4.2 ทักทายมังกร

ตอนนี้เขายอมสยบเป็นทาสสวาทของนักเรียนจอมยั่ว บรู๊คลินย่อตัวลงก้มงับกล้วยหอมไปเกือบครึ่งลูก ลิ้นร้อนชื้นปาดเลียกลีบเนื้อด้านในเพื่อกระตุ้นให้เธอดันกล้วยหอมออกมาให้เขาได้กิน เสียงครางกระเส่าของเอเนร่าทำให้เขายิ่งชอบและอยากฟังมันอีก 

"ร้องอีก เรียกชื่อผมเอเนร่า" เขาร้องขอ

"ค่ะบรู๊ค อ่า..อ๊า...บรู๊คขา... อื้อ ฉันชอบ" 

บรู๊คลินกัดกินกล้วยจนหมด ไม่ลืมที่จะใช้ลิ้นช่วยเธอ มือนุ่มวางบนศีรษะของเขาแล้วกดให้มันแนบชิดกับกลางกายสาว ลิ้นมหัศจรรย์นั้นทำให้เธอเคลิ้มจนไม่อยากให้เขาหยุด ปากร้อนชื้นดูดกินน้ำหวานจากปากถ้ำ ขาทั้งสองถูกดันออกกว้างมากยิ่งขึ้น

"ไม่ไหวแล้ว ซี๊ด...."  ร่างสูงใหญ่ถอยออกมาเพื่อถอดกางเกงออกแล้วเดินกลับเข้ามาหาเธออีกครั้ง เอเนร่าจ้องมองมังกรของเขาที่ขยายใหญ่ชี้ตรงมาทางเธอ แลบลิ้นเลียขอบปากแล้วกัดริมฝีปากล่างอย่างเซ็กซี่ จังหวะการหายใจของเธอถี่เพราะใช้พลังงานไปมาก

"อยากให้มันเข้าไปสำรวจไหม" เขาเอ่ยถามอย่างแกล้งเล่น เพราะรู้คำตอบอยู่แล้ว

"อือ....อย่าแกล้งสิคะ อยากให้เข้าไปจนมิดลำเลย อยากจะแย่อยู่แล้ว" มือนุ่มลูบไปตามหน้าอกและหน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อเป็นก้อนเรียงกันอย่างสวยงามของเทรนเนอร์หนุ่ม 

ปลายหัวเห็ดของมังกรเขี่ยวนทักทายกลีบดอกไม้ของเธอเน้นหนักเป็นบางจังหวะ เอเนร่าครางซี๊ดทุกครั้งที่ถูกบี้เม็ดเสียว เมื่อความชุ่มชื้นมีมากแล้วเขาจึงกดปลายมังกรเข้าไปสำรวจทางสวรรค์ทีเดียวแล้วแช่ไว้ชั่วครู่ก่อนจะเริ่มขยับเป็นจังหวะช้าเร็ว เอเนร่าเด้งสะโพกรับเป็นจังหวะเช่นเดียวกัน

ครืด....ครืด.....

ระบบสั่นของโทรศัพท์มือถือทำงานเมื่อสายเรียกเข้า บรู๊คลินเอื้อมแขนไปหยิบมาให้ แต่ก็ถือวิสาสะแอบดูที่หน้าจอจึงได้รู้ว่าใครโทร.มา

"ฮัลโหลค่ะพ่อ อยู่ไหนคะ อูยย..." ทั้งที่พยายามกลั้นเสียงคราง แต่ก็ไม่สามารถทำสำเร็จได้เมื่อบรู๊คลินไม่ยอมหยุดภารกิจแล้วให้เธอคุยโทรศัพท์กับพ่อดี ๆ

"เอเนร่าทำอะไรอยู่ พ่อกำลังกลับนะลูก"

วินได้ยินเสียงครางแหบแห้งจึงสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเพิ่งลงมาจากอาคารเพื่อมาขึ้นรถที่ลานจอดรถของบริษัท

"เปล่าค่ะพ่อ หนูกับบรู๊คกำลังเรียนโยคะกันค่ะ พะ พ่ออยู่ไหนแล้วคะ อื้อ" 

สาวน้อยร่างเพรียวเปรยตาดุมองคนกำลังขยับส่วนล่างอย่างหนักหน่วง เธอต้องการให้เขาหยุดเพราะเธอจะได้คุยกับพ่อได้สะดวก แต่บรู๊คลินกลับส่งสายตาล้อเลียนมาให้และบอกเป็นนัย ๆ ว่าเขาไม่หยุด เขาอยากจะแกล้งเธอเหมือนกับที่เธอแกล้งเขาเหมือนครั้งแรกที่เจอกัน 

"บนรถแล้วลูก บอกให้บรู๊คอยู่เป็นเพื่อนก่อนนะ ไม่เกินชั่วโมงคงจะถึง ว่าแต่ลูกจะรอกินข้าวพร้อมพ่อไหวไหม" 

"ได้ค่ะพ่อ อะ เมื่อครู่เราเพิ่งกินบะหมี่ กะ กึ่งสำเร็จรูปไปค่ะพ่อ อือ....บรู๊คเองก็เพิ่งกินกล้วยหอมไป" เธอพยายามอย่างมากที่จะบังคับเสียงไม่ให้สั่น 

"ขับรถดี ๆ นะคะพ่อ"

เอเนร่ากดวางสายแล้ววางเครื่องมือสื่อสารจอแบนไว้ข้างตัว เธอกลับมาสนใจท่อนเนื้ออุ่นร้อนที่ขยับเข้าออกในร่างกายของเธอ เอเนร่ารู้ว่าเขาแกล้งเธอจึงคิดจะเอาคืนเขา เอเนร่าแลบลิ้นออกมาแล้วเลียขอบปากตัวเองส่งสายตาเชิญชวนให้เขาเห็น บรู๊คลินเข้าใจความหมายของการกระทำจึงโน้มหน้าเข้าใกล้ก่อนจะใช้ปากดูดลิ้นน้อยของเธอเข้าไปในปากอย่างชำนาญ

อื้อ....อ๊า....

"ใกล้แล้วค่ะบรู๊ค ฉันจะเสร็จแล้ว"

"รอแป๊ปสิครับ อยากเอานาน ๆ พ่อคุณเพิ่งขึ้นรถไม่ใช่เหรอ" 

ริมฝีปากเรียวย้ายไปขบเม้มดูดติ่งหูขาวที่มีต่างหูคู่สวยเกี่ยวไว้อยู่ บรู๊คลินแกล้งเย้าหยอกโดยการเป่าลมเบา ๆ ใส่รูหู คอระหงย่นหนีเธอขนลุกซู่แต่ก็หนีห่างไม่ไกล เรียวปากหนาเลื่อนย้ายตำแหน่งลงมาที่ลำคอขาว  ผิวเนื้ออ่อนนุ่มน่าสัมผัสทำให้เขาคลอเคลียเนิ่นนาน มือใหญ่กอบกุมเต้างามด้วยความคุ้นเคยเนื้ออกของแท้แม่ให้มาทำให้เขายิ่งปรารถนาที่จะสัมผัสมัน 

"บรู๊คคคค เร็ว ๆ เร็วอีก ฉันจะตายแล้วนะ จะฆ่ากันหรือไง" เธอเริ่มโวยวายเมื่อเห็นว่าเขาอ้อยอิ่งไม่ยอมช่วยเธอเสียที บรู๊คลินยิ้มด้วยความเอ็นดูเขารู้ว่าเธอทรมาน เขาเองก็ไม่ต่างกัน จึงเร่งจังหวะการซอยให้ถี่รัวเร็วขึ้น

ก่อนที่ร่างทั้งสองจะกระตุกเกร็งเธอรับรู้ถึงความอุ่นร้อนที่เอ่อล้นในรูสวาท บรู๊คลินเหมือนฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมา ....เขาลืมที่จะป้องกัน ทั้งที่เขาไม่เคยพลาดเรื่องสำคัญแบบนี้เลย 

"เฮ้อ....ขอบคุณนะคะคืนนี้ไม่ค้างคาแล้ว"

"อะไรนะ" 

"ก็....เมื่อคืนฉันแทบนอนไม่หลับเพราะคุณเลยนะ แต่คืนนี้หลับฝันดีเลยค่ะ" เอเนร่าตอบข้อสงสัย ก่อนจะยืดตัวจุ๊บที่ปลายคางสากของคนตัวโต 

"เดี๋ยวมานะ" เขารีบสวมใส่เสื้อผ้าลวก ๆ ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าเงินแล้วเดินออกจากบ้านไปทันที