เข้าสู่ระบบ"อยากขึ้นเองไหม" เขากระซิบถามข้างหู แถมยังเป่าลมใส่หูจนเธอขนลุกซู่ไปทั้งตัว
ถอนท่อนเนื้อออกจากตัวของเธอและจับเธอพลิกขึ้นมานั่งคร่อมแทนที่ตัวเอง เขาทำเหมือนกับว่าเธอไม่ใช่คนเป็นแค่ตุ๊กตาที่จะจับจะยกไปวางตรงไหนที่ไหนก็ได้
"จัดการเลยสาวน้อย อยากแกล้งอะไรก็เชิญ ตามสบาย" บรู๊คลินพูดขึ้นมาเหมือนรู้ว่าเธอคิดอะไร หญิงสาวจึงใช้กำปั้นน้อย ๆ ทุบอกแกร่งไปหนึ่งครั้ง เขาไม่เจ็บแต่แสร้งว่าเจ็บเมื่อถูกจับได้จึงหัวเราะออกมาเสียงดัง มือหนาใหญ่ตีก้นงอนเต็มฝ่ามือจนเกิดเสียงดังเปี๊ยะสองสามครั้ง จนเจ้าของก้นงอนมองเขาด้วยสายตาเขียวปั๊ด
"ขี่ผมหน่อยสิ"
เอเนร่านั่งทับหน้าขามือเรียวจับรูดท่อนเนื้อเพื่อให้มันตื่นตัวก่อนจะขึ้นไปนั่งคร่อมแล้วจับปลายท่อนเนื้อจ่อที่ดอกไม้ แต่เธอไม่ยอมตามใจเขา เธอกลับใช้ส่วนหัวถูไถกลีบเนื้อเล่นไปมา บรู๊คลินแสดงสีหน้าทรมานเมื่อหญิงสาวแกล้งเขา
"จะใส่แล้วนะ เอ ถูแบบนี้ก็เสียวดีเหมือนกันนะว่าไหม"
"เอเนร่า..." บรู๊คลินกดเสียงทุ้มต่ำเรียกชื่อเด็กร่านจอมยั่ว เมื่อเธอไม่หยุดแกล้งเขาเสียที เขาไม่น่าเปิดทางให้เธอเลย เมื่อคิดได้ดังนั้นชายหนุ่มจึงพลิกตัวกลับไปขึ้นคร่อมทับเธอดังเดิม
"ไหนบอกตามสบายไงเล่า" เธอโวย
"หมดเวลาแล้วสาวน้อย เพราะมันยังอีกหลายท่าที่ผมอยากลองกับคุณในพื้นที่ของผม"
"ม่าย...." หญิงสาวแหกปากร้องเสียงหลงเมื่อบรู๊คลินจับท่อนเนื้อสอดใส่เข้ามาในจังหวะที่เธอไม่ได้ตั้งสติ เพราะกำลังวิเคราะห์คำพูดของเขาเมื่อครู่นี้อยู่
มิดลำ....
ชายหนุ่มกดแช่ไว้อย่างนั้นสักพักก่อนจะขยับร่างกายเข้าออก ในเมื่อเธอเข้ามาอยู่ในอาณาเขตของเขาแล้ว มีหรือที่เสือจะยอมปล่อยเหยื่อไปง่าย ๆ มันจะต้องกินให้อิ่มก่อนถึงจะปล่อยกลับบ้านได้ แน่นอนว่าเขาจะทำตามอย่างที่พูดเอาไว้ บรู๊คลินไม่ยอมส่งเอเนร่าถึงฝั่งฝันเมื่อเธอใกล้ถึงฝัน เขาก็ถอดถอนกายออกมาแล้วจับร่างเพรียวพลิกนอนคว่ำแล้วสอดกลับเข้าไปใหม่
หญิงสาวถูกจับดึงปอยผมให้เงยหน้าขึ้นมองเพดาน เธอรู้สึกชอบท่านี้มากเพราะว่ามันเข้าไปลึกจนชนกับผนังมดลูกด้านใน
"อะ อ่า ...บรู๊ค อะ ใกล้แล้ว" เธอร้องบอก
"ใจเย็นสาวน้อย ไปที่ระเบียงกันไหม" เมื่อได้ยินเธอพูด เขาจึงถอดถอนท่อนเนื้ออีกครั้ง แล้วจับเธอนอนหงายแน่นอนว่าเขาแทงเข้าไปใหม่ ยกขาเรียวยาวของเอเนร่าพันเอวสอบก่อนจะอุ้มพาเธอเดินออกจากห้องนอนไปที่ระเบียงอย่างที่เขาบอก
"ห๊ะ!?"
"ฟ้ายังสบายอยู่เลย บรรยากาศดีเป็นบ้าเลยว่าไหมสาวน้อย" บรู๊คลินชวนเธอคุย แต่ขณะนี้เอเนร่าอารมณ์บ่จอย แม้ชั้นที่เขาอยู่จะสูงจนคนด้านล่างเงยหน้าขึ้นมามองแล้วไม่เห็น แต่เทคโนโลยีสมัยใหม่เดี๋ยวนี้มันสามารถซูมกันได้นี่นาและเห็นชัดแจ๋วโดยที่ภาพไม่เบลอด้วย
"ไม่เห็นจะดีตรงไหนเลย ฉันว่าเข้าไปด้านในดีกว่าเยอะ" เธอทำหน้าบอกบุญไม่รับ เอ่ยชวนชายหนุ่มเข้าไปเล่นจ้ำจี้ด้านใน แต่เขาไม่ยอม แถมยังจับเธอหันหน้าท้าทายเสียงแดดยามบ่ายอีกต่างหาก และอีกอย่างหญิงสาวไม่เคยมีเซ็กซ์เอาท์ดอร์แบบนี้เลย
"กลัวจะมีใครเห็นเหรอ ผมอยู่ตั้งชั้นสามสิบหกนะ ใครที่ไหนมันจะตาดีขนาดนั้น ตื่นเต้นดีออก" บรู๊คลินกระซิบบอกข้างหูและยังงับใบหูของเธอเล่นอีกด้วย มือทั้งสองของเขากุมทรวงอกกลมกลึงเกินตัวของเธอแล้วบีบคลึงไปด้วย
"ไม่อยากให้แทงตูดก็แอ่นก้นมาเยอะ ๆ หน่อย แทงผิดรูไม่รู้ด้วยนะ" เขาแกล้งขู่เธอไปงั้น
"โอ๊ะ...." หญิงสาวไม่ทันได้ทำตามอย่างที่เขาบอก แต่ก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อบรู๊คลินเป็นฝ่ายยกสะโพกเธอขึ้นเสียเองแล้วจับเสียบเข้ามาทันที
"มิดลำเลย" เสียงแหบพร่าฟังแล้วชวนขนลุกเอ่ยกระซิบข้างใบหูขาว
ชายหนุ่มกดแช่ไว้นานเกือบนาทีแล้วจึงเริ่มขยับเข้าจังหวะ เขาต้องการให้เอเนร่ามีอารมณ์ร่วมไปกับบทรักที่เขามอบให้ แต่เธอมัวระแวงและกังวลกลัวว่าจะมีใครมองเห็น ฝ่ามือใหญ่ฟาดลงมีที่ก้นงอนงามหลายครั้งจนผิวขาวเนียนเป็นรอยนิ้วมือ เอเนร่าพยายามอ้อนวอนขอร้องให้เขาเข้าไปด้านใน แต่บรู๊คลยินไม่ยอมบอกว่าขอเสร็จก่อนแล้วจะเข้าไปต่อในห้อง
"อูย...ตอดแรงจังสาวน้อย เสียวไปหมดแล้ว"
"อะ...อ่า บรู๊คขา ฉันใกล้แล้ว" เอเนร่าบอก
มวยผมถูกรวบไปไว้อีกข้าง ซอกคอขาวถูกริมฝีปากหนาซุกไซร้ไรหนวดที่ขึ้นเป็นตอเล็ก ๆเสียดสีผิวเนื้อให้เกิดความเสียวจักจี้ ชายหนุ่มดูดเม้มแรงบริเวณที่คิดว่าผมยาวสลวยของเธอจะสามารถปกปิดได้ เขาทำสัญลักษณ์นี้ไว้เพื่อที่จะประกาศให้ผู้ชายของเธอยุ่งด้วยรู้ว่าเอเนร่ามีเจ้าของแล้ว แน่นอนว่าเขารู้สึกหวงร่างกายทุกสัดส่วนของเธอ เขาไม่ต้องการให้ผู้ชายหน้าไหนมาทับรอย
วันนั้นเราบังเอิญเดินชนกันตรงมุมตึกสำนักงาน เป็นครั้งแรกที่ผมได้มองใบหน้าสดใสชัด ๆ และได้สัมผัสเรือนร่างนุ่มนิ่มของเธอ เธอน่ารักน่ามองไปเสียทุกส่วน แถมกลิ่นกายยังหอมกรุ่นจนใจผมแอบคิดอยากก้มลงไปสูดดมใกล้ ๆ“ขอโทษทีครับ เจ็บตรงไหนมั้ยครับ”“เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ”เธอทำท่าจะเดินจากไป แต่ผมรอช้าไม่ได้ ต้องหารับมือเพื่อรั้งเธอไว้ก่อน“เดี๋ยวก่อนครับ เราเคยเจอกันมาก่อนมั้ย คุณทำงานที่ตึกนี้เหรอครับ”“ใช่ค่ะ ทำงานที่นี่” เธอชะงักทักทาย สายตาคู่โตมองหน้าผมนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะประหม่าจนต้องหลบสายตาไปทางอื่น“ผมก็ทำงานที่นี่เหมือนกันครับ ผมชื่อวินนะ คุณชื่ออะไรเหรอครับ”“นิรดาค่ะ... คงต้องขอตัวก่อนนะคะ”“เรา... พอจะมีโอกาสได้เจอกันอีกมั้ยครับ”........ ร่างบางเดินหายเข้าไปในตึก ทิ้งให้ผมยืนอยู่อย่างคนไม่รู้อะไรเลย นอกจากชื่อของเธอ... นิรดาเธอทำงานอยู่แผนกไหนกันแน่? ผมเฝ้าหาข้อมูลจนสืบรู้มาว่าเธอเป็นพนักงานธนาคารอยู่ชั้นสาม หลังจากนั้น เราสองคนก็ได้เจอกันบ่อยขึ้น ซึ่งส่วนหนึ่งก็มาจากความตั้งใจของผมเองที่พยายามพาตัวเองไปวนเวียนใกล้ ๆ เธอ จากได้สบตา ก็เริ่มได้พูดคุย จากทำความรู้จัก ก็เลื่อนสถานะมา
ส่วนคนสุดท้ายเด็กชายฟาร์เดลวัยแปดเดือน ช่วงที่ตั้งท้องคนนี้เธอบอกเลยว่าแพ้ท้องหนักมาก กินอะไรเข้าไปคืออาเจียนออกมาหมด แต่พอถึงเวลาคลอดคุณหมอกลับมาบอกว่าเด็กตัวโต ไม่สามารถคลอดธรรมชาติได้จะต้องผ่าคลอด กว่าจะผ่านพ้นช่วงเวลานั้นมาได้ เล่นเธอขลาดเรื่องการมีลูกไปอีกนานเลย“ตาตามา” เสียงน้องเดมี่เรียกคุณตาวิน พร้อมกับชี้มือไปหน้าบ้าน จนทุกคนในบ้านต้องมองตามวินกับภรรยามาเยี่ยมหลาน ๆ นั่นเอง นิรดาเองก็เพิ่งคลอดลูกสาวได้ไม่นาน หลังจากที่เอเนร่าคลอดน้องฟาร์เดลได้ไม่ถึงสามเดือน วินก็ส่งข่าวมาบอกว่าแม่เลี้ยงคลอดน้องแล้วนะ ลูกสาวของนิรดากับวินมีชื่อว่าน้องญาดา น่ารักน่าชังเหมือนแม่มาก เป็นน้องสาวที่ห่างกับเธอยี่สิบเก้าปีเลย“สวัสดีค่ะพ่อ สวัสดีค่ะพี่นิ่ม นึกว่าจะมาวันอาทิตย์ นี่นั่งเครื่องมาไม่บอกหนูเหรอคะพ่อ”“คุณวินคิดถึงหลาน ๆ ค่ะ อยากจะมาตั้งแต่วันจันทร์ที่แล้วอีกค่ะ แต่งานไม่เสร็จจึงต้องมาวันศุกร์แทน”“เจ้าอ้วนของตา โอ้ ตาอุ้มหนูไม่ไหวแล้วนะเนี่ย” คุณตาวินเดินไปหอมแก้มหลานสาวทั้งสองคนก่อนจะรับร่างหลานชายมาอุ้ม“ซื้ออะไรมาเยอะแยะครับพี่”“ของฝากจากกรุงเทพฯ น่ะ นี่เหล้าอิตาลีเชียวนะได้มาจากลูก
น้องชายทั้งสองของเอเนร่าถูกเชิญมานำขบวนถือแหวนให้พี่สาวและช่อดอกไม้ และแน่นอนว่าเพื่อนเจ้าสาวจะเป็นใครไม่ได้เลยนอกจากกุ๊บกิ๊บเพื่อนสนิทสาวที่รู้ใจเอเนร่าที่สุด ขณะที่เจ้าสาวกำลังเดินผ่านแขกเหรื่อนั้นเธอหันไปสบตากับอริส แม่ส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ มันทำให้เธอน้ำตาคลอ ใบหน้าของบรู๊คลินเปื้อนยิ้มขณะมองมาที่หญิงสาว เขาในลุคนี้ดูหล่อเท่กว่าทุกวัน ทรงผมที่ถูกจัดแต่งมาอย่างเนี๊ยบเอเนร่าไม่เคยเห็นเขาในลุคนี้มาก่อน และนั้นคงจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอกับเขาต้องรู้จักกันมากขึ้น บรู๊คลินยื่นมือออกมารอรับ วินจับมือของลูกสาวไปวางทาบทับบนฝ่ามือใหญ่ ไม่มีใครพูดอะไรออกมามีเพียงรอยยิ้มเท่านั้น“นางสาวเอเนร่า สุขภักดี คุณจะรับนายบรู๊คลิน ลีเบิร์นเนอร์เป็นสามีของคุณหรือไม่” บาทหลวงถาม“รับค่ะ”“คุณบรู๊คลิน คุณจะรับนางสาวเอเนร่า สุขภักดีเป็นภรรยาของคุณหรือไม่” “รับครับ”“ข้าพเจ้าเอเนร่า สุขภักดีขอรับบรู๊คลิน ลีเบิร์นเนอร์เป็นสามี และขอสัญญาว่าจะถือความซื่อสัตย์ต่อคุณในยามสุขและยามทุกข์ ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบายเพื่อรักแลยกย่องให้เกียรติคุณจนกว่าชีวิตจะหาไม่” เอเนร่ากล่าวคำปฏิญาณ“ข้าพเจ้าบรู๊คลิน
“Yes or no” เขาถามย้ำอีกครั้ง“นี่มันเป็นวันเกิดฉันนะ” เอเนร่าสวนกลับไปทันที “ผมอยากเป็นของขวัญวันเกิดให้คุณ แต่งงานกับผมนะครับ” เขาพูดพร้อมทรุดกายนั่งคุกเข่ากับพื้นและหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มออกมาจากกระเป๋าเสื้อด้านใน แหวนเพชรเม็ดงามวงใหญ่กว่าที่เธอสวมอยู่“ทุกคนรู้เรื่องอยู่แล้วใช่ไหมค่ะ พ่อรู้ใช่ไหม” เอเนร่ายังเล่นตัวไม่ยอมตอบคำถามของบรู๊คลิน และหันไปจี้ถามทั้งสามคน นิรดาหลบตาเธอคนแรก นั่งหมายความว่าทุกคนรู้เรื่องหมดยกเว้นเธอ“พ่อรู้นิดเดียว บรู๊คบอกจะเซอร์ไพส์ลูก พ่อรู้แค่นั้น” “ใช่ฉันก็รู้แค่นั้น เพราะคุณอาบรู๊คไม่ยอมบอกอะไรเลย” กุ๊บกิ๊บรีบออกตัว“พี่ก็รู้เท่าที่คุณวินรู้แหละค่ะ” นิรดาตอบบ้าง“ผมวางแผนเองคนเดียวเลย หันมาตอบคำถามผมก่อน เร็ว!” บรู๊คลินรับผิดก่อนจะรบเร้าให้เอเนร่าตอบเขาก่อน“ค่ะ ตกลง”“เย้!!! รักคุณที่สุดเลยที่รักของผม วันนี้ผมเรียกพี่ว่าพ่อได้เต็มปากแล้วนะครับพ่อวิน” คำพูดของบรู๊คลินเรียกเสียงหัวเราะให้ทุกคนในบ้าน วันเกิดปีนี้เป็นวันที่สุดพิเศษและมีความสุขที่สุด วินได้เจอผู้หญิงที่รักเขาและเขาก็รักเธอแล้ว นั้นเป็นสิ่งที่เธอหมดห่วงและยอมตกลงแต่งงา
วันเสาร์ เป็นวันที่วินกับนิรดาหยุดงานทำให้ทั้งสองนัดเจอกันเพื่อไปเลือกซื้ออาหารมาจัดงานวันเกิดเล็ก ๆ ให้ลูกสาวสุดที่รัก ก่อนหน้านั้นสองวันวินชวนลูกสาวคุยถึงงานวันเกิดที่จะถึงว่าจะจัดแบบไหน หรือบรู๊คลินอยากพาไปเลี้ยงที่ไหนไหม“แล้วลูกคุยกับบรู๊คหรือยังว่าจะไปที่ไหน” “ไม่ต้องคุยหรอกค่ะพ่อ เราทำอาหารกินภายในครอบครัวเหมือนทุกปีก็พอ”เมื่อได้ยินสิ่งที่เอเนร่าพูดก็พอจะเดาได้ว่าระหว่างสองคนเกิดอะไรขึ้น จึงปล่อยเลยตามเลยเพราะว่าก่อนหน้านั้นหนึ่งเดือนบรู๊คลินยังคุยกับเขาอยู่เลยว่าจะทำเซอร์ไพส์ในงานวันเกิดของเอเนร่า ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติมจึงไม่รู้ว่าบรู๊คลินคิดจะทำอะไรงานวันเกิดปีนี้เอเนร่าไม่ได้เหงาอย่างที่คิด แม้วาในทุกปีจะมีเพียงพ่อกับเธอเท่านั้น แต่ทว่าปีนี้มันพิเศษกว่าทุกปีเพราะว่ามีนิรดา และยังมีกุ๊บกิ๊บมาร่วมงานวันเกิดเธอด้วย และที่สำคัญอริสวิดีโอคอลข้ามประเทศมาอวยพรวันเกิดให้ลูกสาว“สุขสันต์วันเกิดนะลูกรัก แม่ขอให้หนูมีความสุขและ ขอให้หนูประสบความสำเร็จในชีวิตในทุก ๆ เรื่องนะลูก เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต แม่รักลูกนะจ๊ะ” “ขอบคุณค่ะแม่ หนูก็รักแม่ค่ะ”“ส่วนของข
“พ่อยังไม่กลับหรือ” เป็นประโยคแรกที่เขาพูดกับเธอ เอเนร่าลอบถอนหายใจเมื่อทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คาดหวัง“กำลังกลับ” เธอตอบสั้น ๆ เพราะเธอไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าไรนัก นับวันบรู๊คลินยิ่งดูหล่อเท่และเนี๊ยบตามฉบับนักธุรกิจหนุ่ม มันช่างแตกต่างจากบรู๊คลินคนที่เธอรู้จัก เขาดูดีในชุดสูทรองเท้าหนัง หากเป็นแต่ก่อนคงเห็นภาพเสื้อยืดตัวบางกับกางเกงสปอร์ตขายาวสะพายกระเป๋าใบใหญ่ เขาเดินมาหาและยกมือใหญ่ลูบศีรษะของแฟนสาวอย่างเอ็นดู ก่อนจะโอบรอบเอวหญิงสาวพาเดินเข้าบ้าน“งอนเหรอ……ช่วงนี้ผมงานยุ่งจริง ๆ ผมอยากให้คุณเข้าใจ” เขาพูดขณะทรุดกายนั่งก่อนฉุดร่างเพรียวบางลงไปนั่งตักหนาด้วย“เข้าใจค่ะ เพราะเข้าใจไงคะ ฉันถึงไม่ไปวุ่นวายกับคุณ”“บอกให้ไปอยู่ด้วยกันแต่แรก็ไม่ยอม ผมอยากตื่นเช้ามาเจอหน้าคุณคนแรกก่อนนอนก็อยากเห็นหน้าเมียเป็นคนสุดท้าย” น้ำเสียงเนือย ๆ บ่งบอกว่าเจ้าตัวน้อยใจแต่ปากแข็ง“ไม่ต้องพูดเลย จะให้ฉันทิ้งพ่องั้นเหรอ”“ไม่ใช่ยังงั้นซะหน่อย มีอะไรกินบ้างอะหิวมากเลย หิวจนจะกินคุณได้ทั้งตัวแล้ว” เขาเปลี่ยนเรื่องคุย แล้วแกล้งจู่โจมหญิงสาวด้วยการใช้ปากและจมูกซุกไซร้งาบงับซอกคอ จนคนในอ้อมแขนดิ้นข
"เอาแบบนี้ก็ได้ นายจะได้ไม่ต้องเทียวไปเทียวมา ฉันเลิกงานฉันจะแวะไปรับลูกเอง"เริ่มเรียนคลาสแรกด้วยการวอร์มร่างกายให้พร้อมก่อน เอเนร่าใส่กางเกงเลกกิ้งขายาวกับเสื้อกล้ามสีชมพูพาสเทลเข้าชุด ชุดแนบเนื้อนุ่มสีหวานโชว์หุ่นเซี๊ยะน่ามอง กางเกงเลกกิ้งเอเนร่าจงใจเลือกและเธอไม่ใส่ชุดชั้นในเหมือนเช่นทุกครั้งที
“งั้นก็รีบไปแต่งตัวนะลูกแล้วลงมาทานข้าวด้วยกัน”“ค่ะ” เอเนร่าตอบรับก่อนจะก้าวเท้าขึ้นบันไดเธอเหลือบตามองคนที่นั่งอยู่ที่โซฟา เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเดินขึ้นห้องไปบนโต๊ะอาหารที่มีพาสต้า สเต๊กเนื้อ มันบด และสลัดผักทูน่า ซึ่งเป็นฝีมือของพ่อม่ายลูกติด เอเนร่าเลือกใส่เสื้อคอกว้างโชว์ให้เห็นร่องอกนั่งอยู่ต
“พ่อหาได้เร็วทันใจหนูจังค่ะ แถมยังถูกใจหนูด้วย” ประโยคท้ายเอเนร่าพูดเสียงเบา วินฟังไม่ถนัดว่าลูกสาวพูดอะไรเพราะเอเนร่าหันหลังให้เขาขณะพูด แต่บรู๊คลินได้ยินมันชัดเจน“ลูกรักอยากเรียน พ่อก็ต้องส่งเสริมสิ่งที่ดีและมีประโยชน์กับลูก ไปอาบน้ำแต่งตัวนะลูกจะได้ลงมาทานอาหารกัน ตามสบายนะบรู๊ค”“ครับ” บรู๊คลิ
เอเนร่าจับเสื้อของไมค์ถอดออกทางศีรษะ เมื่อเสื้อหลุดออกจากกายแล้วทั้งคู่ก็ประกบปากจูบกันอย่างดูดดื่มอีกครั้ง มือเรียวลูบไล้ไปทั่วตัวของเธอบีบขยำทรวงอกอิ่มที่ใหญ่โตเกินวัย เขาพยายามจับเธอถอดกางเกงออกแต่เอเนร่าไม่ยอมเธอพลิกตัวหันหลังให้ไมค์ หันหน้าไปหาโทรทัศน์“ดูหนังกันก่อนสิกำลังสนุกเลย” เอเนร่าถ่วง


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




