INICIAR SESIÓN
โดนด่าค่ายาแพงแค่ 150 บาท ฉันเลยคลั่ง
4
Compartir:
Reportar
แม่ของผมเปิดคลินิกมาตลอดทั้งชีวิต ยาแก้หวัดหนึ่งชุดขายเพียงยี่สิบห้าบาท หลังจากผมรับช่วงต่อคลินิก ก็ยังคงยึดมั่นในคำสอนของแม่ ตั้งใจรักษาและดูแลชาวบ้านทุกคนอย่างเต็มที่ แต่หลังจากฉันคิดค่ายาให้เน็ตไอดอลคนหนึ่งเป็นเงินร้อยห้าสิบบาท กลับถูกชาวเน็ตด่าว่าเป็นคลินิกใจดำ หลอกเอาเงินและคร่าชีวิตคน ชายหญิง เด็กและคนแก่ทั้งหมู่บ้านต่างพากันมาปิดล้อมหน้าคลินิกผม บีบบังคับให้ผมคืนเงินที่เรียกเก็บเกิน ผมทำตามความต้องการของพวกเขา หลังจากคืนค่ารักษาทั้งหมดแล้ว ผมก็ปิดคลินิกด้วยมือตัวเอง "ตามที่ทุกท่านต้องการ คลินิกจึงปิดตัวลง” “ต่อไปหากใครปวดหัวเป็นไข้ ก็เชิญไปลงทะเบียนรักษาที่โรงพยาบาลประจำอำเภอซึ่งอยู่ห่างออกไป 30 กิโลเมตรด้วยตัวเอง ขอให้ทุกท่านสุขภาพแข็งแรง" แต่พอถึงวันรุ่งขึ้น พวกเขาก็กลับมารุมล้อมหน้าประตูคลินิกผมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ พวกเขากลับมาขอร้องอ้อนวอนให้ผมเปิดประตู
Ver másCapítulo 1
บทที่1
Último capítulo
โดนด่าค่ายาแพงแค่ 150 บาท ฉันเลยคลั่ง บทที่9
ตอนนี้ ผมได้ตั้งหลักปักฐานที่โรงพยาบาลเอกชนระดับสูงแห่งนั้นแล้วด้วยพื้นฐานความรู้ทางคลินิกที่แน่นหนา ประกอบกับ“ประสบการณ์ทางคลินิก”ที่สะสมมาตลอดห้าปีในหมู่บ้าน ทำให้ผมโดดเด่นจากในเหล่าจากผู้ช่วยแพทย์ขึ้นมาอย่างรวดเร็ด สามเดือนต่อมา ผมได้รับมอบหมายให้ทำการผ่าตัดบายพาสหลอดเลือดหัวใจที่ซับซ้อน และผมก็ทำการผ่าตัดได้อย่างแม่นยำชัยชนะครั้งนั้นทำให้ผมมีชื่อเสียงโด่งดังชั่วข้ามคืนผู้อำนวยการโรงพยาบาลเลื่อนตำแหน่งผมเป็นแพทย์ประจำแผนกศัลยกรรมหัวใจอย่างเป็นกรณีพิเศษ เพิ่มเงินเดือนเป็นสองเท่า และให้สิทธิในการซื้อหุ้นของโรงพยาบาลแก่ผมด้วยที่นี่ไม่มีการบีบบังคับทางศีลธรรม ไม่มีข้อเรียกร้องที่ไม่สมเหตุสมผลผู้ป่วยส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้มีการศึกษาสูง พวกเขาเคารพเทคโนโลยี และเคารพหมอคำว่า“ขอบคุณคุณหมอมู่มากเลย”ที่เอ่ยออกมาจากใจจริงครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ผมกลับมาพบกับศักดิ์ศรีในวิชาชีพของตัวเองอีกครั้งเดิมทีคิดว่า ชีวิตนี้จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับคนในหมู่บ้านแห่งนั้นอีกแต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขากลับปรากฏตัวขึ้นที่ใต้อพาร์ตเมนต์ที่ผมเช่าอยู่ผู้ใหญ่บ้านนำชาวบ้านทั้งหมู่บ้าน คุกเข่าลงกราบเป็น
โดนด่าค่ายาแพงแค่ 150 บาท ฉันเลยคลั่ง บทที่8
แต่สถานการณ์ที่ดีงามก็คงอยู่ได้ไม่นานผ่านไปแค่สัปดาห์เดียว ผมก็เห็นทั้งในเว็บบอร์ดของเมืองและในช่องคอมเมนต์ของห้องไลฟ์สด ทิศทางคอมเมนต์ก็เริ่มเปลี่ยนไปมีชาวบ้านเริ่มบ่นในคอมเมนต์ว่า:【ทำไมหมอซือคนนี้ถึงคิดค่าบริการแพงกว่าโรงพยาบาลประจำอำเภออีกเนี่ย? เริ่มต้นก็ตั้งสองร้อยห้าสิบ?】【ใช่ ยาที่จ่ายก็แพงมากเลย แถมกินไปก็ไม่ได้ผลด้วย! ลูกของผมไข้สูงขึ้นกว่าเดิมอีก!】【คุณหมอมู่ดีกว่าเยอะเลย แค่เงินไม่กี่บาทก็รักษาหายแล้ว……】แต่คอมเมนต์ที่บ่นอุบในลักษณะนี้ก็ถูกแอดมินของหลันเฟยเอ๋อร์ลบทิ้งไปอย่างรวดเร็ว พอตกดึกคืนนั้น หลันเฟยเอ๋อร์ก็ร้องไห้ไปเล่าเรื่องความทุกข์ในไลฟ์สด “ทุกคนคะ คุณหมอซือบอกฉันว่า เหตุผลที่โรคของทุกคนไม่หายดีขึ้น เป็นเพราะไอ้หมอใจดำมู่อี้ฝานนั่นจ่ายยาไร้คุณภาพให้ทุกคนมาเป็นเวลานาน จนทำลายต้นทุนสุขภาพของทุกคนไปหมดแล้ว! ยาราคาแพงในตอนนี้กำลังช่วยทุกคนขับพิษอยู่!”คำพูดที่บิดเบือนความจริงอย่างหน้ามือเป็นหลังมือนี้ ได้ปลุกปั่นพวกชาวบ้านที่หูเบาไร้ความรู้อีกครั้งหนึ่ง พวกเขาได้โยนความโกรธแค้นกลับมาที่ผมอีกครั้งหนึ่ง ไม่นาน ผมก็ได้รับหมายเรียกจากศาล รวมถึงหนังสือแจ้งให
โดนด่าค่ายาแพงแค่ 150 บาท ฉันเลยคลั่ง บทที่7
เสียงตะโกนี้ ดึงดูดสายตาของทุกคนมาหมด"เป็นคุณหมอมู่จริงๆ ด้วย! โอ้แม่เจ้า ในที่สุดก็เจอคนรู้จักกันสักที!"“คุณหมอมู่! คุณรีบมาช่วยดูหน่อยสิ โรงพยาบาลนี่โกงคนเกินไปแล้ว!”พวกเขารีบกรูกันเข้ามา ล้อมทางไปของผมอย่างปิดตายไปเลยบนใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มที่ทำเป็น“สนิทสนม”ราวกับคนกันเอง ราวกับว่าความบาดหมางและเรื่องขุ่นเคืองใจก่อนหน้านี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในทางกลับกัน หลันเฟยเอ๋อร์กลับเชิดคางขึ้นเล็กน้อย แล้วเอ่ยปากสั่งผมเหมือนเป็นเรื่องที่ผมควรทำ:"มู่อี้ฝาน ในเมื่อเจอกันแล้ว คุณก็รีบช่วยตรวจดูอาหารลูกของพี่หลี่หน่อยเร็ว"“ไข้ขึ้นสูงเกิน โรงพยาบาลมันต่อคิวช้าเกินไป”เมื่อได้ยินเช่นนี้ พี่หลี่ก็รีบยื่นลูกมาตรงหน้าของผม:“คุณหมอมู่ ลูกของผมไข้ขึ้นมาสองวันแล้ว โรงพยาบาลดันบังคับให้เจาะเลือดตรวจ วุ่นวายไปตั้งนานก็ไม่จ่ายยาสักที”“คุณมีประสบการณ์มากที่สุดแล้ว ช่วยฟังปอดแล้วจ่ายยาให้หน่อยเถอะ!”คุณยายจางก็เบียดเสียดเข้ามา แล้วเอาบิลสั่งตรวจCTแกนที่ยับยู่ยี่ใบนั้นยัดใส่อกผม “ใช่แล้วๆ คุณหมอมู่ คุณช่วยฉันดูฟิล์มเอกซเรย์ใบนี้หน่อย”“หมอคนนี้บอกว่าฉันเป็นกระดูกงอก จะให้ฉันทำกายภาพบ
โดนด่าค่ายาแพงแค่ 150 บาท ฉันเลยคลั่ง บทที่6
“อาจารย์ครับ ผมรู้ผิดแล้วครับ” ฉันพูดเบาๆ “ผมออกไปจากหมู่บ้านแล้ว คลินิกก็ปิดไปแล้วครับ”“ออกมาแล้วก็ดี! ควรออกไปนานแล้ว!” ในที่สุดน้ำเสียงของศาสตราจารย์เฉียนก็อ่อนลงเล็กน้อย“ในเมื่อออกมาแล้ว ก็อย่าไปคิดเรื่องวุ่นๆ พวกนั้นอีกเลย ถึงแม้ตอนนี้บนโลกออนไลน์จะด่าได้รุนแรงมาก แต่ตราบใดที่ยังมีฝีมือ ก็ไม่กลัวจะตกงาน”“พอดีเลย อาจารย์มีลูกศิษย์คนหนึ่งเปิดโรงพยาบาลเอกชนระดับไฮเอนด์อยู่ในตัวเมือง กำลังเปิดรับสมัครคนอยู่”“อาจารย์จะเล่าสถานการณ์ของเธอให้เขาฟัง เขาเป็นคนเห็นคุณค่าของคนเก่ง และยินดีที่จะให้เธอไปทำงานด้วย ”พูดถึงจุดนี้ ศาสตราจารย์เฉียนก็ลังเลเล็กน้อย“แต่ว่าอี้ฝาน ถึงเธอจะมีพื้นฐานที่ดีมาก แต่ยังไงเธอก็อยู่ที่หมู่บ้านมาตั้งหลายปี จนขาดการเชื่อมต่อกับระบบของโรงพยาบาลใหญ่ๆ ในตอนนี้ไปแล้ว แถมตอนนี้ข่าวลือก็ยังเป็นผลลบกับเธออยู่ด้วย”“เพราะฉะนั้น จึงไม่สามารถให้สวัสดิการและค่าตอบแทนในระดับแพทย์ประจำไข้กับเธอโดยตรง ทำได้เพียงต้องเริ่มจากตำแหน่งผู้ช่วยแพทย์ไปก่อน”“เป็นลูกมือช่วยข้างเตียงผ่าตัด แล้วค่อย ๆ ไต่เต้าเค้นฝีมือกลับมา เธอเต็มใจไหม?”“ผมเต็มใจครับ!” ฉันไม่ลังเลเลยแม้แต
You may also like
กว่าจะรักฉัน ก็สายเกินไป
กำลังดี4.0K vistasฉันปางตาย แต่แม่กลับช่วยน้อง
นักท่องความฝัน4.5K vistasหากไม่เห็นแสง
สับปะรด6.9K vistasก่อนแต่งงานหนึ่งวัน ฉันพบว่าสามีซ่อนชู้
ต้นฤดูร้อน6.3K vistasหลังจากถูกมองว่าเป็นมือที่สาม
ดาวฤกษ์ไม่เคยหลับใหล3.5K vistasหลังผมตาย เป้าหมายพิชิตทั้งสี่กลับบ้าคลั่ง
เมฆสีขาว25 vistas
