เข้าสู่ระบบ“น้องเป็นของข้า! ใครก็ห้ามแย่ง!”ทำเอาฮูหยินผู้เฒ่าหัวเราะจนตาหยี รีบคว้าหลานสาวตัวเล็กจากอกหลานชายคนโตมาอุ้มเล่น“โอ๋ ๆ เจ้าตัวเล็กเอ๋ย หลานสาวของย่าคือแก้วตาดวงใจ คนทั้งบ้านต้องยอมเจ้า”บ่าวไพร่ทั้งเรือนพากันหัวเราะชอบใจ เมื่อเห็นตั้งแต่ท่านพ่อ ท่านพี่ ไปจนถึงย่าต่างก็แย่งกันเอาใจคุณหนูตัวน้อยหลา
ตอนพิเศษ : ข่าวดีครั้งใหม่เรือนใหญ่สกุลกู้ในยามเช้าอากาศปลอดโปร่ง แสงแดดอุ่นสาดต้องใบไม้เขียวชอุ่ม ด้านในเรือนหรู หลิงฉงหลงนั่งพิงหมอนอิงอยู่บนตั่ง ดวงหน้าอิ่มเอิบแฝงรอยแดงระเรื่อเพราะอาการแพ้ท้อง มือบอบบางลูบหน้าท้องแบนราบที่เพิ่งเริ่มมีกำลังจะมีชีวิตใหม่เติบโตอยู่ในนั้นกู้ซืออันก้าวเข้ามาด้วยสีห
ทายาทคนใหม่แห่งสกุลกู้ได้ถือกำเนิดแล้วตอนพิเศษ : ครบหนึ่งเดือนดวงใจน้อยแสงแดดอุ่นส่องลงบนเรือนใหญ่สกุลกู้ บรรยากาศวันนี้คึกคักผิดจากทุกวัน บ่าวไพร่วุ่นวายจัดเตรียมโต๊ะอาหาร ตกแต่งโถงใหญ่ด้วยแพรผ้าไหมสีแดงสด และพวงดอกไม้หอมตลบอบอวลวันนี้คือ วันครบหนึ่งเดือนของบุตรชายคนแรกแห่งสกุลกู้เสียงพิณบรรเลง
หลิงฉงหลงสะอื้นเบา ๆ ก่อนจะซุกใบหน้าเข้ากับอกกว้าง ปล่อยให้น้ำตาไหลเงียบ ๆ แต่หัวใจกลับอบอุ่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนกู้ซืออันลูบเส้นผมภรรยาแผ่วเบา ราวกับปลอบโยนทั้งฝันร้ายและความหวาดหวั่นในใจนางให้สลายไป“หากวันใดเจ้ากลัว…จงจำเอาไว้เพียงว่า ข้ายังคงอยู่ตรงนี้ เคียงข้างเจ้าเสมอ ไม่ว่าเมื่อใดก็ตาม”คืน
ตอนพิเศษ : ความฝันที่ไม่อยากฝันยามราตรีเงียบสงัด แสงจันทร์ลอดเข้ามาผ่านหน้าต่างบานเล็ก กู้ซืออันนอนหลับตาพริ้มเคียงข้างภรรยาอย่างที่เคยทุกคืน แต่คืนนี้…กลับต่างออกไปภายในความฝัน เขาพบว่าตนเองยืนอยู่ในเรือนว่างเปล่า ทุกสิ่งที่เคยอบอุ่นกลับเย็นเยียบไร้ผู้คน เสียงหัวเราะที่คุ้นหูหายไปจนหมดสิ้น เขาเดิ
หลิงฉงหลงยืนอยู่เบื้องหน้าร้านใหม่ แววตาเต็มไปด้วยความตื้นตัน นางสวมชุดผ้าไหมสีอ่อนปักลายดอกเหมยพลิ้วไหวตามสายลม ออร่าสง่างามจนผู้คนที่ผ่านไปมาต่างกระซิบชื่นชมไม่หยุด“ในที่สุด…ฮวาเซียงของข้าก็กลับมาแล้ว” เสียงนางพรูลมหายใจแผ่วเบากู้ซืออันยืนเคียงข้าง ดวงตาคมทอดมองภรรยาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น มือใหญ่โอบเ







