Se connecterPartager
บทที่4 หนูมีคนที่ชอบอยู่แล้ว
Date de publication:
2025-12-04 23:10:15บทที่4
หนูมีคนที่ชอบอยู่แล้ว
ผมได้คุยกับน้องสาวโดยที่ผมพยายามถามความรู้สึกของเธอที่มีต่อไอ้โซ่ เธอยืนยันว่าเธอไม่ได้คิดอะไร
"ผู้ชายแบบพี่โซ่ต่อให้เหลือคนเดียวบนโลกนี้หนูก็ไม่เอาค่ะ"
"อือ พี่จะได้สบายใจ แล้วเราเป็นยังไงบ้างมาครั้งนี้ไม่ค่อยพูดเลย"
"หนูไม่รู้จะคุยอะไรค่ะ"
เป็นคำตอบที่ผมไม่ชอบเลย หน้าผมเธอก็ไม่อยากมองนี่ผมทำอะไรผิดร้ายแรงมากเลยหรือไง
"กว่าพี่จะเรียนจบเราก็18พอดี"
"ค่ะ"
"โกรธที่พี่มีแฟนใช่ไหม เดี๋ยวเราโตขึ้นเราก็เข้าใจเองนั่นแหละ อย่าคิดมากเลยยังไงพี่ก็รักน้องสาวคนนี้ที่สุดอยู่แล้ว"
///จันทร์เจ้า///
นั่นสินะฉันยังต้องการอะไรอีก แค่ครอบครัวพี่ตะวันรับฉันเป็นลูกบุญธรรมก็ดีแค่ไหนแล้ว แถมพี่ตะวันก็แสนดีกับฉันขนาดนี้
"ค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูขอไปหาซินก่อนนะคะ"
ฉันตัดปัญหาด้วยการขอร้องให้พี่โซ่เป็นคนพาเที่ยว แม้พี่โซ่จะไม่ได้พาไปไหนไกลแต่ก็ได้ออกมาเปิดหูเปิดตา ผู้คนที่นี่ใช้ชีวิตกันเป็นอิสระ ถนนสะอาดถ่ายรูปสวย วิวดี แสงแดดอ่อนๆ ถ้าหนาวก็หนาวสุดขั้วแต่ฉันชอบนะ
"เรารู้เรื่องที่ผู้ใหญ่คุยกันแล้วใช่ไหมจันทร์เจ้า"
ฉันหันไปมองหน้าพี่โซ่ที่รอจังหวะพูดอยู่นาน จนนางซินวิ่งไปถ่ายรูปกับทุ่งหญ้าพี่โซ่ก็รีบหันมาถามฉันทันที
"รู้ค่ะ พี่ตะวันมาบอกแล้ว"
"แล้วเราคิดว่าไง โอเคไหม แต่สำหรับพี่ พี่โอเคนะ แต่เรื่องแบบนี้มันแล้วแต่จันทร์เจ้าพี่ไม่อยากบังคับ"
"หนูไม่ได้คิดอะไรกับพี่โซ่ หนูรักพี่โซ่เหมือนพี่ชายหนูคนนึง"
"แล้วไอ้ตะวันล่ะ?" คำถามของชายหนุ่มทำเอาจันทร์เจ้าตาโต เธอรีบส่ายหน้าแล้วก้มหน้าลงพื้น
"ทำไมถามแบบนี้คะ พี่ตะวันเป็นพี่ชายของหนู นะ นะ หนูไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นสักหน่อย!"
"แล้วทำไมเสียงสั่นๆ เอาเถอะยังไงมันก็มีแฟนแล้ว เรื่องของเราโตขึ้นค่อยว่ากันอีกที^^"
"หนูไม่ได้คิดอะไรกับพี่ตะวัน พี่โซ่เข้าใจผิดแล้วค่ะ อีกอย่างหนูมีคนที่ชอบอยู่แล้วด้วย!!"
"ฮะ!!!!" นี่ไม่ใช่เสียงพี่โซ่แต่เป็นเสียงของนางซิน อยู่คนละฝั่งของถนนแท้ๆ แต่แม่นี่กลับหูผึ่งฟังฉันมาตลอด
"มีอะไร?" นี่เสียงพี่ตะวันเขาเดินมาพร้อมกับพี่ณิชา ทุกสายตามองมาที่ฉัน
"จันทร์เจ้าแกชอบใคร ใครคือคนที่แกชอบถ้าไม่ใช่พี่ตะวันกับพี่โซ่ ใคร!!!" นางซิน! ฉันอยากหยุมหัวเธอนัก
"เด็กๆ ก็ต้องมีpuppy loveเป็นธรรมดา ทำไมตะวันกับโซ่ทำหน้าแบบนี้ล่ะ?" พี่ณิชามันจะดีกว่านี้ถ้าพี่ไม่พูด แค่นี้ก็เหมือนหนูจุดไฟเผาตัวเองแล้ว
"มันเป็นใคร!" ชายหนุ่มถามออกมาพร้อมเพรียงกันจนจันทร์เจ้าอ้าปากค้าง
"จินยองค่ะ หนูชอบจินยอง!!"
"ไหนมึงบอกไร้สาระไง ไม่ใช่และอย่าบอกว่าเป็นพี่ภูมิ หรือเจ้าขุนห้องท็อป แต่กูอยากเชียร์เจ้าขุนนะหล่อดี เทสดีสุดๆ"
ทุกคนไม่ฟังที่นางซินพูดเลยแต่ทุกคนกำลังรอคำตอบจากฉันอยู่
"จินยองนี่ตัดทิ้งไปได้เลย มันเป็นใครจันทร์เจ้า บอกพี่มาอย่ามามีความลับกับพี่นะ!!" ตะวันขึ้นเค้นเสียงถามน้องสาวต่างสายเลือดแต่เธอไม่ยอมตอบ แผนการเที่ยววันนี้จึงถูกยุบไปโดยปริยาย
กลับถึงบ้านพักนางซินก็รีบกระจายข่าวอย่างไว พ่อแม่ฉันท่านไม่สนใจเพราะท่านเข้าใจ แต่พ่อแม่พี่โซ่ท่านดูห่วงๆ ท่านคงกลัวว่าจะไม่ได้ฉันไปเป็นลูกสะใภ้
ซึ่งแน่นอนว่าฉันไม่มีทางเอาผู้ชายชื่อโซ่มาเป็นสามีแน่นอน
จากที่ฉันไม่คุยกับพี่ตะวันตอนนี้พี่ตะวันก็ไม่ยอมคุยกับฉันเหมือนกัน เขาโกรธที่ฉันไม่ยอมบอกว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร และบอกให้ฉันเอาเวลาไปตั้งใจเรียนดีกว่า
เรื่องนี้ไม่มีใครรู้นอกจากฉัน และฉันจะเก็บเอาไว้ในใจตลอดไป
"พรุ่งนี้จะกลับแล้วพี่น้องยังไม่ดีกันอีก!" คุณแม่ยืนกอดอกมองฉันกับพี่ตะวันสลับกันไปมา
"หนูอยากกลับวันนี้ อยากไปให้พ้นๆ จากที่นี่ค่ะ" ฉันไม่มองหน้าเขาแต่ก็พอรู้ว่าพี่ตะวันหันขวับมามอง
"จะรีบกลับไปหามันหรือไง!"
"ตะวันทำไมพูดกับน้องแบบนี้ฮะ! น้องยังเด็กพึ่งจะอายุ15 เราเอาเวลาที่มีไปตั้งใจเรียนให้จบ จะได้กลับไปทำงานต่อจากคุณพ่อแล้วไม่ต้องหิ้วเด็กกลับไปฝากแม่ล่ะ!!"
สะใจ!!
ฉันชำเลืองตามองพี่ตะวันตอนนี้เขาหน้าเสียมาก โชคดีที่พี่ณิชาอยู่บนห้องถ้ามาได้ยินคุณแม่พูดคงเจ็บปวดรวดร้าวตายแน่นอน
"ครับ..."
วันต่อมา
คุณแม่โอบไหล่ฉันไว้ตลอดเวลาจนถึงเวลาที่เราต้องเดินทาง ฉันตั้งใจว่าจะตัดใจและไม่คิดอะไรกับพี่ตะวันเด็ดขาด กลับไปฉันจะตั้งใจเรียนทำหน้าที่ของตัวเอง ทำให้คุณพ่อคุณแม่ภูมิใจ
"พ่อกับแม่ไปก่อนนะตะวัน อยู่ที่นี่ก็ตั้งใจเรียน"
"ครับ" ตอบคุณพ่อคุณแม่เสร็จเขาก็หันมามองฉัน แต่ฉันไม่คุยด้วยจนพี่โซ่อ้าแขนมาทางฉัน ฉันเลยเข้าไปสวมกอดพี่โซ่จนเห็นพี่ตะวันหุบแขนตัวเองลง
“โชคดีนะตัวแสบ ถึงแล้วโทรหาพี่ด้วยรู้เปล่า”
“ค่ะพี่โซ่ อยู่ที่นี่ก็อย่าดื้อนะคะเดี๋ยวถูกคุณป้าตีอีก”
“ฮ่าๆๆ”
ฉันโบกมือลาทุกคนรวมถึงพี่ตะวันด้วยเพียงแต่ฉันไม่พูดด้วยและไม่ได้สวมกอดเหมือนทุกครั้ง เอาล่ะขึ้นเครื่องเมื่อไหร่ฉันจะลืมๆ ความรู้สึกพวกนี้ไปซะ
ลาก่อนอเมริกากลับไปตั้งใจเรียนดีกว่า
Dernier chapitre
ใคร่รักคุณหมอ NC25+ บทที่66 SPECIAL ลูกหมูสามตัว ตอนจบ
บทที่66 SPECIAL ลูกหมูสามตัว ตอนจบ10ปีผ่านไปเป็นดั่งหวังที่ฉันคิดเอาไว้ สายฟ้ากำลังเรียนต่อแพทย์เฉพาะทางควบคู่กับการทำงานที่โรงพยาบาลด้วย เท่าที่ฉันแอบรู้มาจากพี่ตะวันตอนนี้สายฟ้ากำลังแอบเรียนต่อปริญญาโทด้านกฎหมายการแพทย์ด้วย การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ“คุณแม่ขา คุณแม่อยู่ไหนคะ”“อยู่สวนกล้วยไหมกับคุณย่า หนูมีอะไรดาวเหนือ”เสียงวิ่งตึกตึกดังสนั่นหวั่นไหว คุณแม่ส่ายหัวเบาๆ เพราะดาวเหนือแทบไม่มีความเป็นกุลสตรีเลยแม้แต่นิดเดียว“ดาวเหนือย่าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าวิ่ง” พอโดนดุก็ทำหน้ายู่เดินมากอดคุณแม่ ยัยดาวเหนือเนี่ยขี้อ้อนเหลือเกิน“มีอะไรลูกคุณพ่อกลับมาหรือยัง”“กลับมาแล้วค่ะกำลังนั่งคุยกับพี่สายฟ้าอยู่”ใช่สิฉันลืมสนิทเลยวันนี้เป็นวันรู้ผลว่าสองสาวจะสอบติดคณะอะไรตื่นเต้นจริงๆ ฉันพาคุณแม่เข้ามาในบ้านแม่บ้านจึงเตรียมยกอาหารเข้ามาเสิร์ฟ“มาแล้วค่ะ พี่สายฟ้าคุณย่าบ่นคิดถึงพี่จะแย่อยู่แล้ว”“ผมก็คิดถึงคุณย่าครับ ช่วงนี้ผมทำงานหนักแถมเรียนหนักด้วยไว้วันหยุดผมจะมาอ้อนคุณย่านะครับ”“อ้อนแต่ย่าเหรอฮะ” คุณปู่ก็ไม่ยอมน้อยหน้านะ แต่เดี๋ยวนะคะปกติก็อยู่โรงพยาบาลด้วยกันไม่ใช่หรือไง“เดือนหน
ใคร่รักคุณหมอ NC25+ บทที่65 ความสุขที่แท้จริง
บทที่65ความสุขที่แท้จริง10ปีผ่านไปสายฟ้ากำลังจะอายุเข้าวัย15ปี ส่วนสองสาวอายุ9ขวบแล้ว ลูกๆ ของฉันมีความสามารถพิเศษแตกต่างกัน สายฟ้าฉายแววคุณหมอตั้งแต่เด็กเรียนเก่งมากได้เกรด4ทุกวิชา พี่ตะวันภูมิใจมากแถมยังบอกว่าลูกเรียนเก่งกว่าเขาตอนเด็กอีก ไม่เสียแรงที่พวกเราสนับสนุนส่วนสาวน้อยเดือนหนาวรายนี้กำลังอยู่ในช่วงลังเล เธอแอบมีความกดดันเรื่องเรียนเพราะพี่ชายปูพื้นฐานมาดีมากเธอจึงอยากพยายามที่จะเก่งให้ได้แบบพี่จนพี่ตะวันถามว่าอนาคตอยากเป็นอะไรเดือนหนาวจะหยุดคิดทุกครั้ง แต่พี่ตะวันไม่เคยกดดันลูกนะเขาบอกลูกๆ เสมอว่าอนาคตเป็นของลูกๆ ไม่ว่าลูกๆ ทั้งสามจะเลือกอะไรให้กับตัวเองเขาพร้อมจะสนับสนุนเต็มที่ตัดมาที่น้องเล็กนิสัยผ่าเหล่าผ่ากอ เอาแต่ใจ ขี้โมโห ชอบโวยวาย นี่อาจจะเป็นกรรมพันธุ์ทางฝั่งฉันก็ได้เพราะเท่าที่ฉันสัมผัสครอบครัวของพี่ตะวันมาไม่มีใครเป็นแบบดาวเหนือสักคนเลย“คุณแม่ครับอาทิตย์หน้าที่โรงเรียนมีจัดกิจกรรมคณิตศาสตร์ แต่อาจจะต้องไปค้างคุณแม่จะอนุญาตไหมครับ”“อยากไปทำกิจกรรมกับเพื่อนๆ ก็ไปสิลูก แม่ไม่ห้ามแต่ต้องดูแลตัวเองให้ดีๆนะอย่าเกเร พ่อกับแม่รักสายฟ้ามากนะครับ”“ผมก็รักคุณแม่ครับ”
ใคร่รักคุณหมอ NC25+ บทที่64 จบเรื่องวุ่นวาย
บทที่64จบเรื่องวุ่นวายณิชายอมเซ็นใบลาออกด้วยตนเองเพราะถ้าเธอไม่เซ็นเธอจะถูกตั้งคณะกรรมการสอบสวนและดำเนินคดี แม้โซ่จะอยากให้ดำเนินคดีมากแค่ไหนแต่ก็ต้องจำใจทำตามคำสั่งของพ่อกับอา“ทำไมไม่ไล่ออกไปเลย”“นี่ก็ไม่ต่างจากไล่ออกหรอกโซ่” หมอเซนตบไหล่ลูกชายเบาๆ“ใช่ โซ่ไม่ต้องห่วงหรอกจากนี้ไปทุกโรงพยาบาลที่บ้านเราถือหุ้นอยู่จะไม่มีใครรับณิชาเข้าทำงานแน่นอน และคนอย่างณิชาไปทนอยู่โรงพยาบาลรัฐไม่ได้หรอก”นั่นสินะโซ่คิดตามทั้งสองท่านก่อนจะพากันกลับขึ้นมาเยี่ยมจันทร์เจ้า เจ้าสายฟ้าหลับไปแล้วไม่ค่อยงอแงเท่าไหร่ จากนี้ที่ต้องหวงก็คงเป็นนางซินนี่แหละที่อุ้มท้องแฝดเลย5 ปีผ่านไปสายฟ้าอายุครบ4ขวบแล้ววันนี้เป็นวันเกิดของเขา เค้กวันเกิดเป็นรูปตัวการ์ตูนที่เขาชอบ งานวันเกิดที่มีแต่ญาติพี่น้องทุกคนตั้งใจจัดงานนี้เพื่อเจ้าสายฟ้าตัวแสบเลยหมอโซ่กับวันใหม่ก็กำลังมีพยานรักอีกหนึ่งคนคงได้คลอดเร็วๆ นี้ ส่วนนางซินคลอดลูกแล้วได้ทั้งชายหญิง คนโตผู้ชายชื่อตุลา คนเล็กชื่อซีดี ฝาแฝดคู่นี้อยู่ด้วยกันไม่ได้ตีกันตลอดปู่ย่าตายายจึงต้องจับแยกไปเลี้ยงสลับกันส่วนจันทร์เจ้าเธอดูแลตัวเองจนร่างกายแข็งแรงก็ปล่อยให้มีทายาทอีกสอ
ใคร่รักคุณหมอ NC25+ บทที่63 เรียกสติ
บทที่63เรียกสติฉันรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงร้องไห้ของพี่ตะวันดังอยู่ข้างหู ดวงตาที่หนักอื้อค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาจนพี่ตะวันรีบเรียกสติฉันและเช็กม่านตา แค่เห็นหน้าเขาฉันก็ร้องไห้สะอื้นทันที“ที่รักไม่ต้องกลัวนะ”“ลูก....”“อาจารย์หมอกำลังช่วยอยู่ ไม่ต้องกลัวนะครับ”ฉันหลับตาลงอีกครั้งจนรู้สึกเหมือนแรงบีบแรงดึงจนร่างกายฉันสั่นสะเทือน ทุกครั้งที่หลังผ้าสีเขียวออกแรงพี่ตะวันจะก้มลงมาจูบหน้าผากเช็ดน้ำตาให้ฉันตลอดอุแว้!! อุแว้!!!!“ฮึก!” ทั้งสองกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เพียงแค่ได้ยินเสียงของลูกชายจันทร์เจ้าก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก ตะวันรีบเข้าไปตัดสายสะดือลูกชายก่อนจะเดินกลับมาหาจันทร์เจ้าที่นอนสะลึมสะลืออยู่บนเตียง“ที่รักลูกแข็งแรงมากเลยครับ”“มาแล้วค่ะน้ำหนัก3100กรัมค่ะหมอตะวัน”ฉันมองหน้าลูกชายที่ยังร้องไม่หยุดพี่ตะวันก็บอกให้ลูกร้องเยอะๆ เสียงของลูกเหมือนทำให้ฉันมีแรงกระตุ้นแต่หนังตาก็ไม่อาจสู้ไหวพี่ตะวันเลยบอกให้ฉันนอนพักผ่อนเสียก่อนตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงพี่โซ่กับนางซินด่ากัน จนพี่ตะวันต้องไล่ออกไปสองพี่น้องคู่นี้อยู่ด้วยกันก็ตีกันจริงๆ“คุณอาตื่นแล้วค่ะคุณพ่อ” วีนัสนั่งจ้อง
ใคร่รักคุณหมอ NC25+ บทที่62 ใกล้คลอดเต็มที
บทที่62ใกล้คลอดเต็มทีเวลาผ่านไปจนตอนนี้ฉัน อายุครรภ์ได้8เดือนกว่า ทุกคนคงจำคุณยายหมอดูคนนั้นได้ใช่ไหม ตอนที่ฉันเป็นลมวูบในห้องน้ำ ดีที่ฉันเกาะประตูเอาไว้และทุบประตูเรียกพี่ตะวัน คืนนั้นฉันถูกหามส่งโรงพยาบาลเพราะพี่ตะวันบอกฉันหน้าซีดมาก ผลการตรวจคือฉันท้องได้9สัปดาห์ คุณพ่อมือใหม่อย่างพี่ตะวันจึงได้หาคุณหมอสูตินรีเวชระดับอาจารย์มาเป็นเจ้าของไข้ฉันเพื่อไม่ให้ฉันคิดมากเรื่องคุณณิชา“นั่งเฉยๆ ครับเดี๋ยวพี่ทาครีมให้”พ่อเทพบุตรของฉัน พี่ตะวันเขาแสนดีจริงๆ ตอนนี้ฉันเดินลำบากนั่งก็ลำบากอาบน้ำเองก็ไม่ได้แต่พี่ตะวันเขารับผิดชอบดูแลฉันทุกอย่างแถมเพนท์เฮ้าส์ชั้นบนของโรงพยาบาลพี่ตะวันก็ปรับปรุงเพื่อรอให้ฉันไปอยู่ในเร็วๆ นี้“เท้าหนูบวมมากเลยค่ะ”"เวลานอนเดี๋ยวพี่เอาหมอนรองให้ครับ ยกเท้าสูงๆ เวลานอนพอช่วยได้ครับ อดทนหน่อยนะอีกอึดใจเดียว” ตะวันยื่นใบหน้าลงไปจูบที่ท้องของจันทร์เจ้าเบาๆ จนเท้าน้อยๆ ถีบปากเขาอย่างแรง“โอ๊ย! เจ็บนะลูก” จันทร์เจ้าใบหน้าเหยเกจนตะวันต้องลูบท้องของเธอเบาๆ“ตัวแสบแม่เจ็บหมดแล้วครับ”ลูกชายของพี่ตะวันหยุดดื้อเลยค่ะทุกคน เขาเชื่อพ่อเขาค่ะ แต่ก็ดีนะคะเชื่อฟังพี่ตะวันได้ดีแน่
ใคร่รักคุณหมอ NC25+ บทที่61 ชีวิตหลังแต่งงาน
บทที่61ชีวิตหลังแต่งงานเชียงใหม่“กรี๊ดดดดด ไม่ยอม!!!”เสียงกรี๊ดของซินดังจนคนนอนอยู่ข้างๆ สะดุ้งตื่นแต่พอมองเห็นรูปไอจีของหมอตะวันกับจันทร์เจ้าที่ลงรูปใบทะเบียนสมรสก็ทิ้งตัวลงอีกรอบ ฝั่งนั้นเขามาเหนือกว่าจริงๆ“ใจเย็นๆ ครับซิน”“ไม่เย็นแล้วค่ะ พี่ตินอะชักช้าเอาแบบนี้ไหมคะเรามาปั่มปั๊มกันต่อเลยลูกจะได้มาเร็วๆ”“พักก่อนดีไหมครับ พึ่งจะได้นอนเมื่อตอนเช้านี่เองนะ มาเชียงใหม่ทั้งทีน่าจะออกไปชมนกชมไม้บ้าง สตรอว์เบอร์รีก็กำลังเก็บเกี่ยว”“ช่างมันค่ะพี่ติน ถ้าเดือนนี้ไม่ท้องซินจะทำโทษพี่ตินเลยคอยดู!!”นางซินขึ้นควบเอวแล้วโยกอย่างเร่าร้อน คนเบื่องล่างที่เอาแต่ปฏิเสธตอนนี้กลับเด้งสะโพกสวนขึ้นเป็นระยะเขาไม่สามารถต่อต้านนางซินได้เลย3เดือนผ่านไปผ่านพ้นการแต่งงานของตะวันและจันทร์เจ้าไปหยกๆ แต่ทั้งสองก็ไม่ได้พ่ายแพ้นะคะเพราะว่าจันทร์เจ้าตั้งครรภ์โดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวนับจากอายุครรภ์แล้วเธอน่าจะเริ่มตั้งครรภ์ช่วงสอบ นางซินจึงยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มประตูเพราะเชื้อของตินไม่ค่อยแข็งแรง ตะวันกับหมอโซ่จึงแนะนำเรื่องการบำรุง“ไร้น้ำยา ไร้ความฉามาก (สามารถ) ” เสียงแจ๋วๆ ของเด็กตัวกลมดังออกมาจากห้องโถ
ใคร่รักคุณหมอ NC25+ บทที่7 เราต้องนอนด้วยกัน!
บทที่7เราต้องนอนด้วยกัน!///ตะวัน///ผมกลับจากขนส่งก็เจอรถสปอร์ตคันเดิมขับเข้ามาผมกับไอ้โซ่หันไปมองด้วยความสงสัยจนกระทั่งจันทร์เจ้าเธอเดินลงมาจากรถแล้วหันไปโบกมือบ๊ายบายให้ไอ้ภูริ พอหันกลับมาเธอก็รีบวิ่งเข้ามากอดไอ้โซ่แต่กับผมเธอไม่สนใจเลย“พี่โซ่เป็นยังไงบ้างคะคิดถึงจังเลย^^”“สบายดีครับ แล้วเราล
ใคร่รักคุณหมอ NC25+ บทที่6 ผู้จัดการส่วนตัว
บทที่6ผู้จัดการส่วนตัวผมนั่งดูสองแม่ลูกนั่งคุยกันและเลือกชุดที่ทีมงานส่งมาให้ อะไรมันจะเยอะขนาดนี้ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กขี้อายในวันนั้นจะกลายเป็นนางแบบในวันนี้“คุณหนูเธอน่ารัก เก่ง เรียบร้อย ทีมงานมาถ่ายงานที่บ้านก็ต่างชื่นชมไม่ขาดปากเลยค่ะคุณหมอตะวัน”ผมไม่ได้ออกความเห็นอะไรแต่เสียงโทรศัพท์ผมดัง
ใคร่รักคุณหมอ NC25+ บทที่5 การกลับมาของตะวัน
บทที่5การกลับมาของตะวัน3ปีผ่านไป.....ทันทีที่เครื่องlanding สองหนุ่มก็ก้าวเดินมาพร้อมเพรียงกัน ทั้งสองไม่ได้บอกครอบครัวว่าจะเดินทางกลับวันนี้เพราะต้องการมาเซอร์ไพรส์ครอบครัว "คืนนี้ไปเยี่ยมชมร้านไอ้ฟรานหน่อยไหม?" โซ่หันมาถามตะวันที่ยืนสวมแว่นดำแต่สายตาก้มมองหน้าจอโทรศัพท์เพื่อโทรเรียกรถมารับ"ม
ใคร่รักคุณหมอ NC25+ บทที่3 เซอร์ไพรส์!!!!
บทที่3เซอร์ไพรส์!!!!ในที่สุดก็ถึงสักที ทันทีที่landingพวกเราก็เดินทางมายังบ้านพักของคุณพ่อกับคุณลุง พวกท่านเคยอยู่สมัยเรียนอยู่ที่นี่ ปัจจุบันก็ส่งต่อมาถึงรุ่นลูก มาถึงฉันก็อยากจะร้องไห้ สภาพบ้านมันไม่เหมือนทุกครั้งที่ฉันเคยมาเลย"คุณแม่อิพี่โซ่จัดงานปาร์ตี้ที่บ้านอีกแล้ว!!""ขึ้นไปดูข้างบนกันเถ
Vous vous intéresseriez aussi à
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat112.4K Vuesภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว278.9K Vuesเพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง165.3K Vuesมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ144.5K Vuesไม่หวนคืน Never again
มนสิกานต์17.3K Vuesสาวใช้บ้านไร่ของคิริน
Duangkwan80 Vuesสามีมหาเศรษฐีจอมหวงของฉัน
เคธี่235 Vuesจู่โจมรักคุณหมอเย็นชา
Baby_Snow58 Vues
