เข้าสู่ระบบแชร์
โหด 12
วันที่เผยแพร่:
2026-05-04 16:25:51ด้านฝั่งไอ้จ้อนเมื่อโทรรายงานเจ้านายใหญ่แล้วก็มองซ้ายมองขวาก่อนจะเดินออกจากมุม เมื่อวันก่อนมันได้รับสายจากคุณท่านที่กรุงเทพฯ ซึ่งคุณท่านก็ได้เล่าเรื่องราวทุกอย่างให้มันฟังและมันก็ได้รับหน้าที่เป็นกามเทพปักศรรักให้นายของมันกับณปภัชตามคำสั่ง ทำยังไงก็ได้ให้สองคนนั้น ‘รักกัน’ ให้ได้ภายในระยะเวลาสามเดือน ตอนแรกมันก็งงไม่เข้าใจ ทำไมนายที่รักถึงได้ไม่ชอบหญิงสาวและแสดงออกชัดเจนว่าเกลียดชังเข้าไส้ ที่ไหนก็ได้ก็เพราะแผนการของนายใหญ่ที่กรุงเทพฯ นี่เองทำให้นายเดือดดาลบันดาลโทสะใส่อารมณ์กับผู้หญิงตัวเล็กๆ เปราะบางได้ถึงเพียงนี้
“ไอ้จ้อนเอ๊ย! มึงจะมีนายหญิงแล้วเว้ย! อีกไม่นาน” ไอ้จ้อนพึมพำกับตัวเองแล้วเข้าไร่ส้มที่ตอนนี้คนงานกำลังมาเตรียมตัวทำงานกันในเช้านี้ จ้อนมองหาณปภัช
“ทุกคนกินข้าวกันอิ่มแล้วใช่ไหม งั้นมาหยิบอุปกรณ์กันได้เลย” จ้อนถามคนงานที่ทยอยเดินมาทางตนเองอยู่ และตรงหน้าก็มีตะกร้าอุปกรณ์ในการตัดแต่งกิ่งส้มในวันนี้
“ครับ/จ้า” คนงานชายหญิงตอบพร้อมกันและเดินไปหยิบอุปกรณ์ที่คุ้นเคยคนละอัน
“คุณไอซ์มาหยิบไปสิครับ กรรไกรตัดกิ่ง” จ้อนเรียกหญิงสาวที่แม้ภายนอกจะดูเปราะบาง แต่ยอมรับเลยเวลาทำงานณปภัชอึดทนไม่แพ้ผู้ชาย ทั้งๆ ที่เธอนั้นร่างเล็กผอมบาง ใครจะเชื่อว่าทนแดดได้ดีเหมือนกัน ตอนแรกทุกคนในไร่กลัวว่าเธอจะเป็นลมแดดเป็นไข้ แต่ทุกคนคิดผิด เธอไม่เป็นอะไร แถมตื่นเช้ามาทำงานได้ปกติเหมือนเดิม
“ใช้เป็นไหมครับ” ไอ้จ้อนถามเมื่อเห็นเธอเดินมาหยิบกรรไกรตัดแต่งกิ่ง
“ไอซ์ว่าน่าจะเป็นค่ะ คงไม่ยากหรอกมั้งคะ ถ้าไม่ได้ยังไงไอซ์ให้พี่ๆ ลุงๆ ป้าๆ ช่วยก็ได้” เธอหันไปยิ้มหวานให้คนงานที่ตลอดหลายวันเธอได้ทุกคนช่วยเหลือมาตลอด ไม่ว่าจะสงสัยตรงไหน เธอถามทุกคนตลอดและทุกคนก็ช่วยเธอตลอดเช่นกัน
“งั้นก็ลุยกันเลยครับ” จ้อนเอ่ยพร้อมกับก้มลงหยิบกรรไกรเหมือนกันกับคนอื่นแล้วเดินเข้าหาต้นส้ม ทุกคนก็เช่นกัน ณปภัชมองทุกคนประจำต้นส้มแล้วก็เดินไปสมทบอีกคน แล้วเริ่มลงมือทำงาน เพราะตอนสิบเอ็ดโมงต้องรีบไปทำมื้อเที่ยงให้คนป่าเถื่อนที่บ้านเหมือนทุกวัน
“ยืนเหม่ออะไรคะโหด” หล่อนเดินออกมาหาคนที่นอกระเบียงพร้อมมือเล็กโอบสวมกอดคนตัวโตจากด้านหลังแล้วแนบหน้าไปกับแผ่นหลังเปลือยกว้างของบุรุษร่างใหญ่
“ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดเรื่องที่ไร่น่ะ” เขาแกะมือของหล่อนออกจากเอวสอบแล้วหมุนตัวเดินเข้าไปในห้อง ส่วนแม่สาวร้อนแรงที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบอกก็เดินตามเขากลับเข้าไปในห้องนอนทันที
“เรื่องอะไรคะถึงทำให้คุณเหม่อลอยใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแบบนี้”
“เรื่องปกตินั่นแหละ”
“คืนนี้ค้างกับแอนนะคะ”
อันดาเป็นลูกสาวคนเดียวของเจ๊ณี ร้านขายอุปกรณ์ทางการเกษตรร้านใหญ่ประจำจังหวัดสุโขทัยเอ่ยชักชวนคู่นอนของตัวเอง เธอกับหฤทย์ตกลงกันจะแค่มีความสุขด้วยกันเท่านั้น จะไม่ผูกมัดอะไรกันทั้งนั้น นั่นมันเมื่อก่อนที่จะได้แนบอิงสวาทกัน แต่ตอนนี้หล่อนบอกตัวเองทุกวันว่าจะทำให้หฤทย์หลงรักตัวเองหัวปักหัวปำ เพราะทั่วทั้งจังหวัดอันดาเชื่อว่าไม่มีใครปรนเปรอบำเรอเซ็กซ์ให้เขาได้ถึงใจเท่าตนเอง แม้ภายนอกของชายหนุ่มจะดูขรึมๆ แต่ใครจะรู้ล่ะว่าเขานั้นเซ็กซ์จัดแค่ไหน ทุกครั้งที่มาหาที่โรงแรมรังลับที่เช่าแบบรายเดือนไว้ในชื่อของไอ้จ้อน ลูกน้องเขานั้น เขากินดุกินจุไม่ปล่อยให้เธอได้นอนทั้งคืน หฤทย์สามารถมีเซ็กซ์มาราธอนได้ข้ามวันข้ามคืนแบบไม่มีเหน็ดเหนื่อย มีแต่เธอที่จะช็อกตายเอา แต่เธอก็สู้ เพราะการได้ขึ้นสวรรค์พร้อมเขาและการที่มีเขาชักจูงไปสวรรค์นั้นมันดีกว่าผู้ชายทุกคนที่เคยมีเซ็กซ์ด้วยเป็นไหนๆ และหล่อนเองก็ไม่ได้มีเขาแค่คนเดียว เพราะหลังๆ มาหฤทย์ไม่ค่อยได้นัดมาหาที่นี่บ่อยนัก จะเดือนละแค่สองสามครั้งก็ว่าได้ที่เจอกัน เพราะงานที่ไร่ส้มของเขาตอนนี้เยอะจนไม่สามารถมาหาเธอบ่อยได้เหมือนเมื่อก่อน และนั่นก็ทำให้หล่อนรอไม่ได้จึงต้องมีสำรองไว้ยามหิว จะว่าไปเธอเองก็เซ็กซ์จัดไม่แพ้คนตัวโตเช่นกัน เผลอๆ จะหนักกว่าเขาอีกก็ว่าได้ ถ้าวันไหนไม่ได้มีเซ็กซ์ หล่อนจะนอนไม่หลับ บางวันก็เรียกคนงานแบกปุ๋ยที่ร้านไปสนุกกันที่โกดังเก็บของ และคนงานในร้านแทบทุกคนที่ยังหนุ่มแน่นนั้นหล่อนเรียกใช้บริการแทบจะทุกคนแล้วก็ว่าได้ แต่พวกมันทุกคนก็ไม่ได้ทำให้อิ่มเอมเหมือนตอนที่อยู่กับหฤทย์สักคน เพราะพวกนั้นอ่อนหัดไม่ได้เรื่อง แต่ก็พอแก้ขัดได้ระหว่างรอหฤทย์เอวดุมาหาตน
“คืนนี้ไม่ได้” เขาบอกเธอพร้อมกับดึงลิ้นชักโต๊ะข้างหัวเตียงนำซองบุหรี่และไฟแช็กที่มีติดห้องออกมา
“เดี๋ยวแอนต่อบุหรี่ให้ค่ะ” แล้วเธอก็ดึงแย่งไฟแช็กออกมาจากมือใหญ่พร้อมกับเขาดึงบุหรี่ออกจากซองหนึ่งมวนมาคาบไว้รอให้เธอติดไฟให้ตนเอง
“อ่า...ขอบใจนะ ผมต้องกลับไร่แล้ว ออกมาทั้งวันแล้ววันนี้” เขาบอกหล่อนแล้วลุกขึ้นเดินไปหยิบเสื้อยืดตัวเองที่ถอดทิ้งไว้ที่พื้นขึ้นมาใส่
“ไม่ค้างจริงๆ เหรอคะโหด”
“ผมไม่ชอบพูดอะไรซ้ำๆ นะแอน เอาบุหรี่ไหม?” เขาพูดพร้อมส่งยื่นบุหรี่ในมือให้หล่อน
“ค่ะ งั้นแอนไม่ไปส่งนะคะ” หล่อนรับบุหรี่มาถือไว้เพื่อจะดูด
“อือ...ถุงยางที่ใช้แล้วหัดทิ้งบ้างนะ อย่าคิดว่าผมไม่รู้ว่าพาใครมาที่ห้องนี้บ้าง” ก่อนจะจากไปหฤทย์เอ่ยเน้นในท้ายประโยค ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกสะอิดสะเอียนผู้หญิงสำส่อนคนนี้แล้ว ก่อนหน้านี้ที่เขาทำกับอันดาก็แค่อยากระบายอารมณ์ที่คั่งค้างมาจากที่บ้านเท่านั้น เพราะไม่สามารถทำอะไรณปภัชได้
บทล่าสุด
โหดเลวดี nc35+ ดี 6
ด้านไซต์งานที่จังหวัดระยอง จันทร์เจ้าก็กลับมาทำงานเป็นผู้ช่วยรุ่นพี่เหมือนเดิมเมื่อท่านประธานกลับกรุงเทพฯ ไปแล้ว เธอทำงานเหมือนทุกวัน ช่วยรุ่นพี่ทุกอย่างตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบและบางครั้งก็ไปช่วยคนงานที่กำลังมัดลวดผูกเหล็กสานตะแกรงเทปู ถึงจะร่างเล็กดูไม่สู้งาน แต่เธอนั้นสู้งานดีทีเดียวแหละ ทำให้เป็นที่รักของคนงานก่อสร้างและเป็นที่เอ็นดูของรุ่นพี่ อีกหนึ่งอาทิตย์ก็จะครบหนึ่งเดือนที่มาฝึกงานที่จังหวัดระยอง เธอเป็นเด็กต่างจังหวัดที่เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ อย่างมีความฝัน แน่นอนที่บ้านไม่ได้ร่ำรวย ที่บ้านพ่อกับแม่เป็นเพียงชาวนา ทำนา ปลูกข้าวขายส่งเธอเรียนเท่านั้น จันทร์เจ้าเป็นคนจังหวัดหนองคาย แน่นอนพูดอีสานได้และคนงานที่มาทำงานก่อสร้างส่วนใหญ่ก็เป็นคนอีสานจึงทำให้เธอสนิทกับทุกคน เพราะเวลาอยู่กับคนงาน เธอจะพูดภาษาอีสานกับทุกคนเพื่อจะได้เป็นกันเองส่วนเรื่องงานหนัก งานก่อสร้างพวกนี้ ทำไมเธอเรียนรู้ไวที่หน้างาน เพราะตอนเด็กเคยไปช่วยพ่อกับแม่ที่เข้ามาทำงานเป็นคนงานก่อสร้างที่กรุงเทพฯ แถมเคยช่วยพวกท่านทำงานด้วย ไม่ต้องถามชีวิตเธอลำบากก่อนที่ท่านทั้งสองจะพาย้ายกลับไปอยู่บ้านเมื่อเธอเริ่ม
โหดเลวดี nc35+ ดี 5
“มีข้าวผัดปูนะคะวันนี้ท่านประธาน” เธอบอกเขาเมื่อวางกล่องข้าวกล่องไว้เรียบร้อย “อ่า...อื้ม” เป็นเสียงครางตอบที่ไม่ได้ตอบคำพูดของสาวน้อย แต่เป็นเสียงครางซ่านกระเส่าเสียวกลางหว่างขาที่อุ้งมือใหญ่กำลังเคล้นคลึงจังหวะในตอนนี้ต่างหาก แต่ทว่าสีหน้ายังคงตีเรียบขรึม แถมคิ้วเข้มยังขมวดเป็นปมเหมือนกับมีเรื่องให้ไม่พอใจจนทำให้จันทร์เจ้ารู้สึกหวาดกลัวสายตาดุดันที่มองมายังตนเองแล้วรีบเอ่ยขอตัวไปทานข้าวเที่ยง “อะ...ดิฉันขอตัวนะคะท่านประธาน” พูดจบก็รีบหมุนตัวเดินออกจากห้องไป ไม่รอคำอนุญาตของประธานหนุ่มแม้แต่คำเดียว “อ่า...ให้ตายสิวะ อยากเอาเป็นบ้า”เมื่อสาวน้อยออกไปแล้ว เขาก็คำรามออกมาด้วยความขุ่นเดือดในอก ก้มมองหว่างขาตัวเองที่ตอนนี้ยังชี้ตั้งทรมานอยู่ แล้วก็เร่งเร่าสาวมือปลดปล่อยความทุกข์ทรมานเสียวที่เกิดขึ้นให้เสร็จเร็วไว “อ่ะ...อื้อ แม่งกูต้องได้เอามึงแน่นอนจันทร์เจ้า อ่า...ไม่ไหวแล้ว อ่ะ...อื้อ เร็วอีกจันทร์เจ้า อ่า...เสียว โอว์...ซี้ด อื้อ...” เขาคาดโทษเด็กฝึกงานไว้พร้อมกับแอ่นเด้งเอวหนาขึ้นหาอุ้งมือหนาตัวเองที่กำลังปรนเปรอบำเรอสวาทตัวเองให้หลุดพ้นจากความน่าอายตอนนี
โหดเลวดี nc35+ ดี 4
“มันฟาดได้ กูฟาดไปแล้ว เนี่ยแม่งอยากให้ยกมือไหว้ขอโทษ ไม่มีทางหรอกไอ้ดี มึงต้องกลับมาจัดการให้กูด้วยล่ะอาทิตย์หน้า” “อืม...แล้วบอกได้ไหม เรื่องอะไรอีกครั้งนี้” “ก็เดิมๆ นั่นแหละ เผลอไปจับนมเมียชาวบ้าน”“ให้แน่ เผลอหรือตั้งใจไอ้พี่เลว” “หึหึ...ถือว่ารู้จักพี่ดี แค่นี้แหละ ไม่กวนแล้ว อาทิตย์หน้าเจอกัน ตู๊ด! ตู๊ด!…” แล้วปลายสายก็ตัดวางไปโดยไม่รอฟังคำตอบโต้ของดิฐาแม้แต่วินาทีเดียว“ให้มันได้แบบนี้สิไอ้พี่เลว” เขาพึมพำบ่นพี่ชาย เพราะหลายต่อหลายครั้งที่ลภัชดนย์สร้างปัญหาให้ตนเองตามล้างตามเช็ดให้ ดิฐาไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงละสายตาจากเด็กฝึกงานคนนี้ไม่ได้ ตั้งแต่วันแรกที่เห็นแค่ผ่านๆ วันนี้ได้มานั่งทำงานในห้องเดียวกันก็ยิ่งทำให้เขาไม่มีสมาธิในการทำงาน จากปกติเป็นคนจริงจังและไขว้เขวยากมากกับสิ่งแวดล้อม แต่กับเด็กฝึกงานหน้าตาจิ้มลิ้มจืดชืดไร้การแต่งแต้มนี้ ทำไมถึงทำให้เขาละสายตาไม่ได้ ยามหล่อนยิ้มและพึมพำขยับปากอ่านเอกสารตรงหน้ายิ่งน่ามอง จันทร์เจ้าเกร็งไปทั้งตัว ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวลุกจากเก้าอี้ที่นั่ง ความรู้สึกของเธอมันบอกว่าเธอนั้นตกเป็นเป้าสา
โหดเลวดี nc35+ ดี 3
ดิฐาที่เพิ่งมาถึงเดินเข้ามาในไซต์งานก่อสร้างคนงานและพนักงานของเขาก็ต่างพากันมาต้อนรับ แน่นอนเขาเบื่อและชาชินกับภาพแบบนี้เต็มกลืน แต่ก็ยังแสร้งแย้มยิ้มให้กับพนักงานของตนเองและคนงานที่มองมาทางตนเอง ก่อนจะหยุดสายตาที่แผ่นหลังเล็กของหญิงสาวในชุดนักศึกษาที่เดินไปทางที่พัก “เด็กฝึกงานเหรอคุณสมชาย?” เขาถามโดยไม่ละสายตาจากแผ่นหลังเล็ก “ครับ คุณดิฐา” “ผู้หญิง แล้วจะช่วยงานอะไรเราได้” “แต่ทางมหา’ลัยบอกว่าเธอเก่งที่สุดในคณะ ถึงจะเป็นผู้หญิง ผมว่า…” ยังพูดไม่ทันสุดความ ประธานหนุ่มก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน “อือ...เลยให้โอกาสสินะ ถ้ามาเป็นภาระก็ส่งเธอกลับมหา’ลัยไป อย่าเก็บไว้ให้เกะกะรำคาญตา” “ครับ คุณดิฐา” เขาก็เคยเห็นอยู่หรอกผู้หญิงเรียนวิศวะ แต่ส่วนมากจะตัวสูง ร่างใหญ่ บึกบึน แต่นี่ร่างเล็กตัวน้อยนิดเดียว มองยังไงก็ไม่น่าจะไหวกับงานในไซต์งานก่อสร้าง อย่าว่าแต่งานก่อสร้างเลย งานบนเตียงก็ไม่น่าจะรับศึกหนักได้ เดินก็แทบจะปลิวไปตามลม ดิฐาละสายตาจากร่างเล็กหันมาสนใจแบบแปลนงานโครงการที่หัวหน้าวิศวะนำมาให้ตนเองตรวจดู เขารับมันมาพร้อมกับหมวกเซฟตี้เพื่อจะใส่เ
โหดเลวดี nc35+ ดี 2
“พูดให้ดีนะ ไม่เจอกันนาน ไม่คิดถึง ‘ผัว’ บ้างเหรอจันทร์เจ้า” คำพูดของดิฐาทำให้หนุ่มหน้าใสที่ร่วมแชร์ห้องพักกับเธอถึงกับหน้าตื่น “มะ...ไม่ใช่นะอาร์ต”เธอหันมาส่ายหน้าปฏิเสธอธิบายกับเพื่อนสนิทคนเดียวในคณะของตนเองที่เป็นทั้งเพื่อนทั้งพี่ชาย ก็เธอกับชายหนุ่มเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเด็กจึงไม่แปลกที่จะพักอาศัยร่วมห้องด้วยกัน และอีกอย่างคือเธอและเพื่อนก็เป็นญาติห่างๆ กันด้วย “ไม่มีอะไรใช่ไปกว่านี้แล้วจันทร์เจ้า” “ไม่ใช่! ก็คือไม่ใช่ไงเล่า!” หึหึ ดิฐาไม่พูดตอบกลับ แต่เดินเข้าไปแทรกตัวอยู่ตรงกลางของจันทร์เจ้าและเพื่อนบนบันไดขั้นเดียวกับทั้งสองแล้วตวัดแขนโอบเกี่ยวเอวเล็กคอดรัดรั้งเข้ามาหาตัวเอง ว้าย! ด้วยความตกใจและไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะทำแบบนี้จึงเผลอตวัดแขนโอบกอดลำคอหนา “ไปกับฉัน”แล้วดิฐาก็ย่อตัวเล็กน้อยสอดแขนอีกข้างที่ข้อพับขาของสาวน้อยแล้วยกอุ้มขึ้นแนบอกพาเดินลงบันไดไปทันที ไม่สนใจอาการดิ้นรนขัดขืนและเสียงต่อว่าของจันทร์เจ้า “ปล่อยฉันนะ แกจะพาฉันไปไหนไอ้คนเลว! ช่วยเราด้วยอาร์ต” เธอร้องขอความช่วยเหลือจากเพื่อน แต่แล้วเสียงเข้มก็ดั
โหดเลวดี nc35+ ดี 1
ดิฐา กำเนิดกุล หรือดี วัย 36 ปี ลูกชายคนเล็กของตระกูลเก่าแก่กำเนิดกุล ที่มีชื่อเสียงพอสมควรในแวดวงสังคม ร่างสูงใหญ่สมส่วนในชุดสูทสากลที่คนทั่วไปแต่งกัน แต่มันแตกต่างตรงที่ชุดมันสวมใส่อยู่บนตัวของนายดิฐา กำเนิดกุล เพราะไม่ว่าชุดนั้นจะราคาถูกหรือแพง ถ้ามาอยู่บนตัวของผู้ชายคนนี้ก็มีมูลค่าทั้งนั้น และแน่นอนว่าระดับนักธุรกิจหนุ่มทายาทอันดับสามของตระกูลอย่างนายดิฐา ทุกอย่างบนร่างกายแพงแน่นอน โดยเฉพาะเขาที่ได้รับช่วงธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ของครอบครัวยิ่งทำให้เขาต้องดูดีอยู่เสมอ ไม่ว่าจะอยู่ในอิริยาบถไหน เขาต้องเพอร์เฟค ใบหน้ายิ้มแย้ม คำพูดสุภาพนั้นมีด้านมืดแอบแฝงเร้นกายภายใต้ความเพอร์เฟค และไม่มีใครรู้จักตัวเขาดีไปมากกว่าตัวเขา ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด! มุมปากหนาหยักยิ้มมองดูชื่อที่โชว์หน้าจอโทรศัพท์ราคาแพงทันสมัยของตนเอง ก่อนจะกดรับสายแล้วกรอกเสียงทุ้มเข้มดุดันส่งไปในสาย “ว่าไง?” เขาส่งเสียงกรอกไปในสายพร้อมกับนิ่งเงียบฟังคนในสายพูดจนจบ ก่อนจะตอบโต้กลับไปสั้นๆ อย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก อืม! แล้วเขาก็กดวางสายทิ้งไปด้วยความขุ่นเคืองใจ หึหึ เสียงดังล
บางทีคุณอาจจะชอบ
พลาดรักมาเฟีย
โนเนจัง14.6K viewsBad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน6.5K viewsพิษรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด71.0K viewsพันธะ(รัก)เมียบำเรอ
ชะนีติดมันส์30.3K viewsคุณตำรวจครับ...มาจับผมสิ
babybunny 15 viewsเมียในนาม (เวียร์&พะพาย)
หลงจันทร163 viewsทาสรัก
นังหมูปีศาจ74 viewsซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+
ณิการ์120 views
