บทที่ 19 หิว+

"อยากกินเนื้อไหมหรืออยากกินอย่างอื่นที่มันแข็งและร้อนกว่านี้หน่อย" 

ยอร์ชกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมพลางกระแทกนิ้วลงบนรีโมท เร่งระดับความสั่นของเครื่องมือในตัวเบลให้สั่นระรัวจนร่างโปร่งบิดเป็นเกลียว อกขมวดเกร็งจนลอนกล้ามเนื้อบางๆ สั่นกระตุก น้ำรักพุ่งทะลักออกมาอาบเรียวขาอีกครั้งจนเปียกโชกไปทั้งเคาน์เตอร์หินอ่อนสีดำขลับ

 ​สวบบบ!! ซ่าาาาาา!!

 ​ยอร์ชจิบวิสกี้รสเลิศพลางทอดสายตามองน้ำคาวหวานที่พุ่งทะลักออกมาจากช่องทางรักของสัตว์เลี้ยงไม่ขาดสาย ทุกครั้งที่เครื่องสั่นจิ๋วกระแทกอัดเข้ากับจุดกระสันภายใน

 เบลสะดุ้งตัวโยน อกกระเพื่อมไหวรุนแรงจนยอดอกสีคล้ำสั่นระริกชูชัน น้ำหวานใสผสมกับน้ำผึ้งเหนียวหนืดไหลเยิ้มผ่านง่ามก้นงอนงามลงมานองบนโต๊ะหินอ่อนเป็นแอ่งลามกอนาจารที่สุด

 ​"ดูสิ น้ำพุ่งออกมาไม่หยุดเลยนะ... มึงมันร่านแค่ไหนเบล ตอนที่พยายามจะกักเก็บเสียงครางร่านๆ ไว้ใต้แครอทแท่งนั้น" ยอร์ชเอ่ยเสียงเรียบเย็นทว่านัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความสะใจ

 ​ยอร์ชไม่พูดเปล่า แต่กดรีโมทเร่งระดับการสั่นให้แรงขึ้นเป็นจังหวะกระแทกกระทั้น จนเบลตาค้าง ขาเรียวสั่นระริกจิกเกร็งลงบนโต๊ะหินอ่อนจนเกิดเสียง "เอี๊ยด เอี๊ยด" ของเนื้อหนังที่บดเบียดกับหิน ช่องทางที่ชุ่มโชกบีบรัดไข่สั่นบ้าคลั่ง น้ำหวานไหลพลั่กๆ ออกมาจนชุ่มโชกไปถึงก้นงอนงาม ความเสียวสยิวที่พุ่งทะลุขีดจำกัดทำให้เบลตัวกระตุกเกร็งแทบสิ้นสติ

 ​"มองตากูสิเบล มองตากูแล้วบอกว่าถูกใจทุกอย่างที่กูป้อนให้" ยอร์ชสั่งพลางโน้มตัวเข้าไปใกล้ ใช้ปลายนิ้วหนาเขี่ยยอดอกที่เปียกโชกไปด้วยน้ำลายผสมน้ำผึ้ง

 ​"อาาาา... เจ้านาย... ผมชอบ... ผมชอบอาหารที่เจ้านายป้อน... ซี๊ดดดด ชอบที่สุดเลยครับ!"

 ​"วันนี้เรามารีดน้ำหวานของมึงออกมาให้มากที่สุดกันเถอะ... เผื่ออาการร่านสวาทของมึงจะเบาบางลงบ้าง" เบลทำได้เพียงครางอื้ออึงด้วยความซ่านสยิว พยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง ร่างกายสั่นระริกบิดเร่าโชว์ความเงี่ยนง่านต่อหน้าเจ้าชีวิต วันทั้งวันยอร์ชทำอย่างที่พูดจริงๆ เค้นเอาความร่านร้อนออกมาจนแทบขาดใจตาย

 ​ช่วงบ่าย ณ ห้องทำงานส่วนตัวของยอร์ช

 ​ความเย็นเยือกจากเครื่องปรับอากาศปะทะกับผิวเนื้อที่ร้อนรุ่มของเบล ยอร์ชนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพง สายตาจดจ่ออยู่กับเอกสารสำคัญ มือหนึ่งถือปากกาเซ็นชื่ออย่างใจเย็น ทว่าแรงสั่นสะเทือนยังคงบรรเลงอยู่ภายในตัวเบลที่ถูกสั่งให้หมอบคลานอยู่บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ขาเรียวสวยถูกจับแยกออกกว้างจนสุด แอ่นก้นงอนงามชูชันขึ้นโชว์ช่องทางรักที่เปิดเปลือยแดงก่ำอยู่ตรงระดับสายตาของยอร์ชพอดิบพอดี กลีบเนื้อสีหวานที่ช้ำจากการถูกรุกรานยังคงขมิบตอดของเล่นชิ้นใหม่ที่เสียบคาไว้จนสุดโคน

 ​"อ้ะ... อ๊ะ... อูยยยยย เสียว... เจ้านายครับ... เสียวช่องทางไปหมดแล้ว"

 ​"ทำงานไป มองดูสัตว์เลี้ยงร่านๆ ไปด้วย... มันทำให้ผมมีสมาธิทำงาน ว่าไหม?" ยอร์ชเอ่ยโดยไม่เงยหน้า แต่กลับกดปุ่มเพิ่มแรงสั่นจนเบลสะโพกทรุดฮวบลงกับโต๊ะ สวบบบ! อ๊าาา! เบลคายแครอททิ้งทันที หอบหายใจรัวเร็ว ปลายลิ้นชมพูยื่นออกมาราวกับสุนัขตัวผู้ที่กำลังติดสัด

 ​ในห้องทำงานคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวสวาท ริมฝีปากสวยถูกบังคับให้คาบปากกาค้างไว้ ขณะที่เบื้องล่างถูกรุกรานด้วยดิลโด้ขนาดเขื่องและด้ามปากกาที่ยอร์ชจงใจเบียดยัดเข้าไปจนเต็มแน่นช่องทางที่บวมเป่ง กลีบเนื้ออวบสั่นสะท้านรุนแรงทุกครั้งที่เครื่องสั่นกระแทกกระทั้นเข้ากับจุดกระสัน น้ำหวานฉ่ำเยิ้มกระฉอกออกมาเปื้อนเอกสารสำคัญจนหมึกละลาย แต่ยอร์ชกลับไม่ได้ใส่ใจ สายตามาเฟียจ้องมองน้ำรักที่ชโลมกระดาษเหล่านั้นอย่างสะใจ

 ​"อื้อ... อื้อออ!" เบลหวีดครางผ่านด้ามปากกา ดวงตาฉ่ำปรือเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความเงี่ยนที่พุ่งทะลุขีดจำกัด ก้นงอนงามร่อนส่ายไปมาตามจังหวะกระแทกของเครื่องสั่นที่ฝังลึก

 ​ยอร์ชปิดแฟ้มงานดัง ปัง! ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงประจันหน้ากับสัตว์เลี้ยงที่กำลังหมอบคลานอย่างน่าสมเพช มือหนาคว้าสะโพกของเบลไว้มั่น อีกข้างพุ่งตรงไปยังช่องทางสวาทที่เปียกโชกซึ่งมีของเล่นและปากกาคาคับแน่นจนกลีบเนื้อแบะกว้าง "งานเสร็จแล้ว... ทีนี้ก็ถึงเวลาเล่นกับสัตว์เลี้ยงซะที" ยอร์ชแสยะยิ้มร้าย ปลดอาภรณ์ออกช้าๆ เสียงซิปกางเกงที่ถูกรูดลงย้ำเตือนเบลว่า "ของจริง" ที่ร้อนแรงกว่ากำลังจะเข้ามาสั่งสอน!

 ​ยอร์ชสอดปากกาอีกด้ามดุนดันติ่งเสียวที่แข็งเกร็งเป็นไต ก่อนจะใช้ปลายนิ้วกลางบดขยี้ลงบนจุดกระสันที่กำลังสั่นระริกนั้นอย่างรุนแรงและเน้นย้ำ ฟื้บบบ...

 ​"อ๊าาาาา! แตกแล้ว!!" ซ่าาาาา!

 ​เบลสะดุ้งตัวโยนจนปากกาที่เสียบคาช่องทางอยู่นั้นถูกแรงบีบรัดขับดันจนกระเด็นหลุดกระดอนออกไป พร้อมกับหยาดน้ำสีใสที่พุ่งกระฉูดแตกแตนออกมาจากท่อปัสสาวะราวกับก๊อกน้ำวาล์วแตก! เบลเกร็งจิกขอบโต๊ะจนเล็บแทบหัก ร่างกายกระตุกเร่าบิดเบี้ยวเหมือนปลาขาดน้ำ "อ๊าาา! วิทย์! เจ้านายครับ! ไม่ไหว... มัน... อื้ออออ เสียว... ฉี่แตกแล้ว อูยยยย"

 ​ยอร์ชจ้องมองผลงานที่โสโครกทว่ายั่วยวนนั้นด้วยความพึงพอใจ "ฉี่แตกคาโต๊ะทำงานเลยเหรอ ร่านจริงๆ สัตว์เลี้ยงของกู" ยอร์ชเค่นเสียงหัวเราะพลางปรายตาไปที่กองเอกสารยับเยิน "ไปเปลี่ยนชุดซะ... เรามี 'ทัวร์' ส่วนตัวที่ต้องไปกันต่อ"

 ​ติ๊ง!

 ​ในลิฟต์แก้วหรู ยอร์ชกดปุ่ม 'Hold' ค้างไว้ระหว่างชั้นที่เงียบสงัด เหวี่ยงเบลเข้ามุมกระจกจนแผ่นหลังบางกระแทกความเย็นเยือก "ลิฟต์ตัวนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัว และตอนนี้มึงคือ 'ของส่วนตัว' ของกู!" ยอร์ชแทรกกายแกร่งเข้าไประหว่างขาที่สั่นระริก มือหนาตะปบเข้าใต้กระโปรงสอบรัดรูป นิ้วยาวแหวกแยกกลีบเนื้อที่ยังอ้าค้างและเปียกแฉะออกกว้าง ก่อนจะรวบนิ้วแข็งแรงสอดแทรกกระแทกเข้าไปรวดเดียวจนสุดโคน!

 ​สวบบบ!!!

 ​"กรี๊ดดดด!" เบลแผดร้องลั่น สติกระเจิดกระเจิงไปกับนิ้วหนาที่รุกล้ำคับแน่นในช่องทางที่บีบรัดอย่างบ้าคลั่ง ยอร์ชไม่ได้แค่กระแทก แต่ยอร์ชใช้นิ้วเกี่ยวและบดขยี้ผนังด้านในจนเกิดเสียงเนื้อหนังกระทบกันดังสะท้อนก้องลิฟต์แก้ว "แฉะ... แฉะ... แฉะ!" น้ำหวานไหลทะลักออกมาตามง่ามนิ้วหนาที่คว้านวนอยู่ในรูร่านอย่างป่าเถื่อน!

 ​เบลจิกเล็บลงบนผนังกระจกลิฟต์แก้วจนเกิดรอยขีดข่วนเพื่อทรงตัว ร่างกายสั่นระริกบนรองเท้าส้นสูงที่พลิกไปมาจนแทบจะยืนไม่ไหว ความสยิวรุนแรงกว่าทุกครั้งทำให้น้ำรักไหลทะลักออกมาอาบง่ามมือของยอร์ชจนเปียกโชกส่งเสียง "แจ่ะ แจ่ะ" ลามกสะท้อนก้องลิฟต์แก้ว

 ​"ว... วิทย์ อื้อออ! มันเร็วเกินไป อ๊ะ!"

 ​"อืมม~ แต่ช่องทางนี้ชอบมันไม่ใช่เหรอ" ยอร์ชแสยะยิ้มพลางเพิ่มแรงบดขยี้ปลายนิ้วเข้ากับจุดกระสันรุนแรงจนเบลตาค้าง ร่างกายสั่นระริกดิ้นพล่านด้วยความทรมานที่แสนสุขสม เบลต้องก้มตัวโก่งกายลง ยันท่อนแขนไว้กับพื้นลิฟต์ในท่าทางที่ "ร่านร้อน" น่าไม่อาย กระโปรงสอบถลกขึ้นสูงให้ยอร์ชได้บีบขยำตะโบมเนื้อก้นอวบอัดและแทรกมือหนาเข้าไป "จมข้อ" สลับกับความถี่ของเครื่องสั่นในตัวที่ทำงานอย่างบ้าคลั่ง วื้ดด วื้ดดด!

 ​"อ๊ะ อ่ะ อ๊าาา! ตรงนั้น! เร็วอีก... เสียว... อูยยย!" เบลร้องขอปากคอสั่น ร่อนสะโพกบดส่ายกระดกสวนเข้าหาคนร้ายกาจอย่างลืมอาย "อื๊ออออ อ๊ายยยย ส... เสียว... จะแตกแล้ว อู้ววว!"

 ​"ยัยร่าน" ยอร์ชคำรามพลางเร่งจังหวะการคว้านลึก บดปลายนิ้วเน้นย้ำผนังเนื้อที่ขมิบตอดถี่ยิบ บังคับให้เบลเสร็จสมอย่างป่าเถื่อน

 ​ผล่อกกก!!! อ๊าาาาา ซ่าาาาาา~

 ​เสียงน้ำหวานกระฉูดก้องลิฟต์แก้ว พร้อมกับน้ำรักสีใสที่พุ่งพรูออกมาจนนองอาบพื้นลิฟต์ ยอร์ชปล่อยให้ร่างโปร่งของเบลรูดตัวลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ ทว่าปีศาจหนุ่มกลับจัดสูทให้เข้าที่ เชิดหน้าขึ้นแล้วเดินออกจากลิฟต์ไปประชุมต่อได้หน้าตาเฉย ทิ้งให้สัตว์เลี้ยงของเขานอนหอบหายใจโรยรินอยู่บนคราบน้ำสวาทนองพื้นพรมราคาแพงตรงนั้นอย่างน่าสมเพช

 ​ในห้องน้ำหรูหลังจบการประชุม

 ​ทันทีที่เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนหยุดลง ยอร์ชก็ลากเบลที่ยังเดินโซเซขาสั่นเทาเข้าไปในห้องน้ำส่วนตัว ยอร์ชเหวี่ยงร่างพิงผนังหินที่เย็นยะเยือก ก่อนจะใช้มือหนาที่เปี่ยมไปด้วยพละกำลัง "กระแทกสวน" เข้าไปในช่องทางสวาทที่ยังบานอ้าและเปียกเยิ้มจากการลงทัณฑ์ครั้งก่อน

 ​สวบบบ!

 ​"อื๊ออออ อูยยยย... ห... แหก... มันจะแหกแล้ว ซี้ดดด!"

 ​คราวนี้ยอร์ชไม่ได้ใช้เพียงนิ้วเดียว แต่รวบนิ้วทั้งหมดสอดแทรกเข้าไปในรูจีบเนื้อที่อ้ากว้างเพราะถูกรุกรานมาอย่างหนักตลอดทั้งวัน ความคับแน่นแสนวาบหวามที่แทบจะฉีกกระชากทำให้เบลปรือตาด้วยความเสียวซ่าน ช่องทางรักของเขาพ่นน้ำหวานออกมา "พรวดๆ" ติดต่อกันอย่างควบคุมไม่ได้

 ​เบลไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะลุ่มหลงทุกอย่างที่ยอร์ชหยิบยื่นให้ ไม่ว่ามันจะวิปริตหรือรุนแรงเพียงใด มือที่สั่นเทายื่นไปเสยผมสั้นของยอร์ชที่ปรกหน้าออก ทั้งคู่สบตากันในบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยคาวราคะและความเงียบงันที่แสนประหลาด

 ​ผล่อกก!

 ​ยอร์ชถอนมือหนาออกมาจากช่องทางที่บานอ้าสีแดงก่ำเขาชูมือที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานขึ้นเลียต่อหน้าเบลเพื่อประจานความร่าน 

ทว่าคราวนี้เบลกลับเป็นฝ่ายยื่นหน้าเข้ามา แลบลิ้นเลียน้ำกามตามง่ามนิ้วของยอร์ชอย่างโหยหาและซื่อสัตย์ราวกับสุนัขที่รอคอยรางวัลจากเจ้าของ

 แผล่บบ... แผล่บบ...

 ​“ชอบมันไหมเบล~” ยอร์ชกระซิบถามเสียงต่ำพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่ไร้ซึ่งศักดิ์ศรี

 ​“อ... อื้มมม ชอบ... ผมชอบมันครับ เจ้านาย”

 ​"จำใส่สมองเอาไว้ ว่ามีแค่กูที่จะกำหนดชีวิตมึงได้ ว่าเมื่อไหร่มึงควรได้อะไร และไม่ควรได้อะไร!"

 ​เบลพยักหน้าถูไถแก้มนวลกับหลังมือซาตานร้ายราวกับถูกสะกดจิต เขาขยับกายขึ้นไปนั่งบนชั้นหินอ่อนข้างอ่างล้างมือ สองแขนเรียวช้อนข้อพับขาตัวเองขึ้นอ้าออกกว้างจนเห็นรอยแยกสีสดที่ยังขยับขมิบตุบๆ ยอร์ชเห็นภาพนั้นแล้วแสยะยิ้ม แววตาวาวโรจน์เหมือนปีศาจตะปบเหยื่อได้อยู่หมัด

 ​เขาก้มลงแลบลิ้นร้อนเลียรอบกลีบอวบอิ่มทั้งสองข้าง ปาดรูจีบที่กลวงกว้างแล้วกดปากเข้าไปแหย่ลิ้นตวัดกวาดน้ำหวานลงคออย่างตะกรุมตะกรามตามสัญชาตญาณสัตว์ป่า 

เบลตัวสั่นพั่บๆ เหมือนจะขาดใจตายคาที่ ปากที่ร้ายกาจของยอร์ชกำลังสูบวิญญาณของเขาเข้าไปอย่างไม่รู้จักอิ่มหนำ

 ​พื้นที่ทุกตารางนิ้วในคฤหาสน์และที่ทำงานกลายเป็นสมรภูมิราคะที่ลากยาวไปอย่างไร้จุดจบ ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังสมสู่กันในฤดูผสมพันธุ์โดยมียอร์ชเป็นจ่าฝูงที่คุมทุกกฎเกณฑ์บนร่างกายของเบลแต่เพียงผู้เดียว