LOGINShare
ตอนที่ 26-2 ใครกันแน่
publish date:
2026-09-26 12:11:47ใช้เวลาอีกไม่นาน ฉันกับนิต้า ก็กลับมาถึงที่พัก โดยฉันขอไปอาบน้ำเตรียมตัวนอนก่อน เพราะเดี๋ยวนี้ต้อ
Latest chapter
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 26-2 ใครกันแน่
ใช้เวลาอีกไม่นาน ฉันกับนิต้า ก็กลับมาถึงที่พัก โดยฉันขอไปอาบน้ำเตรียมตัวนอนก่อน เพราะเดี๋ยวนี้ต้องใช้เวลานานกว่าเมื่อก่อนหลายนาที ด้วยขั้นตอนการดูแลตัวเองที่เพิ่มขึ้นจากคำแนะนำของคุณหมอจากแอปฯหมอออนไลน์ ฉันปล่อยให้นิต้า ที่กลับมาถึงก็ล้มตัวลงบนที่นอน นอนแผ่หลาอยู่อย่างนั้น“หลับแล้วเหรอนิต้า”ฉันอาบน้ำทาครีมบำรุงเสร็จเรียบร้อยแล้ว มานั่งที่เตียงฝั่งของตัวเอง แต่ก็ยังเห็นนิต้า นอนหลับตาอยู่ที่เดิม หรือเธอจะเผลอหลับไปแล้ว“ยัยอัยย์…”นิต้าเรียกชื่อฉันขึ้นมาทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่“อ่าว ยังไม่หลับนี่ ไปอาบน้ำมั้ย”“ไม่..จนกว่าเธอ จะบอกชั้นมา”“บอก..เรื่องอะไรเหรอ”“นายหมอภีมนั่น เป็นใครกันแน่”“...”ฉันถึงกับนิ่งอึ้ง คิดไม่ถึงว่านิต้าจะถามขึ้นมาแบบนี้ แล้วน้ำเสียงนั้นก็ราบเรียบดูจริงจังกว่าปกติ สมองอันน้อยนิดของฉันต้องรีบประมวลผลอย่างไวที่สุด เพื่อที่จะหาคำตอบมาอธิบายให้เธอฟัง“นี่เธอคิดจะปิดบังชั้นไปถึงเมื่อไ
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 26-1 ใครกันแน่
นิต้าบอกว่าจะออกไปที่ครัวตั้งแต่บ่ายแก่ๆ แล้ว แต่จนกระทั่งเกือบจะเย็นก็ยังไม่กลับเข้ามา ฉันจึงอยู่คนเดียวตลอดบ่าย ทำให้ได้คิดทบทวนเรื่องทั้งหมดจนมาถึงตอนนี้ฉันตัดสินใจได้แล้วว่า ฉันกับภีม เราคงไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมเมื่อตอนยังเด็กได้อีกแล้ว เพราะขนาดตอนที่เขายังเป็นนักเรียน เป็นนักกีฬาโรงเรียน เขายังมีแต่คนตามชื่นชอบ ชื่นชม เป็นคนเด่นดัง แล้วตอนนี้ยังเป็นหมออีก ฉันรู้สึกยิ่งห่างชั้นจากฉันไปอีกถึงแม้ว่า ฉันจะเริ่มดูแลตัวเองจนรู้สึกว่า น่าจะดูดีขึ้นกว่าเดิมมาก หน้าตาอาจจะไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมเท่าไหร่ เพียงแค่ไม่ต้องใส่แว่นหนาเตอะที่ดูเป็นป้าเฉิ่มๆ อีกแล้ว จากการที่ได้ทำเลสิกหลังจากเรียนจบถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังรู้สึกห่างชั้นจากเค้าอยู่ดี แล้วไหนจะอาการแปลกๆ ที่ฉันเป็นนี่อีกล่ะ ถ้าเค้าได้รู้ เค้าอาจจะรับไม่ได้ก็ได้ ยังไงก็ไม่ควรคิดกับเค้าไปไกลกว่าแค่คนรู้จัก หรือเพื่อนเก่าอาการป่วยของฉันตอนนี้เริ่มดีขึ้นมาก คงเพราะได้วิตามินตรงเข้าเส้นเลือดล่ะมั้ง ตอนนี้ คอที่เจ็บเริ่มดีขึ้นแล้ว ฉันพยายามดื่มน้ำตลอดทั้งบ่าย แต่ก็แลกมากับการต้องลุกไปเข้าห้องน้ำบ่อยข
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 25-2 ทางสะดวก
ผมกลับมาถึงค่ายแล้ว แต่ก็ยังไม่มีโอกาสได้คุยกับไอ้วัตเลย พอกลับมาถึงมันก็รีบเดินหนีผมไปแทนที่หมออีกคนที่ยังตรวจคนไข้อยู่ที่เต็นท์ประจำ กลายเป็นว่าผมก็ต้องกลับเข้าประจำที่ด้วยเหมือนกันวันนี้ ผมต้องไปทานมื้อเย็นกับพ่อแม่อัยย์ ตามที่ได้รับปากเอาไว้แล้ว พอถึงเต็นท์เลยแจ้งพยาบาลเอาไว้ล่วงหน้า ตรวจคนไข้ได้อีกพักใหญ่ ผมก็ขอตัวกลับไปที่ห้องก่อนที่จะเดินกลับห้อง ผมหันไปมองที่เต็นท์ประจำไอ้วัต แต่ไม่เห็นแม้แต่เงา ผมจึงเดินกลับไปที่ห้องเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่“อ่าว ไอ้วัต มึงหนีมาก่อนไม่เรียกกูเลยวะ”กลับถึงห้องก็เห็นไอ้วัตอยู่ที่ห้อง และอาบน้ำแต่งตัวใหม่เรียบร้อยแล้ว“นี่มึงจะไปไหนเนี่ย อาบน้ำแต่งตัวใหม่ซะด้วย”“ก็ไปกับมึงไง”“ฮะ ไปกับกู มึงรู้ได้ยังไงว่ากูจะไปไหน”“เหอะ ตอนกลับมา ก่อนตรวจคนไข้ กูเห็นมึงบอกพยาบาลว่ามีนัดเย็นนี้ กูก็รู้ละ มึงจะไปหาคนไข้ VIP มึงล่ะสิ”“นี่มึงรู้อยู่แล้ว แล้วทำไมต้องทำเหมือนไม่พอใจที่กูไปเรียกนิต้ามาคุยส่วนตัวกับกูด้วยวะ”“ฮ่าๆๆ ไม่มีอะไร กูแค่คิดอะไรของกูนิดหน่อย”ผมเลิกสนใ
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 25-1 ทางสะดวก
“อัยย์ ชั้นกลับมาแล้ว เป็นยังไงบา..อา..อ้าง”ฉันรีบผลักมือออกจากภีมทันที เมื่อได้ยินเสียงนิต้าดังมาจากทางประตูห้อง ฉันหันมองไปเห็นนิต้ายืมมองจ้องเราสองคน ตาโต อ้าปากค้างอยู่ตรงนั้น“นิต้า กลับมาซักที เธอหายไปไหนมาทำไมนานจัง”“เอ่ออ..ทำแผล ทำแผลไง ว่าแต่เธอเป็นไงไข้ลงแล้วสินะ”นิต้า เดินตรงมาหาฉัน ถามอาการฉัน แต่สายตาเธอยังคงมองไปทางภีม ที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่ข้างเตียง แถมยังพูดไปอมยิ้มไปอีก“ก็..ดีแล้ว หมอเค้าให้วิตามินเราเพิ่งเสร็จ นี่ไง เพิ่งถอดเข็มเมื่อกี้เลย”ฉันหันหลังมือข้างที่มีปลาสเตอร์แปะอยู่ให้นิต้าดู ด้วยหน้าตาและท่าทางที่พยายามทำให้ปกติที่สุด“อ๋ออออออ”นิต้า ลากเสียงยาว พูดไปพยักหน้าไป ทำเหมือนว่าเข้าใจ แต่ก็ยังมองที่ภีมไม่ละสายตา ฉันแอบเหลือบหันไปมองทางภีม เค้าก็ส่งยิ้มมุมปากทำท่าเหมือนจะหลุดขำ‘โอ้ย สองคนนี้ จะยิ้มอะไรกันเนี่ย’“อ่าว หมอวัตมาส่งนิต้าเหรอคะ”ฉันมองไปที่ประตูเห็นหมอวัตที่กำลังเดินเข้าประตูตามหลังน
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 24-2 หลบหน้า
“ขอบคุณภีมมากนะลูก ที่มาช่วยดูอาการให้อัยย์”คุณแม่ของอัยย์ ขอบคุณผม ระหว่างที่เดินออกมาจากห้องด้วยกัน หลังจากที่เห็นว่าอัยย์ นอนหลับไปแล้ว“ยินดีครับ ถ้ามีอะไร คุณแม่เรียกผมได้ตลอดเลยครับ”“ขอบคุณมากจ๊ะ นี่เราไม่เจอกันตั้งนานหลายปีเลยนะ เรียนหมอหนักเลยใช่มั้ย หายหน้าหายตาไปเลย”ผมจะตอบท่านยังไงดี เรียนก็หนักจริงๆ แหละ แต่ก็ไม่ถึงกับต้องหายหน้าหายตาไปอย่างที่ท่านเข้าใจ เพียงแต่ที่หายไปเพราะ…ลูกสาวท่านต่างหากที่พยายามหลบหน้าและไม่ให้ช่องทางติดต่อเธอได้เลย“เอ่อ คุณแม่สบายดีนะครับ ผมเพิ่งเห็นข่าวที่คุณแม่อำลาวงการ”ผมหาคำตอบให้ท่านไม่ได้ เลยพยายามเปลี่ยนเรื่องที่คุยก่อนดีกว่า ยังไม่อยากเสี่ยงให้ท่านรู้ว่าผมทำพลาดอะไรกับลูกสาวท่านลงไป ถึงได้หายหน้าไปจากท่าน เกิดท่านไม่พอใจผมขึ้นมาอีกคน ท่านคงกีดกันไม่ให้ยุ่งกับลูกสาวท่านแน่ๆ“ฮ่า ฮ่า สบายดีจ๊ะ แหม ตามข่าวบันเทิงด้วยเหรอเราน่ะ จริงๆ ก็ไม่เชิงอำลาวงการหรอกนะ แม่ก็แค่มาช่วยพ่อเค้าทำเบื้องหลังแทนจ๊ะ”“ครับ บังเอิ
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 24-1 หลบหน้า
“คุณหมอคะ คนเจ็บมาล้างแผล รออยู่ที่เต็นท์นะคะ” พยาบาลคนหนึ่งเดินมาบอกไอ้วัต ที่กำลังตรวจคนไข้อยู่ที่โต๊ะไม่ไกลจากผมมากนักได้ยินแบบนั้น ผมรีบหันไปมองหน้าไอ้วัตทันที ผมเห็นมันหันไปพยักหน้าให้พยาบาล และหันหน้ามาเจอผมมองมันอยู่ ก็ยักหิ้วให้ผมทันที“เอ่อ คุณพยาบาลครับ ช่วยแจ้งเจ้าหน้าที่ตัดแถวคนไข้ให้ผมด้วยนะครับ ผมมีเคสด่วน”“ได้ค่ะ คุณหมอ”หลังตรวจคนไข้ตรงหน้าเสร็จ ผมเดินตามไอ้วัต ไปที่เต็นท์ทำหัตถการ เปิดม่านเข้าไปก็เจอผู้หญิง 2 คน คนหนึ่งคือ คุณนิต้า ที่นั่งให้ไอ้วัตล้างแผลอยู่ แต่ครั้งนี้เธอเงียบ ไม่โอดโอยเหมือนวันก่อนแล้วผมมองไปที่ผู้หญิงอีกคนที่ยืนหันหลังอยู่ เธอยื่นห่างออกไปจากตรงจุดที่นั่งทำแผล“อัยย์” ผมเดินเข้าไปหาเธอจนถึงระยะที่เอื้อมมือถึง และเรียกชื่อเธอออกไป ด้วยหัวใจที่เต้นแรงและเร็ว เหมือนสภาพคนที่เพิ่งวิ่ง 100 เมตรมาหยก ๆ ก่อนที่มือผมที่ยกขึ้นกำลังจะแตะถึงแขนของเธอ เธอก็หันกลับมา“อ้าว…ภีมเหรอ ใช่ภีมใช่มั้ยลูก”“คุณแม่…สวัสดีครับคุณแม
You May Also Like
หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.9K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn92.6K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา373.6K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด321.7K viewsพ่อเลี้ยงขา... หนูแฉะไปหมดแล้ว... ลงโทษหนูสิคะ
Heln155 viewsเมดคนโปรดของAdele (อเดล) 20+
มนต์ศิขริน169 viewsLove of four lovers คนสุดท้ายที่เธอคิดถึง
Melyssa590 viewsสามีมหาเศรษฐีจอมหวงของฉัน
เคธี่240 views
