังมาเจอซ็อตเด็ดจนหนีหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้อีกก๊อก ก๊อก ก๊อก“เข้ามา”“คุณต้นหอมกลับโรงแรมแล้วครับเธอกำลังเตรียมตัวบินกลับไทย”ผมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกอย่างน้อยเธอก็ถึงโรงแรมอย่างปลอดภัยก่อนท
-สนามบิน-ตอนนี้ฉันอยู่ที่สนามบินเพื่อเตรียมตัวบินไปญี่ปุ่นในคืนนี้ซึ่งฉันก็พยายามติดต่อหาเซย์จิอยู่ตลอดแต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้เลยจนปลงแล้วแหละคือฉันไม่รู้หรอกว่าทำไมต้องขาดการติดต่อไปเหมือนครั้งนั้นด้วยฉันเลยจะถามให้รู้ความไปเลยไงเผื่อเขาซุกลูกซุกเมียไว้ที่ญี่ปุ่นทำไงล่ะแม้ว่าเซย์จิจะไม่ใช่คนที่จะหลอกฉันแบบนี้ก็ตามที[ขออภัยผู้โดยสารทุกท่านทางสายการบินแจแปนแอร์ไลน์กำลังประสบปัญหาทำให้ไม่สามารถนำเครื่องบินออกได้..]ฉันนิ่งไปทันทีกับคำประกาศที่กำลังพูดอยู่ในตอนนี้และไม่ใช่แค่ฉันผู้โดยสารคนอื่นๆก็เช่นกันทุกคนต่างทำหน้าตาตกใจปนแตกตื่นไปหมดแล้วทำไมต้องมามีปัญหาเฉพาะสายการบินที่ฉันจะไปด้วยเนี่ย!2ชั่วโมงต่อมาโอเคตอนนี้ฉันกลับมาบ้านแล้วเพราะไม่สามารถบินได้ส่วนสายการบินอื่นที่พอจะบินไปต่อเครื่องไปญี่ปุ่นได้ก็โดนผู้โดยสารคนอื่นแย่งกันไปหมดฉันเลยจำใจลากกระเป๋ากลับบ้านแทนRrrrrดวงตาของฉันเบิกกว้างทันทีเมื่อเห็นชื่อของใครบางคนอยู่ที่มือถือของฉันและมันดันเป็นชื่อที่ฉันเฝ้ารอเขามาทั้งอาทิตย์“เซย์…นาย…ไอบ้าเอ้ย!หายไปไหนมาทำไมติดต่อไม่ได้!เซย์นายมันบ้าที่สุดเลยฮึก!”ฉันกดรับพร้อมกับระเบิดอารมณ์ออก
“อื้อเซย์”ฉันร้องครางออกมาเมื่อเซย์จิขบเม้มที่ลำคอของฉันเบาๆมือหนาซุกเข้ามาในเสื้อของฉันก่อนจะปลดตะขอบลาออกอย่างชำนาญ“หอม..ซี๊ดด..”ฉันมองใบหน้าหล่อที่เหเกเล็กน้อยจากการที่โดนฉันจับตรงนั้นของเขาฉันค่อยๆปลดกางเกงของอีกฝ่ายออกก่อนจะควักแก่นกายร้อนๆของเขาออกมาสาวขึ้นลง“อ๊าาาอื้ออ~”เซย์จิถอดเสื้อของฉันออกพร้อมกับใช้ปากดูดกลืนหน้าอกอย่างหื่นกระหายเขาทั้งบีบและนวดไปพร้อมกันจนฉันเสียวซ่านไปทั้งร่างกาย“ไม่ไหวแล้วหอมผมอยากใส่แล้ว”เซย์จิเอ่ยขึ้นเสียงกระเซ่าเขายันตัวลุกขึ้นก่อนจะเปิดลิ้นชักที่เดิมและหยิบถุงยางมาแกะสวมในระหว่างนั้นฉันก็อำนวยความสะดวกให้เขาโดยการถอดส่วนล่างออกให้เซย์จิจับฉันให้หันหลังพร้อมกับยกก้นฉันขึ้นในท่าหมาสวบบบ!“อ๊าาาาจุกอื้อออ!”ฉันเบิกตาโตทันทีเมื่อเซย์จิดันแก่นกายเข้ามารวดเดียวจนสุดไม่ต่างอะไรกับร่างสูงท
2วันต่อมาตอนนี้ฉันได้แต่นอนเปื่อยอยู่ในห้องและเฝ้ารองานใหม่กำลังติดต่อกลับมาแต่ก็ยังไร้วี่แววก็นะฉันพึ่งเรียนจบและเริ่มทำงานได้ไม่นานก็ต้องมาลาออกเพราะเจอหัวหน้างานลามกต้องขอบคุณเซย์จิอีกแล้วที่จัดการเรื่องของฉันให้หมดทั้งไปขนของที่
“ไอหอมแม่กูฝากแกงมะ…ไอเซย์จิ!”แผละ..ฉันมองถุงแกงที่ไอวินถือมาแตกต่อหน้าต่อตาพร้อมกับเจ้าตัวที่เบิกตาโตทันทีเมื่อเห็นเซย์จิ“ไงไอวิน..&
สวบบบบ“อื้ออออฮึก”“ชู่วววว”ฉันร้องไห้ออกมาโดยมีเซย์จิกอดปลอบไม่ห่างเจ้าตัวจูบเข้าที่ขมับของฉันก่อนไล้ไปตามใบหน้าอย่างอ่อนโยน“ยะอ
“อื้อออ..”“ตื่นแล้วหรอ”“เซย์!?”ฉันลุกพรวดขึ้นมาทันทีก่อนจะเบิกตากว้างมือของฉันรีบพุ่งไปจับยังใบหน้าที่ไม่ได้เห็นนานนับ2ปีเขาดูแปลกตาเล็กน้อยเหมือนจะดูคมเข้มขึ้นและดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นด้วย“อืม..ฉันเอง^^”เจ้าตัวทาบทับมือลงมายังมือที่ฉันจับหน้าเขาอยู่ก่อนจะระบายยิ้มบางอย่างอ่อนโยนพลันน้ำตาก็ไหลลงมา







