Masuk“น้องเป็นของข้า! ใครก็ห้ามแย่ง!”ทำเอาฮูหยินผู้เฒ่าหัวเราะจนตาหยี รีบคว้าหลานสาวตัวเล็กจากอกหลานชายคนโตมาอุ้มเล่น“โอ๋ ๆ เจ้าตัวเล็กเอ๋ย หลานสาวของย่าคือแก้วตาดวงใจ คนทั้งบ้านต้องยอมเจ้า”บ่าวไพร่ทั้งเรือนพากันหัวเราะชอบใจ เมื่อเห็นตั้งแต่ท่านพ่อ ท่านพี่ ไปจนถึงย่าต่างก็แย่งกันเอาใจคุณหนูตัวน้อยหลา
ตอนพิเศษ : ข่าวดีครั้งใหม่เรือนใหญ่สกุลกู้ในยามเช้าอากาศปลอดโปร่ง แสงแดดอุ่นสาดต้องใบไม้เขียวชอุ่ม ด้านในเรือนหรู หลิงฉงหลงนั่งพิงหมอนอิงอยู่บนตั่ง ดวงหน้าอิ่มเอิบแฝงรอยแดงระเรื่อเพราะอาการแพ้ท้อง มือบอบบางลูบหน้าท้องแบนราบที่เพิ่งเริ่มมีกำลังจะมีชีวิตใหม่เติบโตอยู่ในนั้นกู้ซืออันก้าวเข้ามาด้วยสีห
ทายาทคนใหม่แห่งสกุลกู้ได้ถือกำเนิดแล้วตอนพิเศษ : ครบหนึ่งเดือนดวงใจน้อยแสงแดดอุ่นส่องลงบนเรือนใหญ่สกุลกู้ บรรยากาศวันนี้คึกคักผิดจากทุกวัน บ่าวไพร่วุ่นวายจัดเตรียมโต๊ะอาหาร ตกแต่งโถงใหญ่ด้วยแพรผ้าไหมสีแดงสด และพวงดอกไม้หอมตลบอบอวลวันนี้คือ วันครบหนึ่งเดือนของบุตรชายคนแรกแห่งสกุลกู้เสียงพิณบรรเลง
หลิงฉงหลงสะอื้นเบา ๆ ก่อนจะซุกใบหน้าเข้ากับอกกว้าง ปล่อยให้น้ำตาไหลเงียบ ๆ แต่หัวใจกลับอบอุ่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนกู้ซืออันลูบเส้นผมภรรยาแผ่วเบา ราวกับปลอบโยนทั้งฝันร้ายและความหวาดหวั่นในใจนางให้สลายไป“หากวันใดเจ้ากลัว…จงจำเอาไว้เพียงว่า ข้ายังคงอยู่ตรงนี้ เคียงข้างเจ้าเสมอ ไม่ว่าเมื่อใดก็ตาม”คืน
ตอนพิเศษ : ความฝันที่ไม่อยากฝันยามราตรีเงียบสงัด แสงจันทร์ลอดเข้ามาผ่านหน้าต่างบานเล็ก กู้ซืออันนอนหลับตาพริ้มเคียงข้างภรรยาอย่างที่เคยทุกคืน แต่คืนนี้…กลับต่างออกไปภายในความฝัน เขาพบว่าตนเองยืนอยู่ในเรือนว่างเปล่า ทุกสิ่งที่เคยอบอุ่นกลับเย็นเยียบไร้ผู้คน เสียงหัวเราะที่คุ้นหูหายไปจนหมดสิ้น เขาเดิ
หลิงฉงหลงยืนอยู่เบื้องหน้าร้านใหม่ แววตาเต็มไปด้วยความตื้นตัน นางสวมชุดผ้าไหมสีอ่อนปักลายดอกเหมยพลิ้วไหวตามสายลม ออร่าสง่างามจนผู้คนที่ผ่านไปมาต่างกระซิบชื่นชมไม่หยุด“ในที่สุด…ฮวาเซียงของข้าก็กลับมาแล้ว” เสียงนางพรูลมหายใจแผ่วเบากู้ซืออันยืนเคียงข้าง ดวงตาคมทอดมองภรรยาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น มือใหญ่โอบเ
ตอนที่ 17เอะอะจับเอะอะจูบใบหน้าหวานยามนี้แดงระเรื่อนางพยายามถอยออกห่างจากเขาได้สำเร็จเพียงเล็กน้อยเท่านั้นแต่ก็ยังถูกมือใหญ่จับข้อมือทั้งสองข้างของนางเอาไว้ไม่ยอมปล่อยเช่นเดิม“เหตุใดท่านพี่ถึงได้กลายเป็นคนเจ้าเล่ห์เช่นนี้ไปได้” วันนี้เขาทั้งจูบทั้งหอมทั้งกอดจนนางตั้งตัวไม่ทันจะแสร้งทำเป็นนิ่งเฉยไ
ตอนที่ 16ข้าไม่ตกใจสักนิด“จู่ๆ เจ้าก็วิ่งออกมาจากจวน...รู้หรือไม่ว่าข้าเป็นกังวล” เจ้าของน้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามเมื่อรถม้าเคลื่อนตัวแล้วและเขาแน่ใจว่าฮูหยินน้อยของตนจะไม่สามารถหนีได้อีก “ฮูหยินคงไม่คิดจะโดดหนีไปหรอกใช่หรือไม่”“ข้าจะโดดหนีไปได้อย่างไร” นางเอ่ยปฏิเสธพร้อมกับหัวเราะกลบเกลื่อน ความคิดที่
มุมปากของกู้ซืออันเผยรอยยิ้มน้อยๆ ปรากฏขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เฉาหมิงเองก็สังเกตเห็นรอยยิ้มนี้ของสหายตนเขาพอดีจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ย แหย่ขึ้น“หลายวันที่เจ้าบาดเจ็บฮูหยินของเจ้าคงแอบใส่ยาเสน่ห์ลงไปให้ เจ้าดื่มด้วยเป็นแน่"“ก็อาจจะเป็นไปได้” หลิงฉงหลงเดินมาถึงศาลารับพร้อมด้วยรอยยิ้มที่พยายามคงเอาไว
ตอนที่ 9เจ้าบ่าว...เต่าตัวหนึ่ง?ภายใต้ผ้าคลุมเจ้าสาวนั้นไม่มีใครรู้ว่าหญิงสาวภายใต้ผ้าปิดหน้ามงคลนั้นกำลังรู้สึกอย่างไรแต่ก็คงคาดเดากันได้ไม่ยากเจ้าสาวที่กำลังจะเข้าพิธีกับเต่าตัวหนึ่งจะไปมีสีหน้าแบบใดได้อีก...“เริ่มพิธีได้” เสียงของผู้นำพิธีดังขึ้นเมื่อเจ้าสาวและตัวแทนเจ้าบ่าวอย่างเต่ามงคลเข้าถึ







