Mag-log in
เอเนร่า
สาวมหา'ลัยแสนสวยดีกรีดาวคณะ ด้วยหน้าตาที่สวยโดดเด่นทำให้มีหนุ่มต่างคณะแวะเวียนมาขายขนมจีบอยู่บ่อยครั้ง ไม่เว้นแม้แต่อาจารย์หนุ่มบางคนที่แสดงออกชัดเจนว่าสนใจเธอและอยากจะสานสัมพันธ์กับเธอ เอเนร่าเป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ แม่ของเธอเป็นคนอังกฤษและจากเธอไปตั้งแต่เธออายุเพียงเก้าเดือนเท่านั้น เธอจึงอยู่กับพ่อที่เป็นคนไทยสองคน พ่อของเธอแม้จะอายุสี่สิบห้าปีแล้วก็ตาม แต่เขาก็เป็นผู้ชายหน้าตาดีและยังรักษาหุ่นให้ดูดีอยู่ตลอดแน่นอนว่าเรื่องผู้หญิงนั้นมีมากมาย แต่พ่อก็ไม่เลือกใครสักคน ทว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นปลิงเกาะพ่อของเธอไม่ยอมปล่อย มันทำให้เธอเกลียดและไม่ยอมรับผู้หญิงคนนั้นที่พยายามอยากมีตัวตนในครอบครัวของเธอเอเนร่าเป็นผู้หญิงสวยดวงตากลมโตนัยน์ตาสีน้ำตาลแดงซึ่งน้อยคนมากที่จะมีนัยน์ตาสีแบบนี้ จมูกโด่งเชิดรั้นรับกับริมฝีปากอิ่มแดงเรื่อ ใบหน้าเนียนสวยเกลี้ยงเกลา รูปร่างเพรียวบางแต่เน้นเฉพาะจุดหน้าอกอวบอิ่มเกินวัยสาวบั้นท้ายงอนงามใส่กางเกงยีนแล้วดูสวยเท่ รูปร่างเธอคล้ายทรงนาฬิกาทราย
“เอเนร่า!!!! ดูนี่สิฉันสมัครคอร์สโยคะมา แกสนใจไปด้วยกันไหม”กุ๊บกิ๊บสาวสวยร่างกระปุ๊กลุกวิ่งตรงปรี่เข้ามาหาเธอที่นั่งอยู่ในห้องเรียน เอเนร่าก้มมองสมาร์ตโฟนในมือของเพื่อนสาวด้วยความสนใจ กุ๊บกิ๊บเปิดวิดีโอสอนโยคะของเทรนเนอร์สาวที่กำลังโด่งดังในเรื่องการเล่นโยคะให้เธอดู และวิดีโอที่เพื่อนเปิดให้ดูกำลังสอนวิธีการเล่นโยคะกับอุปกรณ์ซึ่งเป็นลูกบอลกลมใหญ่เด้งดึ๋งดั๋ง ๆ ที่เห็นได้ทั่วไป
“น่าสนใจดีนะ แต่ไม่มีเทรนเนอร์ผู้ชายเหรอ”
“แหม เพื่อน มีสิแต่แกต้องเรียนแบบตัวต่อตัว สองต่อสองรับรองได้อารมณ์สุด ๆ ฟินเลย” กุ๊บกิ๊บรู้ทันว่าเพื่อนต้องการสิ่งใด และดูเหมือนว่าคำพูดของเธอจะถูกใจเพื่อนสาวของเอเนร่า
“สวัสดีครับสาว ๆ เลิกเรียนแล้วเหรอครับ” หนุ่มตี๋รูปหล่อหน้าหวานจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เดินเข้ามาทักทายสองเพื่อนซี้ ไมค์เป็นหนึ่งในผู้ชายที่ตามจีบเอเนร่าและดูเหมือนว่าเขาจะจีบเธอติดแล้ว เพราะนี้เป็นครั้งที่สองแล้วที่ได้ไปส่งเอเนร่ายังบ้าน
“กำลังจะกลับพอดีเลยค่ะ” เอเนร่าหันไปส่งยิ้มหวานให้ไมค์ ส่งสายตาสื่อความนัยที่รู้กันสองคน แต่เพื่อนสนิทอย่างกุ๊บกิ๊บหรือจะรู้ไม่ทันเพื่อนจึงเอ่ยลาเพื่อปลีกตัวออกมาจากสองหนุ่มสาว
ไมค์ไม่ได้พาเอเนร่ากลับบ้านในทันทีเพราะว่าเขาอยากกินตับเธอก่อนไปส่งบ้าน รถยนต์หรูเลี้ยวเข้าคอนโดใจกลางเมือง ไมค์เป็นลูกชายร้านทองที่มีสาขาใหญ่อยู่ที่เยาวราช ซึ่งทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แน่นอนว่าเขาบ้านรวยจึงมีเงินซื้อความสุขให้ตัวเองอยู่ตลอด เอเนร่าก็เป็นหนึ่งในสาวสวยที่เขายอมจ่ายหนัก ลีลาของเธอที่เขาได้สัมผัสเมื่อสองวันก่อนมันสุดยอดจนทำให้ไมค์หมดเรี่ยวแรง และวันนี้ด้วยความที่เราทั้งสองมีเรียน
ตรงกันเอเนร่าเลิกเรียนก่อนเขาหนึ่งชั่วโมง เขาแอบหวั่นใจว่าเธอจะหนีกลับไปก่อนแต่เธอก็ยังรอเขาอยู่ ก็แสดงว่าเธอเองก็มีความต้องการไม่ต่างจากเขา
“เร็ว ๆ นะคะ ฉันมีนัดกับพ่อต่อ” เธอพูดสองแง่สองง่ามให้ไมค์เกิดอาการหวงของ วันที่ไปส่งเธอที่บ้านไมค์ได้เจอกับพ่อของเอเนร่า หล่อ เท่ ดูเหมือนไม่ใช่คนแก่วัยสี่สิบห้าปีเลย ไม่รู้ว่าจะใช่พ่อลูกกันจริง ๆ หรือเปล่าเพราะว่าเอเนร่าหน้าตาฝรั่งจ๋าเชียว ส่วนพ่อหน้าไทยคมเข้มมาก
“ไม่ให้ไป อยู่กับผมไม่สนุกเหรอ” ไมค์งอแงเป็นเด็กเขารู้สึกเหมือนถูกแย่งเวลา ทั้งที่เวลาหลังเลิกเรียนเพียงแค่หนึ่งถึงสองชั่วโมงมันควรจะเป็นของเขา
“ไม่เอาสิคะ ไม่ทำหน้าแบบนี้สิไม่หล่อเลย มาทำอะไรสนุก ๆ กันดีกว่า” เอเนร่าถอยหลังไปนั่งที่ปลายเตียงแกะกระดุมเสื้อนักศึกษารัดติ้วออกทีละเม็ดเริ่มจากเม็ดล่างขึ้นไปหาเม็ดบนสุด ไมค์มองด้วยความสนใจเขาชอบเวลาที่เอเนร่ากลายร่างเป็นแมวยั่วสวาทมันทั้งน่ารักทั้งเซ็กซี่
“เอเนร่าจ๋า เธอทำเราแทบคลั่ง” เขาครางออกมาอย่างแสนเสียดาย เมื่อเธอแกะกระดุมออกจนหมดแล้วแต่ไม่ยอมถอดเสื้อนักศึกษาออก เต้านมงามถูกยกทรงสีครีมนู้ดดันจนเป็นลูกกลม ๆ เหนือขอบยกทรง
“เข้ามาใกล้ ๆ สิคะ” เธอเรียกเขาเข้าไปหา ถอดเข็มขัดนักศึกษาออกมาถือไว้แล้วสะบัดไปมา พอไมค์เดินเข้าไปใกล้เธอจึงนำสายเข็มขัดคล้องคอเขาแล้วดึงลงมาหา
ทั้งสองล้มลงบนเตียงเอเนร่าหัวเราะคึกคักอย่างจั๊กจี้ขนลุกเมื่อไมค์เอาใบหน้าหวานของเขาซุกไซร้ถูไถไปกับเต้านมลูกกลมใหญ่ของเธอมือเรียวกอบกุมเต้างามบีบขยำ ลิ้นร้อนชื้นของเขาสอดแทะเล็มเข้าไปในขอบยกทรงสีครีมนู้ดเพื่อควานหาหัวนมสีชมพูของเธอที่หลบซ่อนอยู่ใต้ยกทรงนั้น พอลิ้นร้อนชื้นสะกิดโดนจึงทำให้เอเนร่าสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
ไมค์จับเสื้อนักศึกษาของเธอถอดออกโดยอ้างว่ากลัวเสื้อนักศึกษาจะยับแล้วจะถูกพ่อดุเอา เอเนร่าจึงถามหยอกเย้าไปว่าต้องถอดกระโปรงด้วยไหม เพราะตอนนี้กระโปรงรัดติ้วยาวเพียงฝ่ามือถอยร่นขึ้นมาจนเห็นกางเกงในสีเดียวกันกับยกทรงที่กำลังจะถูกเขาถอดออกเช่นเดียวกับเสื้อนักศึกษา
วันนั้นเราบังเอิญเดินชนกันตรงมุมตึกสำนักงาน เป็นครั้งแรกที่ผมได้มองใบหน้าสดใสชัด ๆ และได้สัมผัสเรือนร่างนุ่มนิ่มของเธอ เธอน่ารักน่ามองไปเสียทุกส่วน แถมกลิ่นกายยังหอมกรุ่นจนใจผมแอบคิดอยากก้มลงไปสูดดมใกล้ ๆ“ขอโทษทีครับ เจ็บตรงไหนมั้ยครับ”“เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ”เธอทำท่าจะเดินจากไป แต่ผมรอช้าไม่ได้ ต้องหารับมือเพื่อรั้งเธอไว้ก่อน“เดี๋ยวก่อนครับ เราเคยเจอกันมาก่อนมั้ย คุณทำงานที่ตึกนี้เหรอครับ”“ใช่ค่ะ ทำงานที่นี่” เธอชะงักทักทาย สายตาคู่โตมองหน้าผมนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะประหม่าจนต้องหลบสายตาไปทางอื่น“ผมก็ทำงานที่นี่เหมือนกันครับ ผมชื่อวินนะ คุณชื่ออะไรเหรอครับ”“นิรดาค่ะ... คงต้องขอตัวก่อนนะคะ”“เรา... พอจะมีโอกาสได้เจอกันอีกมั้ยครับ”........ ร่างบางเดินหายเข้าไปในตึก ทิ้งให้ผมยืนอยู่อย่างคนไม่รู้อะไรเลย นอกจากชื่อของเธอ... นิรดาเธอทำงานอยู่แผนกไหนกันแน่? ผมเฝ้าหาข้อมูลจนสืบรู้มาว่าเธอเป็นพนักงานธนาคารอยู่ชั้นสาม หลังจากนั้น เราสองคนก็ได้เจอกันบ่อยขึ้น ซึ่งส่วนหนึ่งก็มาจากความตั้งใจของผมเองที่พยายามพาตัวเองไปวนเวียนใกล้ ๆ เธอ จากได้สบตา ก็เริ่มได้พูดคุย จากทำความรู้จัก ก็เลื่อนสถานะมา
ส่วนคนสุดท้ายเด็กชายฟาร์เดลวัยแปดเดือน ช่วงที่ตั้งท้องคนนี้เธอบอกเลยว่าแพ้ท้องหนักมาก กินอะไรเข้าไปคืออาเจียนออกมาหมด แต่พอถึงเวลาคลอดคุณหมอกลับมาบอกว่าเด็กตัวโต ไม่สามารถคลอดธรรมชาติได้จะต้องผ่าคลอด กว่าจะผ่านพ้นช่วงเวลานั้นมาได้ เล่นเธอขลาดเรื่องการมีลูกไปอีกนานเลย“ตาตามา” เสียงน้องเดมี่เรียกคุณตาวิน พร้อมกับชี้มือไปหน้าบ้าน จนทุกคนในบ้านต้องมองตามวินกับภรรยามาเยี่ยมหลาน ๆ นั่นเอง นิรดาเองก็เพิ่งคลอดลูกสาวได้ไม่นาน หลังจากที่เอเนร่าคลอดน้องฟาร์เดลได้ไม่ถึงสามเดือน วินก็ส่งข่าวมาบอกว่าแม่เลี้ยงคลอดน้องแล้วนะ ลูกสาวของนิรดากับวินมีชื่อว่าน้องญาดา น่ารักน่าชังเหมือนแม่มาก เป็นน้องสาวที่ห่างกับเธอยี่สิบเก้าปีเลย“สวัสดีค่ะพ่อ สวัสดีค่ะพี่นิ่ม นึกว่าจะมาวันอาทิตย์ นี่นั่งเครื่องมาไม่บอกหนูเหรอคะพ่อ”“คุณวินคิดถึงหลาน ๆ ค่ะ อยากจะมาตั้งแต่วันจันทร์ที่แล้วอีกค่ะ แต่งานไม่เสร็จจึงต้องมาวันศุกร์แทน”“เจ้าอ้วนของตา โอ้ ตาอุ้มหนูไม่ไหวแล้วนะเนี่ย” คุณตาวินเดินไปหอมแก้มหลานสาวทั้งสองคนก่อนจะรับร่างหลานชายมาอุ้ม“ซื้ออะไรมาเยอะแยะครับพี่”“ของฝากจากกรุงเทพฯ น่ะ นี่เหล้าอิตาลีเชียวนะได้มาจากลูก
น้องชายทั้งสองของเอเนร่าถูกเชิญมานำขบวนถือแหวนให้พี่สาวและช่อดอกไม้ และแน่นอนว่าเพื่อนเจ้าสาวจะเป็นใครไม่ได้เลยนอกจากกุ๊บกิ๊บเพื่อนสนิทสาวที่รู้ใจเอเนร่าที่สุด ขณะที่เจ้าสาวกำลังเดินผ่านแขกเหรื่อนั้นเธอหันไปสบตากับอริส แม่ส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ มันทำให้เธอน้ำตาคลอ ใบหน้าของบรู๊คลินเปื้อนยิ้มขณะมองมาที่หญิงสาว เขาในลุคนี้ดูหล่อเท่กว่าทุกวัน ทรงผมที่ถูกจัดแต่งมาอย่างเนี๊ยบเอเนร่าไม่เคยเห็นเขาในลุคนี้มาก่อน และนั้นคงจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอกับเขาต้องรู้จักกันมากขึ้น บรู๊คลินยื่นมือออกมารอรับ วินจับมือของลูกสาวไปวางทาบทับบนฝ่ามือใหญ่ ไม่มีใครพูดอะไรออกมามีเพียงรอยยิ้มเท่านั้น“นางสาวเอเนร่า สุขภักดี คุณจะรับนายบรู๊คลิน ลีเบิร์นเนอร์เป็นสามีของคุณหรือไม่” บาทหลวงถาม“รับค่ะ”“คุณบรู๊คลิน คุณจะรับนางสาวเอเนร่า สุขภักดีเป็นภรรยาของคุณหรือไม่” “รับครับ”“ข้าพเจ้าเอเนร่า สุขภักดีขอรับบรู๊คลิน ลีเบิร์นเนอร์เป็นสามี และขอสัญญาว่าจะถือความซื่อสัตย์ต่อคุณในยามสุขและยามทุกข์ ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบายเพื่อรักแลยกย่องให้เกียรติคุณจนกว่าชีวิตจะหาไม่” เอเนร่ากล่าวคำปฏิญาณ“ข้าพเจ้าบรู๊คลิน
“Yes or no” เขาถามย้ำอีกครั้ง“นี่มันเป็นวันเกิดฉันนะ” เอเนร่าสวนกลับไปทันที “ผมอยากเป็นของขวัญวันเกิดให้คุณ แต่งงานกับผมนะครับ” เขาพูดพร้อมทรุดกายนั่งคุกเข่ากับพื้นและหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มออกมาจากกระเป๋าเสื้อด้านใน แหวนเพชรเม็ดงามวงใหญ่กว่าที่เธอสวมอยู่“ทุกคนรู้เรื่องอยู่แล้วใช่ไหมค่ะ พ่อรู้ใช่ไหม” เอเนร่ายังเล่นตัวไม่ยอมตอบคำถามของบรู๊คลิน และหันไปจี้ถามทั้งสามคน นิรดาหลบตาเธอคนแรก นั่งหมายความว่าทุกคนรู้เรื่องหมดยกเว้นเธอ“พ่อรู้นิดเดียว บรู๊คบอกจะเซอร์ไพส์ลูก พ่อรู้แค่นั้น” “ใช่ฉันก็รู้แค่นั้น เพราะคุณอาบรู๊คไม่ยอมบอกอะไรเลย” กุ๊บกิ๊บรีบออกตัว“พี่ก็รู้เท่าที่คุณวินรู้แหละค่ะ” นิรดาตอบบ้าง“ผมวางแผนเองคนเดียวเลย หันมาตอบคำถามผมก่อน เร็ว!” บรู๊คลินรับผิดก่อนจะรบเร้าให้เอเนร่าตอบเขาก่อน“ค่ะ ตกลง”“เย้!!! รักคุณที่สุดเลยที่รักของผม วันนี้ผมเรียกพี่ว่าพ่อได้เต็มปากแล้วนะครับพ่อวิน” คำพูดของบรู๊คลินเรียกเสียงหัวเราะให้ทุกคนในบ้าน วันเกิดปีนี้เป็นวันที่สุดพิเศษและมีความสุขที่สุด วินได้เจอผู้หญิงที่รักเขาและเขาก็รักเธอแล้ว นั้นเป็นสิ่งที่เธอหมดห่วงและยอมตกลงแต่งงา
วันเสาร์ เป็นวันที่วินกับนิรดาหยุดงานทำให้ทั้งสองนัดเจอกันเพื่อไปเลือกซื้ออาหารมาจัดงานวันเกิดเล็ก ๆ ให้ลูกสาวสุดที่รัก ก่อนหน้านั้นสองวันวินชวนลูกสาวคุยถึงงานวันเกิดที่จะถึงว่าจะจัดแบบไหน หรือบรู๊คลินอยากพาไปเลี้ยงที่ไหนไหม“แล้วลูกคุยกับบรู๊คหรือยังว่าจะไปที่ไหน” “ไม่ต้องคุยหรอกค่ะพ่อ เราทำอาหารกินภายในครอบครัวเหมือนทุกปีก็พอ”เมื่อได้ยินสิ่งที่เอเนร่าพูดก็พอจะเดาได้ว่าระหว่างสองคนเกิดอะไรขึ้น จึงปล่อยเลยตามเลยเพราะว่าก่อนหน้านั้นหนึ่งเดือนบรู๊คลินยังคุยกับเขาอยู่เลยว่าจะทำเซอร์ไพส์ในงานวันเกิดของเอเนร่า ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติมจึงไม่รู้ว่าบรู๊คลินคิดจะทำอะไรงานวันเกิดปีนี้เอเนร่าไม่ได้เหงาอย่างที่คิด แม้วาในทุกปีจะมีเพียงพ่อกับเธอเท่านั้น แต่ทว่าปีนี้มันพิเศษกว่าทุกปีเพราะว่ามีนิรดา และยังมีกุ๊บกิ๊บมาร่วมงานวันเกิดเธอด้วย และที่สำคัญอริสวิดีโอคอลข้ามประเทศมาอวยพรวันเกิดให้ลูกสาว“สุขสันต์วันเกิดนะลูกรัก แม่ขอให้หนูมีความสุขและ ขอให้หนูประสบความสำเร็จในชีวิตในทุก ๆ เรื่องนะลูก เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต แม่รักลูกนะจ๊ะ” “ขอบคุณค่ะแม่ หนูก็รักแม่ค่ะ”“ส่วนของข
“พ่อยังไม่กลับหรือ” เป็นประโยคแรกที่เขาพูดกับเธอ เอเนร่าลอบถอนหายใจเมื่อทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คาดหวัง“กำลังกลับ” เธอตอบสั้น ๆ เพราะเธอไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าไรนัก นับวันบรู๊คลินยิ่งดูหล่อเท่และเนี๊ยบตามฉบับนักธุรกิจหนุ่ม มันช่างแตกต่างจากบรู๊คลินคนที่เธอรู้จัก เขาดูดีในชุดสูทรองเท้าหนัง หากเป็นแต่ก่อนคงเห็นภาพเสื้อยืดตัวบางกับกางเกงสปอร์ตขายาวสะพายกระเป๋าใบใหญ่ เขาเดินมาหาและยกมือใหญ่ลูบศีรษะของแฟนสาวอย่างเอ็นดู ก่อนจะโอบรอบเอวหญิงสาวพาเดินเข้าบ้าน“งอนเหรอ……ช่วงนี้ผมงานยุ่งจริง ๆ ผมอยากให้คุณเข้าใจ” เขาพูดขณะทรุดกายนั่งก่อนฉุดร่างเพรียวบางลงไปนั่งตักหนาด้วย“เข้าใจค่ะ เพราะเข้าใจไงคะ ฉันถึงไม่ไปวุ่นวายกับคุณ”“บอกให้ไปอยู่ด้วยกันแต่แรก็ไม่ยอม ผมอยากตื่นเช้ามาเจอหน้าคุณคนแรกก่อนนอนก็อยากเห็นหน้าเมียเป็นคนสุดท้าย” น้ำเสียงเนือย ๆ บ่งบอกว่าเจ้าตัวน้อยใจแต่ปากแข็ง“ไม่ต้องพูดเลย จะให้ฉันทิ้งพ่องั้นเหรอ”“ไม่ใช่ยังงั้นซะหน่อย มีอะไรกินบ้างอะหิวมากเลย หิวจนจะกินคุณได้ทั้งตัวแล้ว” เขาเปลี่ยนเรื่องคุย แล้วแกล้งจู่โจมหญิงสาวด้วยการใช้ปากและจมูกซุกไซร้งาบงับซอกคอ จนคนในอ้อมแขนดิ้นข
“งั้นก็รีบไปแต่งตัวนะลูกแล้วลงมาทานข้าวด้วยกัน”“ค่ะ” เอเนร่าตอบรับก่อนจะก้าวเท้าขึ้นบันไดเธอเหลือบตามองคนที่นั่งอยู่ที่โซฟา เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเดินขึ้นห้องไปบนโต๊ะอาหารที่มีพาสต้า สเต๊กเนื้อ มันบด และสลัดผักทูน่า ซึ่งเป็นฝีมือของพ่อม่ายลูกติด เอเนร่าเลือกใส่เสื้อคอกว้างโชว์ให้เห็นร่องอกนั่งอยู่ต
“พ่อหาได้เร็วทันใจหนูจังค่ะ แถมยังถูกใจหนูด้วย” ประโยคท้ายเอเนร่าพูดเสียงเบา วินฟังไม่ถนัดว่าลูกสาวพูดอะไรเพราะเอเนร่าหันหลังให้เขาขณะพูด แต่บรู๊คลินได้ยินมันชัดเจน“ลูกรักอยากเรียน พ่อก็ต้องส่งเสริมสิ่งที่ดีและมีประโยชน์กับลูก ไปอาบน้ำแต่งตัวนะลูกจะได้ลงมาทานอาหารกัน ตามสบายนะบรู๊ค”“ครับ” บรู๊คลิ
เอเนร่าจับเสื้อของไมค์ถอดออกทางศีรษะ เมื่อเสื้อหลุดออกจากกายแล้วทั้งคู่ก็ประกบปากจูบกันอย่างดูดดื่มอีกครั้ง มือเรียวลูบไล้ไปทั่วตัวของเธอบีบขยำทรวงอกอิ่มที่ใหญ่โตเกินวัย เขาพยายามจับเธอถอดกางเกงออกแต่เอเนร่าไม่ยอมเธอพลิกตัวหันหลังให้ไมค์ หันหน้าไปหาโทรทัศน์“ดูหนังกันก่อนสิกำลังสนุกเลย” เอเนร่าถ่วง
“ถอดสิ” ไมค์พูดสั้น ๆ พร้อมเอื้อมมือเรียวรูดซิปกระโปรงลงแล้วดึงรั้งชายกระโปรงออกจากขาเรียวยาวกระทั่งหลุดออกจากปลายเท้าที่ฝ่าเท้าขาวอมชมพู เขาอดใจไม่ไหวโน้มหน้าจูบที่แข้งเนียนขาวทำให้เอเนร่าหัวเราะชอบใจในการกระทำของคู่นอน“แต่ชิ้นนี้ต้องถอดด้วยปากนะ” เอเนร่าออดอ้อนเอ่ยขอออกไป เธอรู้ว่าอย่างไรเสียไมค







