Share

คนไหน

last update publish date: 2026-08-05 01:40:34

บาร์โฮสต์สมาร์ตกาย Smart Guy

“ผมคิดว่าพี่จะไม่มาเสียอีกนะครับเนี่ย” หนุ่ม ๆ พากันเข้าไปห้อมล้อมจริยสมัย

“ไม่มาได้ยังไง ก็เรานัดกันแล้ว”

“แหม... มีบ่อยครับที่แขกนัดแล้ว และก็ปล่อยให้พวกผมรอเก้อ” หนุ่ม ๆ พากันเข้ามาหยอกเย้า และชิดแก้มชนลงไปที่แก้มของจริยสมัยซ้ายทีขวาที

ญาธิดาที่เดินตามหลังมาหัวใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ลำพังคิดจะมาเที่ยวที่นี่ก็ลำบากใจอยู่แล้ว ยิ่งก้มมองดูชุดที่ตัวเองใส่เธอแทบจะเดินขาขวิด

เว้าหน้าเว้าหลัง โนบาร์ มีเพียงแผ่นซิลิโคนปิดตรงยอดสีอิ่มเอาไว้เท่านั้น ดีหน่อยที่เธอไม่มีเต้าที่ใหญ่ทะลักเหมือนกับเพื่อน จริยสมัยได้ไปเสริมหน้าอกที่เกาหลีมา เพิ่มขนาดจากเดิมไปอีกยี่สิบซีซี

“พี่โยครับ จะไม่แนะนำพี่สาวคนสวยเพื่อนของพี่โยให้กับพวกผมรู้จักบ้างหรือครับ”

“อุ้ยตาย! ลืมเสียสนิทเลย น้องนัท น้องโบ๊ท น้องหยาง นี่เพื่อนพี่ค่ะ พี่ตอง”

“สวัสดีครับพี่ตอง”

“แหม... ที่จริงเรียกพี่ได้อยู่ อย่าเรียกป้าก็แล้วกัน พี่กับพี่ตองอายุแค่ยี่สิบแปดปีเองนะ”

“ครับพี่โย”

“สวัสดีครับพี่ตอง” โบ๊ทเดินเข้าไปหมายจับมือ

ทว่าญาธิดาก็แอบมือเอาไว้ไม่ให้หนุ่ม ๆ จับ การสงวนท่าทีของญาธิดา ทำให้โฮสต์หนุ่มทั้งหลายผละออก ไม่ผลีผลามต่างเข้าใจลูกค้าใหม่มักจะเป็นแบบนี้

“โต๊ะที่พี่จองอยู่ทางนี้ครับ”

“โต๊ะเดิมหรือเปล่า” จริยสมัยหมายถึงโต๊ะกลมตัวใหญ่ที่สามารถนั่งให้หนุ่ม ๆ ห้อมล้อมได้ถึงห้าหกคน

“ครับ โต๊ะวีไอพีเลย”

ได้คำตอบแบบนี้จริยสมัยถึงกับยิ้มกว้าง ตอนที่เดินไปยังโต๊ะ โฮสต์หนุ่มแทบจะอุ้มจริยสมัยไป

ญาธิดาลอบสูดลมหายใจเข้าไปเบา ๆ มองไปรอบ ๆ ที่สะอาดสะอ้านเหมือนล็อบบี้โรงแรมห้าดาวเสียมากกว่า มีที่แปลกตา ก็คือเฟอร์นิเจอร์ที่เหมาะสำหรับการนั่งคลอเคลียกันของหนุ่ม ๆ สาว ๆ

ญาธิดามองไปรอบ ๆ วันนี้ไม่เห็นมีแขกเลย มีแต่เธอกับจริยสมัย

“วันนี้ไม่ค่อยมีลูกค้ามาหรอกครับ ถือว่าน้อยมาก ถ้ามาส่วนใหญ่จะจองห้องพิเศษ แล้วเรียกโฮสต์ประจำตัวเสียมากกว่า มีแต่พี่โยนี่แหละครับ ที่น่ารักกับโฮสต์ทุกคน และทั่วถึง”

“นี่โบ๊ท โบ๊ทกำลังนินทาพี่อยู่ใช่ไหม”

“ผมพูดดังแบบนี้ พี่โยยังจะหาว่าผมนินทาอยู่อีกหรือครับ” แล้วโบ๊ทก็ตรงเข้าไปนั่งใกล้โย ก่อนจะสวมกอดและจูบปากกันแบบดูดดื่ม

ญาธิดานั่ง แทนที่จะเป็นจริยสมัยที่ต้องอาย กลับเป็นเธอเสียเอง สาวบริสุทธิ์มานั่งท่ามกลางชายหนุ่มที่กล้ามใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนนายแบบ

ท่อนบนของหนุ่มโฮสต์เปลือยเปล่า ท่อนล่างก็ใส่แต่เพียงกางเกงขาสั้นจุนจู๋แทบจะปิดอะไร ๆ ของพวกเขาไม่มิด หญิงสาวกำลังคิดว่า ตัวเธอเองคิดถูกหรือคิดผิดที่ตัดสินใจแบบนี้

เครื่องดื่มถูกเสิร์ฟลงบนโต๊ะเป็นสปาร์กกลิงไวน์ชั้นดี หนุ่มรินใส่แก้วแล้วยื่นให้กับสองสาว

“ทุกคนต้องดูแลพี่ตองเพื่อนพี่ให้ดีนะ พี่อยากให้เพื่อนพี่มีความสุข ปรกติพี่ตองเธอไม่ได้ใช้ชีวิตเหมือนกับพี่หรอกน่ะ และพี่นี่และเป็นคนโทรไปเล่าเรื่องน้อง ๆ ให้พี่ตองฟัง จนพี่ตองสนใจและอยากมาทำความรู้จักกับพวกเธอ”

หนุ่มโฮสต์หันมายิ้มให้และมองญาธิดาเป็นตาเดียว จากที่นั่งตัวเกร็งอยู่แล้ว ยิ่งทำหน้าทำตาไม่ถูก ญาธิดาจึงยกแก้วไวน์ของตัวขึ้นไปกลางวง

“เอาชนแก้วกับพี่ตองสิยะ พวกเธอจะรออะไรกัน” หนุ่มโฮสต์จะมีเครื่องดื่มที่เป็นแก้วประจำของตัวเองอยู่แล้ว ทุกคนไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่มแอลกอฮอล์ในขณะทำงาน

ญาธิดารีบกระดกแก้วไวน์นั่นลงคอ อย่างน้อยแอลกอฮอล์ก็ช่วยทำให้เธอหน้าด้านขึ้นก็ได้ แก้วหนึ่งผ่านไป แก้วสองแก้วสามตามมา

ตอนที่อยู่บนคอนโดของจริยสมัย เธอก็ได้ดื่มไปพอสมควร ยิ่งคอไม่แข็ง ญาธิดาก็ออกอาการ ตอนนี้ตาลายเห็นหนุ่มที่รายล้อมอยู่จากหน้าหนึ่งกลายเป็นหนุ่มสองหน้าไปหมด เพราะความเมา

ใบหน้าที่สวยหวานของเธอออกสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่จะออกจากบ้าน จริยสมัยอยากจะแต่งหน้าเพื่อนให้จัด ๆ หน่อย แต่ญาธิดาก็ขอร้อง บอกว่าถ้าแต่งหน้าจัดเกินไป อาจจะหมดความมั่นใจไปได้ แค่ชุดที่ใส่ก็กินขาด

จริยสมัยจึงยอกย้อนว่า

“เธอมันเป็นคนสวย ไม่แต่งหน้า ทาแค่ลิปมัน ก็สวยแหละ อิจฉาโว้ย” ทำโวยวายลั่น ทำให้ญาธิดาหัวเราะออกมาได้

ญาธิดายังคงพูดกับหนุ่ม ๆ น้อยมาก แทบจะถามคำตอบคำ และไว้ท่าที

มีเพียงแต่จริยสมัยที่คุยหยอกเย้ากับหนุ่มคนนั้นทีคนนี้ทีอย่างสนุก บางจังหวะเธอยังเห็นว่าเพื่อนสาวกระซิบกระซาบกับหนุ่ม ๆ อีกด้วย แล้วพวกเขาก็จะหันมามองญาธิดาเป็นระยะๆ

วันนี้ท่าจะเป็นของโบ๊ทเสียแล้ว เพราะจริยสมัยเคลียคลอกับโบ๊ทไม่ยอมห่าง

“ผมขอไปนั่งใกล้กับพี่ตองนะครับ” นัทกับหยางเอ่ยปากกับจริยสมัยแทบจะพร้อมกัน

“ก็เอาสิจ๊ะ นัทกับหยางใครมีเสน่ห์เท่าไรงัดออกมาจ้า พี่ก็อยากจะรู้ว่าวันนี้ใครจะทำให้พี่ตองตัดสินใจแบบโป๊ะเชะ” ดีดนิ้วดังเปาะ

“อย่าไปฟังพี่โยมาก พี่อาจจะฟาดทั้งสองคนก็ได้”

“อู้” หนุ่มโฮสต์ถึงกับทำเสียงดังออกมากับคำพูดแบบใจถึงของญาธิดา

จริยสมัยถึงกับตบมือเสียงดัง และยุให้น้อง ๆ รินไวน์ให้กับเธอและญาธิดาอีก

ในตอนนั้นหนุ่มก็เริ่มเล่นเกมหมุนขวด ปากขวดไปหยุดที่ใคร คนคนนั้นจะต้องตอบคำถามแรกที่มีคนในกลุ่มถาม สร้างเสียงหัวเราะให้กับทั้งญาธิดาและจริยสมัย

มันลุ้นมากว่าปากขวดจะมาหยุดที่ตัวเอง เพราะคำถามที่แต่ละคนถามก็มีแต่เรื่องใต้สะดือทั้งนั้น

ญาธิดาค่อนข้างจะโชคดี ขวดไม่ได้ชี้มาทางเธอเลย หนุ่มโฮสต์ถึงกับออกอาการเซ็ง เพราะมีคำถามที่จะถามญาธิดามากมาย

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • โซ่รักนายบำเรอ   จบด้วยดี

    “แป๊บสิครับ พวกเราต้องนั่งกินให้เรียบร้อย” น้องปลาทูตามหลังแม่มาติด ๆ ส่วนอีกหนึ่งหนุ่มหล่อตัวน้อย สาระวนกับการเก็บของเล่นที่หล่นพื้น เพื่อจะเอามาเล่นตรงที่แม่นั่งป้อนข้าว ซึ่งมีคุณพ่ออณวิทย์นั่งรออยู่ กำลังจัดการเอาหนังสือและข้าวของของตัวเองที่นำมาจากบริษัทหล่นเก็บลงไปในกระเป๋าปลาทรี หรือเด็กชายอติวิชญ์ ที่แปลว่านักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ หรือผู้มีตระกูลสูง“ปลาทรีเร็ว ๆ เข้า” คุณพ่อกวักมือเรียก เด็กชายตัวป้อมก็วิ่งมาอย่างไวปลาทูรับเอาข้าวที่แม่เป่ากำลังอุ่น ๆ เข้าไปในปาก“อ่ำ อาหย่อย”“อร่อยมากไหมครับ”“มาก มาก”“มากมากครับสิลูก ต้องพูดครับด้วย”“มากมากครับ” น้องปลาทูโค้งตัวและพนมมือไหว้“เก่ง ๆ เก่งจริงลูกพ่อ” ผู้เป็นพ่อตบมือให้กำลังใจ“ขอปลาทรีกินด้วย” พูดยังไม่ชัดทุกคำ“คำใหญ่ ๆ นะครับคุณแม่” พร้อมกับกางแขนจนสุดแขน“ใหญ่แค่ไหน แค่นี้พอไหมครับ”ปลาทรีพยักหน้า &ldq

  • โซ่รักนายบำเรอ   ครอบครัวสุขสันต์

    “ลมอะไรหอบมาจ๊ะ” หมอปลายฟ้าทักถามรุ่นน้องอย่าสนิทสนม“เมื่อกี้ได้เจอกับปานไหม”“เจอครับพี่ปลาย แล้วปานมาทำอะไรหรือครับ”“มาปรึกษาเรื่องการมีลูกยากน่ะ สามีของนางมีน้ำเชื้อน้อยไปหน่อย”แต่เมื่อคุณหมอได้เห็นสายตาของทัศยา คุณหมอปลายฟ้าก็รีบหยุดพูดเรื่องของปานรวี“วันนี้ก็จะเจาะเลือดทั้งคุณสามีแล้วก็คุณภรรยาไปเพื่อตรวจเช็คโดยละเอียดนะคะ แล้วผลจะส่งไปให้ที่บ้าน และส่งทางอีเมล์ด้วยค่ะ”“พี่ปลาย ผมอยากเห็นหน้าลูกนะครับ ได้ข่าวว่าที่นี่มีเครื่องใหม่มาจากอเมริกา” อณวิทย์มีอาการตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด“ที่เธอมาที่นี่ หมายความว่าอยากเห็นหน้าลูกชัด ๆ ใช่ไหม”“ใช่ครับ ก็คลินิกพี่มีเครื่องมือที่ดีที่สุดในประเทศไทยในตอนนี้นี่ครับ ผมอยากเห็นลูก และอยากจะรู้ว่าลูกสองคนของผมจะถือไมค์ออกมาจากท้องด้วยหรือเปล่า”“เอาแบบนั้นเลยเนาะ”ทั้งคุณหมอ และนางพยาบาลก็หัวเราะลั่นทัศยาต้องสลัดความไม่พอใจออก แล้วหันไปจ

  • โซ่รักนายบำเรอ   ความสำคัญ

    “แล้วบรรพ์ไม่ได้มาด้วยเหรอ” เขาอดที่จะถามไม่ได้ ปานรวียังจ้องใบหน้าเขานิ่ง เธอเพิ่งได้สำนึก การแต่งงานมันคือการเริ่มต้นชีวิตคู่ และเธอกับบรรพ์ก็ทำมันได้ไม่ดีมากนัก“ปานจะมาฝากท้อง หรือว่ามาทำอะไรที่นี่ครับ” ถามย้ำ เพราะคลินิกฝากครรภ์ไม่ใช่ที่จะมาเดินเล่น“ปานมาตามที่คุณหมอปลายฟ้านัดเอาไว้นะคะ”“นัดหรือ นัดมาเพื่อทำอะไรครับ”“ก็คือปานอยากมีลูก แต่บรรพ์ทำให้ปานท้องไม่ได้ค่ะ ปานจึงต้องมาปรึกษาหมอ”“เหรอ” อณวิทย์ทำตาโตกับเรื่องที่ได้รับรู้ เขายิ้มหยันที่มุมปากขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง“เสียดายนะที่ปานไปเลือกเขาที่ไม่มีน้ำยา แทนที่จะเป็นพี่” เขาแค่พูดเพื่อความสะใจ ทว่าปานรวีหน้าเสีย“เราสองคนคงกลับไปยังจุดเริ่มต้นไม่ได้อีกแล้วล่ะค่ะ ไม่มีวันนั้นอีกแล้ว” แววตาของเธอมีความเสียใจระคนอยู่“ว่าแต่พี่ก็ยังไม่ได้ตอบปานเลยนะคะว่า พี่มาทำอะไรที่นี่หรือคะ”ในระหว่างนั้นเอง ทัศยาตัดสินใจเป

  • โซ่รักนายบำเรอ   เก่งจริง

    จุ๊บ... เขาทำเสียงและงับลงไปที่ริมฝีปากของเธอ หญิงสาวได้แต่ส่งเสียงครางเบา ๆร่างกำยำของอณวิทย์แทรกตัวลงไปตรงกลางสอง ก่อนจะจับแยกขาขาว ๆ ของเธอให้ออกห่างจากกัน ท่อนบุรุษที่แข็งดั่งหินทาบพาดลงไป เนื้อสัมผัสเนื้อ ร่างกายของสองหนุ่มสาวไม่ต่างจากเปลวไฟคนหนึ่งคือเชื้อเพลิง อีกคนก็ประหนึ่งเพลิงไฟที่พร้อมจะทำให้ทั้งสองคนมอดไหม้จากไฟรักและปรารถนา สัมผัสกายต่างรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นจากร่างกายของกันและกันลมหายใจที่เป่ารดอยู่ที่ต้นคอ ก่อนจะลดต่ำลงไปพร้อมกับใช้ปลายจมูกและปลายลิ้นระร้ายเล่นงานเธอไปทุกรูขุมขน ทัศยาขนลุกเกรียว สองมือขยุ้มเส้นผมของสามีอย่างลืมตัวริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น เมื่อปากเร่าร้อนของ อณวิทย์ครอบครองไปทั้งยอดอิ่ม เขาสนุกกับการสลับดูดดุ้นยอดสีหวานอย่างตั้งใจ“พี่จะเปิดเต้าให้ลูกก่อน พอยาคลอดจะลูกจะได้กินอย่างถนัด ๆ”“อื้อ... แต่ว่าตอนนี้ยาเสียวมากกว่าค่ะ”“เสียวเหรอ เดี๋ยวจะเสียวยิ่งกว่านี้อีก”“พี่จ๋าจะทำอะไรก็ทำเถอะ”“ทำไม”&ldqu

  • โซ่รักนายบำเรอ   เห็นด้วย

    “ขอบคุณค่ะน้า ที่ดูแลหนูมาเป็นอย่างดี”“น้าทำได้ดีแค่นี้แหละยาเอ๊ย ตอนนี้น้าส่งแกจนถึงฝั่งแล้ว ต่อไปก็ขอให้ใช้ชีวิตโดยการใช้ความคิดดีๆ นำทางนะลูก และอยู่กับพี่เขา ก็ต้องเชื่อฟังกัน ถ้อยทีถ้อยอาศัย”“ขอบคุณค่ะ”“ขอบคุณมากนะครับน้ายักษ์” สองหนุ่มสาวก้มลงไปกราบแทบเท้าของน้ายักษ์ เขาถึงกับยกมือขึ้นมาลูบหัวทั้งสอง ความดีใจไหลออกมาเป็นน้ำตาญาธิดากดถ่ายรูปจากมือถือรัวๆ เก็บภาพอันน่าประทับใจเหล่านั้นไว้“ตองจะส่งไปให้คุณพ่อคุณแม่นะคะ ท่านคงจะช็อก และประหลาดใจมากๆ”“ตองอย่าลืมถ่ายใบทะเบียนสมรสของปลาวาฬส่งไปด้วยนะ”“เอาอย่างนั้นเลยเหรอคะคุณย่า”“ก็แหงล่ะสิ ทำแต่งาน บ้าแต่งาน จนลืมลูก แก่จนป่านนี้ ยังไม่หวนกลับมาดูแลครอบครัวอีก ถ้าตอนนั้นไม่มีย่าเลี้ยงทั้งฉลามกับปลาวาฬ ทั้งสองคนจะโตมาจนป่านนี้หรือ” คุณย่าพลอยนึกไปถึงลูกชายของท่านกับลูกสะใภ้ที่บ้างาน“ขอบคุณครับคุณย่า” หลานชายเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน

  • โซ่รักนายบำเรอ   ซึ้งใจ

    “เอาเถอะ ที่จริงแล้ว เรื่องมันมีมากกว่านั้นนะครับ เอาไว้ผมจะเล่าให้ฟังแบบละเอียดภายหลัง”“สัญญานะคะ” ยะอุมาคนเดิม เพิ่มเติมคือยิ้มแป้น“ถูกต้องล่ะครับ ถึงเวลาที่เราต้องจดทะเบียนสมรสกันก่อนครับ น้ายักษ์ยอมไหมครับที่จะให้ทัศยาแต่งงานกับน้องชายของผม อณวิทย์” หมออิสรินทร์รีบถาม“โธ่คุณหมอ จะไม่ยอมได้ยังไงล่ะครับ ท้องโย้ขนาดนี้ สี่เดือนแล้ว อีกอย่างเป็นแฝดอีก ผมไม่มีความสามารถที่จะเลี้ยงหรอก”“ยักษ์ยังไม่ได้คุยเรื่องสินสอดเลยนะ”“คุณย่า ไม่เป็นไรครับ ก็ผมบอกแล้ว แล้วแต่ความกรุณาของคุณย่าครับ”“หนูทัศยาละจ๊ะว่ายังไง”“ยังไงก็ได้ค่ะคุณย่า”“ยังไงก็ได้หรือ เราเสียเปรียบพี่ปลาวาฬอยู่นะ”“ใช่ค่ะ คุณย่าขอหนึ่ง แต่ได้มาถึงสามเลยค่ะ คุณย่าได้เหลนฝาแฝดซะด้วย”“ฉันดีใจจริงๆ นะยะ”“คุณย่าครับให้สองคนนี้จดทะเบียนสมรสกันก่อนดีกว่าครับ นายอำเภอท่านจะได้ไปธุระที่อื่น”

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status