LOGINShare
Chapter 1
publish date:
2026-05-24 04:42:52Chapter 1
“พี่เชนทร์กลับมาแล้ว”
วาติยาพูดออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นสามีเดินเข้ามาในบ้าน หลังจากเดินทางไปต่างประเทศเป็นเวลานานเกือบหนึ่งเดือน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ต่างจากบุรุษที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี เขามีใบหน้าที่เรียบตึง ดวงตาที่มองมายังภรรยาบอกถึงความไม่เป็นมิตร ใบหน้าเย็นชาไร้รอยยิ้ม วาติยาชะงักเท้าที่จะเดินเข้าไปหา เมื่อได้ยินคำพูดที่เธอได้ยินจนขึ้นใจแล้ว
“นึกว่ากลับมาบ้านคราวนี้ฉันจะไม่เห็นหัวเธอเดินอยู่ในบ้านของฉัน ที่ไหนได้ ยังลอยหน้าลอยตาทำเป็นคุณนายอยู่ที่นี่ หน้าด้าน ไม่มียางอาย เจ้าของบ้านไม่อยากให้อยู่ยังหน้าด้านหน้าหนา ไล่กี่ทีก็ไม่ยอมไปสักที”
ราเชนทร์ อิศราภักดี มหาเศรษฐีติดอันดับต้นๆ ของเมืองไทย เจ้าของกิจการหลายอย่าง แต่ที่ทำเงินให้มากที่สุดคงจะเป็นอาคารสำนักงานให้เช่า ที่อยู่ในตึกอาร์ซีเอส ตึกสูง 65 ชั้น ที่ทำรายได้ให้กับเขาตกเดือนละหลายร้อยล้านบาท เขามองหน้าวาติยาภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายด้วยสายตาเกลียดชัง ดูแคลน สายตาที่มองมาทำให้วาติยารับรู้ถึงความเกลียดชังนั้นได้อย่างชัดเจน ไม่เคยมีสักวันที่เขาจะพูดดีๆ กับเธอ ไม่ว่าเธอจะทำดีกับเขามากแค่ไหนก็ไม่สามารถลบความเกลียดชังที่เขามีต่อเธอได้
“แก้วเป็นเมียพี่เชนทร์ ก็ต้องอยู่ที่นี่สิคะ” วาติยาบอกเสียงอ่อย
“ฮึ เมีย ลองเอาเท้าของเธอขึ้นมาก่ายหน้าผาก แล้วคิดให้ดีซิว่าเธอเป็นเมียฉันหรือเปล่า”
ราเชนทร์ถามอย่างเดือดดาล เขาไม่เคยเห็นวาติยาเป็นภรรยาของเขาเลย ที่จำยอมแต่งงานจดทะเบียนสมรสด้วย ก็เพราะตัวเขาเองถูกวาติยาและมารดาของเธอ รวมหัวกันวางยาเขาและจัดฉากว่ามีอะไรกัน ถ้าไม่ติดว่าโฉมฉายมารดาของวาติยาจัดฉากได้อย่างดีเยี่ยม โดยพามารดาของเขารวมทั้งบุคคลที่สามและสี่และอีกหลายๆ ชีวิตเข้ามาเห็นเหตุการณ์ และที่สำคัญนักข่าว เขาจึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบนี้ได้
“แต่ถึงยังไงแก้วก็เป็นเมียพี่เชนทร์” วาติยาเถียงเสียงเบาหวิว ราวกับคนพูดไม่เต็มปาก
“โอ๊ย ฉันอยากจะบ้าตาย คำก็เมียสองคำก็เมีย เท่าที่ฉันจำได้ ตั้งแต่แต่งงานอยู่กินกับคนที่อยากมีผัวจนตัวสั่น คิดจะจับผู้ชายรวยๆ อย่างเธอ ของของฉันไม่เคยล่วงล้ำเข้าไปในตัวของเธอเลยสักครั้ง อยากรู้ไหมว่าเพราะอะไร เพราะฉันไม่อยากเกลือกกลั้วกับผู้หญิงร่านอย่างเธอ ฉันรังเกียจเธอ จำไว้นะวาติยาว่าฉันเกลียดเธอ เกลียดยิ่งกว่าไส้เดือนกิ้งกือ นอนกับเธอฉันนอนกับโสเภณีราคาไม่กี่ร้อยยังดีซะกว่า จำใส่กะโหลกกลวงๆ ของเธอเอาไว้ด้วย”
ราเชนทร์ตะโกนออกมาดังลั่นห้องรับแขก วาติยารู้ว่าเขารังเกียจเธอมากแค่ไหน แต่ที่ทนอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะมารดา ที่ทั้งบังคับและขู่เข็ญให้เธออยู่ที่นี่ อยู่เป็นคุณผู้หญิงของตระกูลอิศราภักดี ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยต้องการเลยสักนิด แค่คิดก็ยังไม่เคย
“วิชัย โทรไปหาจีนี่ให้หาผู้หญิงมาให้ฉันคนหนึ่ง ภายในหนึ่งชั่วโมงนะ”
ราเชนทร์สั่งเลขาส่วนตัวของเขาก่อนจะเดินขึ้นไปที่ชั้นบนของบ้าน โดยไม่สนใจวาติยาที่ยืนร้องไห้อย่างน่าสงสารเลย เขากลับแกล้งเดินชนเธอจนร่างบอบบางเซและล้มไปบนพื้นตามแรงชนทันที วิชัยมองวาติยาที่นั่งร้องไห้ อย่างสงสารและเห็นใจ แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้
คนสั่งเดินขึ้นไปที่บันไดไม่กี่ขั้น เขาหันหน้ามาทางวิชัยก่อนจะสั่งอะไรบางอย่างที่ทำให้วาติยาร้องไห้หนักขึ้นกว่าเก่าอีก หากราเชนทร์หาแยแสไม่
“ผู้หญิงมาแล้วให้พาไปที่ห้องของวาติยานะ ต่อจากนี้ไปฉันจะนอนกับโสเภณีที่ห้องของเธอ เพราะเธอคงไม่รังเกียจผู้ร่วมอาชีพเดียวกับเธอ จริงไหมวาติยา”
ราเชนทร์พูดจบก็เดินขึ้นไปชั้นบนพร้อมรอยยิ้มสะใจ คำพูดเขาเชือดเฉือนบาดลึกลงไปในจิตใจของวาติยา เธอไม่รู้ว่าจะทนอยู่ที่นี่ได้อีกนานเท่าไหร่ ระยะเวลาหกเดือนที่ผ่านมา เธอเหมือนกับตกนรกทั้งเป็น แต่เธอไม่เคยบอกใครแม้กระทั่งมารดาของเธอ ซึ่งมักจะมาหาเธอทุกครั้งที่เดือดร้อนเรื่องเงิน
นึกถึงโฉมฉาย ผู้เป็นมารดาก็ยิ่งเศร้าใจหนักขึ้น น้ำคารินไหลเป็นทาง โฉมฉายไม่สนใจความรู้สึกของวาติยาเลย ว่าจะสุขเศร้าเหงาหรือทุกข์ ไม่เคยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของเธอด้วย นางสนใจแต่ตัวเองเท่านั้น
วาติยาเดินเข้ามาในห้องของเธอเมื่อตอนเกือบเที่ยงคืน หลังจากผู้หญิงที่ให้ความสุขกับราเชนทร์กลับไปแล้ว ร่างบางเดินมาหยุดนิ่งที่เตียงนอน ร่องรอยที่อยู่บนเตียงการันตีให้เห็นว่าราเชนทร์ทำอย่างที่พูดจริงๆ ที่นอนยับยู่ยี่ ถุงยางอนามัยใช้แล้วสองชิ้นวางไว้บนเตียงของเธอ วาติยาทรุดตัวลงนั่งกับพื้น มือทั้งสองข้างปิดใบหน้าพร้อมกับหลั่งน้ำตาที่อัดอั้นอยู่ในใจ เขาทำกับเธอเกินไปแล้ว ทำไมเขาไม่นึกถึงจิตใจเธอบ้าง ไม่รัก ไม่ชอบ เกลียดชังเธอ เธอไม่ว่า แต่อย่าทำอย่างนี้ มันเกินไป เกินไปแล้วจริงๆ โดยไม่สังเกตว่าราเชนทร์ได้มายืนพิงอยู่ที่ประตูห้อง
“อ้อ! วานเธอช่วยเก็บซากความสุขของฉันด้วยนะ หวังว่าเธอคงไม่รังเกียจ” ราเชนทร์พูดพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะก่อนจะเดินเข้าไปในห้องของเขาที่อยู่ตรงข้าม
ไม่มีวาจาใดๆ เอื้อนเอ่ยออกมาจากปากวาติยา มีเพียงน้ำตาและเสียงสะอื้นเท่านั้นที่ได้ยินตลอดทั้งคืน
หลังจากคืนนั้นราเชนทร์ก็พาผู้หญิงมานอนที่ห้องของวาติยาทุกคืน บางคืนอยู่ถึงตีสามของวันใหม่ ทำให้เธอแทบไม่ได้นอน สภาพห้องก็เหมือนเดิม ถุงยางอนามัยใช้แล้วถูกถอดวางไว้บนเตียงเหมือนเดิม เขาทำอย่างนี้มาร่วมหนึ่งเดือนแล้ว ความอดทนของเธอเริ่มเหลือน้อยลงทุกที วาติยาอยากจะหนีไปจากที่นี่ ไปให้ไกล ไปในที่ที่โฉมฉายไม่สามารถตามหาเธอได้
วาติยาอยากทำเช่นนั้น อยากทำใจแทบขาด แต่เป็นเพราะความกตัญญู เชื่อฟังมารดา เธอจึงไม่สามารถทำอย่างที่ใจคิดได้ เพราะกลัวมารดาจะลำบาก หากถ้าไม่มีเธอ มารดาก็จะไม่มีเงินใช้ เนื่องจากโฉมฉายขอค่าเลี้ยงดูเดือนละสองแสน ซึ่งราเชนทร์ก็ตกลง
Latest chapter
โสเภณียอดรัก Chapter 30
Chapter 30 เวลาเกือบสิบโมงวาติยาเดินทางมาที่ตลาดพร้อมกับลุงหมาย เพื่อเอาผักมาส่งตามปกติ หลังจากทุ่มเถียงกับพี่สาวอยู่พักใหญ่ เพราะธาริกาต้องการมาส่งผักเอง แต่เธอค้านเพราะว่าพี่สาวต้องไปงานเลี้ยงของซาฮัคที่จะเริ่มขึ้นในเวลาบ่ายโมง ระหว่างที่เธอกำลังยกผักลงจากท้ายรถกระบะอยู่ดีๆ ก็มีมือหนึ่งมาจับที่ขอบตะกร้าผักของเธอ พร้อมกับน้ำเสียงที่เธอไม่คุ้นหู หากแต่ใจของเธอเต้นรัวเมื่อได้กลิ่นกายที่แสนเร้าใจของเจ้าของมือ ทั้งๆ ที่เธอยังไม่เห็นหน้าเขาด้วยซ้ำ เช่นเดียวกับซาฮัคกลิ่นกายสาวที่หอมรัญจวนลอยเข้าปะทะกับโพรงจมูกของเขา ทำให้ประสาทสัมผัสทุกส่วนที่อยู่ในร่างกายร้อนระอุขึ้นทันที วาติยาได้เห็นใบหน้าของเขาหลังจากที่เธอเงยหน้ามอง ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาสีดำสนิทดูน่าเกรงขามแฝงไว้ด้วยเสน่ห์ที่มากล้น คิ้วของเขาดกดำ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนาได้รูป ร่างกายสูงใหญ่จนเธอต้องแหงนมอง เพราะตัวเธอสูงเลยไหล่เขาเพียงนิดเดียว เขาแต่งตัวด้วยชุดลำลองที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกางเกงยีนสีน้ำเงินเข้ม ดูดีและมีเสน่ห์มากๆ ในความคิดของเธอ แต่เธอก็ยังสับสนว่าเธอรู้จักผู้ช
โสเภณียอดรัก Chapter 29
Chapter 29ธาริกานั่งหน้าเครียดอยู่ภายในรถยนต์ของราเชนทร์ สาเหตุเป็นเพราะชายหนุ่มไม่ยอมให้คนขับรถที่บ้านมาส่งตามที่ตกลงกันไว้เมื่อคืน หากแต่เขายืนกรานที่จะมาส่งเธอที่สวนผักเอง ไม่เช่นนั้นเธอจะไม่ได้มาที่นี่ ทำให้เธอต้องตอบตกลงโดยปริยาย แต่ที่เธอหนักใจมากที่สุดก็คือ เธอยังไม่ได้โทรศัพท์ไปบอกน้องสาวล่วงหน้าว่าราเชนทร์จะไปส่ง เธอกลัวว่าความจริงที่เธอพยายามปิดบังมาตลอดจะถูกเปิดเผย “เป็นอะไรแก้ว นั่งขมวดคิ้วกันจนจะเป็นปมอยู่แล้ว” ราเชนทร์เอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าของภรรยาสุดที่รัก ธาริการีบหันมายิ้มให้ กับเขาเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต “ไม่ได้เป็นอะไรคะพี่เชนทร์ สงสัยตื่นเต้นมั้งคะ” “ตื่นเต้นที่จะได้กลับไปดูแลสวนผักเนี่ยนะ พี่บอกไว้ก่อนว่าพี่ไม่ให้ค้างนะตอนเย็นพี่จะมารับ” เขาบอกเสียงเข้ม ละมือที่จับเกียร์ของรถยนต์มากุมมือเธอและยกขึ้นมาจูบเบาๆ รถยนต์ของราเชนทร์เลี้ยวเข้ามาในเขตบ้านพักของเธอในสวนผัก เขาจอดรถที่หน้าลานกว้างก่อนที่ทั้งสองจะก้าวลงจากรถ “พี่เชนทร์จะกลับเลยก็ได้นะคะ นี่ก็สายมากแล้ว พี่เชนทร์ต้องขับรถกล
โสเภณียอดรัก Chapter 28
Chapter 28 ใบหน้าของเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น หากเลื่อนต่ำลงจนถึงปุยนุ่มที่จับเป็นกลุ่มก้อน ธาริกาพยายามหุบขาเมื่อรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไร หากมือหนาทั้งสองข้างของเขา จับที่เข่าเธอทั้งสองข้างและจับแยกออกจากกัน ใบหน้าของเขาฝังอยู่ที่ช่องทางรักอย่างไม่รังเกียจ ดูดกลืนน้ำหวานที่เอ่อล้นออกมากลืนกินทุกหยาดหยด ร่างของธาริกาดิ้นเหมือนอยู่บนกองไฟ มือทั้งสองข้างจับผ้าปูที่นอนไว้แน่น เสียงครางเล็ดลอดออกมาอย่างไม่เป็นศัพท์ ราเชนทร์ยังคงควานหา ความหวานจากช่องทางรักของเธออย่างต่อเนื่อง ด้วยความอ่อนโยนหากแฝงไว้ซึ่งความเร่าร้อน เมื่อเขาดื่มกินน้ำหวานจากกายเธอจนพอใจแล้ว ใบหน้าและริมฝีปากของเขาเลื่อนขึ้นสูงไปตามหน้าท้องแบนราบ หยุดนิ่งดูดกลืนปลายถันขบเม้มพร้อมกับตวัดปลายลิ้นหยอกล้อกับปลายถันคู่สวย ร่างของธาริกาแอ่นดุจคันศรด้วยความเสียวซ่าน ราเชนทร์เจ็บปวดที่ใจกลางร่างกายเป็นอย่างมาก เมื่อความปรารถนาของเขาเริ่มถึงจุดเดือด เขาลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะถอดกางเกงนอนที่ใส่เพียงตัวเดียว ให้หลุดออกจากร่างกายในเวลาเพียงนิดเดียว ร่างสูงทาบทับร่างบางที่นอนไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเตียง เขาจูบเธออีก
โสเภณียอดรัก Chapter 27
Chapter 27 “พี่เชนทร์ไม่หิวแต่แก้วหิว ไปทานข้าวนะคะ” “ก็ได้ แต่คืนนี้แก้วต้องตามใจพี่ทุกอย่างนะ” ราเชนทร์พูดอย่างเจ้าเล่ห์ ธาริกาใบหน้าแดงระเรื่อเมื่อได้ยินคำพูดกำกวมของเขา ‘พี่เชนทร์บ้า ทุกวันนี้ก็ตามใจไม่รู้จะตามใจยังไงแล้ว’ ธาริกาบ่นพึมพำในใจ “ว่าไง ตกลงมั้ย ถ้าไม่ตกลงพี่ก็จะไม่ทานข้าว แต่จะกินแก้วแทน” นั่นเธอเสียเปรียบเขาทุกทาง แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเธอรักเขาไปแล้วนี่ ธาริกาก้มหน้างุดก่อนจะพยักหน้า เท่านั้นเองร่างของธาริกาก็ถูกช้อนอุ้มลอยขึ้นไปอยู่ในอ้อมแขนของเขา ท่ามกลางเสียงร้องตกใจของเธอ “พี่เชนทร์ปล่อยแก้วลง ปล่อยสิเดี๋ยวแก้วตก” “พี่ไม่ทำให้แก้วตกลงไปหรอกน่า พี่ไม่ทำให้คนที่พี่รักเจ็บตัวหรอก พี่ไม่อยากให้แก้วเหนื่อย พี่อุ้มแก้วลงไปทานข้าวเองดีกว่า” ลำแขนเรียวโอบรอบลำคอของเขา ใบหน้าแนบที่แผงอกกว้างอย่างมี ความสุข ราเชนทร์อุ้มร่างของเธอลงไปที่ชั้นล่าง ตรงไปที่ห้องอาหารท่ามกลางสายตาที่ตกใจของสร้อยสาวใช้นิสัยดี กับทองม้วนสาวใช้ปากมาก การรับประทานอา
โสเภณียอดรัก Chapter 26
Chapter 26 วาติยากดตัดสายด้วยรอยยิ้ม เป็นการดีที่ราเชนทร์จะลงเอยกับพี่สาวของเธอ วาติยาอยากมีอิสระในการใช้ชีวิต ไม่ได้ถูกขีดเส้นให้เธอเดินเหมือนอย่างที่มารดาทำ ตั้งแต่เล็กมารดาจะบังคับให้ทำตามอย่างที่ท่านบอกทุกอย่าง ซึ่ง เธอเองไม่เคยขัดเพราะรักมารดา จนกระทั่งเธออายุได้ 21 มารดาก็ให้เธอออกจากการเรียนในรั้วมหาวิทยาลัย ทั้งๆ ที่เธอเรียนอยู่ในชั้นปีสี่ ซึ่งเป็นปีสุดท้ายที่เธอจะสำเร็จการศึกษา มารดาพาเธอตระเวนไปให้ชายมากหน้าหลายตารู้จัก และบังคับให้เธอหลับนอนกับผู้ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเพื่อแลกกับเงินหนึ่งแสนบาท เธอเสียใจมากแต่ไม่สามารถท้วงติงมารดาได้เพราะคำขู่ของมารดายังคงก้องอยู่ในหู “ถ้าแกไม่นอนกับคุณวุฒิ เขาเอาฉันตายแน่ ฉันติดเงินการพนันของเขาตั้งหลายแสน หรือว่าแกอยากเห็นฉันตายไปต่อหน้า หะ! นังแก้ว” และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตที่โสมมของเธอ หลังจากนั้นมารดาของเธอมีวิธีการหาเงินแบบใหม่ นางให้เธอวางยากับชายสี่คน พอชายเหล่านั้นตื่นขึ้นมา มารดาของเธอก็แกล้งให้เธอโวยวายให้ชายเหล่านั้นรับผิดชอบ แต่ชายเหล่านั้นไม่ยอมแต่จะให้ค่าเสียหายเป
โสเภณียอดรัก Chapter 25
Chapter 25ราเชนทร์และธาริกาเดินทางกลับมาจากระยองด้วยสีหน้าที่สดชื่น ทั้งสองต่างดื่มด่ำกับความสุขที่มากล้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมา หลงลืมความเกลียดชังที่เขามีต่อเธอจนหมดสิ้น ผู้หญิงที่เคยเกลียดชังและตราหน้าว่าเป็นโสเภณี แปรเปลี่ยน เป็นภรรยาที่เขารักจนสุดหัวใจ ส่วนธาริกาภรรยาจอมปลอมมีทั้งความสุขและความทุกข์ปะปนกันไป เธอสุขเมื่อมีเขาอยู่แนบกาย แต่เธอทุกข์เพราะกลัวราเชนทร์จะรู้ความจริงว่าเธอไม่ใช่ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา หากแต่เป็นเพียงพี่สาวฝาแฝดของวาติยาเท่านั้น ราเชนทร์สั่งเด็กในบ้านให้เอาเสื้อผ้าของวาติยามาไว้ที่ห้องนอนของเขา ทำให้สาวใช้ในบ้านต่างแปลกใจกับท่าทีของเขาเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะท่าทางของ ราเชนทร์ที่โอบกอดร่างของวาติยาอยู่ตลอดเวลา ไม่มีทีท่าแสดงความรังเกียจเหมือนเมื่อก่อนให้เห็นเลย “พี่เชนทร์จะไปทำงานเลยเหรอคะ” ธาริกาถามเมื่อเห็นเขาอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดทำงาน “ใช่จ้ะ แก้วพาพี่เกงานมาหลายวันแล้ว วันนี้เลยต้องเข้าไปสะสางงานหน่อย” “พี่เชนทร์มาโทษแก้วได้ยังไงคะ ไม่ใช่ความผิดแก้วซะหน่อย” ธาริก
โสเภณียอดรัก Chapter 9
Chapter 9 “นี่น่ะเหรอลูกสะใภ้ที่รุ่งพูดถึง” “ใช่...คนนี้แหละ” คุณหญิงรุ่งระวีตอบเพื่อนรัก “นี่หนู ลูกค้าที่นี่มีแต่ผู้ดีมีตระกูลมาทานข้าวกันนะจ๊ะ เขาไม่ต้อนรับไพร่สถุลไม่มีการศึกษาอย่างหนูหรอก ฉันว่าหนูกลับบ้านไปนอนกอดทะเบียนสมรสดีกว่านะ ได้ข่าวว่าหวงทะเ
โสเภณียอดรัก Chapter 8
Chapter 8 “แล้วจะไปที่ไหนล่ะครับ กี่โมง เพราะผมมีนัดกับลูกค้า” “ที่โรงแรมเมอริออท ห้องอาหารประทุมทิพย์ ตอนหนึ่งทุ่ม” คุณหญิงรุ่งระวีบอกสถานที่และเวลาให้ลูกชาย “ครับ แล้วเจอกันนะครับคุณแม่” ราเชนทร์พูดจบก็เดินออกไปจากบ้านทันที โดยที่ทั้งสอง
โสเภณียอดรัก Chapter 7
Chapter 7 “อ้าว ก็เรียกให้มาสนุกด้วยกันไงคะ ก็แก้วเห็นว่าพี่เชนทร์ชวนแก้วมาร่วมวงด้วย แค่เราสามคนจะไปสนุกอะไรคะ เพิ่มผู้ชายมาอีกสองคนมันถึงจะสนุก ชายสามหญิงสอง อ้อ ลืมบอกไป แก้วซื้อถุงยางอนามัยมาเผื่อพี่เชนทร์ด้วย มีทุกรสทุกกลิ่นทุกแบบพี่เชนทร์เลือกได้เลย แก้วรับรองว่าพี่เชนทร์ต้องติ
โสเภณียอดรัก Chapter 6
Chapter 6 ธาริกาเดินลงมาจากชั้นบนเวลาเกือบห้าโมงเย็น บ้านทั้งบ้านเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ เธอจึงเดินสำรวจเรือนกุหลาบ ซึ่งเป็นบ้านทรงยุโรปผสมผสานกับความเป็นไทยได้อย่างลงตัว ขนาดของบ้านไม่ใหญ่ไม่เล็กมาก ชั้นบนมีสามห้อง ห้องนอนของราเชนทร์ ห้องนอนของเธอ และห้องทำงานของเขา ส่วนด้านล่างมีห้องรับแขกขนาดพ
You may also like
คลั่งรัก | คุณป๋า
ลำเจียก14.2K viewsBad Love ของหวงคาสโนว่า (Set ทายาทมาเฟีย)
ณดารินทร์33.6K viewsเสพติดหัวใจมาเฟีย
มดตัวจี๊ด11.4K viewsBAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว11.0K viewsอ่อยให้รัก จอมมาเฟีย NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ2.0K viewsล่ามรักมัจจุราช NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ345 viewsนางบำเรอรักของมาเฟียร้าย
อิแย้ม505 viewsเด็กไม่ดีของเฮียหยิน
ผีเสื้อกลืนหาง54 views
