Short
การกลับมาเกิดใหม่ของนักประพันธ์

การกลับมาเกิดใหม่ของนักประพันธ์

بواسطة:  เป้ยรุ่ยลี่مكتمل
لغة: Thai
goodnovel4goodnovel
8فصول
2.9Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

หลังจากที่ผมประกาศถอนตัวออกจากวงการบันเทิง ทุกคนต่างก็ปรบมือว่าดี มีเพียงฉินอวิ๋น ดาวดวงใหม่ผู้มีพรสวรรค์ด้านการประพันธ์เพลง และเป็นแฟนหนุ่มในข่าวลือของแฟนสาวผมเท่านั้นที่กล่าวคัดค้าน เขาเสแสร้งตีหน้าซื่อต่อหน้านักข่าวมากมาย “ต่างก็เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันทั้งนั้นครับ รุ่นพี่ฉือหย่วนเป็นอัจฉริยะที่วงการดนตรีนี้ไม่อาจขาดเขาไปได้ ผมหวังมากๆ เลยครับว่าเขาจะกลับเข้ามาในวงการแห่งเสียงเพลงนี้อีกครั้ง” ผมปิดโทรศัพท์ลง เมินเฉยต่อคำพูดของเขา ในชาติก่อน ผลงานของผมเหมือนกับเพลงที่เขาประพันธ์เองทุกกระเบียดนิ้ว ชาวเน็ตต่างเรียกผมว่าไอ้สุนัขขี้ก๊อบ สมควรตายไปให้หมดทั้งบ้าน ผมไม่พอใจและไม่อยากยอมรับ จึงเผยทุกขั้นตอนในกระบวนการการประพันธ์เพลงออกมา แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่อาจชนะเวลาที่ปล่อยผลงานออกมาได้ เพลงใหม่ของเขาปล่อยออกมาก่อนผมเพียงสิบนาที เป็นเพราะเวลาเพียงสิบนาทีนี้ ทำให้ชาวเน็ตต่างส่งพวงหรีดและแต่งรูปถ่ายตั้งหน้างานศพให้ผม ที่หนักไปยิ่งกว่านั้นคือบางคนถึงกับมาสาดสีใส่บ้านของผม แม้เป็นเวลาเพียงแค่ไม่กี่ปี แต่ความรุนแรงทางออนไลน์ที่กระทำมาอย่างต่อเนื่องทำให้ผมป่วยเป็นโรคซึมเศร้า พ่อแม่ของผมใช้เงินและทรัพย์สมบัติทั้งหมดเพื่อพิสูจน์ความจริงแทนผม แต่กลับโดนแฟนเพลงที่บ้าคลั่งวางเพลิงจนเสียชีวิต สุดท้าย ในวันที่ผลงานเพลงประพันธ์ของเขาได้รับรางวัล ก็เป็นวันที่ผมกระโดดลงมาจากตึกสูง แต่กลับไม่คาดคิดเลยว่า เมื่อผมลืมตาขึ้นอีกครั้ง ผมจะได้เกิดใหม่ในวันที่เพลงใหม่ประกาศพอดิบพอดี

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1

事故の後、恋人の柏原諒助(かしわら りょうすけ)が記憶喪失になった。

朗報:それは嘘。

凶報:諒助の仕組んだドッキリだった。

「茜、俺たちのことは全部忘れた。忘れられるってことは、それだけどうでもいいってことだろ?

分かった?」

諒助はベッドにもたれかかり、端正な顔立ちには苛立ちが滲んでいた。まるで、西園寺茜(さいおんじ あかね)がまだしつこく縋りついてくるのではないかと、心配しているかのようだ。

部屋に吹き込む風が、茜の青白い頬を刺し、神経の全てを逆撫でする。

「分かったわ」

茜の返事は驚くほど平静だった。

なぜなら、諒助が芝居をしていることを、彼女は知っていたからだ。

十五分前。

茜が目を覚ますと、医者から諒助が重傷で記憶喪失だと告げられた。

彼女は虚弱な体を引きずり、彼の病室へ駆けつけた。

しかし、病室のドアの外で、重傷のはずの諒助が、窓辺にだらんと寄りかかり、タバコをふかしながら電話しているのを目撃したのだ。

声色は、これまでにないほど甘ったるい。「まだ合コン行く気か?俺が茜との関係を公表すると脅したらどうなる?」

「ごめんって。もう行かないから」女の甘えた声が、妙に色っぽい。

諒助は喉仏を鳴らし、低く問い返した。「それで終わり?」

「今夜は......何してもいいから......」女の声は低くなり、際どい雰囲気に変わった。

残りの言葉は、茜には届かなかった。

だが、諒助の熱っぽい眼差しを見れば、何を話していたかは推して知るべしだった。

女が急に声を張り上げた。「諒助さん、茜さんはどうするの?私、浮気相手なんて嫌よ。もし噂になったら、私、どうやって生きていけばいいの?」

諒助は無造作にタバコの灰を払い、自信に満ちた笑みを浮かべた。「心配するな。医者には記憶喪失の診断書を偽造させた。俺が認めなきゃ、誰も茜の言うことを信じないさ」

女は一瞬黙り込んだが、まだ不満そうだ。「もし彼女がしつこく縋りついてきたら?私があの立場なら、絶対に手放さないけど」

「茜に縋る隙なんて与えないさ」諒助は笑った。まるでこのゲームの支配者のように。

茜は壁に張り付き、両手を強く握りしめた。指の肉に食い込む痛みすら感じない。

頭の中で、いくつかのシーンがフラッシュバックした。

諒助とは幼馴染だった。でも、柏原家に気に入れられないかったため、諒助とは四年もの間、秘密の関係を続けなければならなかった。

昨夜、諒助はついに柏原家に二人の関係を打ち明けることに同意したはずだった。

だが、柏原家に向かう道中で事故に遭ったのだ。

茜が四年待ち望んだ「承認」は、諒助が他の女とイチャつくための口実に過ぎなかった。彼はとっくに別の女を愛していたのだ。

昨夜、諒助が運転中に頻繁にスマホを見ていたわけだ。

茜が注意しても、彼は「仕事の連絡を待っている」としか言わなかった。

要するに、この女が嫉妬するのを待っていたのだ。

医者の足音で茜の思考は途切れた。茜は、ちょうど今到着したかのように装い、医者と一緒に病室に入った。

諒助はすでにベッドに戻り、茜を一瞥もせず、医者の前で記憶喪失の芝居を完璧に演じていた。そして最後に、冷たく茜に退去命令を下した。

「分かったなら、もう出てけ」

茜は諒助の演技に心の中で拍手喝采を送りたい気分だった。あの柏原家のお坊ちゃまが、自分を捨てるために随分と骨を折ったものだ。

何度か口を開きかけたが、苦いものが喉を詰まらせ、顔に浮かぶのは屈辱だけだった。

あまりにも屈辱的だった。

四年間の交際。彼女がどれだけ諒助を愛していたか。

彼は知っていた。友人たちも知っていた。

名誉なんて求めず、まるで専属のメイドのように彼を支えてきた。

彼が少しでも不機嫌になれば、眠らずに機嫌を取った。彼女の世界は全て諒助で満たされていた。

なのに、今、彼はこんな極端な方法で彼女に諦めさせようとしている。

ハッ。皮肉なものだ。

茜は麻痺しながらも、はっきりと理解し、最後にただ頷いた。「分かった。じゃあ、私はこれで失礼するわ」

彼の望み通りに。

懇願して手に入れた愛など、結局は続かないものだ。

彼女ももう疲れた。

茜は俯いて部屋を出た。

諒助は茜の背中を一瞥し、わずかに眉を上げた。まさか、こんなにあっさり受け入れるとは思っていなかったようだ。

ついにアシスタントを呼びつけた。「茜の動向を監視しろ。今平静を装っても、すぐに俺に記憶を戻してくれと泣きついてくるだろう。病院は人が多いから、見られるのはまずい」

そう言って、諒助は眉をひそめた。茜が泣きついてくる光景が、すでに彼の頭の中に浮かんでいるようだった。

アシスタントは頷き、病室を出て行った。

......

茜がどうやって自室に戻ったのか覚えていない。

彼女はベッドの端に座り込み、置き去りにされた子供のように虚ろだった。

目に涙が浮かんだり消えたりしたが、涙は流れなかった。

四年間の愛を、即座に「ポイ」できるわけがない。

結局、彼女は疲れ果ててベッドに倒れ込んだ。その時、手が体の横にあるスマホに触れた。

スマホの画面のヒビが、彼女の胸を締め付けた。

事故の時、スマホはバッグの中にあったはず。無傷のはずなのに、なぜこんなにボロボロなのか?

茜は震えながらスマホを拾い上げた。

スマホにははっきりとした圧迫痕があり、画面は粉々に砕け、電源が入る様子もない。

そして、スマホの中にあった、諒助との恋愛の証も、きっと消えただろう。

誰がやったか、茜はすでに察しがついた。

彼女が縋るのを恐れて、諒助は完璧な後始末をしたのだ。

茜は冷笑し、スマホケースの柄を見た。それは彼女と諒助を模したデフォルメキャラだった。

あの時の幸せは本物だったが、今の彼の冷酷さも本物だ。

分かれたいなら、従ってあげる。

カチリと音を立てて、茜はスマホをゴミ箱に投げ捨て、看護師に頼んで退院手続きを済ませた。

退院する際、看護師が彼女を呼び止めた。病室の隅に積み重ねられた荷物を指差した。「西園寺様、ここにお荷物もありますよ。お持ち帰りになりませんか?」

茜は振り返り、それを見た。それは諒助の実家訪問のために用意した、様々なプレゼントだった。

男は捨てても、プレゼントは持ち帰るべきだ。メルカリで売れば、少しは小遣いになる。

売れそうなものだけを選び、残りの手作りのお菓子を看護師たちに分けた。「皆さん、お疲れ様です。どうぞ召し上がってください」

そう言って、茜は病院を後にした。

......

茜が去った後、諒助は少し眠った。

目覚めると、ベッドサイドに出前のお粥が置いてあった。

諒助は目元を押さえ、「ちぇっ」と舌打ちした。

やっぱり、あのガムテープ女を振り切るのは簡単じゃない。

表面上は平静を装うが、裏ではいつもこうだ。彼女のご機嫌取りにはもう飽き飽きしていた。

諒助は身を起こした。「このお粥は......捨てろ」

「諒助さん、お目覚めですか!お粥を召し上がりますか?急いで特注で買ってきたんですよ!」アシスタントが熱心にスプーンを差し出した。

諒助は眉をひそめた。「お前か?」

「はい!あ、それと、お医者様から、西園寺さんは帰ったらすぐ退院されるそうで、記憶喪失と別れを受け入れたんでしょうね」

諒助は平然とお粥を食べながら、鼻で笑った。「受け入れた?茜がそんなタイプなわけないだろ。だから俺がこんな手を使ったんだ。俺が仕組んで壊したスマホだと彼女が気づいただろ。顔を上げられないから、意地張ってるだけさ」

「それなら、監視は続けますか?」アシスタントが尋ねた。

「いや、いい。どうせすぐ、口実つけて俺に会いに来る。それより、俺の退院手続きを急げ」

「かしこまりました」

......

茜は実家には戻らず、諒助の別荘へ向かった。きっぱりと縁を切るには、ケジメが必要だ。

玄関のドアの前で、彼女はインターホンを押した。

四年間の交際。彼女は諒助の別荘に百回以上訪れ、百回以上食事を作ってやった。

その度に彼は彼女を抱きしめ、囁いたものだ。

「茜、結婚したら、俺は世界一の幸せ者になる」

だが、結婚を約束した男は、彼女に一度も鍵を渡してくれなかった。

指紋認証ロックに変わった今も、使用人たちは登録されているのに、彼女は部外者のままだった。

ピンポーン。

その時、使用人の中井がドアを開ける音がした。

「手塚さん、また指紋が認識されないのですか......」

手塚さん?

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
8 فصول
บทที่ 1
“เพลงใหม่ของนายจะปล่อยในวันนี้เวลาเที่ยงตรงนะ”“ไม่ต้องกังวลไปหรอกน่า ด้วยคุณภาพของเพลงนี้ นายต้องได้รับรางวัลนักแต่งเพลงที่ดีที่สุดในงานประกาศรางวัลด้านดนตรีปีนี้แน่นอน!”พี่อู่ตบบ่าผมเบา ๆ ผมหอบหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ราวกับเพิ่งตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายเมื่อกวาดสายตามองดูห้องนั่งเล่นที่แสนคุ้นเคยและพี่อู่ที่ยืนสับสนอยู่ตรงหน้า ในที่สุดผมก็รู้ว่าตัวเองนั้นได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งในวันที่เพลงใหม่ได้รับการเผยแพร่ออกไป“ช่วงนี้ต้องเขียนเพลงจนดึกดื่นอยู่ตลอด ลำบากนายแล้ว ฉันจะยังไม่รับงานอื่นก็แล้วกัน นายพักผ่อนเยอะๆ ล่ะ”“รอเดี๋ยวครับ!”ผมเรียกพี่อู่ที่กำลังเดินไปที่ประตูห้องเอาไว้ ในขณะที่ดวงตาเองก็จับจ้องไปที่นาฬิกาบนผนังเขม็งเข็มวินาทีเดินไปข้างหน้าไม่หยุดยั้ง และเมื่อปลายเข็มยาวชี้ไปที่เลขสิบ ผมก็เปิดโทรศัพท์ค้นหาทวิตเตอร์ของฉินอวิ๋น เขาโพสต์ลิงก์เว็บไซต์เพลงพร้อมข้อความเช่นเดียวกับชาติก่อนว่า ‘เพลงต้นฉบับที่แต่งขึ้นเอง แสงอรุณภายใต้ซากปรักหักพัง กำลังรอคอยการรับฟังของคุณอยู่นะครับ’เมื่อเปิดลิงก์ เสียงเพลงของชายหนุ่มก็ส่งเสียงคลอดังออกมาจากโทรศัพท์“เกิดอะไรขึ้น? นี่มันเพลงให
اقرأ المزيد
บทที่ 2
“ทางบริษัทใช้เงินไปมากกับเพลงนี้ นายบอกให้ยกเลิกก็จะยกเลิกเลย ฉันเองก็อธิบายกับพวกผู้บริหารยากนะ!”“เอาแบบนี้ดีกว่า ฉันจะไปตรวจสอบเรื่องขโมยเพลงก่อน นายก็รีบเขียนเพลงใหม่ส่งมาให้เร็วที่สุดก็แล้วกัน”หลังจากที่พี่อู่เดินจากไป ผมก็นั่งครุ่นคิดบนโซฟาอยู่คนเดียวเป็นเวลานานฉินอวิ๋นเป็นเพื่อนสมัยเด็กของแฟนสาวราชินีแห่งภาพยนตร์ของผม พวกเขาเติบโตมาด้วยกันและมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเสมอมาหลังจากฉินอวิ๋นจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยดนตรีในต่างประเทศ ก็โลดแล่นเข้าสู่วงการบันเทิงผ่านทางฟางเหยียนเมื่อมีราชินีแห่งภาพยนตร์อย่างฟางเหยียนเป็นผู้สนับสนุนอยู่เบื้องหลัง เขาจึงเซ็นสัญญากับบริษัทบันเทิงยักษ์ใหญ่ที่สุดในประเทศอย่างบริษัทหวยเซี่ยเอนเตอร์เทนเมนท์โดยตรงทันทีที่เดบิวต์ เขาก็ได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ของผู้กำกับชื่อดังระดับนานาชาติทั้งหมดนี้ล้วนเป็นการดูแลปรนนิบัติที่แฟนตัวจริงอย่างผมไม่เคยได้รับมาก่อนเป็นเพราะฟางเหยียนดีกับเขามาก มากเสียจนผมมักจะหึงหวงและแอบไม่พอใจอยู่เสมอแต่ฟางเหยียนบอกว่าครอบครัวของเธอและครอบครัวของฉินอวิ๋นคบหากันมาหลายชั่วอายุ หากเธอไม่ช่วยเขาก็คงจะหลีกเลี่ยงคำครหา
اقرأ المزيد
บทที่ 3
คำพูดของพี่อู่ราวกับแรงที่โจมตีเข้าอย่างหนัก ทำลายความกล้าทั้งหมดที่ผมมีตั้งแต่เกิดใหม่มาจนหมดสิ้นเกิดใหม่อีกครั้งก็แล้ว แต่ทำไมผมยังไม่สามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้อีก!หรือว่าในอนาคตผมจะไม่สามารถทำเพลงได้อีกแล้วงั้นเหรอ? ผมต้องอาศัยอยู่ในเงาของฉินอวิ๋นไปตลอดหรืออย่างไร?เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น ครั้งนี้ผมเอาโทรศัพท์เครื่องที่ใช้อยู่ประจำวางไว้ที่ระเบียง และไม่ใช้คอมพิวเตอร์ในการแต่งทำนองเพลงอีกฉินอวิ๋นรู้เนื้อเพลงและทำนองต้นฉบับของผมได้อย่างไรกันแน่!ชื่อของฉินอวิ๋นที่ปล่อยเพลงประพันธ์เองติดกันสองเพลง ค้างอยู่บนเทรนด์การค้นหาของทวิตเตอร์สามวันติดอันดับหนึ่งและสองในชาร์ตเพลงหลักทั้งหมดล้วนเป็นเพลงของฉินอวิ๋นความโด่งดังของเขาทำให้แม้แต่ข่าวการแต่งงานลับ ๆ ของราชาแห่งดนตรีก็ถูกลบเลือนไปอย่างเงียบ ๆ แฟนคลับบางคนถามเขาใต้ลิงก์เพลงใหม่ว่าทำไมเขาถึงเปลี่ยนแนวเพลงใหม่“เพลงใหม่ก่อนหน้านี้ถูกคนลอกไปครับ ดีนะที่ผมเปลี่ยนเวลามาปล่อยก่อนทัน ไม่อย่างนั้นถึงผมมีหลักฐานยังไงก็คงอธิบายไม่ได้แน่เลยครับ เพลงใหม่นี้แต่งมาเพื่อเตือนคนที่ขโมยผลงานเพลงที่คนอื่นแต่งมาด้วยความยากลำบากไป
اقرأ المزيد
บทที่ 4
หลังจากกลับไป ผมก็ตรงไปหาพี่อู่เมื่อได้ยินว่าผมจะออกจากวงการ เขาก็กระวนกระวายใจอย่างหนัก“บริษัทไม่ยอมปล่อยให้นายออกไปง่าย ๆ แน่ สัญญาของนายยังเหลืออีกสามปีกว่าจะหมดสัญญา ฉือหย่วน นายคิดดีแล้วจริง ๆ ใช่ไหม?”ผมพยักหน้าด้วยความเงียบงัน พี่อู่ถอนหายใจออกมาเบา ๆ “เอาล่ะ ฟ้าสูงแล้วแต่นกจะบิน[1] ฉันเองก็คงจะรั้งนายไว้ไม่ได้ หวังว่าจะมีวันที่เราจะได้ร่วมงานกันอีกครั้งนะ”ผมจับมือของพี่อู่ที่ยื่นมาหา ก่อนจะยิ้มด้วยความโล่งใจไม่กี่วันต่อมา ทางบริษัทโพสต์ถึงเรื่องการยกเลิกสัญญาของผมบนทวิตเตอร์ และผมเองก็โพสต์แถลงการณ์ประกาศถอนตัวออกจากวงการตามมาติด ๆ แอนตี้แฟนที่เคยด่าว่าร้ายผมต่างปรบมือร้องตะโกนด้วยความพออกพอใจ“คนที่พี่อวิ๋นเคยพูดว่าก๊อบต้องเป็นเขาแน่นอน ไม่อย่างนั้นจะใจฝ่อถอนตัวออกจากวงการทำไม!”“คนที่กล้าพูดจาหยิ่งผยองต่อพี่อวิ๋นในงานเลี้ยงฉลอง แต่ตอนนี้กลับวิ่งหางจุกตูดไปซะแล้ว น่าขำจริงเชียว!”“หรือว่าจะรู้แล้วว่าทักษะตัวเองด้อยกว่าคนอื่นเขา อยากจะใช้กลยุทธ์ว่าฉันจะทดสอบนาย โดนพี่อวิ๋นตบหน้าเข้าแล้วไงล่ะ!”“คลื่นลูกใหม่ในแม่น้ำแยงซีซัดคลื่นลูกเก่า ไสหัวออกไปเองยังดีกว่าโดนด่า
اقرأ المزيد
บทที่ 5
สามวันต่อมา พวกเราสองแม่ลูกก็ออกเดินทางท่องเที่ยวไปด้วยกันพวกเราเริ่มจากการไปที่ประเทศอียิปต์เพื่อดูพีระมิดและสฟิงซ์ จากนั้นก็ไปที่ประเทศโมร็อกโกเพื่อดูคาซาบลังกาสีขาวนวลตาในฤดูหนาว พวกเรายังไปที่ยุโรปเหนือเพื่อไล่ล่าแสงเหนือด้วยกันภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว แสงเงาสีฟ้าชมพูขยับเคลื่อนพลิ้วไหว แรงบันดาลใจของผมพวยพุ่งแต่ก็ยังไม่กล้าเขียนประพันธ์บทเพลงอีกแม่เห็นว่าอารมณ์ของผมแปลกไป จึงตบไหล่ผมเบา ๆ “ชีวิตคนเรามีมากกว่าสิ่งที่อยู่ข้างหน้าเรานะลูก บางครั้งก็ต้องลองมองย้อนกลับไปบ้าง ลูกรัก ลูกต้องจำไว้นะว่าพ่อกับแม่จะเป็นผู้สนับสนุนอยู่เบื้องหลังที่แข็งแกร่งที่สุดของลูกเสมอ”เมื่อการเดินทางท่องเที่ยวตลอดสี่เดือนสิ้นสุดลง ผมเองก็ปรับอามรณ์ลงได้และเข้าไปทำงานในบริษัทของพ่อผมยุ่งมากเสียจนเท้าแทบไม่แตะพื้น แต่รอยยิ้มของพ่อกลับเบ่งบานมากขึ้นในทุกวันคืนหนึ่งในวันที่พ่อพาผมไปร่วมงานเลี้ยงพบปะของเหล่าผู้จัดจำหน่ายสินค้า ฟางเหยียนก็โทรมาหาผม“หลินฉือหย่วน ถ้าคุณสร้างความวุ่นวายจนพอใจแล้วก็รีบกลับมาสักที ถ้าคุณทำให้ฉันไม่พอใจไปมากกว่านี้ ฉันจะให้คนในวงการแบนคุณ แบบนั้นถึงคุณอยากจะ
اقرأ المزيد
บทที่ 6
“พี่ครับ พี่ก็เห็นอยู่แล้วว่าพ่อผมโอดครวญอยากจะเกษียณ ตอนนี้ผมยุ่งมากจนหัวถึงหมอนก็แทบจะหลับเป็นตาย จะยังให้ผมไปเขียนเพลงอีก ผมแบ่งแรงแบ่งความคิดออกไปไม่ได้จริง ๆ ครับ”สีหน้าของพี่อู่ดูหดหู่ลงเมื่อได้ยินสิ่งที่ผมพูด ผมจึงลองถามไปด้วยความระมัดระวัง “พี่อู่ พี่บอกกับผมมาตรง ๆ เถอะ ที่พี่มาครั้งนี้เพราะมีภารกิจอื่นใช่หรือเปล่า?”เขามองเหล่าพนักงานที่กำลังยุ่งวุ่นวายผ่านกระจกพลางเดาะลิ้น “เอาเถอะ ฉันจะอธิบายให้นายฟัง”“ราชินีเสียงเพลงสวี่กำลังจะหมดสัญญากับผู้จัดการคนเก่าของเธอ เธอกล่าวเอาไว้ว่าเธอจะร้องเพลงที่นายเขียนขึ้นเท่านั้น ใครก็ตามที่สามารถเอาต้นฉบับเพลงของนายมาได้ เธอก็จะเซ็นสัญญากับบริษัทนั้น”“เรื่องดีมากขนาดนี้ ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทจะไม่ใจสั่นได้ยังไง พวกเขาเลยตั้งใจส่งฉันมาเป็นพิเศษ”คำพูดนี้ของพี่เขา ทำให้ในที่สุดความคิดที่กระจัดกระจายของผมก็พลันกระจ่างขึ้นราชินีเสียงเพลงสวี่กับฟางเหยียนเป็นพี่น้องที่มีความสัมพันธ์อันดีราวกับพี่น้องแท้ๆ!เธอมักจะรู้สึกอยู่ตลอดว่าผมไม่คู่ควรกับราชินีภาพยนตร์อย่างฟางเหยียน แล้วทำไมเธอถึงส่งคำเชิญขอเพลงมาให้ผมล่ะ ในส่วนนี้มันต้องมีอ
اقرأ المزيد
บทที่ 7
เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น พี่อู่ก็ไม่พูดถึงเรื่องเปลี่ยนไปทำงานเบื้องหลังกับผมอีกผมเองก็ยอมแพ้ตัดใจ และทำงานอดทนต่อความยากลำบากและเสียงพร่ำวิพากษ์วิจารณ์เพื่อช่วยพ่อผมจัดการงานของบริษัทในช่วงเวลาไม่กี่เดือนมานี้ ฉินอวิ๋นปล่อยเพลงมาทั้งหมดสามเพลง จะเป็นเพลงไหนล้วนติดชาร์ตทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นละครหรือแพลตฟอร์มคลิปวิดีโอสั้นก็มักจะใช้เพลงของเขาเป็นเพลงประกอบเบื้องหลังฉินอวิ๋นใช้โอกาสในการประกาศการกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ ฟางเหยียนเองก็ประกาศตัวบนทวิตเตอร์ว่าเธอและฉินอวิ๋นกำลังคบหาดูใจกัน“ราชินีภาพยนตร์กับอัจฉริยะด้านการประพันธ์ช่างเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก!”“สนับสนุนมากๆ! พี่อวิ๋นของพวกเราสมควรได้รับความรักครั้งนี้!”“นี่มันอะไรกัน หนุ่มมากความสามารถและสาวงามระดับแนวหน้า ฉันจะโบกธงแห่งความรักให้คู่รักเหยียนอวิ๋น!”หน้าจอแอลอีดีขนาดใหญ่ในย่านธุรกิจกำลังเล่นเอ็มวีเพลงของฉินอวิ๋น ผมรวบกระชับเสื้อโค้ทที่คลุมอยู่ ก่อนจะเดินผ่านมันไปอย่างเฉยเมยในขณะที่ผมเปิดประตูเข้าไป แม่ก็กำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ในห้องนั่งเล่นที่กำลังฉายอยู่เป็นรายการวาไรตี้โชว์แข่งขันทางดนตรีที่ฉินอวิ๋นเคยเ
اقرأ المزيد
บทที่ 8
พ่อผมมาถึงประเทศไทยก่อนหน้านี้แล้ว เขาตั้งใจส่งคนมารับพวกเราที่สนามบินโดยเฉพาะ“ครั้งนี้ฉือหย่วนโดนคนหลอกเข้าจริง ๆ แล้ว พ่อไปสอบถามทุกวัดที่มีในประเทศเรา แต่ไม่เคยมีใครเคยได้ยินไสยเวทย์ชนิดนี้มาก่อน”“เป็นนักธุรกิจชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มาคุยกับพ่อว่าเขารู้จักท่านอาจารย์ชาวไทยที่รู้เรื่องจำพวกนี้”“แต่รายละเอียดต่าง ๆ ต้องรอพบเขาในวันพรุ่งนี้ก่อนถึงจะรู้ได้”ผมพยักหน้าเงียบ ๆ และคิดในใจว่าถึงคราวนี้แล้วก็ไม่จำเป็นต้องเร่งรีบอะไรอีกเมื่อเรามาถึงโรงแรม ก็เป็นเวลาที่เหลืออีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะรุ่งสางผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไถดูคลิปวิดีโอสั้นเป็นจังหวะพอดีกับที่บล็อกเกอร์ด้านงานเพลงที่ผมติดตามอยู่ได้โพสต์คลิปสั้นลง เมื่อผมกดเข้าไปดู ก็พบว่าเป็นคลิปเปิดโปงฉินอวิ๋นบล็อกเกอร์คนนั้นกล่าวว่า แท้จริงแล้วฉินอวิ๋นไม่ใช่นักศึกษาที่จบจากมหาวิทยาลัยด้านการดนตรีที่มีชื่อเสียง มหาวิทยาลัยที่เขาเรียนเป็นมหาวิทยาลัยไก่ป่า[1] ที่แค่จ่ายเงินก็เข้าได้แล้ว“ผมสังเกตดูพวกโซเชียลมีเดียที่เขาใช้ตอนอยู่ต่างประเทศโดยละเอียดแล้ว เขาไม่เคยโพสต์หัวข้อเกี่ยวกับดนตรีเลย บล็อกเกอร์ที่เขาติดตามล้วนแต่เป็นพว
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status