Masukด้านฝั่งไอ้จ้อนเมื่อโทรรายงานเจ้านายใหญ่แล้วก็มองซ้ายมองขวาก่อนจะเดินออกจากมุม เมื่อวันก่อนมันได้รับสายจากคุณท่านที่กรุงเทพฯ ซึ่งคุณท่านก็ได้เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้มันฟังและมันก็ได้รับหน้าที่เป็นกามเทพปักศรรักให้นายของมันกับณปภัชตามคำสั่ง ทำยังไงก็ได้ให้สองคนนั้น ‘รักกัน’ ให้ได้ภายในระยะเวลาสามเดือน ตอนแรกมันก็งงไม่เข้าใจ ทำไมนายที่รักถึงได้ไม่ชอบหญิงสาวและแสดงออกชัดเจนว่าเกลียดชังเข้าไส้ ที่ไหนก็ได้ก็เพราะแผนการของนายใหญ่ที่กรุงเทพฯ นี่เองทำให้นายเดือดดาลบันดาลโทสะใส่อารมณ์กับผู้หญิงตัวเล็กๆ เปราะบางได้ถึงเพียงนี้
“ไอ้จ้อนเอ๊ย! มึงจะมีนายหญิงแล้วเว้ย! อีกไม่นาน” ไอ้จ้อนพึมพำกับตัวเองแล้วเข้าไร่ส้มที่ตอนนี้คนงานกำลังมาเตรียมตัวทำงานกันในเช้านี้ จ้อนมองหาณปภัช
“ทุกคนกินข้าวกันอิ่มแล้วใช่ไหม งั้นมาหยิบอุปกรณ์กันได้เลย” จ้อนถามคนงานที่ทยอยเดินมาทางตนเองอยู่ และตรงหน้าก็มีตะกร้าอุปกรณ์ในการตัดแต่งกิ่งส้มในวันนี้
“ครับ/จ้า” คนงานชายหญิงตอบพร้อมกันและเดินไปหยิบอุปกรณ์ที่คุ้นเคยคนละอัน
“คุณไอซ์มาหยิบไปสิครับ กรรไกรตัดกิ่ง” จ้อนเรียกหญิงสาวที่แม้ภายนอกจะดูเปราะบาง แต่ยอมรับเลยเวลาทำงานณปภัชอึดทนไม่แพ้ผู้ชาย ทั้งๆ ที่เธอนั้นร่างเล็กผอมบาง ใครจะเชื่อว่าทนแดดได้ดีเหมือนกัน ตอนแรกทุกคนในไร่กลัวว่าเธอจะเป็นลมแดดเป็นไข้ แต่ทุกคนคิดผิด เธอไม่เป็นอะไร แถมตื่นเช้ามาทำงานได้ปกติเหมือนเดิม
“ใช้เป็นไหมครับ” ไอ้จ้อนถามเมื่อเห็นเธอเดินมาหยิบกรรไกรตัดแต่งกิ่ง
“ไอซ์ว่าน่าจะเป็นค่ะ คงไม่ยากหรอกมั้งคะ ถ้าไม่ได้ยังไงไอซ์ให้พี่ๆ ลุงๆ ป้าๆ ช่วยก็ได้” เธอหันไปยิ้มหวานให้คนงานที่ตลอดหลายวันเธอได้ทุกคนช่วยเหลือมาตลอด ไม่ว่าจะสงสัยตรงไหน เธอถามทุกคนตลอดและทุกคนก็ช่วยเธอตลอดเช่นกัน
“งั้นก็ลุยกันเลยครับ” จ้อนเอ่ยพร้อมกับก้มลงหยิบกรรไกรเหมือนกันกับคนอื่นแล้วเดินเข้าหาต้นส้ม ทุกคนก็เช่นกัน ณปภัชมองทุกคนประจำต้นส้มแล้วก็เดินไปสมทบอีกคน แล้วเริ่มลงมือทำงาน เพราะตอนสิบเอ็ดโมงต้องรีบไปทำมื้อเที่ยงให้คนป่าเถื่อนที่บ้านเหมือนทุกวัน
“ยืนเหม่ออะไรคะโหด” หล่อนเดินออกมาหาคนที่นอกระเบียงพร้อมมือเล็กโอบสวมกอดคนตัวโตจากด้านหลังแล้วแนบหน้าไปกับแผ่นหลังเปลือยกว้างของบุรุษร่างใหญ่
“ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดเรื่องที่ไร่น่ะ” เขาแกะมือของหล่อนออกจากเอวสอบแล้วหมุนตัวเดินเข้าไปในห้อง ส่วนแม่สาวร้อนแรงที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบอกก็เดินตามเขากลับเข้าไปในห้องนอนทันที
“เรื่องอะไรคะถึงทำให้คุณเหม่อลอยใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแบบนี้”
“เรื่องปกตินั่นแหละ”
“คืนนี้ค้างกับแอนนะคะ”
อันดาเป็นลูกสาวคนเดียวของเจ๊ณี ร้านขายอุปกรณ์ทางการเกษตรร้านใหญ่ประจำจังหวัดสุโขทัยเอ่ยชักชวนคู่นอนของตัวเอง เธอกับหฤทย์ตกลงกันจะแค่มีความสุขด้วยกันเท่านั้น จะไม่ผูกมัดอะไรกันทั้งนั้น นั่นมันเมื่อก่อนที่จะได้แนบอิงสวาทกัน แต่ตอนนี้หล่อนบอกตัวเองทุกวันว่าจะทำให้หฤทย์หลงรักตัวเองหัวปักหัวปำ เพราะทั่วทั้งจังหวัดอันดาเชื่อว่าไม่มีใครปรนเปรอบำเรอเซ็กซ์ให้เขาได้ถึงใจเท่าตนเอง แม้ภายนอกของชายหนุ่มจะดูขรึมๆ แต่ใครจะรู้ล่ะว่าเขานั้นเซ็กซ์จัดแค่ไหน ทุกครั้งที่มาหาที่โรงแรมรังลับที่เช่าแบบรายเดือนไว้ในชื่อของไอ้จ้อน ลูกน้องเขานั้น เขากินดุกินจุไม่ปล่อยให้เธอได้นอนทั้งคืน หฤทย์สามารถมีเซ็กซ์มาราธอนได้ข้ามวันข้ามคืนแบบไม่มีเหน็ดเหนื่อย มีแต่เธอที่จะช็อกตายเอา แต่เธอก็สู้ เพราะการได้ขึ้นสวรรค์พร้อมเขาและการที่มีเขาชักจูงไปสวรรค์นั้นมันดีกว่าผู้ชายทุกคนที่เคยมีเซ็กซ์ด้วยเป็นไหนๆ และหล่อนเองก็ไม่ได้มีเขาแค่คนเดียว เพราะหลังๆ มาหฤทย์ไม่ค่อยได้นัดมาหาที่นี่บ่อยนัก จะเดือนละแค่สองสามครั้งก็ว่าได้ที่เจอกัน เพราะงานที่ไร่ส้มของเขาตอนนี้เยอะจนไม่สามารถมาหาเธอบ่อยได้เหมือนเมื่อก่อน และนั่นก็ทำให้หล่อนรอไม่ได้จึงต้องมีสำรองไว้ยามหิว จะว่าไปเธอเองก็เซ็กซ์จัดไม่แพ้คนตัวโตเช่นกัน เผลอๆ จะหนักกว่าเขาอีกก็ว่าได้ ถ้าวันไหนไม่ได้มีเซ็กซ์ หล่อนจะนอนไม่หลับ บางวันก็เรียกคนงานแบกปุ๋ยที่ร้านไปสนุกกันที่โกดังเก็บของ และคนงานในร้านแทบทุกคนที่ยังหนุ่มแน่นนั้นหล่อนเรียกใช้บริการแทบจะทุกคนแล้วก็ว่าได้ แต่พวกมันทุกคนก็ไม่ได้ทำให้อิ่มเอมเหมือนตอนที่อยู่กับหฤทย์สักคน เพราะพวกนั้นอ่อนหัดไม่ได้เรื่อง แต่ก็พอแก้ขัดได้ระหว่างรอหฤทย์เอวดุมาหาตน
“คืนนี้ไม่ได้” เขาบอกเธอพร้อมกับดึงลิ้นชักโต๊ะข้างหัวเตียงนำซองบุหรี่และไฟแช็กที่มีติดห้องออกมา
“เดี๋ยวแอนต่อบุหรี่ให้ค่ะ” แล้วเธอก็ดึงแย่งไฟแช็กออกมาจากมือใหญ่พร้อมกับเขาดึงบุหรี่ออกจากซองหนึ่งมวนมาคาบไว้รอให้เธอติดไฟให้ตนเอง
“อ่า...ขอบใจนะ ผมต้องกลับไร่แล้ว ออกมาทั้งวันแล้ววันนี้” เขาบอกหล่อนแล้วลุกขึ้นเดินไปหยิบเสื้อยืดตัวเองที่ถอดทิ้งไว้ที่พื้นขึ้นมาใส่
“ไม่ค้างจริงๆ เหรอคะโหด”
“ผมไม่ชอบพูดอะไรซ้ำๆ นะแอน เอาบุหรี่ไหม?” เขาพูดพร้อมส่งยื่นบุหรี่ในมือให้หล่อน
“ค่ะ งั้นแอนไม่ไปส่งนะคะ” หล่อนรับบุหรี่มาถือไว้เพื่อจะดูด
“อือ...ถุงยางที่ใช้แล้วหัดทิ้งบ้างนะ อย่าคิดว่าผมไม่รู้ว่าพาใครมาที่ห้องนี้บ้าง” ก่อนจะจากไปหฤทย์เอ่ยเน้นในท้ายประโยค ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกสะอิดสะเอียนผู้หญิงสำส่อนคนนี้แล้ว ก่อนหน้านี้ที่เขาทำกับอันดาก็แค่อยากระบายอารมณ์ที่คั่งค้างมาจากที่บ้านเท่านั้น เพราะไม่สามารถทำอะไรณปภัชได้
“ครับพ่อ ผมจะไม่ทำให้น้องแตงเสียใจ ห้าวกว่านี้ผมก็รักครับ เพราะผมเกิดมาเพื่อรักน้องแตงคนเดียว ตอนนี้ไม่ห้าวแล้วนะครับป๊า น้องแตงพูดขามีหางเสียงหวานๆ แล้วครับตอนนี้”เขารับปากหนักแน่นพร้อมกับบอกท่านว่าตอนนี้แตงไทยนั้นได้เปลี่ยนไปแล้ว เพราะว่าฮอร์โมนคุณแม่ทำให้คนดื้อของเขาเปลี่ยนไป และที่สำคัญเธอเสพติดเขาด้วยแหละ เขาชอบฮอร์โมนคุณแม่ของเธอที่สุด ก็เวลาไปทำงาน เธอก็ออกไปด้วย ไม่ได้ไปธรรมดา แต่ไปลวนลามเขา ซึ่งเขาชอบ“ป๊า...” แตงไทยเรียกพ่อตัวเองแล้วโถมตัวเข้าโอบกอดคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงหน้าแล้วผละออกมาหอมแก้มท่านแรงๆ ทั้งสองข้าง“แตงรักป๊านะ”“ป๊าก็รักแตง ต่อไปนี้ก็ดูแลตัวเองดีๆ นะไอ้แตง แกไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว แต่แกกำลังอุ้มท้องหลานป๊าถึงสองคนเชียวนะไอ้แตง”“ค่ะป๊า แตงจะห้าวให้น้อยๆ”“เอาล่ะเลว ได้เวลาขอบคุณญาติๆ บนเวทีแล้วนะ พาน้องไปได้แล้วลูก” ศิวดลก้มมองดูนาฬิกาที่ข้อมือแล้วบอกลูกชาย“ครับพ่อ” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วโอบกอดเอวกลมของแตงไทย“ไปกันเถอะทูนหัว” แล้วเขาก็โอบกอดประคองแม่ยอดรักพาเดินไปยังเวทีกลางลานกว้างของสวนหน้าบ้านกำเนิดกุลสี่ทุ่มเกือบห้าทุ่ม ลภัชดนย์แยกจากพี่ชา
หนึ่งเดือนต่อมา... งานแต่งงานของลภัชดนย์และแตงไทยถูกจัดขึ้นแบบเรียบง่าย แขกที่มาร่วมงานก็มีแต่คนในครอบครัว เพื่อน ญาติคนสนิทเท่านั้น ในมุมหนึ่งของงาน หฤทย์อุ้มลูกสาว เด็กหญิงณัฐชนนตัวน้อยวัยขวบกว่านั่งบนตักตัวเองและข้างๆ มีณปภัช ภรรยาคนสวยที่กำลังอุ้มท้องลูกน้อยคนที่สองอยู่ ซึ่งตอนนี้อายุครรภ์ได้สองเดือนกับหนึ่งสัปดาห์ อีกฝั่งตรงข้ามทั้งสองก็เป็นครอบครัวของดิฐากับจันทร์เจ้า บนตักของดิฐาก็มีเด็กชายดิฐากรนั่งอยู่เช่นกัน“ไม่อยากเชื่อว่าเลวจะแต่งงาน” หฤทย์เอ่ยและเกือบเผลอหลุดคำหยาบไปแล้ว แต่ดีที่หันมาสบตาภรรยาคนสวยที่นั่งข้างๆ ทันเลยเปลี่ยนคำพูดทัน“นั่นดิพี่ ผมก็ไม่อยากเชื่อว่าเจ้าบ่าววันนี้คือพี่เลว” ดิฐาเอ่ยเห็นด้วยกับพี่ชาย เพราะในบรรดาของพวกเขาสามคนพี่น้อง เปอร์เซ็นต์ของการแต่งงานมีครอบครัวของลภัชดนย์แทบเป็นศูนย์ เพราะลภัชดนย์ไม่เคยเชื่อในความรักและยากที่จะเชื่อ แต่วันนี้เขาและพี่ชายคนโตก็ได้เห็นแล้วว่าเจ้าบ่าวของงานแต่งงานวันนี้คือลภัชดนย์จริงๆ“พี่โหด น้องคลูตาจะปิดแล้วส่งลูกมาให้ไอซ์เถอะค่ะ ไอซ์จะพาลูกไปกินนมนอน” ณปภัชเอ่ยเมื่อมองเห็นลูกสาวตัวน้อยแก้มยุ้ยตาปรือและหัวเซไปเซ
“อ่า...สวยเหลือเกินแตงจ๋า...แตงของผัว คิดถึงมากรู้ไหม อยาก ‘เอา’ ทุกวันจนเช้าเลยทูนหัว อื้ม...”“อะ...อื้อ พี่เลว...” สาวเจ้าคนสวยครางกระเส่าไปกับปลายลิ้นสากที่ลากไล้ถูไถตั้งแต่โคนหูเลื้อยมายังเนินอกอวบยกเด้งตอบรับปลายลิ้นสาก ซึ่งลืมกลิ่นละมุดเน่าและกลิ่นบุหรี่ที่ลอยอบอวลในห้องไปเสียสนิทเมื่อเพลิงราคะได้เริ่มลุกโชนขึ้น สิ่งเดียวที่แตงไทยรับรู้ได้ตอนนี้คือกลิ่นกายกลิ่นสาบของคนเหนือร่างที่โหยหาคิดถึงมาตลอดหลายเดือนที่ไม่ได้คุกวงในชายหนุ่ม“อ่า...สวยเหลือเกิน เต็มไม้เต็มมือไปหมดแตงจ๋า อ่า...ไม่ไหวแล้ว ‘หิว’ เหลือเกินทูนหัว ซี้ด...อูว์” เขาดูดยอดอกอวบอูมสีระเรื่อที่ไม่ได้ดูดนาน คิดถึง อีกมือก็กอบกุมเต้าอวบใหญ่ล้นมือจากเมื่อก่อนขนาดพอดีมือ แต่ตอนนี้อาจเพราะเจ้าแฝดทั้งสองเลยทำให้หุ่นแม่มีน้ำมีนวลอวบอิ่มน่าฟัดคลอเคลียกว่าเดิมที่เคยแนบอิง“อ่า...พี่เลว อ่า...ไม่ไหวแล้ว อื้อ...เสียว” เธอร้องเสียวกดหัวทุยเล็กซบลงกลางหว่างอกพร้อมกับเรียวขาทั้งสองยกขึ้นมากอดเอวหนาแล้วถูไถเท้าตัวเองกับก้นของบุรุษ“อ่า...พี่รู้ทูนหัว อ่า...แต่พี่จะเบาๆ นะ จะได้เซฟลูกเราในท้องด้วย”“อือ...แต่อย่าช้าได้ไหมพี่เลว แตงไ
“แล้วทำไมต้องกอดด้วย รู้ไหมว่าวันนั้นเสียใจมากแค่ไหน นึกว่าแตงเลือกไอ้หน้าตี๋นั่น พี่เลยหายออกมาเงียบๆ และเห็นกระป๋องเบียร์ ขวดเหล้าและกลิ่นละมุดเหม็นๆ นี่ไหม กลิ่นบุหรี่ที่อบอวลในห้องด้วย คือผลมาจากวันนั้นทั้งนั้น รู้ไหมพี่เสียใจมากแทบไม่เป็นผู้เป็นคน ดื่มหนักทุกวัน” “คนโง่!” “ใช่ พี่มันโง่ โง่เพราะรักเรานั่นแหละ แต่งงานกันนะ พี่ไม่อยากเสียเวลาอีกแล้ว พี่อยากให้ทุกคนรู้ว่าแตงเป็นของพี่” “แล้วถ้าปฏิเสธล่ะคะ” “ไม่ยอม! จะจับมาขังไว้ในห้อง ไม่แต่งงานก็ได้ เพราะยังไงตอนนี้แตงก็อุ้มท้องลูกพี่แล้ว แถมลูกแฝดด้วย” “ร้ายกาจ!” “แน่นอน พี่มันร้ายกาจ ไม่ร้ายกาจไม่หลงรักแตงจนเป็นบ้าเป็นหลังขนาดนี้หรอก รู้ไหมว่าพี่ไม่เคยเชื่อในความรักและคิดว่าความรักเป็นเรื่องไร้สาระ อย่างพี่ชายของพี่และน้องชายของพี่ พี่มองพวกเขาทั้งสองมีความรักแล้วตลกและคิดว่าพวกเขาคิดผิดมากที่แต่งงานมีครอบครัว แต่ตอนนี้พี่รู้แล้วว่าพวกเขาทั้งสองไม่ได้คิดผิดแต่คิดถูก เพราะพี่ก็อยากมีครอบครัวแบบพวกเขา อยากให้ลูกของเราโตมามีพ่อมีแม่ เพราะชีวิตตอนเด็กของพี่ที่ขาดแม่ มันไม่ได้ดีหรอกนะแตง มันลำ
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้มาบ้านหลังใหญ่ของลภัชดนย์ เธอถูกอุ้มลงจากรถพาเดินเข้าไปในบ้าน ดีที่ในบ้านไม่มีใครอยู่ มีเพียงสาวใช้ที่เห็นเธอตอนถูกคนตัวโตอุ้มขึ้นมาบนห้องเท่านั้น พอเข้ามาในห้องก็เห็นว่ามีกระป๋องเบียร์ทิ้งเกลื่อนกลาดเต็มพื้นห้อง ซึ่งเหม็นจนแสบจมูก และในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นของควันบุหรี่ที่เขาดูดก่อนหน้า “เหม็น!” เธอบอกเขาเมื่อได้รับอิสระ “ไม่ได้ให้เด็กมาทำความสะอาดหลายวันแล้ว เหม็นมากไหมแตง” เขาถามด้วยความเป็นห่วงและเป็นห่วงเจ้าตัวเล็กในท้องด้วย “มาก! ถ้าจะคุยไปคุยที่อื่นเถอะ ในห้องนี้ไม่ได้จริงๆ มันเหม็น มีทั้งกลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่ คุณอยู่ไปได้ยังไงกันคุณเลว” “จะเอาอะไรกับคนอกหักตรอมใจเมียไม่รักล่ะ” “คุณเลว คุณต่างหากที่ทิ้งแตงไม่ใช่แตงทิ้งคุณ” เธอบอกเขา “ไม่ทิ้งแล้วทำไมไม่บอกว่าถอนหมั้นแล้ว และทำไมไปยืนกอดกันกับไอ้หน้าขาวตี๋นั่นในร้านอาหาร” “เมื่อไหร่ที่แตงไปกอดกับเฮียโป้ง” “ก็ที่โรงเตี๊ยมเพทาย แตงเป็นคนโผเข้ากอดไอ้หน้าขาวนั่นเอง” “เดี๋ยวนะ กอด...” เธอทำหน้าครุ่นคิดนึกย้อนว่าตัวเองไปโรงเตี๊ยมเพทายวันไหน ช่วงไหน แ
“อือ... ‘รัก’ รักจริง” เขาพูดพร้อมรวบร่างอวบอิ่มตรงหน้าเข้ามากอดแนบแน่นพร้อมก้มหน้าลงจูบกระหม่อมสวย “ฝากดูแลน้องสาวผมด้วยนะ”เมื่อส่งแตงไทยให้ลภัชดนย์เสร็จ เขาก็เดินไปทางฝั่งคนขับรถแล้วเปิดประตูขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับเหมือนเดิมพร้อมติดเครื่องยนต์ และลภัชดนย์ก็ถอยออกห่างจากรถโดยที่กอดสาวเจ้ายอดทูนหัวไม่ปล่อยแล้วปิดประตูรถให้เตวิชแล้วเตวิชก็บังคับรถจากไป ทางด้านศิวดลที่ตามมาได้เห็นและได้ยินทุกอย่างก็อมยิ้มแล้วล้วงกระเป๋ากางเกงมากดต่อสายหาคนขับรถตัวเองให้มารอรับตัวเอง เพราะดูท่าแล้วคงถูกลูกชายลืมแล้วแน่แท้ พอคุยกับคนขับรถเสร็จก็เดินกลับเข้าไปในตัวตึกของโรงพยาบาลเพื่อพบหมอตามนัดของตัวเองต่อ “มีอะไรจะบอกพี่ไหม” เมื่อรถของเตวิชแล่นห่างออกไป เขาก็ก้มหน้าถามคนที่ตัวเองบังคับกอดในวงแขน “ปล่อยค่ะ!” เธอบอกคนตัวโตพร้อมกับดิ้นขัดขืนไม่ยอมให้เขากอด “ทำไมไม่บอกว่าถอนหมั้นกับไอ้หน้าตี๋นั่นแล้ว และทำไมไม่บอกพี่ว่าแตงท้องฮึ เรื่องสำคัญขนาดนี้ทำไมไม่บอกพี่แตง” เขาน้อยใจและเสียใจที่คนตัวเล็กไม่บอกเรื่องสำคัญกับตัวเอง เขาเกือบพลาดช่วงเวลาดีๆ ของลูกน้อยไปเสียแล้ว “
“ผมก็กำลังจัดการอยู่พี่ ถ้างั้นไม่เซ็นนะครับ พี่โหดก็ไม่เซ็น วันจันทร์นี้พี่ไปประชุมที่จักรวาลกำเนิดกุลด้วยนะ ตอนสิบโมง และกลับบ้านไปผมก็จะโทรบอกพี่โหดเหมือนกัน” “ตามนั้น เอกสารนี่มึงก็เอากลับไป ส่วนแบบแผนงานมึงส่งเข้าอีเมลกูแล้วกันไอ้ดี” “โอเคครับพี่ ว่าแต่ดื่มได้ไหมครับ” ปากถามพี่ชา
“ไม่รู้สิ มึงรอเป็นคุณอาได้เลยไอ้ดี แล้วเนี่ยไม่ไปทำงานเหรอ?”“ไม่ครับ วันนี้ผมว่าจะไปหาพี่เลวที่อู่สักหน่อย เห็นว่าเมื่อคืนไปกินเหล้าเมาที่ผับชกต่อยกับคนในผับจนหัวแตก” แม้ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงบอกให้ตัวเองเตรียมตัวเป็นคุณอาก็เถอะ แต่เขาก็ไม่ได้ถามต่อ“อ้อ...เมื่อคืนออกไปประกันตัวมันน่ะสิ”“ครั
“มึงจะทำอะไรได้ ตอนนี้พ่อจดทะเบียนสมรสกับหนูไอซ์ไปแล้ว”“ว่าไงนะ! พ่อจดทะเบียนสมรสกับมันไปแล้ว อย่าบอกนะว่าจะแบ่งสมบัติให้มันอีก ผมไม่ยอม! ให้ตายยังไงผมก็ไม่ยอมรับเด็กคราวลูกผมมาเป็นแม่ผมหรอก พ่อไม่อายรึไง”“ไม่อาย”“แต่ผมอาย!”“มึงจะอายอะไรไอ้โหด ขนาดกูพ่อมึงยังไม่อายเลย อ้อ...ไหนๆ ก็มาแล้วก็
เอี๊ยด!เสียงเบรกรถดังเข้ามาในบ้าน ทุกคนรู้โดยไม่ต้องเดาว่าคนที่มาถึงคือใคร และคนที่มาถึงก็เดินลงส้นเท้าหนักๆ เข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าและท่าทางตึงโกรธไม่พอใจเจ้าของบ้านหลังใหญ่ เขาต้องรีบเร่งขับรถมาเมื่อรู้ว่าพ่อแต่งภรรยาใหม่เข้าบ้าน และที่สำคัญภรรยาใหม่ แม่เลี้ยงของเขาก็เด็กคราวลูกอีกต่างหาก“มันห







