MasukShare
ตอนที่ 1.
Tanggal publikasi:
2025-04-27 14:32:09ตอนที่ 1
ภูมิ ราชพฤกษ์ นักธุรกิจมือทองผู้มีทรัพย์สินล้นฟ้า ยืนมองผ่านกระจกห้องทำงานไปยังโต๊ะไม้ที่ตั้งอยู่เยื้องหน้าห้องทำงานของตนเอง
เจ้าของโต๊ะคือ ขวัญข้าว ศักดาชัย เลขาหน้าห้องของเขานั่นเอง
เขากับขวัญข้าวทำงานร่วมกันมายาวนานร่วมเวลาแล้วเจ็ดปีกว่า หญิงสาวรู้จักเขายิ่งกว่าที่เขารู้จักตัวเองเสียอีก
หรือพูดง่ายๆ ก็คือ หากชีวิตของเขาขาดขวัญข้าวไป ก็คงเหมือนกับคนที่พิการตาบอดไปข้างหนึ่งนั่นแหละ
ขวัญข้าวเริ่มทำงานกับเขาตั้งแต่เรียนจบ เพราะหลังจากที่หล่อนมาฝึกงานที่บริษัทของเขาแล้ว เขาก็จองตัวหล่อนมาทำหน้าที่เลขาหน้าห้องตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
แววตาคมกริบทอดมองไปยังร่างเล็กที่กำลังซบหน้ากับโต๊ะทำงานด้วยความไม่สบายใจ เพราะตั้งแต่ทำงานกันมา เขาไม่เคยเห็นขวัญข้าวแสดงความทุกข์ร้อนใจให้เห็นมาก่อนเลย
นิ้วแกร่งปล่อยม่านบังแสง และเดินไปยังประตูห้อง รู้แหละว่าไม่ควรจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของขวัญข้าว แม้ว่าเขากับหล่อนจะสนิทกันแค่ไหนก็ตาม แต่ตอนนี้ขวัญข้าว เลขาฯ คู่ใจของเขาดูเศร้าเหลือเกิน และเขาก็รู้สึกแย่ที่เห็นหล่อนเป็นแบบนี้
รอยยิ้มสดใส ดวงตาที่เปล่งประกายแห่งความจริงใจที่หล่อนเคยมอบให้เขามาตลอด ยามนี้มันถูกความโศกเศร้าที่หล่อนกำลังเผชิญหน้าอยู่กลบทับจนหมดสิ้น
ประตูห้องทำงานถูกเขาดันให้เปิดออก และเท้าใหญ่ก็ก้าวข้ามธรณีประตูออกไป
เสียงเปิดประตูของเขาทำให้คนที่นอนซบหน้ากับโต๊ะทำงานเงยหน้าขึ้น พอเห็นเขา ขวัญข้าวก็รีบป้ายหยาดน้ำตาทิ้ง และฝืนยิ้มให้กับเขา
“บอส... มีงานให้ข้าวทำใช่ไหมคะ”
เขาเดินมาหยุดใกล้ๆ กับร่างของหล่อน จ้องมองใบหน้านวลที่ยังคงมีร่องรอยน้ำตา
“คุณกำลังมีปัญหาใช่ไหมขวัญข้าว”
“เอ่อ...”
เขารู้ว่าหล่อนจะต้องปฏิเสธ จึงต้องดักคอต่อไปด้วยคำพูดรู้ทัน
“ผมมองออกมาจากห้องทำงาน และเห็นคุณร้องไห้”
“มะ... ไม่มีอะไรหรอกค่ะบอส”
ดูเถอะ เขาเห็นชัดเจนขนาดนี้แล้ว แต่เจ้าหล่อนก็ยังจะปากแข็งอีก
มือใหญ่วางบนโต๊ะทำงาน และโน้มหน้าข้ามโต๊ะเข้าไปใกล้คนที่ตาแดงก่ำ
“บอกผม ว่าเกิดอะไรขึ้น”
น้ำเสียงของภูมิทั้งนุ่มนวลและคาดคั้น
“ไม่... ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะบอส”
“คุณก็เห็นว่าผมงานยุ่งมาก คุณคงไม่ใจร้ายให้ผมต้องลงทุนไปหาความจริงด้วยตัวเองหรอกนะขวัญข้าว”
หล่อนช้อนตาขึ้นสบประสานกับดวงตาของเขา แววตามีแต่ความเศร้า
“ข้าวไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ บอส... อย่าสนใจข้าวเลยค่ะ”
“ผมจะไม่สนใจคุณได้ยังไง ในเมื่อคุณก็เหมือนอวัยวะส่วนหนึ่งของผม”
“บอส...”
นี่เขาจะรู้ไหมนะว่าคำพูดนี้ของเขาทำให้เลขาต่ำต้อยอย่างหล่อนหวั่นไหว อะไรที่พยายามซ่อนเอาไว้แทบจะทะลักออกมา
“เอ่อ...”
“ถ้าผมขาดคุณ ผมก็คงอยู่ไม่ได้ ดังนั้นถ้ามีปัญหาอะไร ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็กน้อย ก็ต้องบอกผม เพราะผมต้องการเป็นคนแรกที่คุณคิดถึงนะขวัญข้าว”
น้ำตาของหล่อนร่วงออกมาด้วยความซาบซึ้งใจ รู้หรอกว่าภูมิใจดีกับหล่อนแบบนี้เพราะหล่อนคือเลขาที่เขาวางใจ แต่หัวใจไม่รักดีหวั่นไหวเหลือเกิน
ตลอดเวลาที่ทำงานร่วมกันมา ภูมิคงไม่เคยรู้ว่าหล่อนหวั่นไหวแค่ไหน ทุกครั้งที่ต้องใกล้กัน ทุกครั้งที่สบตากัน หัวใจของหล่อนก็เต้นโครมครามแทบจะกระดอนออกจากอกเสียทุกที
“ข้าว... ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะบอส”
“บอกว่าอย่าโกหกผมไง ตอบผมมา”
เขาจ้องหน้าหล่อน คาดคั้นทั้งน้ำเสียงและแววตาจนหล่อนต้องหลบตาเสียเอง
“ถ้าคุณไม่ยอมบอกความจริงกับผม คุณจะต้องถูกไล่ออก”
คนที่หลบตาอยู่ช้อนตาขึ้นมองเจ้าของคำขู่ด้วยความหวาดกลัว แววตาของภูมิบอกให้รู้ว่าเขาทำได้อย่างที่พูดจริงๆ
“ถึงแม้คุณจะเป็นเลขาฯ ที่ยอดเยี่ยมแค่ไหน แต่ผมก็สามารถหาคนใหม่ได้ แต่คุณจะหางานใหม่ที่เงินดีแบบนี้ได้ยาก หรืออาจไม่ได้เลยนะขวัญข้าว คิดดูให้ดีๆ”
เขายังคงจ้องลึกเข้ามาในดวงตาที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าของหล่อน
กลีบปากอิ่มสีแดงระเรื่อเม้มแน่นเป็นเส้นตรงหลายครั้ง จนเขาอดหวั่นเกรงว่าปากหนานุ่มของขวัญข้าวจะช้ำไม่ได้
“แค่บอกปัญหาที่ทำให้คุณร้องไห้กับผม แล้วผมจะช่วยคุณเอง”
ไม่มีใครช่วยหล่อนได้หรอก เพราะปัญหานี้มันใหญ่เกินไป
“บอส... ช่วยอะไรข้าวไม่ได้หรอกค่ะ”
“อย่าดูถูกความสามารถของผม”
“ข้าวไม่ได้ดูถูกนะคะ แต่ปัญหานี้มัน... มันใหญ่มาก... จนข้าวไม่รู้ว่าจะแก้ไขมันยังไง”
มือใหญ่ยื่นมาตรงหน้า และวางทับบนฝ่ามือเล็กของหล่อน กิริยาของภูมิอ่อนโยน ไม่มีความจาบล้วงหยาบคายแม้แต่น้อย
“ขอให้เชื่อใจผมขวัญข้าว แค่คุณเล่าให้ผมฟัง ผมจะช่วยทุกเอง”
น้ำตาที่พยายามซ่อนเอาไว้ไหลออกมาอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่อีก
“บอกผมมา ผมช่วยคุณได้”
ดวงตาสบประสานกัน แววตาอ่อนโยนของภูมิทำให้หล่อนยอมที่จะพูดมันออกมาในที่สุด
“บอสน่าจะพอรู้อยู่แล้วว่าแม่ของข้าวติดการพนัน”
ใช่ เขาพอจะรู้ว่าครอบครัวของขวัญข้าวมีกันแค่สองคนคือขวัญข้าวกับแม่ที่ติดเหล้าและการพนันงอมแงม ดังนั้นเงินเดือนขวัญข้าวไม่เคยพอให้ผู้บังเกิดเกล้าผลาญ เขาพยายามช่วยด้วยการขึ้นเงินเดือนให้จนตอนนี้เงินเดือนของหล่อนสูงเทียบเท่ากับผู้จัดการโรงงานแล้ว แต่มันก็ยังแก้ปัญหาเรื่องมารดาของขวัญข้าวไม่ได้
Bab terbaru
แอบรักเลขา ตอนที่ 20. ตอนอวสาน
ตอนที่ 20. ตอนอวสานภูมิหอบหายใจระรัว ก่อนจะค่อยๆ ชักท่อนชายออกจากปากของหล่อน จากนั้นก็ล้มตัวลงมานอนเคียงข้าง กอดหล่อนเอาไว้แนบอก“น้ำเสียวผมอร่อยไหมข้าว”หล่อนอมยิ้มหน้าแดงระเรื่อ แต่ก็ผงกศีรษะตอบรับออกไป“ผมดีใจนะที่คุณชอบ...”เขาอมยิ้ม และเริ่มลูบไล้เนื้อสาวอีกครั้ง“ผมจะให้คุณกินมันทุกคืนดีไหม”หล่อนยิ้มเอียงอาย แต่ก็ยอมตอบออกไป“ค่ะ ข้าวจะดื่มกินน้ำเสียวของคุณทุกคืน”“โอ้... ทูนหัว... คุณร้อนแรงเป็นบ้าเลย”แล้วภูมิก็เหมือนทนไม่ไหว เขาพลิกกายขึ้นทาบทับ และก็ก้มลงดูดหัวนมของหล่อน ขบด้วยฟันแรงๆ จนหล่อนครางเสียว“อ๊า... อา... ภูมิ... ไหนว่าจะพาไปพบใครไงคะ... อ๊า... ซี๊ดดด...”“ขออีกรอบ... แล้วผมจะพาคุณไป... โอ้วววว เมียจ๋า... ผัวหิวเมียอีกแล้ว... อืมมม โอ้วววว...”ภูมิสำรวจตรวจตรากายสาวอย่างละเอียดลออ ด้วยปาก ฝ่ามือ และเรียวลิ้นอ่อนนุ่มความรู้สึกแสนมหัศจรรย์ก่อเกิดในหัวใจมากมายจนตอนนี้ครอบงำไปทั้งจิตวิญญาณ หล่อนเด้งเร่าๆ หยัดยกความเป็นหญิงให้ดุ้นชายเสียบแทงด้วยความกระตือรือร้น ปากก็วิงวอนให้เขาเคลื่อนไหวดุดัน“อ๊า... ซี๊ดดด อา... ภูมิขา... ผัวขา... เอาแรงๆ อ๊า... กระเด้าหอยเมียแรงๆ
แอบรักเลขา ตอนที่ 19.
ตอนที่ 19.วันนี้ภูมิพาหล่อนกลับไปหามารดา ซึ่งหล่อนเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่า ตั้งแต่วันนั้นที่แม่ทำสัญญายกหล่อนให้กลับภูมิ ชายหนุ่มก็ส่งคนมาพาแม่ไปรักษาอาการเสพติดสุราที่โรงพยาบาล และก็หางานอดิเรกให้มารดาทำ เพื่อแก้ปัญหาการเข้าบ่อน ซึ่งตอนนี้มารดาก็มีสภาพที่ดีขึ้นจนผิดหูผิดตาแม่ไม่ได้เป็นผีพนันอีกต่อไปแล้ว และภูมิก็ยังให้สัญญากับหล่อนอีกว่า หากเขากับหล่อนแต่งงานกัน เขาจะอนุญาตให้หล่อนพาแม่เข้ามาอยู่ด้วยกันภูมิใจดีกับหล่อนเหมือนเดิม...น้ำตาของหล่อนไหลรินออกมาอาบแก้ม มันเป็นน้ำตาแห่งความตื้นตันใจ“ยืนคิดอะไรอยู่ หื้อ...?”เขาสวมกอดหล่อนเข้ามาจากทางด้านหลัง ก่อนจะจับหล่อนให้หมุนตัวไปเผชิญหน้า“คิดถึงสิ่งดีๆ ที่คุณทำให้กับข้าวน่ะค่ะ”หล่อนยิ้มหวานให้กับเขา ก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นจูบปากหยักสวยภูมิยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะสอดมือใต้ท้ายทอย และก็เป็นฝ่ายจูบหล่อนเสียเองเขาจูบหล่อนเนิ่นนาน จูบราวกับจะสูบทั้งจิตวิญญาณไปจากหล่อน“ทูนหัว... ยังมีสิ่งดีๆ อีกมากมายที่ผมรอจะทำให้คุณ...”“ภูมิ... ทำไมแสนดีกับข้าวนักละคะ” หล่อนมองอย่างซาบซึ้งในน้ำใจ“ยังจะมีหน้ามาถามอีกหรือ...”เขาเอานิ้วมาแตะปลายจมูกของ
แอบรักเลขา ตอนที่ 18.
ตอนที่ 18.ชายหนุ่มจ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของหล่อน และก่อนที่เขาจะพูดอะไรออกมา จูบร้อนแรงก็เกิดขึ้นเสียก่อน ภูมิหยอกเย้าบดคลึงกลีบปากนุ่มด้วยความหิวกระหาย สิ้นสากบุกรุกเข้ามาภายในที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำหวาน ดูดกลืนรัดรึงด้วยแรงเสน่หาจูบจนพอใจจึงคลายออก และก็กระซิบเสียงแปร่งพร่า“แล้วที่ผมทำอยู่นี่... มันไม่ใช่ความรักหรอกหรือ ขวัญข้าว...”“บอส...”“คุณไม่เคยสงสัยเลยหรือว่าทำไมผมไม่มีใครเลย ทั้งๆ ที่ผมก็หน้าตาดี”เขาไม่ใช่แค่หน้าตาดี แต่เขาหล่อมากต่างหาก...“ก็... บอสบอกว่ามีคนที่รักอยู่แล้ว...” หล่อนตอบเสียงแผ่วเบาเขาผงกศีรษะตอบรับ ในขณะที่มือใหญ่ซุกซนไปทั่ว ทั้งกายสาว โดยเฉพาะที่หน้าอกถูกบีบถูกขยำหนักหน่วงจนหล่อนเผลอครวญครางลายครั้ง“แล้วไม่คิดบ้างหรือว่าคนๆ นั้นอาจจะเป็นตัวเอง”ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ก่อนจะส่ายหน้าไปมา เสียวก็เสียว แต่สงสัยก็สงสัย“ไม่... เคยคิดเลยค่ะ”นี่ภูมิกำลังหมายความว่ายังไงกันนะ เขากำลังจะเฉลยใช่ไหมว่าคนที่เขารักคือใคร“คุณฉลาดเรื่องงานนะ แต่เรื่องความรัก ทำไมไม่เห็นฉลาดเลยล่ะ”“ข้าว...”“ผมรักคุณ ขวัญข้าว...”ในที่สุดเขาก็ตอบออกมา และมันก็ทำให้หล่อนถึงกับช็อกไม่
แอบรักเลขา ตอนที่ 17.
ตอนที่ 17.เขาหัวเราะข้างใบหู และก็ดันหล่อนให้แผ่นหลังชนกับกำแพงห้อง“ผมชอบเวลาคุณครางเสียว ข้าว... อืมมม คุณแฉะจังเลย... รอผมใช่ไหม”“อ๊า... ซี๊ดดด บอส... อ๊า... บอสขา...” หล่อนถูกล้วงลึกเข้าไปในกางเกงชั้นใน และนิ้วยาวก็ชอนไชเข้ามาทักทายกลีบเนื้ออ่อน“ภูมิ... ครางชื่อผม เวลาผมเอาคุณ... ข้าว... อืมมม หอยคุณตอดนิ้วผมแรงจังเลย...”เขาครางกระเส่า จงใจเอาท่อนชายที่กำลังโตวันโตคืนกระแทกเข้าหาเป็นจังหวะกายสาวร้อนวูบวาบ เนื้อตัวอ่อนระทวย และก็ไม่มีเรี่ยวแรงพอ ที่จะทัดทานความหิวกระหายของภูมิได้อีก“อืมมม... ผมต้องการเอาเอ็นยัดเข้าตัวคุณเดี๋ยวนี้เลย... ข้าว... รู้ไหมว่าผมคิดถึงคุณทั้งวัน... อยากกลับมาหาใจแทบขาด...”เขาสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวอย่างรวดเร็ว เผยความเป็นชายยิ่งใหญ่แก่สายตา“อยากทำให้คุณร้องครางเหมือนทุกคืนของเรา... อืมมม ผมรอไม่ไหวแล้ว...”“อ๊ะ... อ๊า... บอส...”เขาสอดแขนกำยำใต้ข้อพับขาของหล่อน ยกขึ้นให้หล่อนยืนด้วยขาข้างเดียว มือเล็กเกาะบ่าทรงพลังเอาไว้เพื่อพยุงตัวเอง ความเป็นหญิงถูกท่อนเอ็นร้อนและแข็งจดจ่อ“ผม... หิว... อืมมม โอ้วววว ฟิตเหลือเกิน...”ซวบบบบ“อ๊ะ... อ๊า... ซี๊ดดด บอ
แอบรักเลขา ตอนที่ 16.
ตอนที่ 16.ขวัญข้าวน้ำตาร่วง ยกมือขึ้นป้ายน้ำตาจากสองแก้ม แล้วจะเดินหนี แต่ดวงดาวตามมากระชากแขนเอาไว้“จำเอาไว้ ชั้นต่ำ ก็อยู่ส่วนชั้นต่ำ”“คุณดาวไม่มีสิทธิ์พูดกับคุณข้าวแบบนี้นะคะ” ป้าอิ่มออกโรงปกป้องขวัญข้าว“ทำไมฉันจะพูดไม่ได้ ในเมื่ออีนี่มันก็แค่เลขาฯ กระจอกๆ ที่พี่ภูมิจ้างเอาไว้ใช้งานเท่านั้น ส่วนเรื่องบนเตียงก็น่าจะเป็นของแถมล่ะมั้ง”ความอับอาย ความอดสูถล่มแน่นหัวอกของขวัญข้าวท่วมท้น“ฉัน... ขอตัวค่ะ”ขวัญข้าวสะบัดแขนจนหลุดจากอุ้งมือของผู้ดีอย่างดวงดาว และก็เดินหนี แต่เสียงด่ากราดของดวงดาวก็ยังแว่วเข้ามาในหู“ถ้าไม่อยากเป็นเมียน้อย ก็ไสหัวไปจากที่นี่เลยนะ อีเลขาฯ จอมละโมบ”จากที่แค่ก้าวเร็วๆ ตอนนี้ขวัญข้าววิ่งเร็วขึ้น หล่อนต้องการพาตัวเองไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดดวงดาวพูดถูกทุกอย่าง หล่อนมันก็แค่เลขาฯ หน้าห้อง ไม่มีสิทธิ์ได้เป็นตัวจริงของภูมิหรอก เซ็กซ์ที่เกิดขึ้นมันก็แค่ของแถมเท่านั้นร่างอรชรทรุดลงนั่งกับพื้นภายในห้องพัก น้ำหูน้ำตาไหลพรากท่วมท้นหล่อนเจ็บปวดเหลือเกิน...กลีบปากอิ่มสั่นระริก น้ำตาไหลรินเป็นสาย มือเล็กยกขึ้นทาบทรวงอกเอาไว้ กดความเจ็บปวดที่กำลังแล่นทะลักอยู่ข้างใ
แอบรักเลขา ตอนที่ 15.
ตอนที่ 15.ความสัมพันธ์ของหล่อนกับภูมิเดินหน้าไปในทางที่ดีอย่างรวดเร็ว คงเพราะภูมิเป็นสุภาพบุรุษ เขาทำทุกอย่างให้หล่อนรู้สึกดีเสมอ และห่วงความรู้สึกของหล่อนทุกอย่าง ไม่เว้นแม้กระทั่งการบอกคนในบ้านถึงความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปของหล่อนกับเขาหล่อนมีความสุข แม้ลึกๆ แล้วจะต้องการมากกว่าการดูแลเอาใจใส่ตามหน้าที่จากภูมิก็ตามรัก...ใช่ คำนี้แหละที่หล่อนต้องการได้ยินจากปากของเขาขวัญข้าวยิ้มเศร้าๆ อดรู้สึกเกลียดชังความละโมบของตัวเองไม่ได้แค่ภูมิดีกับหล่อน เอาใจใส่หล่อน แค่นี้ก็ดีมากแล้วไม่ใช่เหรอ“คุณข้าวทานข้าวเช้าเลยไหมคะ”ขวัญข้าวที่ยืนเหม่อมองออกไปนอกระเบียงหน้าห้องพักของตัวเองสะดุ้งน้อยๆ ก่อนจะปั้นหน้าหันไปหาเจ้าของคำถาม“ไม่ดีกว่าค่ะป้าอิ่ม ข้าวต้องรีบเข้าบริษัทฯ”“คุณภูมิสั่งเอาไว้ว่าให้คุณข้าวพักผ่อนอยู่บ้านค่ะวันนี้”“แต่เช้านี้บอสมีประชุม แล้วข้าวต้องเข้าประชุมด้วย”ป้าอิ่มอมยิ้ม มองหล่อนอย่างเอ็นดู“คุณภูมิเธอจัดการได้ค่ะ คุณข้าวพักผ่อนอยู่บ้านนะคะ”“แต่ว่าข้าว...”“อย่าทำให้ป้าต้องถูกคุณภูมิดุเลยนะคะ”“บอสจะดุป้าอิ่มทำไมล่ะคะ”“ก็เพราะป้าไม่สามารถทำให้คุณข้าวอยู่บ้านพักผ่อนได้ยังไ
แอบรักเลขา ตอนที่ 7.
ตอนที่ 7.ความจริงภูมิอยากจะตอบออกไปว่า เขารอหล่อนมานานแล้ว ทำไมจะรอต่ออีกสักสิบนาทีไม่ได้ แต่ก็ยั้งปากเอาไว้ได้ทันเขาเกรงแม่เลขาสาวจะตื่นกลัวเสียก่อน หากถูกรุกหนักๆ เข้าชายหนุ่มระบายยิ้มบางๆ หมุนตัวเดินไปยืนมองออกไปนอกระเบียงไม้ ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มีดวงดาราประดับอยู่ยามนี้สวยงามกว่าทุกคืนที่ผ่าน
แอบรักเลขา ตอนที่ 6.
ตอนที่ 6.ภูมิเอียงหน้ามองขวัญข้าวเล็กน้อย ก่อนจะตอบคู่สนทนาเสียงนุ่ม“ขวัญข้าวคงหิวแย่หากผมทานดึกแบบเดิม”นี่เขาเปลี่ยนเวลารับประทานอาหารค่ำเพราะหล่อนอย่างนั้นเหรอ“บอสคะ... คือว่าข้าวรอได้ค่ะ บอสอย่าเปลี่ยนแปลงอะไรเพราะข้าวเลย”หล่อนพูดขึ้นด้วยความไม่สบายใจ แต่เขากลับยังยืนยันคำเดิม“มันคือความต้
แอบรักเลขา ตอนที่ 5.
ตอนที่ 5.“มันมีลูกน้องหูตาเป็นสับปะรด ดังนั้นมันจะสืบได้ไม่ยากว่าคุณอยู่ที่ไหน ซึ่งผมเองก็ไม่อาจจะช่วยคุณได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง”ความหวาดกลัวทำให้ขวัญข้าวเลือกที่จะยอมไปอยู่ใกล้ๆ ชายคนรัก“ค่ะ ข้าวจะย้ายไปอยู่ที่บ้านบอสค่ะ”รอยยิ้มพึงพอใจระบายเต็มใบหน้าหล่อคมสันของภูมิ“ดีมาก อยู่ใกล้ๆ กัน ผมจะได
แอบรักเลขา ตอนที่ 4.
ตอนที่ 4.ภูมิต้องมาเสียเงินโดยไม่ใช่เหตุ เพราะเลขาฯ อย่างหล่อน ในขณะที่แม่ก็เห็นแก่เงิน จนลืมไปว่าลูกสาวอย่างหล่อนก็มีชีวิตจิตใจเหมือนกัน“ตกลง เอาเงินมา”ภูมิยื่นเงินให้กับรำแพง และฝ่ายนั้นก็คว้าไปกอดเอาไว้อย่างหวงแหน“แล้วไหนสัญญาล่ะ ฉันจะรีบเซ็น จะได้ออกไปบ่อน”“อีกไม่เกินห้านาที คนของผมจะนำมาใ
Anda juga akan menyukai
ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.5K Dibacaชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน100.0K Dibacaหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย317.6K Dibacaเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.7K Dibacaนวดกระสันสลัดคราบเนิร์ด
นายไข่เค็ม67 Dibacaพระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ
suyuesui35 Dibacaหลุมพรางรักนายวายร้าย
กชภาภัค221 Dibacaสายบัวกับเพื่อนผัวทั้งสาม
กาสะลอง79 Dibaca
