เข้าสู่ระบบ“เอาเถอะน่ายายตอง ฉันจะเล่าอะไรให้แกฟังในมุมมองความรักของฉันนะ ฉันเคยแต่งงานมาแล้วถึงสองครั้ง แล้วฉันก็หย่ากับไอ้ผัวเฮงซวยของฉันทั้งสองคนเลย ฉันขอบอกแกได้คำเดียวว่า การไม่มีผัวเป็นลาภอันประเสริฐ ทำไม้ ทำไม ทำไม เราจะต้องเอาตัวเราไปผูกมัดกับไอ้ผู้ชายหน้าโง่พวกนั้น มันเอารัดเอาเปรียบสารพัด แถมยังงี่เง่าปัญญาอ่อน หึ... เห็นผู้หญิงคือเบี้ยล่าง ไม่ว่าจะเป็นผัวหนุ่มหรือผัวแก่ ใช้งานยันเตอย่างกับเราเป็นทาส เนี่ยที่ฉันพ้นมาได้ ฉันต้องยกมือไหว้ท่วมหัว พูดแต่ สาธุ สาธุ ของพระคุณเจ้าขาที่ทำให้อิฉันพ้นบ่วงกรรมพวกนั้น เฮ้อ... ฉันผ่านมันมาแล้ว ฉันบรรลุแล้ว จะไม่กลับไปมีผัวเป็นตัวเป็นตนอีกแน่ ๆ ตอนนี้ฉันคิดอย่างเดียว ผู้ชายน่ะ ก็แค่ที่ระบายอารมณ์ อยากก็ซื้อกิน มีเงินเสียอย่าง” ตบกระเป๋าแบรนด์เนมหรูของตัวเองดัง ๆ
จริยสมัยแต่งงานกับสามีคนที่สองที่แก่กว่าถึงสามสิบปี แล้วก็ได้เงินตอนที่หย่ามามากพอที่จะอยู่แบบสบาย ๆ โดยที่ไม่ต้องทำงานไปทั้งชาติ
“ตอง แกอย่าโง่ รักหรืออยู่กับผู้ชายเพียงแค่คนเดียว จงใช้ชีวิตโสดของแกให้คุ้มเหอะ ตายไปยมบาลท่านถามจะได้ตอบแบบสมใจว่า ใช้ชีวิตคุ้มแล้วค่ะ” ลากเสียงยาว ลิ้นเริ่มพันกัน
“เชื่อฉันสิ เอ๊ะ! หรือแกจะไม่เข้าใจ”
“เอ่อ... คือฉัน” พูดไม่ออก ได้แต่ถอนหายใจ
“ตอง ฉันขอถามแกจริง ๆ เถอะ แกเคยมีอะไรกับไอ้หมวดเลวชาตินั้นหรือยัง” จริยสมัยเปลี่ยนชื่อนรชิตเสียเลย
“ยัง”
“เอ้อ... ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องไปเสียใจอะไรให้มากมายหรอก แกยังไม่ได้เสียอะไรไปเลยจริงไหม อย่าศรัทธาในความรักอีกเลยยายตอง เพราะรักแท้ไม่มีอยู่จริง ๆ ตอนนี้นะ คติประจำใจของฉันมีข้อเดียวที่มีต่อพวกผู้ชาย คือ น้ำแตก แล้วเราก็แยกย้ายกันไปคนทาง”
จริยสมัยเป็นคนพูดสนุกปาก พูดจบก็หัวเราะร่วน
ญาธิดาได้แต่คิดตาม แต่ก็เข้าใจคนผ่านร้อนผ่านหนาวมีสามีแล้วจะทำตัวแบบนี้ก็ไม่น่าเกลียด แต่สำหรับคนที่อยู่ในกรอบมาโดยตลอดอย่างญาธิดา เธอคงทำใจไม่ได้ที่จะทำตัวแบบนั้น
“มะเพื่อน เราสองคนมาชนแก้วกัน ฉลองให้กับความโสดของแก ยินดีต้อนรับนะคะ แม่เพื่อนสาว ฉันว่า เราต้องทำตัวเป็นแม่เสือที่พร้อมตะครุบเหยื่อ อย่ายอมเป็นเหยื่อให้ไอ้พวกแมวที่คิดว่ามันเป็นเสือมาตะครุบเราเข้าใจไหม”
จริยสมัยปรกติก็พูดมากเป็นต่อยหอยอยู่แล้ว ยิ่งแอลกอฮอล์เข้าปากก็ยิ่งพูดมาก
กริ้ง... แก้วไวน์ในมือของจริยสมัยชนมาที่แก้วไวน์ในมือของญาธิดา
“ดื่มดีกว่าเพื่อน เพื่อความสุขของแก ตอง... แกน่ะหมดทุกข์หมดโศกแล้วนะ ต่อไปฉันขอให้แกมีแต่ความโชคดี ลาจากไอ้เลวที่แสนชั่วคนนั้นไปตลอดกาล”
ญาธิดายกแก้วไวน์ขึ้นดื่มลงไปในคออย่างรวดเร็ว ทั้งที่ตัวเธอไม่ใช่คอดื่ม
“ดีมากเพื่อน ดื่มแล้วแกจะกระปรี้กระเปร่า นี่แกจำเรื่องที่ฉันเคยโทรไปเล่าให้แกฟังได้ไหม”
“เรื่องไหน แกกับฉันคุยกันตั้งเยอะตั้งแยะ”
“ก็เรื่องผู้ชายหล่อ ๆ ในบาร์โฮสต์ไง อึม...” เสียงมันเขี้ยว และทำหน้าสยิวกิ้วหลิ่วตา
“น้องนนท์ น้องโบ๊ท น้องเต๋า แต่ละคนน่ะหล่อกระชากใจ กล้ามใหญ่เป็นมัด ๆ ฉันน่ะนะแทบจะจับมัดทั้งสามคนมารวมเป็นหนึ่งเดียว อุ้ย!” ทำหน้าเสียวออกมาอีก ยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มอีกแก้ว
ญาธิดาไม่เอ่ยอะไร ตั้งใจฟัง
“คราวก่อนฉันได้ฟันน้องโมทย์คนเดียว คืนนี้ที่จริง ที่บาร์นั้นเป็นคืนเลดี้ไนต์ เครื่องดื่มทุกชนิดลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์ แล้วถ้าจะหิ้วน้อง ๆ ผู้ชายหล่อออกมาล่อข้างนอก บาร์ลดคนละสามสิบเปอร์เซ็นต์ แหม... เสียดาย อาทิตย์นี้ไม่ได้ไปเสียล่ะ เพราะว่าแกมา ไม่อย่างนั้นนะก็ หึ...” เอามือรูดปากทำท่าปากหวาน
“โย ถ้าอย่างนั้นแกก็พาฉันไปคืนนี้สิ”
“หา! ยายตอง ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า แกว่า แกจะไปหรือ เฮ้ย! อย่ามาล้อฉันเล่นนะโว้ย”
“ทำไม” ญาธิดานั่งหน้าแดง เพราะฤทธิ์ของไวน์ที่เธอดื่มเข้าไป
“ก็ฉันอยากมีประสบการณ์อย่างเธอบ้างไงยายโย”
“เฮ้ย! เอาจริงหรือแก อย่ามาตลก”
“อึ... ไม่ได้ตลก ฉันพูดจริง” พยักหน้าอย่างแน่วแน่ การใช้ชีวิตที่ถูกครรลองมาตลอด มอบรักแท้และหัวใจที่รักจริงเพื่อหวังจะอยู่ด้วยกันและสร้างครอบครัวไปด้วยกัน สุดท้ายถูกหักหลัง และพังแบบไม่เหลือชิ้นดี
“แกพูดถูก ฉันควรทำอะไรที่มันเป็นความสุขของฉันบ้าง ว่าแต่หนุ่ม ๆ ของแกปลอดภัยเหรอ”
“ที่นี่เขามีตรวจเช็ก และเขาเข้มกับเด็กมาก ๆ ไม่งั้นเขาไม่เปิดมาเป็นสิบปีหรอก แต่ทั้งหมดทั้งมวล เราก็ต้องป้องกันด้วย” แล้วก็หยิบถุงยางอนามัยที่มีพกอยู่ในกระเป๋าออกมาให้เพื่อนดู
“อื้อ ไปก็ไป ฉันควรหาความสุขใส่ตัว”
“ใช่ ๆ ดี ๆ ฉันเห็นด้วยกับแก ความสุขของคนเรามันไม่ได้มีรูปแบบเดียวนะโว้ย มีหลายรูปแบบ ว่าแต่แกจะไปจริงหรือ ฉันยิ่งเปรี้ยวปากอยู่”
“ไปสิ ฉันขอให้ความรักจงฉิบหาย”
ญาธิดาเอ่ยขึ้น พร้อมกับยกแก้วไวน์ขึ้นชนกับเพื่อนด้วยสีหน้าจริงจัง
จริยสมัยถึงกับยิ้มหวาน
“ยายตองแกสุดยอดอะเพื่อน โอเคเพื่อนเลิฟ วันนี้ฉันจะเสียสละให้แกหนึ่งวัน ฉันเต็มใจที่จะให้แกเลือกเด็ก ๆ ในบาร์ก่อนฉัน แกเลือกคนที่ถูกใจได้ ฉันจะไม่ขัดขวาง ฉันรับประกันว่าเด็กในบาร์นั้นทุกคนจะพาแกขึ้นสวรรค์ได้โดยที่ไม่ต้องมีความรักโว้ย โอ๊ะ โอ๊ะ โอ๊ย!” ร้องออกมาเป็นเพลง
“มาเพื่อน เราต้องดื่ม ยินดีต้อนรับเข้าสู่ชมรมคนไม่เอาผัวนะคะ” ลากเสียงยาวอย่างสะใจ ที่ต่อไปจะมีคนเข้าใจหัวอกเดียวกันกับตัวเอง
กริ้ง... จริยสมัยชนแก้วกับญาธิดาอีกที
“แด่เพื่อนรักของฉัน คุณใบตอง อิ อิ” ยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มจนหมดแก้ว
“แป๊บสิครับ พวกเราต้องนั่งกินให้เรียบร้อย” น้องปลาทูตามหลังแม่มาติด ๆ ส่วนอีกหนึ่งหนุ่มหล่อตัวน้อย สาระวนกับการเก็บของเล่นที่หล่นพื้น เพื่อจะเอามาเล่นตรงที่แม่นั่งป้อนข้าว ซึ่งมีคุณพ่ออณวิทย์นั่งรออยู่ กำลังจัดการเอาหนังสือและข้าวของของตัวเองที่นำมาจากบริษัทหล่นเก็บลงไปในกระเป๋าปลาทรี หรือเด็กชายอติวิชญ์ ที่แปลว่านักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ หรือผู้มีตระกูลสูง“ปลาทรีเร็ว ๆ เข้า” คุณพ่อกวักมือเรียก เด็กชายตัวป้อมก็วิ่งมาอย่างไวปลาทูรับเอาข้าวที่แม่เป่ากำลังอุ่น ๆ เข้าไปในปาก“อ่ำ อาหย่อย”“อร่อยมากไหมครับ”“มาก มาก”“มากมากครับสิลูก ต้องพูดครับด้วย”“มากมากครับ” น้องปลาทูโค้งตัวและพนมมือไหว้“เก่ง ๆ เก่งจริงลูกพ่อ” ผู้เป็นพ่อตบมือให้กำลังใจ“ขอปลาทรีกินด้วย” พูดยังไม่ชัดทุกคำ“คำใหญ่ ๆ นะครับคุณแม่” พร้อมกับกางแขนจนสุดแขน“ใหญ่แค่ไหน แค่นี้พอไหมครับ”ปลาทรีพยักหน้า &ldq
“ลมอะไรหอบมาจ๊ะ” หมอปลายฟ้าทักถามรุ่นน้องอย่าสนิทสนม“เมื่อกี้ได้เจอกับปานไหม”“เจอครับพี่ปลาย แล้วปานมาทำอะไรหรือครับ”“มาปรึกษาเรื่องการมีลูกยากน่ะ สามีของนางมีน้ำเชื้อน้อยไปหน่อย”แต่เมื่อคุณหมอได้เห็นสายตาของทัศยา คุณหมอปลายฟ้าก็รีบหยุดพูดเรื่องของปานรวี“วันนี้ก็จะเจาะเลือดทั้งคุณสามีแล้วก็คุณภรรยาไปเพื่อตรวจเช็คโดยละเอียดนะคะ แล้วผลจะส่งไปให้ที่บ้าน และส่งทางอีเมล์ด้วยค่ะ”“พี่ปลาย ผมอยากเห็นหน้าลูกนะครับ ได้ข่าวว่าที่นี่มีเครื่องใหม่มาจากอเมริกา” อณวิทย์มีอาการตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด“ที่เธอมาที่นี่ หมายความว่าอยากเห็นหน้าลูกชัด ๆ ใช่ไหม”“ใช่ครับ ก็คลินิกพี่มีเครื่องมือที่ดีที่สุดในประเทศไทยในตอนนี้นี่ครับ ผมอยากเห็นลูก และอยากจะรู้ว่าลูกสองคนของผมจะถือไมค์ออกมาจากท้องด้วยหรือเปล่า”“เอาแบบนั้นเลยเนาะ”ทั้งคุณหมอ และนางพยาบาลก็หัวเราะลั่นทัศยาต้องสลัดความไม่พอใจออก แล้วหันไปจ
“แล้วบรรพ์ไม่ได้มาด้วยเหรอ” เขาอดที่จะถามไม่ได้ ปานรวียังจ้องใบหน้าเขานิ่ง เธอเพิ่งได้สำนึก การแต่งงานมันคือการเริ่มต้นชีวิตคู่ และเธอกับบรรพ์ก็ทำมันได้ไม่ดีมากนัก“ปานจะมาฝากท้อง หรือว่ามาทำอะไรที่นี่ครับ” ถามย้ำ เพราะคลินิกฝากครรภ์ไม่ใช่ที่จะมาเดินเล่น“ปานมาตามที่คุณหมอปลายฟ้านัดเอาไว้นะคะ”“นัดหรือ นัดมาเพื่อทำอะไรครับ”“ก็คือปานอยากมีลูก แต่บรรพ์ทำให้ปานท้องไม่ได้ค่ะ ปานจึงต้องมาปรึกษาหมอ”“เหรอ” อณวิทย์ทำตาโตกับเรื่องที่ได้รับรู้ เขายิ้มหยันที่มุมปากขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง“เสียดายนะที่ปานไปเลือกเขาที่ไม่มีน้ำยา แทนที่จะเป็นพี่” เขาแค่พูดเพื่อความสะใจ ทว่าปานรวีหน้าเสีย“เราสองคนคงกลับไปยังจุดเริ่มต้นไม่ได้อีกแล้วล่ะค่ะ ไม่มีวันนั้นอีกแล้ว” แววตาของเธอมีความเสียใจระคนอยู่“ว่าแต่พี่ก็ยังไม่ได้ตอบปานเลยนะคะว่า พี่มาทำอะไรที่นี่หรือคะ”ในระหว่างนั้นเอง ทัศยาตัดสินใจเป
จุ๊บ... เขาทำเสียงและงับลงไปที่ริมฝีปากของเธอ หญิงสาวได้แต่ส่งเสียงครางเบา ๆร่างกำยำของอณวิทย์แทรกตัวลงไปตรงกลางสอง ก่อนจะจับแยกขาขาว ๆ ของเธอให้ออกห่างจากกัน ท่อนบุรุษที่แข็งดั่งหินทาบพาดลงไป เนื้อสัมผัสเนื้อ ร่างกายของสองหนุ่มสาวไม่ต่างจากเปลวไฟคนหนึ่งคือเชื้อเพลิง อีกคนก็ประหนึ่งเพลิงไฟที่พร้อมจะทำให้ทั้งสองคนมอดไหม้จากไฟรักและปรารถนา สัมผัสกายต่างรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นจากร่างกายของกันและกันลมหายใจที่เป่ารดอยู่ที่ต้นคอ ก่อนจะลดต่ำลงไปพร้อมกับใช้ปลายจมูกและปลายลิ้นระร้ายเล่นงานเธอไปทุกรูขุมขน ทัศยาขนลุกเกรียว สองมือขยุ้มเส้นผมของสามีอย่างลืมตัวริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น เมื่อปากเร่าร้อนของ อณวิทย์ครอบครองไปทั้งยอดอิ่ม เขาสนุกกับการสลับดูดดุ้นยอดสีหวานอย่างตั้งใจ“พี่จะเปิดเต้าให้ลูกก่อน พอยาคลอดจะลูกจะได้กินอย่างถนัด ๆ”“อื้อ... แต่ว่าตอนนี้ยาเสียวมากกว่าค่ะ”“เสียวเหรอ เดี๋ยวจะเสียวยิ่งกว่านี้อีก”“พี่จ๋าจะทำอะไรก็ทำเถอะ”“ทำไม”&ldqu
“ขอบคุณค่ะน้า ที่ดูแลหนูมาเป็นอย่างดี”“น้าทำได้ดีแค่นี้แหละยาเอ๊ย ตอนนี้น้าส่งแกจนถึงฝั่งแล้ว ต่อไปก็ขอให้ใช้ชีวิตโดยการใช้ความคิดดีๆ นำทางนะลูก และอยู่กับพี่เขา ก็ต้องเชื่อฟังกัน ถ้อยทีถ้อยอาศัย”“ขอบคุณค่ะ”“ขอบคุณมากนะครับน้ายักษ์” สองหนุ่มสาวก้มลงไปกราบแทบเท้าของน้ายักษ์ เขาถึงกับยกมือขึ้นมาลูบหัวทั้งสอง ความดีใจไหลออกมาเป็นน้ำตาญาธิดากดถ่ายรูปจากมือถือรัวๆ เก็บภาพอันน่าประทับใจเหล่านั้นไว้“ตองจะส่งไปให้คุณพ่อคุณแม่นะคะ ท่านคงจะช็อก และประหลาดใจมากๆ”“ตองอย่าลืมถ่ายใบทะเบียนสมรสของปลาวาฬส่งไปด้วยนะ”“เอาอย่างนั้นเลยเหรอคะคุณย่า”“ก็แหงล่ะสิ ทำแต่งาน บ้าแต่งาน จนลืมลูก แก่จนป่านนี้ ยังไม่หวนกลับมาดูแลครอบครัวอีก ถ้าตอนนั้นไม่มีย่าเลี้ยงทั้งฉลามกับปลาวาฬ ทั้งสองคนจะโตมาจนป่านนี้หรือ” คุณย่าพลอยนึกไปถึงลูกชายของท่านกับลูกสะใภ้ที่บ้างาน“ขอบคุณครับคุณย่า” หลานชายเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน
“เอาเถอะ ที่จริงแล้ว เรื่องมันมีมากกว่านั้นนะครับ เอาไว้ผมจะเล่าให้ฟังแบบละเอียดภายหลัง”“สัญญานะคะ” ยะอุมาคนเดิม เพิ่มเติมคือยิ้มแป้น“ถูกต้องล่ะครับ ถึงเวลาที่เราต้องจดทะเบียนสมรสกันก่อนครับ น้ายักษ์ยอมไหมครับที่จะให้ทัศยาแต่งงานกับน้องชายของผม อณวิทย์” หมออิสรินทร์รีบถาม“โธ่คุณหมอ จะไม่ยอมได้ยังไงล่ะครับ ท้องโย้ขนาดนี้ สี่เดือนแล้ว อีกอย่างเป็นแฝดอีก ผมไม่มีความสามารถที่จะเลี้ยงหรอก”“ยักษ์ยังไม่ได้คุยเรื่องสินสอดเลยนะ”“คุณย่า ไม่เป็นไรครับ ก็ผมบอกแล้ว แล้วแต่ความกรุณาของคุณย่าครับ”“หนูทัศยาละจ๊ะว่ายังไง”“ยังไงก็ได้ค่ะคุณย่า”“ยังไงก็ได้หรือ เราเสียเปรียบพี่ปลาวาฬอยู่นะ”“ใช่ค่ะ คุณย่าขอหนึ่ง แต่ได้มาถึงสามเลยค่ะ คุณย่าได้เหลนฝาแฝดซะด้วย”“ฉันดีใจจริงๆ นะยะ”“คุณย่าครับให้สองคนนี้จดทะเบียนสมรสกันก่อนดีกว่าครับ นายอำเภอท่านจะได้ไปธุระที่อื่น”







