LOGINShare
ตอนที่ 27-1 ขอโอกาส
publish date:
2026-09-27 12:00:12“ไอ้วัต มึงต้องช่วยกู”
กลับมาถึงห้องพัก ผมรีบคุยกับไอ้วัตทันที ผมอยู่กับค่ายอา
Latest chapter
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 30-2 ไม่อยากเป็นเพื่อน
“อัยย์…”ผมรีบเดินเข้าไปทักเธอ ส่วนไอ้วัต ผมเห็นมันทางปลายตา ว่ามันเดินมาจับข้อมือนิต้า เดินออกไปอีกทาง“อ่าว...ภีม”อัยย์หันมาตามเสียงเรียก แต่เธอทำหน้าไม่ดีใจเลยที่เห็นผม เหมือนจะมีความกังวลอยู่ในสีหน้านั้น ทั้งๆ ที่ตอนนี้ผมรู้สึกตัวเลยว่า ผมกำลังยิ้มออกมาแบบปิดไม่มิด ที่ได้เจอเธอ“อัยย์ มาที่หมู่บ้านทำไมไม่บอกเรา เมื่อเช้าเราไปหาเธอที่ห้องพักแต่ไม่เจอใคร เราคิดว่าจะไม่ได้เจอเธอก่อนกลับแล้วซะอีก”“ภีมไปหาเราที่ห้องเหรอ มีอะไรหรือเปล่า”‘ไปหา ก็อยากเจอ คิดถึงไม่ได้เหรอวะ ทำไมต้องมีอะไรด้วย ทีคุยในแชตทำไมคุยดีจัง ตอนนี้เจอตัวกลับเหมือนไม่อยากคุยเลย’ผมอดคิดน้อยใจไม่ได้เลย จนลืมนึกไปว่าที่คุยในแอปฯ เธอคุยกับหมอที่รักษาเธอ แต่ที่เจอตอนนี้คือ ภีมเพื่อนสมัยเด็ก และเธอยังไม่รู้ว่าเป็นคนเดียวกัน“ว่าไงภีม มีธุระอะไรกับเราเหรอ ถึงไปหาแต่เช้า”เพราะผมเงียบไปไม่ได้ตอบคำถามเธอ เธอเลยถามย้ำกลับมาอีกครั้ง“อ๋อคือ วันนี้เราจะกลับกรุงเทพฯ
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 30-1 ไม่อยากเป็นเพื่อน
“อ่าว ไอ้ภีม มึงจะไปไหนวะ เดี๋ยวเค้าจะเรียกรวมตัวกันแล้วนะ เฮ้ย”“เออ ฝากเอาของไปขึ้นรถด้วยเดี๋ยวกูกลับมา”ผมตื่นมาตั้งแต่เช้าแล้ว จัดเตรียมของทุกอย่างเตรียมตัวลงไปที่หมู่บ้านเพื่อนั่งรถต่อกลับกรุงเทพฯ แต่ยังคงกระวนกระวาย มองดูนาฬิกายังพอมีเวลาก่อนที่จะถึงเวลานัดรวมตัว จึงรีบเดินออกจากห้อง ตรงไปยังที่พักของอัยย์ภายในที่พักเงียบกริบ ผมเดินไปเคาะประตูก็ไม่มีเสียงตอบรับออกมาจากด้านใน มือลองหมุนที่กลอนประตูก็ถูกล็อก ‘ไม่อยู่เหรอ ไปไหนแต่เช้านะ’ผมได้แต่เดินไปเดินมาวนอยู่แถวนั้น เผื่อว่าเธอจะไปเดินออกกำลังกายตอนเช้าแล้วจะกลับมา จนใกล้เวลานัดเข้ามาเต็มที และความหวังสุดท้ายที่จะได้เจอเธอก็หมดลง เมื่อไอ้วัตวิ่งหน้าตื่นมาตามผมถึงที่นี่“ไอ้ภีม ไปเร็ว รถเค้าจะออกแล้ว”“เออๆ”ผมทำอะไรไม่ได้แล้วสินะ ผมหันกลับไปมองที่หน้าห้องพักของเธอแวบหนึ่ง แล้วหันกลับมาวิ่งตามไอ้วัตกลับไปที่ค่าย เพื่อให้ทันรถลงดอย ที่กำลังจะออก และรอแค่พวกผมเท่านั้นการเดินทางลงจากดอยราบรื่น แต่หัวใจผมรู้สึกโหว
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 29-2 คิดถึงคุณหมอ
“ฮ่าๆๆ แล้ว...พรุ่งนี้จะกลับแล้ว มึงไม่ห่วงเค้าหรือไงวะ”“เอ้า ก็ตัดไหมแล้ว แผลก็ติดสนิทดี แล้วกูจะห่วงอะไรอีกวะ นี่ที่มึงถามนี่ มึงบอกมาเลยเถอะ มึงต้องการอะไร”“ก็เผื่อเคสมึงยังไม่จบไง จะต้องดูแลต่อหรือเปล่า”“จริงๆ แล้ว มึงเป็นห่วงคนไข้มึง เลยจะชวนกูอยู่ที่นี่ต่อ กูพูดถูกมั้ย”ในที่สุดไอ้วัตก็รู้ทันความคิดผมซะที ใจจริงก็อยากจะบอกออกไปตรงๆ เพียงแต่ว่า ผมก็เกรงใจมันอยู่บ้าง เพราะดูช่วงนี้มันก็ยุ่งหัวหมุนอยู่เหมือนกัน จนสุดท้ายแล้วก็ต้องยอมรับกับมันออกไป“เหอะๆ ก็…จะว่าแบบนั้นก็ได้มั้ง”“อ้อมค้อมไปดาวอังคารละมึงอะ”“แล้วอยู่ได้มั้ยวะ”“ไม่ได้เว้ย”“อ้าว ทำไมไม่ได้วะ”ผมร้อนรนขึ้นมาทันที ผมอยากอยู่ต่อ ยังอยากจะคุยกับอัยย์เพิ่มอีกหน่อย เพราะเราเพิ่งตกลงคืนดีกัน แต่ความที่เราต่างห่างหายกันไปนานหลายปี ผมยังคงต้องการรู้ว่าที่ผ่านมาเธอเป็นอย่างไรบ้าง“มึงครับ…กูทิ้งงานที่โรงพยาบาลมาเป็นอา
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 29-1 คิดถึงคุณหมอ
‘นั่นสินะ คุณหมอ’ฉันลืมเรื่องคุณหมอไปเลย พอนิต้าถามถึงขึ้นมา ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกผิดกับคุณหมอซะอย่างนั้น ‘ทำไมต้องรู้สึกผิดด้วยนะ’“เรายังไม่ได้เป็นอะไรกับคุณหมอนะ นิต้า”“แต่คุณหมอเค้าก็แสดงตัวเต็มแล้วว่าเค้าสนใจเธอนะ หรือไม่จริง”“เธอรู้…”ฉันยังไม่เคยได้เล่ารายละเอียดที่คุยกับคุณหมอครั้งล่าสุดก่อนที่จะขึ้นมาบนดอยให้นิต้าฟัง เพราะฉันยังไม่มีจังหวะที่จะเล่าในตอนแรก และหลังจากนั้นก็เกิดเรื่องวุ่นวายจนลืมนึกถึงไปเลย“ชั้นเห็นอยู่ตอนในรถตู้น่ะ เห็นเธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ กับมือถือแล้วก็ทำหลบๆ ซ่อนๆ ก็พอเดาได้แล้วล่ะน่า”“อืม ตั้งแต่ขึ้นมาที่นี่ ก็ยุ่งๆ กัน แล้วพอมีเรื่องภีมเข้ามาอีกเราก็เลยลืมนึกไปเลย”“แล้วทีนี้เธอจะเอายังไงล่ะ”“เราควรทำยังไงดีเหรอนิต้า เราก็ไม่รู้เหมือนกัน เธอช่วยเราคิดหน่อย”“ถ้าเป็นชั้นน่ะนะ ก็ให้แข่งกันไปเลยเป็นไง ใครชนะใจเธอ ทำให้เธอเปิดใจคบด้วยได้ก่อนก็ชนะไป แค่นั้นง่ายๆ ดีมะ&
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 28-2 ดีกันนะ
“อัยย์ เธอเป็นอะไรหรือเปล่า”ภีมรีบตามมา ยืนถามฉันอยู่ที่หน้าห้องน้ำ เขาไม่กล้าเข้ามาแม้ว่าประตูห้องน้ำจะไม่ทันได้ปิด“ไม่ ไม่เป็นไร เราคิดว่าหน้าเราตอนนี้ต้องแย่มากแน่ๆ เราร้องไห้ไปหนักขนาดนั้น”ฉันยังไม่กล้าจะบอกความจริงกับเขาถึงอาการที่ฉันเป็นก่อนหน้านี้ นึกขอบคุณหมอจากแอปฯ หมอออนไลน์ในใจ ที่ทำให้มันหายไปไวกว่าทุกที“ไม่นะ ยังน่ารักเหมือนเดิม”คราวนี้หน้าฉันต้องแดงขึ้นมาอีกแน่ๆ และน่าจะแดงเกือบเท่ากับตอนที่เป็นอาการประหลาดด้วยเลยมั้ง อยู่ๆ ภีมก็มาชมว่าน่ารักซึ่งๆ หน้าแบบนี้“งั้นตอนนี้เราดีกันแล้วใช่มั้ย นะ ดีกันนะ”ภีม ยื่นนิ้วก้อยมาตรงหน้าฉัน แล้วยังกระดิกนิ้ว บิดข้อมือไปมาเหมือนเด็กๆ“ทำอะไรเป็นเด็กๆ ไปได้”ฉันห้ามตัวเองให้อมยิ้มกับสิ่งที่เขาทำตอนนี้ไม่ได้เลย แต่ก็แกล้งที่จะถลึงตาดุใส่เขาไป“น่านะ ดีกันเถอะ เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมก่อนก็ได้ เดี๋ยวเราจีบเธอใหม่เอง คราวนี้ไม่ฟอร์มเยอะแล้ว เราสัญญา”ภีมยังคงไม่ยอมหดมือกลับไป ยังคงยื่นนิ้วก้อยมาตรงหน้าฉันอยู่อย่างนั้น“บ้าเหรอ จีบเจิบอะไร พูดบ้าๆ”“อ่าว ไม่ต้องจีบแล้วใช่มั้ย งั้นเธอ..”“ไม่ใช่นะ ไม่ใช่แบบนั้น ก็ได้ เราเป็นเพื่อนกันเห
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 28-1 ดีกันนะ
“อัยย์ เราขอโทษ อย่าร้องไห้”“ฮึก ฮึก ฮึก”คำว่ายิ่งปลอบยิ่งร้อง คงจะอธิบายสถานการณ์ในตอนนี้ของฉันได้ดี เพราะยิ่งเขาพยายามปาดน้ำตาให้ฉัน ยิ่งพยายามบอกไม่ให้ร้อง ฉันยิ่งร้องไห้ออกมาหนักขึ้น จนเริ่มหยุดสะอื้นไม่ได้“ยัยอัยย์ เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม นี่หมอ หมอทำอะไรยัยอัยย์ ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นชั้นจะตะโกนเรียกคนมาช่วยเดี๋ยวนี้เลย”“ฮือออ นิต้า”ฉันเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียง นิต้าเดินเข้ามาหน้าตาตื่นตกใจมาก เมื่อเห็นฉันนั่งร้องไห้สะอื้น เธอรีบหันไปตะโกนว่าและไล่ภีมทันที“นิต้า ผมไม่ได้…ให้ผมอธิบายก่อนได้มั้ย”“ไม่ ชั้นไม่ฟัง นายออกไปเดี๋ยวนี้เลย”นิต้าพุ่งเข้ามา จับไหล่ภีมและพยายามจะผลักเขาออกจากฉัน แต่ภีมก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมถอย ยังคงจับข้อมือฉันไว้เพื่อช่วยยึดเหนี่ยว“นายปล่อยเพื่อนชั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ นายทำอะไร ทำไมเธอถึงร้องไห้หนักขนาดนี้”“เราแค่คุยกัน ผมแค่อยากปรับความเข้าใจกับเธอ”“ฮึก ฮึก” ฉันยังคงไม่สามารถหยุดสะอื้นได้“ปรับความเข้าใจบ้าอะไร ทำเพื่อนชั้นร้องจะเป็นจะตายเนี่ย”นิต้ายังคงโวยวายเสียงดังไม่หยุด แต่เมื่อแรงเธอสู้แรงขืนของภีมไม่ไหว จึงเปลี่ยนเป้าหมายมาจับไหล่ฉันแทน
You May Also Like
เพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง167.2K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.9K viewsเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์85.1K viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ205.1K viewsสัมพันธ์ลับนายกแสนร้าย (นายกสุเมธ:ของขวัญ)
นามปากกาดาวเหนือ298 viewsภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก
อิ๋นอู้8.0K viewsถูกแฟนเก่าทิ้งและแต่งงานกับมหาเศรษฐีพันล้าน
Paddi white 51 viewsมงกุฎกล้วยไม้
ซองกาเรีย วีรกานดา43 views
