Share

Chapter 2

last update Tanggal publikasi: 2026-05-24 04:43:00

Chapter 2

ทางด้านราเชนทร์​คิด​หาทาง​กำจัดวา​ติ​ยา​ให้ออก​ไปจาก​บ้าน​ แต่​ไม่ว่า​จะ​ทำ​ยังไงวา​ติ​ยา​ยัง​ไม่มี​ท่าที​ที่จะ​ออก​ไปจาก​บ้าน​เลย​สักนิด ก็​ให้​มัน​รู้​ไป​ว่า​ระหว่าง​เขา​และวา​ติ​ยา​ใคร​จะ​ชนะ และ​ราเชนทร์​ได้คิด​แผนใหม่​ขึ้นมา​ซึ่ง​คิดว่า​น่าจะ​ได้ผล

ราเชนทร์เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับสาวหมวหุ่นดี เขาโอบเอวสาวคนนั้นมานั่งบนโซฟา ก่อนเรียกสาวใช้ที่กำลังเดินไปยังห้องครัว

“สร้อย” เจ้าของชื่อเดินมาหาเจ้านายเอาแต่ใจ มองหญิงสาวข้างร่างใหญ่แล้วนึกสงสารวาติยาขึ้นมาทันใด

“คะคุณเชนทร์”

“ไปตามแก้ว​มาหา​ฉัน​ที่​ห้อง​ของ​เขา ​ตอนนี้เลยนะ”

“ค่ะคุณเชนทร์” สร้อยพอเดาออกว่า อะไรจะเกิดขึ้น แต่ก็ไม่รู้ว่าจะช่วยวาติยาได้อย่างไร เธอเป็นเพียงสาวใช้กินเงินเดือน ยุ่งเรื่องเจ้านายมากเกินไปไม่ส่งผลดีต่อตัวเองแน่นอน

สร้อยเดินไปยังห้องครัว ที่ในห้องนั้นมีร่างสาวสวยนิสัยดีและน่าสงสารกำลังยืนทำอาหารอยู่หน้าเตา

“คุณ​แก้วคะ คุณ​แก้ว คุณ​เชนทร์​เรียก​ให้คุณ​แก้ว​ไปหา​ที่​ห้อง​ค่ะ” สร้อยรีบ​พูด​ทันที วินาทีที่ได้ยินคำพูดสร้อย วาติยาเกิดความสงสัย เนื่องจากราเชนทร์ไม่เคยเรียกให้ตนไปหาที่ไหนทั้งนั้น หน้าเธอยังไม่อยากมอง แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม

“ห้อง ห้อง​ไหน​จ๊ะ” วา​ติ​ยา​ถาม​เสียง​อ่อนหวาน

“ห้อง​ของ​คุณ​แก้ว​ค่ะ” สร้อย​ตอบ

“ฉันขอทำซุปเสร็จก่อนนะ” วาติยาหันมาสนใจซุปในหม้อ

“คุณเชนทร์ให้คุณแก้วไปหาตอนนี้เลยค่ะ คุณแก้วรีบไปเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณเชนทร์อารมณ์ไม่ดี ส่วนซุปสร้อยทำต่อเองค่ะ”

“เคี่ยวต่อสักสิบนาทีนะแล้วปิดแก๊สได้เลย” วาติยาสั่งสร้อย ก่อนถอดผ้ากันเปื้อนวางลงบนโต๊ะ ก้าว​เดิน​ออก​ไปจาก​ห้องครัว​ทันที โดยไม่ได้ซักถามอันใด

วาติยาเปิดประตูห้องด้วยมืออันสั่นเทา นี่เป็นครั้งแรกที่​ราเชนทร์​เรียกหาเธอ หรือว่า​เขา​จะ​เปลี่ยนใจ​ยอมรับ​ตน​เป็น​ภรรยา​ แม้ว่าวา​ติ​ยา​จะ​ไม่​รู้สึก​อะไร​กับ​ราเชนทร์​นอกจาก​ความ​ละอายใจ แต่​ก็​ยัง​อยากได้การ​ยอมรับ​จากเขา​และ​มารดา​ของ​เขา ใน​ฐานะ​ภรรยา​ที่​ถูกต้อง​ทั้ง​ทาง​พฤตินัย​และ​นิตินัย

ใบหน้าที่​เต็มไปด้วย​รอยยิ้ม​แห้งเหือด​ลง เมื่อ​วาติยา​เห็น​สอง​ร่าง​กำลัง​ก่ายกอด​กัน​บน​เตียง โดย​ฝ่าย​หญิง​ไม่มี​เสื้อผ้า​สวม​เลย​สัก​ชิ้น​เดียว ส่วน​ราเชนทร์​สวม​เพียง​กางเกง​ลำลอง​เท่านั้น

“ว่า​ไง​ที่รัก ฉัน​ชวน​เธอ​มา​ร่วมวง​ด้วย อาชีพ​เก่า​เธอ​ไม่ใช่​เหรอ เร็ว ​ถอด​เสื้อผ้า​แล้ว​เดิน​มา​ขึ้น​เตียง มา​ทำให้​ฉัน​มี​ความ​สุข​เหมือนกับ​ที่​โสเภณี​คน​นี้​ทำ”

ราเชนทร์​พูด​อย่าง​ไม่​สะทกสะท้าน เช่นเดียวกับ​ฝ่าย​หญิง​ที่นั่ง​คร่อม​ร่าง​ของเขา​อยู่ ใบหน้า​ของ​เธอ​กำลัง​ดูด​เม้ม​อยู่ที่​ยอดอก​ของ​เขา โดย​ไม่สนใจ​ว่า​มี​บุคคลที่สาม​ยืน​อยู่ ส่วน​ราเชนทร์​ทำ​ใบหน้า​เคลิบเคลิ้ม​รัญจวน​โดย​ไม่สนใจ​เธอ​เช่นกัน

วา​ติ​ยา​ตัวสั่น มือ​สั่น ขา​สั่น​เรียก​ได้​ว่า​สั่น​ทั้งตัว เธอ​ไม่เคย​เจอ​เหตุการณ์​อย่าง​นี้​มา​ก่อน และ​ความ​อดทน​​ก็​ถึง​จุด​สิ้นสุดลง วา​ติ​ยา​วิ่ง​ออกไปจาก​ห้อง​ทันที

ไม่! เธอ​จะ​ไม่​ทน​อยู่​ที่นี่​อีก​ต่อ​ไปแล้ว

เธอ​ต้อง​ไปจาก​ที่นี่​ให้​เร็ว​ที่สุด มีเพียงคนเดียว​ที่​หญิงสาว​นึกถึง​ตอนนี้ คน​เดียว​ที่​โอบกอด​เธอ​ใน​ยาม​ที่​ท้อแท้และยามทุกข์ ​เธอ​จะ​ระบาย​และ​ถ่ายทอด​ให้​คน​คน​นี้​ฟัง​เสมอ และ​ครั้งนี้​ก็​เช่นกัน วาติยาจะไปหา​คนคนนั้น คน​ที่​เธอ​ไม่ได้​เจอ​มา​นานถึง​เจ็ด​เดือน​แล้ว

ธาริกา พี่สาวฝาแฝด

ราเชนทร์​เมื่อ​เห็นวา​ติ​ยา​วิ่ง​ออก​ไปจาก​ห้อง​แล้ว เขา​ได้ลุก​ไป​ดู​ที่​หน้าต่าง​เห็น​ร่าง​ของวา​ติ​ยา​วิ่ง​ออก​ไปจาก​บ้าน รอยยิ้ม​ของ​เขา​ปรากฏขึ้น​บน​ใบหน้า​ก่อน​จะเดิน​มา​ยัง​เตียงนอน​เหมือน​ไม่มี​อะไร​เกิดขึ้น

“คืนนี้​ฉัน​จะ​ให้เงิน​เธอ​เพิ่มอีก​สาม​เท่า เป็น​รางวัล​ที่​เธอ​ทำงาน​ได้ดี​เกินคาด” ราเชนทร์​ถอด​กางเกง​ลำ​ลองของ​เขา​ออก​พร้อมด้วย​ชั้นในชาย สิ่ง​ที่​ผงาด​อยู่​กลาง​ลำตัว​ของ​เขา​ทำให้​ดวงตา​ยาวรี​ของ​ผู้หญิง​ที่นอน​เปลือยกาย​บน​เตียง​เบิก​กว้าง ก่อนจะ​แย้ม​ยิ้ม​และ​ลุกขึ้น​ไปหา​ราเชนทร์​ที่​ยืน​อยู่​ข้าง​เตียง ปรนนิบัติ​และ​ปรนเปรอ​ให้​ราเชนทร์​อย่าง​เต็มที่ เสียงคราง​ระงม​ของ​ผู้หญิง​คน​นั้น​ดังลั่น​ห้อง​ก่อน​จะ​สงบลง​ใน​อีก​สอง​ชั่วโมง​ต่อมา

ร่าง​สูงใหญ่​นอน​เอกเขนก​อยู่ที่​เตียงนอน หลังจากที่​ผ่าน​กิจกรรม​บน​เตียง​เร่าร้อน​เมื่อ​สอง​ชั่วโมง​ที่ผ่านมา เขา​อาบน้ำ​ทันทีที่​ผละ​ออกจาก​ร่าง​โสเภณี​คน​นั้น วันนี้​เขา​รู้สึก​สบายใจ​และ​ดีใจ​เป็นอย่างมาก​ที่​สามารถ​ทำให้วา​ติ​ยา​ออก​ไปจาก​บ้าน​หลังนี้ได้ ระยะเวลา​เจ็ด​เดือน​ที่ผ่านมา​​ต้อง​ทน​เห็น​ผู้หญิง​ที่​เขา​เกลียด ผู้หญิง​หิวเงิน​อย่างวา​ติ​ยา ทำให้​เขา​ไม่​อยาก​กลับ​บ้าน ​ทั้งๆ​ ที่​บ้าน​หลัง​นี้​เป็น​บ้าน​ของ​คุณตาของ​เขา บ้าน​ที่​เขา​รัก​มากที่สุด จะ​ให้​ทิ้งไป​​ก็​ทิ้ง​ไม่ได้ ชายหนุ่ม​จึง​ต้อง​ทนอยู่​และ​วันนี้​เขา​ไม่​ต้อง​ทน​อีก​ต่อไป เพราะวา​ติ​ยา​ได้​ออก​ไปจาก​ชีวิต​ของ​เขา​แล้ว

พรุ่งนี้​เขา​จะ​ให้​คน​ของ​เขา​ขน​เสื้อผ้า​และ​ของใช้​ของวา​ติ​ยา​ไป​ทิ้ง​ให้​หมด ตกแต่ง​ห้อง​นั้น​เสีย​ใหม่ และ​จะ​ทำบุญ​บ้าน​ให้​พระ​มา​ไล่​เสนียดจัญไร​ออก​ไปจาก​ห้องนั้น​และ​บ้าน​ของ​เขา​ให้​หมด คืนนี้​และ​ทุกคืน​หลังจากนี้​เขา​จะ​ได้​หลับสนิท​สักที

โดยที่​ตัว​เขา​ไม่รู้​หรอก​ว่า​จะ​ต้อง​เจอ​กับวา​ติ​ยา​คน​ใหม่ ที่​ร้าย​และ​ร้อนแรง​กว่าวา​ติ​ยา​คน​เก่า​หลาย​ร้อย​เท่า และ​เขา​เอง​ที่จะ​ต้อง​เป็น​ฝ่าย​รับมือวา​ติ​ยา​คน​ใหม่​ด้วย​หัวใจ​ของ​เขา

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • โสเภณียอดรัก   Chapter 48

    Chapter 48ริมฝีปากหนาขบเม้มที่ปลายถันของเธอเบาๆ ก่อนจะดูดกลืนหายเข้าไปในอุ้งปาก มือหนาอีกข้างบีบเคล้นที่ทรวงอกที่เต็มมือเขาสลับกันทั้งสองข้าง อย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด “แก้ว โอ้ว” ราเชนทร์ปลดปล่อยเสียงห้าวต่ำออกมา เมื่อตัวตนของเขาผ่านช่องทางรักที่คับแน่นทำให้หัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้น ธาริกามองเห็นแสงรำไรที่สว่างไสวอยู่บนท้องฟ้า เขาเพิ่มจังหวะมากขึ้นเรื่อยๆ จนสาวน้อยที่หัวอ่อนในบทรักไม่สามารถต้านทานได้ ในที่สุดเธอก็เดินทางมาถึงปลายทางแห่งความสุข “พี่เชนทร์ ไหม อ๊า” ธาริกาเผลอหลุดเอ่ยชื่อของเธอโดยไม่รู้ตัว แต่ในวินาทีนั้นราเชนทร์ไม่สามารถคิดอะไรได้ เขาออกแรงขับเคลื่อนมากขึ้นเพื่อให้ตัวเองเดินทางไปยังสถานที่ที่เต็มไปด้วยความสุขเช่นเดียวกับเธอ “แก้ว แก้วจ๋า โอ้ววววว” ราเชนทร์ครางระส่ำพร้อมกับปลดปล่อยความสุขที่อัดแน่นอยู่ในตัวตนของเขา ปลดปล่อยออกมาเป็นสายน้ำสีขาวขุ่นเต็มช่องทางรักของเธอ และทรุดกายลงข้างเธอพร้อมกับเสียงลมหายใจที่เหนื่อยหอบ “พี่รักแก้วนะ รักมากด้วย พี่สัญญาว่าพี่จะไม่มองผู

  • โสเภณียอดรัก   Chapter 47

    Chapter 47 ธาริกาเดินขึ้นไปชั้นบนทันทีที่เดินมาถึงเรือนกุหลาบ โดยมีร่างสูงใหญ่ของราเชนทร์ตามไปติดๆ พอทั้งสองเดินเข้ามาอยู่ในห้องตามลำพัง ลำแขนหนาตวัดกอดร่างบางไว้แน่น หากแต่ธาริกากลับยืนนิ่งเป็นหุ่น ไม่รู้สึกรู้สากับอ้อมกอดของเขาเลยแม้แต่น้อย “พี่ขอโทษนะแก้ว พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจผิดนัดแก้วนะ พี่ขอโทษ” ราเชนทร์รัดร่างบางไว้แน่น คำขอโทษถูกเปล่งออกมาจากเรียวปากหนาไม่ขาดสาย หากแต่ธาริกายังยืนนิ่งไม่สนใจคำขอโทษของเขา “อย่าทำแบบนี้ได้ไหมแก้ว พูดกับพี่บ้างสิ” ราเชนทร์เห็นเธอนิ่งเขายิ่งรู้สึกใจคอไม่ดี กลัวว่าภรรยาคนสวยจะโกรธและหนีหายไป ซึ่งเป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้ “ถ้าพี่เชนทร์ทำกับแก้วแบบนี้อีก แก้วเอาพี่ตายแน่” ธาริกาพูดเสียงเข้ม “พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” ราเชนทร์แก้ตัว “ถ้าแก้วเห็นพี่เชนทร์กินข้าวกับผู้หญิงที่คุณแม่พามาดูตัวอีกครั้งละก็เห็นดีกันแน่ แม่จะอาละวาดให้บ้านแตกเลยคอยดู” ราเชนทร์เพิ่งรู้วันนี้เองว่า เวลาผู้หญิงหึงสามารถเปลี่ยนอะไรได้หลายอย่าง ไม่ว

  • โสเภณียอดรัก   Chapter 46

    Chapter 46 “ว่าไงคะ รถคันนั้นรถใครหรือว่าไม่มีเจ้าของ งั้นแก้วขอก็แล้วกัน หวังว่าคุณแม่จะเมตตายกให้ลูกสะใภ้คนนี้นะคะ” ธาริกาพูดจบก็เดินออกไปจากบ้าน บุคคลที่อยู่ในโต๊ะอาหารต่างสงสัยว่าหญิงสาวกำลังจะทำอะไร จึงลุกขึ้นจากโต๊ะก่อนจะเดินตามเธอออกไป “กรี๊ดดดด แกทำอะไรรถฉัน หยุดเดี๋ยวนี้นะ” วิมาดากรีดร้องเสียงดังลั่น เมื่อเห็นรถยนต์นำเข้าราคาแพงของตัวเอง ถูกมีดเล่มเล็กที่อยู่ในมือของธาริกากรีดเป็นทางยาวไปรอบตัวรถ ราเชนทร์ต้องวิ่งมาจับร่างของธาริกาที่ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ ให้ถอยห่างจากตัวรถก่อนที่รถราคาแพงคันนี้จะเสียหายไปมากกว่านี้ “เอ้า! รถของคุณเหรอ ก็เมื่อกี้คุณแม่บอกฉันเองว่าพี่เชนทร์ไปรับเธอมาทานข้าวที่นี่ แล้วรถของเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หรือว่ามันเหาะมา หา!” ธาริกาย้อนถามอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะสะบัดตัวหลุดจากมือของราเชนทร์และส่งค้อนให้เขาวงใหญ่ “มันจะมากไปแล้วนะนังแก้ว แกกล้าดียังไงมากรีดรถของแขกฉัน” คุณหญิงรุ่งระวีพูดด้วยความโกรธที่หญิงสาวไม่ไว้หน้านางเลย ส่วนราเชนท

  • โสเภณียอดรัก   Chapter 45

    Chapter 45 แผนการหาลูกสะใภ้คนใหม่ของคุณหญิงรุ่งระวีเริ่มขึ้น หลังจากที่ขบคิดหาวิธีอยู่นานในที่สุดนางก็คิดออก เสียงรถยนต์แล่นมาจอดที่หน้าบ้าน แขกที่นางเชื้อเชิญมานั้นก้าวลงมาจากรถ คุณหญิงพิมพาและวิมาดาสองแม่ลูกเดินเข้ามาหาคุณหญิงรุ่งระวีที่ยืนรออยู่ที่หน้าประตูด้วยท่าทีที่สง่างาม “สวัสดีค่ะคุณหญิงป้า” วิมาดาพนมมือไหว้คุณหญิงรุ่งระวี “บอกกี่ครั้งแล้วหนูนิกกี้ว่าให้เรียกแม่ จะได้คุ้นปาก เข้าบ้านกันเถอะลูก เดี๋ยวพี่เชนทร์ก็มาแล้ว” คุณหญิงรุ่งระวีพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน ก่อนจะเดินนำสองแม่ลูกเข้าไปในบ้าน ทั้งสองคุยกันสักพักเสียงรถของราเชนทร์แล่นมาหยุดที่หน้าบ้านใหญ่ ก่อนที่เขาจะก้าวลงมาจากรถ พร้อมถือกระเช้าที่ใส่เครื่องดื่มรังนกกระเช้าใหญ่ติดมือมาด้วย เพื่อนำมาให้มารดาเพราะระยะหลังสุขภาพของท่านไม่สู้ดีนัก “ทองม้วน คุณแม่มีแขกเหรอ” ราเชนทร์เอ่ยถามสาวใช้ร่างอวบก่อนจะส่งกระเช้ารังนกให้ทองม้วนถือไปเก็บ “ค่ะ คุณเชนทร์” ทองม้วนตอบและเดินเข้าไปในห้องครัว ราเชนทร์เดินเข้ามาหามารดาที่นั่งอยู่ในห้องรับแขก สายตาของเขามองเห

  • โสเภณียอดรัก   Chapter 44

    Chapter 44 โฉมฉายเดินออกไปจากห้องรับแขกทันทีที่พูดจบ ซาฮัคมองตามร่างของโฉมฉายที่เดินออกไป อีกไม่นานเขาก็จะได้วาติยาหญิงที่เขาหลงรักมาครอบครองแล้ว อีกไม่นาน จาเหม็ดและกีรตาเดินมาถึงหน้ารีสอร์ตในเวลาเกือบค่ำ มาทันที่จะเห็นโฉมฉายเดินออกไปทางด้านหน้ารีสอร์ต ทั้งสองยืนสบตากันนิ่งถ่ายทอดความรักทั้งหมดที่มีออกมาทางแววตาที่เปล่งประกายด้วยความรัก “นุ่นจะจดจำวันนี้ไว้ในใจนะคะ จะไม่มีทางลืมเลยค่ะ” กีรตาพูดทั้งน้ำตา และเดินเข้าไปในรีสอร์ตโดยไม่หันกลับไปมองจาเหม็ดที่ยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่ด้านหลังเธอเลย จาเหม็ดยืนมองร่างดอกฟ้าที่เดินห่างเขาออกไปทุกที มือของเขาสั้นเกินไปที่จะไขว่คว้าเธอมาครอบครอง ชั่วชีวิตนี้คงได้แต่มองเท่านั้น “ผมรักคุณ” จาเหม็ดพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เบาแสนเบา ฝากคำพูดนี้ไปตามสายลมที่พัดผ่านมา หวังว่าสักวันหนึ่งเธอคงได้ยินและรับรู้ความรู้สึกของเขา สร้อยมองวาติยาที่แปลกไปกว่าเดิมมากในความรู้สึกของสร้อย ข้อแตกต่างที่สร้อยมองเห็นมีมากมายนัก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าการแต่งกายที่แปลกตาไปกว่

  • โสเภณียอดรัก   Chapter 43

    Chapter 43 กีรตามองน้ำตกที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความตื่นตะลึงในความสวยงาม ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เธอถอดรองเท้าส้นเตี้ยออก แล้วพับขากางเกงขึ้นจนถึงเข่า ก่อนจะเดินลงไปในลำธารด้วยเท้าเปล่า เพื่อสัมผัสกับความเย็นของสายน้ำ จาเหม็ด เห็นกีรตาเดินลงไปในลำธาร แม้ระดับน้ำที่กีรตายืนอยู่จะไม่ถึงเข่า หากแต่เขามีหน้าที่คอยดูแลเธอตามคำสั่งของเจ้าชีวิต เขาจึงถอดรองเท้า ถุงเท้าแล้วพับขากางเกงขึ้นเช่นเดียวกับเธอ และเดินลงไปในลำธาร กีรตาใช้มือวักน้ำที่เย็น เหมือนเธอจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ กีรตาจึงใช้มือปัดน้ำอย่างแรง เพื่อให้น้ำกระเด็นไปโดนตัวของจาเหม็ด “อย่าครับคุณกีรตา ตัวผมเปียกไปหมดแล้ว” จาเหม็ดร้องห้ามกีรตา แต่เสียงหัวเราะของเธอทำให้เขาชะงัก ดูเธอมีความสุขกับการที่ได้แกล้งเขา จาเหม็ดจึงใช้มือปัดน้ำจนกระเด็นไปโดนร่างเธอเช่นกัน ส่งผลให้ร่างของทั้งสองเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ เสียงหัวเราะของจาเหม็ดที่สาวน้อยไม่เคยได้ยิน วันนี้กลับชัดเจนในความรู้สึกของเธอยิ่งนัก กีรตาก้าวเข้า มาหาจาเหม็ดแต่ขาเรียวงามก้าวได้เพียงสามก้าว ร่างบางก็ต้องเซไปทางด้านหน

  • โสเภณียอดรัก   Chapter 5

    Chapter 5พูดจบก็เข้าไปรายงานเจ้านายในบ้าน ไม่นานเกินรอราเชนทร์ก้าวดุ่มๆ ออกมานอกบ้านพร้อมด้วยคุณหญิงรุ่งระวีราเชนทร์จ้องมองผู้หญิงที่ยืนยิ้มและก้าวเท้าเข้ามาหาตนตาไม่กระพริบ เขาแน่ใจว่าใช่วาติยา เมียไม่ปรารถนา แต่ที่ไม่แน่ใจคือการแต่งตัวของเธอที่เปลี่ยนไปจากเดิม เปลี่ยนชนิดที่ว่าหน้ามือเป็นหลังมื

  • โสเภณียอดรัก   Chapter 4

    Chapter 4“จะว่าไปเรื่องนี้แก้วกับแม่ที่ผิด พี่เชนทร์เป็นแค่หมากตัวหนึ่ง ไม่แปลกที่เขาจะไม่พอใจ โกรธและเกลียดแก้ว” วาติยาแย้ง ข้อนี้ธาริการู้ดี แต่มันอดไม่ได้ ราเชนทร์ทำกับน้องสาวตนเกินไป มีหรือที่พี่สาวจะยอม“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ พูดดีๆ ขอหย่าแบบเงียบๆ ก็ได้นี่ ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย เอาเป็นว่าพี่ขอ

  • โสเภณียอดรัก   Chapter 3

    Chapter 3สวนผักเขียวขจีซึ่งมีผักนานาชนิดปลูกเต็มพื้นที่กว่ายี่สิบไร่ หญิงสาวร่างบางสวมเสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนกับกางเกงยีนพอดีตัวสีน้ำเงินเข้ม บนศีรษะสวมหมวกปีกกว้างกำบังแสงอาทิตย์อันร้อนแรง เธอใช้แขนเสื้อปาดเหงื่อที่ไหลลงมาจากหน้าผาก ก่อนจะก้มลงหยิบเข่งผักใส่ท้ายรถกระบะกลางเก่ากลางใหม่ของเธอ“เสร็จหร

  • โสเภณียอดรัก   Chapter 1

    Chapter 1“พี่​เชนทร์​กลับ​มาแล้ว” วา​ติ​ยา​พูดออกมา​ด้วย​ความ​ดีใจ​เมื่อ​เห็น​สามี​​เดิน​เข้ามา​ในบ้าน หลังจาก​เดินทาง​ไปต่างประเทศ​เป็น​เวลานาน​เกือบ​หนึ่ง​เดือน ใบหน้า​ของเธอ​เต็มไปด้วย​รอยยิ้ม ต่าง​จาก​บุรุษ​ที่​ได้​ชื่อว่า​เป็น​สามี เขา​มี​ใบ​หน้าที่​เรียบตึง ดวงตาที่มองมายังภรรยาบอกถึงความไม

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status