07

07

เจ้าของหมาแสดงตัว

“ไหนตอนแรกบอกว่าจะไม่มาไงครับก่อน”

“กูเปลี่ยนใจไม่ได้หรือไง”

มาก่อนตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นหงุดหงิดใส่จีซุน เสียงเพลงดังคลอเคล้าไปกับเสียงนักท่องราตรีทั้งหลายภายในร้าน มาก่อนจงใจที่จะไม่จองห้องวีไอพีแม้ว่าบาสจะสามารถหาห้องว่างให้ได้

“สวัสดีค่ะ ขอนั่งด้วยคนได้ไหมคะ?” หญิงสาวหน้าตาสะสวยถือแก้วเหล้าตรงมาขอนั่งด้วย ทว่าสายตากลับมองมุ่งไปที่มาก่อนอย่างชัดเจน

“เชิญครับ”

“ขอบคุณค่ะ”

เป็นเรื่องปกติที่คนในสถานที่อโคจรแบบนี้จะทำความรู้จักกันแบบง่าย ๆ ถ้าถูกใจใครก็แค่เข้าหาไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด

สมาชิกสาวสวยคนใหม่เดินผ่านหน้าเชนทร์กับจีซุนไปหามาก่อน บ่งบอกว่าเป้าหมายของเธอคืนนี้คือใคร

เชนทร์มองหน้าเพื่อนสนิทนิ่งไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา ทว่าหากมาก่อนหันมามองตาเขาสักนิดก็จะรู้ว่ามีคำด่ามากมายอยู่ในนั้น

มุมปากหยักยกยิ้มร้ายครั้นคิดเรื่องสนุกขึ้นมาได้ คิดที่จะเอาคืนอดีตคนรักที่ตัดสายกันทิ้ง ครั้งนี้เขาจะทำให้หึงจนตามมาหาเขาถึงที่เลยคอยดู

“ชนแก้วกันไหมครับ” มาก่อนยกแก้วของตัวเองขึ้นมาเอียงหน้าเลิกคิ้วยิ้มอ่อนยิ้มหวานให้หญิงสาวข้างกาย

เธอไม่ได้คิดปฏิเสธยกแก้วในมือชนกับชายหนุ่มตามที่อีกคนต้องการ ดวงตาคมเฉี่ยวเป็นประกายมองดูก็รู้ว่าเธอมีจุดประสงค์อะไร

“ฉันฟ้าใสนะคะ คุณ...”

“มาก่อนครับ”

“ชื่อแปลกหูมากเลยค่ะ แต่ก็เพราะดี”

“ขอบคุณครับ”

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณมาก่อน”

“เช่นกันครับ”

มาก่อนทำเนียนเป็นตีสนิทกับอีกฝ่าย หัวเราะคิกคักกันอยู่สองคนไม่สนสายตาของเพื่อนที่นั่งมองอยู่ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาทำเป็นถ่ายคลิปไปรอบ ๆ ให้ติดหญิงสาวที่เพิ่งรู้จัก เสียงหวานเอ่ยถามเจื้อยแจ้วเข้ากล้องแทบทุกคำ มาก่อนกดส่งไปทางแชตคนโปรดเหมือนครั้งก่อน พร้อมข้อความที่บอกว่าส่งผิด แบบเดียวกับเป๊ะ ๆ

เชนทร์ได้แต่ส่ายหัวให้การกระทำเด็กน้อยของเพื่อนที่ต้องการเรียกร้องความสนใจจากแฟนเก่า ทั้งที่ตอนนี้กลายเป็นสามีภรรยากันไปแล้ว แต่ก็ยังทำตัวแบบนี้แทนที่จะเข้าหาดี ๆ

ระหว่างทางที่คนโปรดขับรถกลับมาบ้านเสียงข้อความก็ดังขึ้นมาพอดีกับที่รถจอดติดไฟแดง ปลายนิ้วเรียวกดเข้าไปอ่านกดดูคลิปที่อีกคนส่งมา ใบหน้าสวยเรียบนิ่งไม่สามารถคาดเดาอารมณ์ได้ ก่อนจะวางมือถือไว้ที่เบาะข้างคนขับ

รถยนต์เลี้ยวเข้ามาจอดตรงลานหน้าผับที่เขาเองก็รู้จักเป็นอย่างดี ร่างบางเดินเข้ามาภายในร้านกวาดสายตามองว่าคนที่ส่งข้อความมากวนประสาทเขานั่งอยู่โต๊ะไหน

คนโปรดไม่ได้อยากมาที่แบบนี้นักหรอกถ้าหากว่ามาก่อนไม่ส่งข้อความมา เขาจะทำเป็นไม่สนใจก็ได้ แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วในเมื่อต้องการให้เขารับรู้อยากเรียกร้องความสนใจนักเขาก็จะจัดให้

ไหนจะเสียงผู้หญิงที่เขามาในคลิปกำลังออดอ้อนออเซาะสามีคนอื่นอย่างไม่รู้จักอาย ก็พอเข้าใจอยู่หรอกว่าการมาเที่ยวที่แบบนี้บางคนก็ไม่ได้สนใจว่าใครมีเมียมีผัวแล้วบ้าง

ซึ่งคนโปรดก็เพิ่งมานึกได้ตอนขับรถมาที่นี่ ว่าในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเขาไม่จำเป็นต้องยอมพวกลักกินขโมยกินที่จ้องจะเล่นชู้กับสามีตัวเอง จะไม่ยอมปิดหูปิดตาเป็นคนโง่ที่อยู่แต่บ้าน คนอย่างพวกมันต้องตาต่อตาฟันต่อฟัน

รวมถึงมาก่อนด้วย เขาจะไม่ยอมให้มันปั่นหัวกวนประสาทอยู่ฝ่ายเดียวแน่ ในเมื่ออยากเล่นแบบนี้เขาก็จะยอมเล่นด้วย แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นจะมาโทษว่าเขาเป็นฝ่ายผิดไม่ได้หรอกนะ

มองหาอยู่นานสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับร่างคุ้นตาที่นั่งอยู่โต๊ะมุมสุดของร้านพอดิบพอดี อีกฝ่ายกำลังคุยสนุกอยู่กับผู้หญิงคนที่ถ่ายติดแล้วส่งมาให้เขาดูอย่างสนุกสนาน ไม่รู้ว่าเรื่องที่คุยสนุกขนาดไหนถึงได้ทั้งยิ้มทั้งหัวเราะหน้าบานขนาดนั้น

หากวิเวียนรู้เขาว่าเขามาที่นี่เพราะแค่คลิปไร้สาระที่มาก่อนส่งมาปั่นประสาทกันคงได้แซวว่าเขากำลังหึงไอ้แฟนเก่าบ้านั่นอยู่แน่ ๆ

“คนโปรด” จีซุนเอ่ยเรียกภรรยาของเพื่อนด้วยใบหน้าตื่นตกใจ ไม่คิดว่าคนโปรดจะมาถึงที่นี่จริง ๆ

ทว่าคนถูกเรียกไม่ได้ให้ความสนใจกับจีซุน สายตาจับจ้องไปยังชายหญิงสองคนที่นั่งแนบชิดกันอีกนิดเดียวอีกฝ่ายคงปีนมานั่งอยู่บนตัก

ตอนที่มองอยู่ไกล ๆ มันก็ไม่เท่าไรนักหรอก แต่พอมาเห็นเต็มสองตาใกล้ ๆ แบบนี้แอบหัวร้อนอยู่เหมือนกันแฮะ

ไม่ใช่ว่าหึงหวงอะไรนักหรอก แต่เขาก็ไม่ชอบอยู่ดี ครั้นรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองกำลังถูกปั่นหัวสำเร็จก็รีบจัดการอารมณ์และความคิดตัวเองทันที จะปล่อยให้มาก่อนมันได้ใจไม่ได้เด็ดขาด

“อ้าว! โปรดรู้ได้ไงว่ากูอยู่ที่นี่” มาก่อนตีหน้าซื่อเอ่ยถามตาใส

“มีหมาที่ไหนไม่รู้ส่งข้อความไปหากู ก็เลยมาดูให้เห็นกับตาว่ามันกำลังไปเยี่ยวเรี่ยราดใส่หมาตัวไหนเข้า ถึงได้มานั่งอยู่ด้วยกัน”

ใบหน้าหล่อเหลาหุบยิ้มแทบไม่ทันครั้นโดนเปรียบเทียบว่าเป็นหมา เช่นเดียวกับผู้หญิงคนนั้นที่ถูกมองด้วยสายตาเหยียดตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอรู้ตัวแล้วว่าคนโปรดกำลังหมายถึงตัวเอง

“นี่! แกว่าฉันเป็นหมาหรือไง”

“ผมพูดเหรอ?” คิ้วสวยเลิกขึ้นถามกลับพลางยกยิ้มบางให้

“ก่อนคะ ผู้ชายคนนี้เป็นใคร?”

“เจ้าของหมา.. หมายถึงภรรยาผู้ชายคนนี้นะครับ”

คนโปรดไม่ได้รอให้มาก่อนตอบ ทว่าเป็นฝ่ายตอบกลับไปแทน สีหน้าหญิงสาวแสดงความไม่พอใจอยู่ไม่น้อย หันมองชายหนุ่มที่นั่งคุยเกือบยี่สิบนาทีด้วยความเสียดายก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะเดิมของตัวเองอย่างเซ็ง ๆ

“ตามมาดูกูถึงที่นี่.. มึงหึงกูหรือไง?” มาก่อนแทบไม่ได้สนใจเรื่องที่ตัวเองถูกเปรียบเทียบว่าเป็นหมา เขาสนใจแค่คนโปรดที่มายืนอยู่ตรงหน้าเพราะคลิปที่เขาส่งไป ตอนเขาโทรไปทำเป็นไม่สนใจ แต่จริง ๆ ก็หึงเขาจนต้องรีบมาที่นี่แทบจะทันที

“มึงอยากให้กูมาไม่ใช่หรือไงถึงได้ส่งคลิปไปให้ หมามันอุตส่าห์ขอเล่นด้วยขนาดนั้น ถ้าเจ้าของอย่างกูไม่เล่นด้วยก็คงใจร้ายน่าดู”

คนโปรดยกยิ้มเยาะใส่ก่อนจะเดินออกไปไม่ได้ให้ความสนใจอะไรต่อ ในเมื่อผู้หญิงคนนั้นกลับไปแล้วก็หมดสนุก เขาไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ ปล่อยให้มาก่อนนั่งนิ่งพูดไม่ออก

คำก็หมาสองคำก็หมา เขาเหมือนหมาตรงไหนกัน... กวนตีนจริง ๆ จากที่ต้องการยั่วโมโหให้อีกคนกลายเป็นเขาเองที่หัวเสียแทน

“ยิ้มเหี้ยไร!” มาก่อนหันไปแหวใส่เพื่อนสนิทอย่างเชนทร์กับจีซุน

“จริง ๆ มึงก็กลัวเมียนี่หว่า”

“กูไม่ได้กลัว แค่เถียงไม่ทัน”

ไม่เว้นช่องไฟให้เขาได้พูดด้วยซ้ำ พอจะอ้าปากพูดก็เดินออกไปไม่คิดจะฟังกัน อย่างเขาเนี่นะกลัวเมีย เฮอะ! เขามีเมียที่ไหนกัน

อย่างคนโปรดก็แค่แฟนเก่าที่ถูกพ่อจับมาแต่งงานกันเท่านั้นแหละ เขาไม่นับคนที่ทิ้งเขาไปเป็นเมียหรอกนะ

ที่ทำแบบนี้ก็เพราะอยากเอาคืนที่อีกคนเคยทิ้งเขาไปก็แค่นั้น สิ่งที่ทำได้มากที่สุดก็คงเป็นการปั่นประสาทให้คนโปรดหัวเสียเล่น

เพราะเวลาเห็นคนโปรดทำเป็นเมินใส่เขา ทำหน้าตาซังกะตายถอนหายใจใส่อย่างเอือมระอาก็รู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมา เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะทำเป็นนิ่งได้สักกี่น้ำ อย่างวันนี้ก็พอจะพิสูจน์ได้แล้วว่าเขาสามารถทำให้คนโปรดสนใจได้

คนโปรดกลับมาถึงบ้านก็ขึ้นห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะลงมาในครัว หยิบผลไม้สองสามอย่างมาปอกใส่จานเอาไปกินตอนทำงาน

เสียงรถเลี้ยวเข้ามาจอดภายในโรงรถดังแว่วเข้ามาในหูทำให้รู้ได้ทันทีตอนนี้มาก่อนกลับมาถึงแล้ว

ร่างสูงโปร่งเดินเข้ามาในครัวหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม หางตาเหลือบมองอีกคนที่อยู่ไม่ไกล ทว่าอีกฝ่ายมีท่าทีนิ่งเฉยไม่สนใจกัน ไม่พูดยายียวนเหมือนตอนที่อยู่ในผับ แทบจะมองเขาเป็นอากาศไปเลยด้วยซ้ำ

“แฮ่ม!” ทำทีเป็นกระแอมเสียง แต่ก็ไม่ได้ทำให้อีกคนสนใจได้ ทั้งยังเดินผ่านไปหน้าตาเฉย

ร่างสูงวางขวดน้ำเดินตามมาที่ห้อง ทั้งที่คิดว่าตัวเองเดินเร็วแล้วแต่ก็ไม่ทันคนตัวเล็กที่เข้าไปก่อนทั้งยังล็อกห้องเรียบร้อย ก่อนจะเดินกระทืบเท้าปึงปังวกกลับไปที่ห้องนอนของตัวเอง

เข้าห้องน้ำไปชำระล้างร่างกายเพื่อให้น้ำเย็น ๆ ช่วยทำให้จิตใจสงบลง ก่อนหน้านี้บอกว่าหมาขอเล่นด้วยเจ้าของก็ต้องยอมเล่น แล้วตอนนี้กลับมาเมินกันอีก เป็นเจ้าของที่ใช้ได้ที่ไหน!

“หยุดเลยไอ้ก่อน! มึงไม่ใช่หมาสักหน่อย!” ครั้นเริ่มคิดฟุ้งซ่านก็รีบปรามตัวเองให้เลิกคิด

ใช้เวลาจัดการตัวเองอยู่ในห้องน้ำประมาณยี่สิบนาทีก่อนจะออกมาเปลี่ยนเสื้อผ้า เดินไปตู้เก็บกุญแจหยิบเอากุญแจห้องคนโปรดออกมา มุ่งหน้าไปที่ห้องของอีกฝ่าย ทำตัวเสียมารยาทไขกุญแจห้องเข้าไปหาอีกคน

“เรามีเรื่องต้องเคลียร์กัน” มาก่อนเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาครั้นเห็นว่าคนโปรดกำลังมองมาที่ตนเองด้วยสายตาที่ไม่พอใจเท่าไรนัก

“มึงมีสิทธิ์อะไรเอากุญแจมาไขห้องกู”

“ก็กูมีเรื่องจะคุยกับมึง”

“เสียมารยาท”

ฟังดูก็รู้ว่าคนโปรดไม่พอใจ แต่มาก่อนก็ยังทำใจกล้าหน้าด้านเดินไปนั่งที่เตียงนอนของอีกคน

“แล้วมึงมาด่าว่ากูเป็นหมาทำไม”

คิ้วสวยขมวดติดกันอย่างไม่เข้าใจ มาก่อนจะมานึกไม่พอใจอะไรกับคำด่าแค่นั้น ที่ผ่านมาเขาด่ายิ่งกว่านี้ยังยิ้มได้หน้าตาเฉย ไม่รู้สึกรู้สาอะไรอยู่เลย

“อย่างมึงไม่น่าจะเป็นเดือดเป็นร้อนกับคำด่าแค่นี้นะ”

“จะบอกว่ากูหน้าด้านไม่รู้สึกรู้สาที่โดนด่าว่าเป็นหมาหรือไง”

“งั้นมั้ง” คนโปรดก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ ก่อนจะเอ่ยพูดออกมาอีกครั้ง “ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ออกไปจากห้องกู”

“กูไม่ไป”

“มึงจะออกไปดี ๆ หรือให้กูถีบส่งออกไป”

คนโปรดเงยหน้าขึ้นมองคนดื้อด้าน สาวตาและน้ำเสียงบ่งบอกว่าเขาไม่ได้พูดเล่น เขาคงไม่หัวเสียถ้ามาก่อนไม่พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอีก อุตส่าห์พยายามที่จะไม่นึกถึงมันแล้วแท้ ๆ แม้จะรู้ดีอยู่แก่ใจว่ามาก่อนต้องการที่จะให้เขารู้สึกแบบนี้ แต่เขาก็ยังห้ามตัวเองไม่ให้ติดกับอีกฝ่ายไม่ได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด

หงุดหงิดที่รู้สึกเหมือนตัวเองพ่ายแพ้ให้ผู้ชายคนนี้ทุกครั้งไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม ต่อให้ทำเป็นนิ่งเฉย ปากร้ายใส่ทำเป็นไม่แคร์ไม่สนใจทว่าลึก ๆ แล้วเขาเองก็กำลังรู้สึกบางอย่างอยู่เหมือนกัน

----- โปรดอย่าหย่าก่อน -----

Talk Talk 

มาก่อนคือกวนประสาทเมียโดกยแท้เลย555555555 ไม่โดนสักทีไม่ดีขึ้นเลยจริง ๆ อยู่อย่างสงบไม่ได้สินะ