6.5 จังหวะรัก

"คุณทำอะไร" เอเนร่าถามขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงน้ำหนักดูดเม้มที่ซอกคอคล้ายจะสร้างรอยแดงให้เธอ

"ทำไม? กลัวใครมาเห็นเหรอ" เขาถามยียวน เมื่อสังเกตว่าน้ำเสียงของเธอห้วนสั้น

"โอ๊ะ บรู๊ค!" แต่แล้วก็ต้องร้องเสียงดังเมื่อบรู๊คลินกระแทกท่อนเนื้อใส่ร่องรักเธออย่างแรง และเขาก็ซอยถี่จนเธอจุกบริเวณท้องน้อย มือเรียวลูบท้องตนเองเบา ๆ เพื่อคลายความปวดหน่วง ๆ 

"อ๊าาาาาา" เขาถอดถอนกายออกมาทันทีเมื่อถึงฝั่งฝัน

เรียวขาสั่นเทาจนทรงตัวไม่ไหวทรุดกายลงนั่งที่พื้นระเบียง หายใจหอบเหนื่อยจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะ แววตาปรือจ้องมองใบหน้าคมคายอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมวันนี้เขาถึงเปลี่ยนไป หรือนี่จะเป็นตัวตนที่แท้จริงของผู้ชายร่างใหญ่คนนี้กันแน่  ร่างเพรียวบางถูกช้อนอุ้มขึ้นแนบอกแล้วพาเดินเข้าไปด้านใน ชายหนุ่มพาเธอเดินผ่านห้องนั่งเล่นไปยังห้องน้ำห้องแรก ด้วยความที่เขาสูงใหญ่ทำให้เธอกลัวว่าจะตกจึงยกแขนขึ้นคล้องคอเอาไว้

"สำออยเก่งจริง ไม่เห็นเก่งเหมือนอยู่บ้านเลยนะ ให้พักห้านาที" เขาวางเธอลงบนเตียงนุ่มขณะที่ปากพูดเยาะเย้ย ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

เมื่อบรู๊คลินเดินออกจากห้องน้ำปรากฏว่าหญิงสาวได้หลับลงไปแล้ว เขาจึงปล่อยให้เธอนอนหลับไปไม่ได้ก่อกวนอะไรหรือปลุกให้ตื่นมาเพื่อสานต่อกิจกรรมเข้าจังหวะเมื่อครู่ที่ผ่านมาแต่อย่างใด ส่วนตัวเขานั้นเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อเลือกเสื้อผ้ามาใส่ใหม่แล้วเดินออกจากห้องนอนมานั่งทานข้าว เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของเอเนร่าที่วางอยู่บนโต๊ะดังขึ้น ชายหนุ่มจึงถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดู คิ้วหนาขมวดเมือเห็นข้อความบนหน้าจอ

คุณได้ถูกแท็กจากรูปภาพของไมค์.....

รูปภาพอะไร? ในเมื่อเผือกแล้วก็ต้องเผือกให้สุด บรู๊คลินจิ้มนิ้วไปที่ข้อความแจ้งเตือนนั้น แต่มันให้สแกนนิ้วเพื่อปลดล็อกหน้าจอ ชายหนุ่มสบถออกมาเป็นคำหยาบคายแล้วลุกเดินเปิดประตูเข้าไปในห้องนอน มองตรงไปที่เตียงเมื่อเห็นเอเนร่าหลับลึกไม่รู้สึกตัวจึงค่อย ๆ ก้าวเท้าเข้าไปใกล้ โชคดีที่เขาเดาถูกว่าเธอใช้นิ้วอะไรในการปลดล็อกหน้าจอ ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากเมื่อทุกอย่างง่ายดายกว่าที่คิด

เขากลับมานั่งทานข้าวต่อ ทานไปค้นโทรศัพท์ของเธอไปด้วย แจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้งว่ามีคนแสดงความคิดเห็นในรูปภาพที่คุณถูกแท็ก เขาจึงกดเข้าไปดู อยากรู้ว่ามันเป็นรูปภาพอะไร แต่ก็ต้องโมโหจนควันออกหูเมื่อรูปภาพที่เห็นเป็นเอเนร่านั่งอยู่บนตักของผู้ชายคนหนึ่ง แล้วไอ้ผู้ชายคนนั้นก็จูบที่เนินอกของเธอ และยังมีรูปใช้ลิ้นเลียอีกด้วย ไหนจะรูปเปลือยอก บรู๊คลินทนดูไม่ได้เพราะขืนเขาดูรูปภาพอื่น ๆ ที่เธอเคยโพสคงได้ปาโทรศัพท์ของเธอทิ้งอย่างแน่นอน

บรู๊คลินปลอมเป็นเอเนร่าส่งข้อความไปหาวินเพื่อบอกว่าเธออยู่กับเขา ถ้าเขาเสร็จงานเมื่อไหร่จะพาเธอไปส่งที่บ้านเอง ไม่ต้องห่วง ระหว่างนี้ก็รอให้เจ้าของเครื่องตื่นขึ้นมาก่อน และคราวนี้เขาจะจัดหนักจนไม่กล้าไปนอนกับผู้ชายหน้าไหนอีก ชายหนุ่มลืมคิดเรื่องป้องกันไปเสียสนิทเพราะเมื่อครู่นี้เขาเองก็หลั่งใน แถมยังคิดไปเองว่าเอเนร่าทานยาคุมกำเนิดฉุกเฉินไปแล้ว 

เปลือกตาบางค่อย ๆ ขยับเปิดขึ้น หญิงสาวใช้เวลาปรับม่านตาให้เข้ากับแสงสว่างในห้องนอน สายตาหวานทอดมองไปที่หน้าต่างท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีดำ นี่เธอหลับไปนานขนาดนี้เลยหรือเนี่ย สายตาหวานปะทะกับผ้าห่มผืนใหญ่ที่คลุมกายเธออยู่ ผ้าห่มกับผ้าปูที่นอนในห้องนอนของเธอไม่ใช่สีนี้

"เฮ้ย!" เสียงเล็กแหลมอุทานขึ้นมาเพราะตกใจ เมื่อรู้ว่าตนเองนอนอยู่ห้องใคร

"ตื่นแล้วเหรอแม่ตัวดี" 

"บรู๊ค" เสียงที่ดังมาจากด้านหลังทำให้เอเนร่าหันกลับไปมอง เธออยู่กับเขาตั้งแต่บ่ายจนถึงตอนนี้เลยหรือเนี่ย 

"กี่ทุ่มแล้วคะ ทำไมไม่ปลุก" เธอบ่นเขาที่ไม่ยอมปลุก 

"สองทุ่ม"

"ห๊ะ! สองทุ่ม! ป่านนี้พ่อโทร.ตามแล้ว คุณอาช่วยไปส่งหนูที่สถานีรถไฟฟ้าหน่อยนะคะ....แล้วเสื้อผ้าหนูอยู่ไหน" หญิงสาวพยายามกวาดสายตามองหาเสื้อผ้าของตนเอง แต่หาเท่าไรก็ไม่พบจึงหันไปมองคนตัวใหญ่ที่นอนกึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยอาการเลิกคิ้วโก่งโค้งขึ้นเพื่อถาม

"เดี๋ยวไปส่งเอง แต่เราต้องคุยกันก่อน ไมค์กับคุณมีความสัมพันธ์กันถึงขั้นไหนเหรอ" แม้น้ำเสียงที่ถามจะฟังดูเรียบเฉยแต่ความรู้สึกภายในใกล้จะลุกโชนมอดไหม้แล้ว  เอเนร่าขมวดคิ้วสงสัยว่าทำไมเขาถึงถามถึงไมค์ บรู๊คลินรู้เรื่องของเธอกับไมค์อย่างงั้นหรือ 

"ตอบสิ"

"เพื่อนไงคะ แต่ขอไม่ตอบลึกไปกว่านี้นะคะเพราคุณอาไม่ใช่พ่อ จบปิ๊ง"เอเนร่ารู้สึกว่าบรู๊คลินทำตัวเหมือนพ่อของเธอเข้าไปทุกวัน วินไม่เคยมาจู้จี้เซ้าซี้ถามเรื่องผู้ชายกับลูกเลยสักครั้ง