Novel & Cerita ความคิดร้ายกาจ

ร้ายกาจยังไงน่ะเหรอ ก็ร้ายกาจตรงที่เขาแกล้งฉันไง ร้ายกาจตรงที่เขาคงรู้อยู่แล้วว่าสุดท้ายฉันก็ต้องยอมเพราะทำอะไรไม่ได้ แต่ก็ยังจะแกล้งฉันเพื่อความสนุก เห็นมั้ยว่าเขาร้ายกาจแค่ไหน ทั้งร้ายกาจทั้งกวนส้น คอยดูนะ สบโอกาสเมื่อไหร่ ฉันจะข่วนหน้าเขาให้หมดหล่อเลย เผื่อจะหายกว นส้น ถึงแม้ไม่รู้ว่าโอกาสนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ก็เถอะ อีตาผู้ชายร้ายกาจ! MONA END

‘มนุษย์นี่ช่างน่ารังเกียจ… และสวยงามไปพร้อมกัน’ ความคิดเรียบง่ายของดันเต้ผุดขึ้นในสมองที่ขาดความซับซ้อน เมื่ออยากลองคิดอะไรไปไกลกว่าเดิมสักหน่อย สายป่านแห่งความตระหนักรู้ก็จะขาดผึงกลางอากาศ อาการแบบนี้ดันเต้เรียกมันว่า ‘ความโง่เขลา’ เขาไม่สามารถจินตนาการอะไรได้ไกลหรือกว้างเท่า มนุษย์ ‘วันนี้หมอนั่นจะมาวิ่งไหมนะ? หรือจะลงตราปีศาจใส่เจ้ามนุษย์หน้าตาซื่อบื้อคนนั้นดีหรือเปล่า?’ ดันเต้วนถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาทุกห้านาทีโดยไม่รู้จักเบื่อ

ฉันต้องใช้จิตวิทยา "เจสสิก้า... แกคิดดีแล้วเหรอ แกกำลังจะหนีไปอิตาลีไม่ใช่เหรอ ถ้าแกฆ่าฉันที่นี่ แกคิดว่าแกจะหนีพี่คีธพ้นเหรอ เขาจะพลิกแผ่นดินล่าแก... แกจะไม่ได้ตายดีแน่ๆ" "ฉันไม่สน ชีวิตฉันพังแล้ว... ฉันจะลากแกไปลงนรกด้วย!"

ีเลียนร้ายกาจ เผด็จการและไม่เคยแคร์ความรู้สึกของใคร เขาเย็นชา เลือดเย็นแบบที่มัจจุราชยังต้องแพ้ราบคาบ แถมทัศนคติที่มีต่อสตรีของเขาก็ติดลบจนน่าหวั่นใจ เฮย์เดน ซาโกร่า กาซิยาส หนุ่มคนนี้คือทายาทลำดับที่ 2 ของตระกูลทรงอำนาจอย่างซาโกร่า กาซิยาส เฮย์เดนเกิดมาพร้อมๆ กับค วามโอหังและหยิ่งทระนง เขาหล่อมาก แต่เลือดเย็นแบบสุดๆ เฮย์เดนร้ายกาจไม่แพ้บรรดาพี่น้องร่วมสายโลหิตของตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว ดวงตาของชายหนุ่มแข็งกร้าวเสมอยามที่พบกับความไม่พึงพอใจ และเขาก็จะทำทุกอย่างไม่สนวิธีการเพื่อให้ได้มาอย่างที่ใจตนเองต้องการ

มันเกิดจากพิษรักแรงหึงที่แปรเปลี่ยนเป็นความวิปลาสต่างหาก “ฉันกำลังคิดแผนจะจัดการพวกมันให้สาสม ให้มันรู้ว่าคนอย่างสาวิตรี ฆ่ายังไงก็ไม่ตาย”

เสี่ยชาติที่เห็นการกระทำของบทร้ายที่แสนจะโรคจิตและโหดเหี้ยมเกินมนุษย์ดังนั้น เขาจึงรีบร้องตะโกนขอชีวิตเสียงดังลั่นห้องเชือดทันที โดยที่บทร้ายยิ่งได้ยินดังนั้นเขาก็ยิ่งสนุกกับการที่จะได้ทรมานคนแก่ปากดี " จุ๊ๆ คิดว่าผมจะปล่อยคนที่เผาบ่อนคาสิโนผมง่ายๆเหรอ หืม " บทร้ายพ ูดขึ้นพร้อมกับจับใบหูเหี่ยวๆของชายแก่ที่กล้ามาอวดดีกับเขาพร้อมกับบิงเข้าที่ใบหูของเสี่ยชาติอย่างแรง

เขาชะงัก เพราะสิ่งในมือฉันคือ... เครื่องช็อตไฟฟ้ารุ่นพกพา สีชมพูแบ๊ว แต่แรงทะลุหมา “อย่าคิดจะรังแกฉันอีกนะคะ เพราะคราวนี้... ฉันจะไม่ยอม”

ตอนที่สิบสี่ สตรีอุ่นเตียง ว่านจินเจียวหน้าแดงก่ำด้วยไม่คาดว่าเขาจะเอาจริง “ท่านไม่ชอบสตรีมิใช่หรือ” “ผู้ใดคิดเช่นนั้น”

ร่างสูงกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อนิ้วเรียวแหวกกลีบเนื้อที่ปิดสนิทออกจากกัน จนเผยให้เห็นเนื้อในสีแดงสดที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน ตุ่มไตเม็ดเล็กที่ไวต่อความสัมผัสบวมเป่ง เพราะถูกกระตุ้นด้วยฤทธิ์ของยานรก ตาคู่คมมองเนินสามเหลี่ยมที่แยกออกจากกันด้วยฝีมือเจ้าของ ด้วยความรู้สึกท ี่หลากหลาย อยากจะฝังหน้าลงตรงนั้นแล้วพาเธอไปให้สุดทาง เพื่อปลดปล่อยเธอออกจากความทรมาน แต่อีกใจก็อยากแกล้งให้สมกับที่เธอเคยร้ายใส่เขา นดล

มินส่งยิ้มให้มะลิ มินตัดสินใจเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับหมอต้นให้มะลิฟังทั้งหมด พอมะลิได้รับฟังเรื่องราวทั้งหมดก็ตกใจกับความร้ายกาจของไอซ์ที่พยายามจะทำร้ายเพื่อนเธอเพราะผู้ชายที่ไม่ได้รักและไม่ได้สนใจตัวเอง เธอไม่คิดเลยว่าคนที่เธอเคยร่วมทำงานพยาบาลแผนกเดียวก ันอย่างไอซ์จะมีด้านมืดถึงกับจะทำร้ายคนอื่นอย่างไร้เหตุผลอย่างนี้ได้ แถมยังกุเรื่องขึ้นมาเพื่อทำให้คนอื่นแตกคอกันอีกเธอได้แต่หวังว่าไอซ์จะเลิกยุ่งกับคนทั้งคู่อย่างเด็ดขาดจริงๆ