Masuk“น้องเป็นของข้า! ใครก็ห้ามแย่ง!”ทำเอาฮูหยินผู้เฒ่าหัวเราะจนตาหยี รีบคว้าหลานสาวตัวเล็กจากอกหลานชายคนโตมาอุ้มเล่น“โอ๋ ๆ เจ้าตัวเล็กเอ๋ย หลานสาวของย่าคือแก้วตาดวงใจ คนทั้งบ้านต้องยอมเจ้า”บ่าวไพร่ทั้งเรือนพากันหัวเราะชอบใจ เมื่อเห็นตั้งแต่ท่านพ่อ ท่านพี่ ไปจนถึงย่าต่างก็แย่งกันเอาใจคุณหนูตัวน้อยหลา
ตอนพิเศษ : ข่าวดีครั้งใหม่เรือนใหญ่สกุลกู้ในยามเช้าอากาศปลอดโปร่ง แสงแดดอุ่นสาดต้องใบไม้เขียวชอุ่ม ด้านในเรือนหรู หลิงฉงหลงนั่งพิงหมอนอิงอยู่บนตั่ง ดวงหน้าอิ่มเอิบแฝงรอยแดงระเรื่อเพราะอาการแพ้ท้อง มือบอบบางลูบหน้าท้องแบนราบที่เพิ่งเริ่มมีกำลังจะมีชีวิตใหม่เติบโตอยู่ในนั้นกู้ซืออันก้าวเข้ามาด้วยสีห
ทายาทคนใหม่แห่งสกุลกู้ได้ถือกำเนิดแล้วตอนพิเศษ : ครบหนึ่งเดือนดวงใจน้อยแสงแดดอุ่นส่องลงบนเรือนใหญ่สกุลกู้ บรรยากาศวันนี้คึกคักผิดจากทุกวัน บ่าวไพร่วุ่นวายจัดเตรียมโต๊ะอาหาร ตกแต่งโถงใหญ่ด้วยแพรผ้าไหมสีแดงสด และพวงดอกไม้หอมตลบอบอวลวันนี้คือ วันครบหนึ่งเดือนของบุตรชายคนแรกแห่งสกุลกู้เสียงพิณบรรเลง
หลิงฉงหลงสะอื้นเบา ๆ ก่อนจะซุกใบหน้าเข้ากับอกกว้าง ปล่อยให้น้ำตาไหลเงียบ ๆ แต่หัวใจกลับอบอุ่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนกู้ซืออันลูบเส้นผมภรรยาแผ่วเบา ราวกับปลอบโยนทั้งฝันร้ายและความหวาดหวั่นในใจนางให้สลายไป“หากวันใดเจ้ากลัว…จงจำเอาไว้เพียงว่า ข้ายังคงอยู่ตรงนี้ เคียงข้างเจ้าเสมอ ไม่ว่าเมื่อใดก็ตาม”คืน
ตอนพิเศษ : ความฝันที่ไม่อยากฝันยามราตรีเงียบสงัด แสงจันทร์ลอดเข้ามาผ่านหน้าต่างบานเล็ก กู้ซืออันนอนหลับตาพริ้มเคียงข้างภรรยาอย่างที่เคยทุกคืน แต่คืนนี้…กลับต่างออกไปภายในความฝัน เขาพบว่าตนเองยืนอยู่ในเรือนว่างเปล่า ทุกสิ่งที่เคยอบอุ่นกลับเย็นเยียบไร้ผู้คน เสียงหัวเราะที่คุ้นหูหายไปจนหมดสิ้น เขาเดิ
หลิงฉงหลงยืนอยู่เบื้องหน้าร้านใหม่ แววตาเต็มไปด้วยความตื้นตัน นางสวมชุดผ้าไหมสีอ่อนปักลายดอกเหมยพลิ้วไหวตามสายลม ออร่าสง่างามจนผู้คนที่ผ่านไปมาต่างกระซิบชื่นชมไม่หยุด“ในที่สุด…ฮวาเซียงของข้าก็กลับมาแล้ว” เสียงนางพรูลมหายใจแผ่วเบากู้ซืออันยืนเคียงข้าง ดวงตาคมทอดมองภรรยาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น มือใหญ่โอบเ
กู้ซืออันก้มลงจูบหน้าผากนางแผ่วเบา พลางเอ่ยอย่างจริงใจ “ไม่ว่าจะมีเรื่องใดเกิดขึ้น ข้าจะปกป้องเจ้าไว้เสมอ…ฉงหลงของข้า”นางซ่อนใบหน้าลงกับอกเขา ไม่กล้าเงยขึ้นสบตา รู้เพียงว่าเสียงหัวใจของสามีดังมั่นคงอยู่ข้างหู คล้ายท่วงทำนองที่ทำให้นางไม่อยากหลุดพ้นจากอ้อมกอดนี้อีกเลยกู้ซืออันกดจุมพิตที่เรียวปากของ
เมื่อเขาถอยออกจากจวนสกุลกู้ แสงอาทิตย์บ่ายคล้อยทอดเงายาว เขายืนอยู่หน้าประตูใหญ่ พลันรู้สึกได้ชัด วันนี้ตระกูลฉางได้สูญเสีย “เกียรติยศ” ไปตลอดกาลเมื่อเงาร่างของนายอำเภอฉางลับหายไปหลังประตูใหญ่ ความเงียบสงัดกลับมาเยือนจวนสกุลกู้หลิงฉงหลงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้มองผู้เป็นสามีอย่างเงียบ ๆ ก่อนเอ่ยขึ้นเส
เขาลุกขึ้นอย่างไร้สติ ออกไปกับคนสนิทไม่กี่คน ตั้งใจจะเข้าเมืองไปก่อเรื่องกับร้านค้าของสกุลกู้ที่ยังเปิดอยู่ อยากจะเผาร้านค้าระบายอารมณ์อีกสักสองสามร้านทว่าแทนที่จะได้ระบายแค้น ความมึนเมากลับทำให้เขาเพลี่ยงพล้ำ พูดจาพลั้งปาก เผยความลับเรื่องเพลิงไหม้ร้านฮวาเซียงต่อหน้าผู้คนในโรงเตี๊ยมเสียงหัวเราะเย
ตอนที่ 31เติมพันล้มทั้งกระดานกู้ซืออันดึงสตรีในอ้อมแขนเข้ามากอดแนบแน่น ดวงตาเขามีเพียงความปวดร้าวที่ได้เห็นแววตานางสั่นไหว “ฉงหลง อย่าได้กังวลไป ข้ายังอยู่ทั้งคน”เสียงของเขาสงบนิ่ง แต่ทุกถ้อยคำหนักแน่นดังดาบที่ฟาดลงบนโต๊ะหิน “จางจง! รีบไปสืบมาให้ได้ไม่ว่าต้องใช้วิธีใดใช้คนหรือเงินเท่าไหร่ ข้าต้อง







