Masukเบลพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเดินโซเซลงมาด้านล่าง เห็นยอร์ชนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยท่าทางสง่างามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาคมกริบของเขาตวัดมองมาที่สัตว์เลี้ยงที่เดินแทบไม่ไหวด้วยรอยยิ้มเหยียด "ตื่นแล้วเหรอสัตว์เลี้ยง? ดูท่าทางมึงจะ 'อิ่ม' กับอาหารเครื่องจักรเมื่อคืนมากเลยนะ"
เบลพยุงร่างเข้าไปในห้องครัวด้วยความหิวโหยที่ปวดหนึบในท้อง ทว่าเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเคาน์เตอร์หินอ่อน เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นด้านหลัง กึ่ก… ยอร์ชยืนพิงกรอบประตูในชุดสูทเนี๊ยบกริบ สายตาคมดุจใบมีดไล่มองเรียวขาที่สั่นพั่บๆ และรูจีบสีหวานที่ยังเผยออ้าทิ้งคราบน้ำรักแห้งกรังประจานความร่านจากเมื่อคืน "หิวมากขนาดนั้นเชียว แต่ดูท่าทางยังเดินไหวนี่นา สัตว์เลี้ยงของกูอึดกว่าที่คิดแฮะ... ดื่มนมหน่อยไหม ท่าทางจะคอแห้ง" ยอร์ชกระตุกยิ้มร้ายพลางคว้าขวดนมเข้าประชิดตัวเบลจนได้กลิ่นบุหรี่ผสมน้ำหอมราคาแพง "คุกเข่าลงแล้วอ้าปาก!" โจ้กกก~ อื๊ออออ แค่กๆๆๆ น้ำนมสีขาวไหลทะลักออกจากปากสวย เลอะเทอะไปตามแผงอกและลำคอ "หกหมดแล้วเลอะเทอะไปหมดเลยแย่จัง คงต้องกินนมอย่างอื่นเป็นมื้อเช้าแทนแล้วล่ะ" "... ผมหิว" เบลประท้วงเสียงสั่น "หิวเหรอ?" ยอร์ชขัดขึ้นพลางกระชากข้อมือบางให้แผ่นหลังกระแทกกับตู้เย็นโลหะที่เย็นเยียบ มือหนาบีบเค้นแผงอกที่ระบมไวต่อสัมผัสจนเบลต้องแอ่นอกรับด้วยความเสียวริ้ว "ในเมื่อหิวมากนักก็เอานี่ไปกินให้อิ่ม!" ยอร์ชแทรกมือเข้ากลางหว่างขา แหวกเรียวขาที่สั่นระริกออกกว้างเผยให้เห็นร่องเนื้อที่แดงก่ำบวมเป่ง ก่อนจะดันดุ้นเนื้อร้อนผ่าวเข้าไปรวดเดียวโดยไม่เตือน! สวบบบบ! "อู้วววว! อ๊างงงงง!" เบลหวีดร้องลั่น ห้องครัวกลายเป็นแดนประหารราคะ ร่างโปร่งสั่นกระตุกเมื่อดุ้นใหญ่รุกล้ำลึกสุดทางปะทะผนังเนื้อบานอ้าจนสำลักความเสียว "มันจะแหกแล้ว... อ๊าาาาา!!" น้ำหวานพุ่งทะลักไหลอาบแท่งเนื้อจนฉ่ำเยิ้มเป็นฟองขาว เบลหมดแรงนอนหมอบราบลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อน แต่ยอร์ชกระชากร่างให้หงายหลัง จับแยกขาออกกว้างแล้วเริ่มกระแทกกระทุ้งเข้าออกอย่างบ้าคลั่งทันที! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! เสียงเนื้อโคนขากระแทกกันหนักหน่วงทำให้เนื้อนุ่มรอบรูจีบสั่นเป็นคลื่น เสียงบดเบียดดัง สวบ! สวบ! ผสมเสียงครางระงม "อ๊ะ! อูยยย... เจ้านาย! ผมจะขาดใจตายอยู่แล้ว!" ยอร์ชโน้มลงไซ้ยอดอกบวมชูชัน ดูดกลืนจุกเสียวอย่างตะกรุมตะกราม จ๊วบบบ! ร่างขาวเกร็งกระตุกซ้ำแล้วซ้ำเล่า น้ำรักพุ่งกระฉอกจนเปียกโชกเคาน์เตอร์ เบลเสร็จสมติดต่อกันจนตาค้าง ยอร์ชถอนแก่นกายออกมามองดูสัตว์เลี้ยงที่นอนแผ่หลาด้วยสายตานำชัย เขาอัดฉีดน้ำกามร้อนฉ่าใส่รูจีบบานอ้าแดงก่ำ ทำเอาเบลกระตุกเร่ารุนแรงเสร็จสมอีกครั้งเพียงเพราะถูกสาดใส่ด้วยน้ำเงี่ยนของคนใจร้าย อึก... อึก... อึก... ยอร์ชยกขวดไวน์กระดกตามราวกับดับกระหาย "จำรสชาตินี้ไว้... เพราะนับจากนี้ไป ทุกหยดที่ไหลออกมาจากตัวมึง มันคือของกูคนเดียว!" ยอร์ชกระซิบเสียงพร่าพลางใช้ปลายลิ้นเลียซับคราบน้ำตาและเหงื่อที่ไหลรินตามพวงแก้มของเบล "ขึ้นมาบนตัวกู... กลืนแท่งเนื้อนี้ให้สุด ขย่มลงมาแรงๆ อย่าให้กูเห็นว่ามึงออมแรงไว้!" เบลในชุดเสื้อเชิ้ตขาวตัวโคร่งที่ยอร์ชเป็นคนสวมให้ทับร่างเปลือยเปล่า กระดุมถูกปลดออกจนหมดเผยให้เห็นแผงอกกว้างที่ขึ้นรอยมือแดงจ้ำ มึงค่อยๆ กดสะโพกงอนงามลงทับแท่งเนื้อขนาดมหึมาที่แข็งขึงรออยู่บนโต๊ะทำงานหินอ่อน สวบบบ! "อ๊ะ.. เจ้านายครับมันแน่น. รูผมฉีกแล้ว อูยยย!" ช่องทางนุ่มบีบรัดพัลวันตอดรัดแก่นกายที่สวนลึกเข้าไปจนมิดลำ ทะลวงถึงจุดกระสันลึกสุดในทุกจังหวะที่เบลทิ้งน้ำหนักตัวลงมา สติสัมปชัญญะถูกเผาจนวอดวาย เหลือเพียงสัญชาตญาณสัตว์เลี้ยงที่หิวกระหายความเสียวซ่าน เขาเด้งสะโพกบดขยี้เข้าใส่ดุ้นร้อนอย่างบ้าคลั่ง จังหวะรูดเข้าออกรุนแรงจนผนังเนื้อนุ่มถูกครูดไปมาจนเสียววูบถึงก้านสมอง ปึก! ปึก! ปึก! "ดูรูร่านๆ ของมึงสิเบล มันกลืนจนบานฉ่ำเหมือนหมาหิวโซเลยนะ... ขย่มแรงๆ ให้สะเทือนเหมือนตอนที่มึงโดนกูกระแทกในลิฟต์!" ยอร์ชด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบโลนพลางใช้มือหนาบีบเค้นยอดอกจนปลิ้นล้นตามง่ามนิ้ว ยิ่งเห็นยอร์ชจ้องมองอย่างเหยียดหยาม ยิ่งอยากโชว์ความร่านให้สุดเพื่อเอาใจเจ้านาย ทว่ายอร์ชยังไม่พอใจแค่นั้น เขาถอนแก่นกายออกมาจนเกิดเสียง ผล่อก! ก่อนจะกระชากร่างโปร่งให้เดินตามไปยังบันไดวนหรูหรา จับให้เบลเกาะราวบันไดไว้มั่น ในท่าที่ต้องเขย่งเท้าบนปลายเท้าจนน่องขึ้นลอนสวย สะโพกงอนงามแอ่นเชิดชูชันขึ้นฟ้าประจานความเปียกแฉะ "แอ่นขึ้นมาอีกเบล... ให้คนเห็นว่ารูของมึงมันอ้าค้างรอรับดุ้นของกูแค่ไหน!" ยอร์ชไม่พูดเปล่า เขาจับขาข้างหนึ่งพาดขึ้นบนราวบันได จนรูจีบเปิดกว้างแยกออกจากกันอย่างน่าเกลียดน่าชัง ก่อนจะเสยแท่งเนื้อร้อนฉ่าเข้าไปรวดเดียวจนสุดโคนจากทางด้านหลัง! สวบบบบ! พั่บ! พั่บ! "อ๊าสก์! เจ้านาย... มันลึกไป! อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาา!" เบลหวีดร้องลั่น หัวสั่นหัวคลอนไปตามแรงกระแทกที่ยอร์ชอัดส่งขึ้นมาอย่างป่าเถื่อน ทุกจังหวะที่เขาสวนเข้าไป หัวเห็ดขนาดใหญ่จะกระแทกเข้ากับจุดลึกสุดจนตัวกระตุกหน้าท้องขมวดเกร็ง ยอร์ชกระแทกซ้ำๆ ในท่ายากที่ต้องทรงตัวอย่างทุลักทุเล น้ำกามสีใสไหลนองอาบเรียวขาลงมาตามขั้นบันไดหรู เมื่อเสร็จสมจนน้ำแตกพุ่งนองบันได ยอร์ชยังลากต่อไปที่ห้องสมุด เหวี่ยงร่างเบลลงบนชั้นหนังสือไม้ราคาแพง จับพลิกตัวให้อยู่ในท่าที่ฝืนธรรมชาติ ขาเรียวถูกจับแหกกว้างพาดไหล่หนาไว้ ยอร์ชก้มลงมองช่องทางที่บวมแดงและชุ่มโชกด้วยน้ำกามที่ยังไหลเยิ้มไม่หยุด "รูกลวงๆ นี้มันผลิตน้ำร่านออกมาไม่หยุดเลยแฮะ... สงสัยต้องอุดให้มิด!" เขาจับแก่นกายจ่อไปที่ปากทางแล้วกระทุ้งลงมาด้วยแรงโน้มถ่วงทั้งหมด ร่างโปร่งของเบลโยกคลอนไปตามจังหวะบดกระแทกที่หนักหน่วงจนหนังสือบนชั้นร่วงกราวลงมา แผ่นหลังบางเสียดสีกับชั้นไม้จนขึ้นรอยแดง แต่ความเจ็บกลับกลายเป็นเชื้อไฟชั้นดี "อื๊ออออ... เจ้านาย... เสียว... รูผมจะละลายแล้ว ซี๊ดดดด! แรงอีก... เอาให้ทะลุไปเลย!" เบลครางกระเส่าพลางใช้มือขยำปกหนังสือหนังแท้จนขาดวิ่น ยอร์ชแสยะยิ้มพลางเร่งความเร็ว ตับๆๆๆๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นห้องที่เงียบสงัด น้ำรักผสมกับเหงื่อไคลไหลชโลมจนร่างทั้งสองเปียกโชก ยอร์ชอัดฉีดน้ำกามร้อนๆ เข้าไปในช่องทางร่านอีกครั้งจนเบลกระตุกเร่าสิ้นสติไปชั่วครู่ เบลหอบหายใจรุนแรงจนแผงอกกว้างกระเพื่อมไหว เหงื่อเม็ดเล็กผุดซึมตามลำคอระหง นอนหมดสภาพพาดอยู่กลางโต๊ะทำงานราคาแพง ช่องทางสีหวานบานอ้าขยับตอดรัดอากาศรัวๆ ประจานความร่านสวาทที่ถูกยอร์ชครอบงำไว้อย่างสมบูรณ์แบบ ทั่วทั้งคฤหาสน์คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวสวาทที่ยอร์ชจงใจใช้ร่างโปร่งนี้เป็นพู่กันวาดลวดลายกามารมณ์ลงไปทุกตารางนิ้วยอร์ชจ้องมองความงามที่ยับเยินนั้นด้วยความสะใจ สูดกลิ่นคาวสวาทที่คละคลุ้งในห้องทำงานเพื่อกล่อมประสาทที่เพิ่งผ่านการเสร็จสม มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของเบล บังคับให้ใบหน้าฉ่ำปรือนั้นสบตา "ดูสิเบล... โต๊ะทำงานราคาแพงของกูเปื้อน 'น้ำร่าน' โสโครกของมึงหมดแล้ว" ยอร์ชเค่นเสียงหัวเราะพลางใช้นิ้วป้ายน้ำหวานบนโต๊ะมาถูลงบนริมฝีปากบวมเจ่อ "รสชาติความพ่ายแพ้มันหวานดีใช่ไหม ไหนดูดนิ้วกูสิ... เลียคราบราคะของมึงคืนไปให้หมด!" เบลทำได้เพียงครางเครือ ยอมดูดเลียนิ้วหนาอย่างเชื่องช้า ร่างกายยังกระตุกเร่าจากควันหลง รูรักยังขมิบตอดอากาศรัวๆ เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกทำให้เชื่องด้วยความเสียว ยอร์ชหยัดกายลุกขึ้นจัดสูทให้เข้าที่ ชายหนุ่มในคราบปีศาจยังคงสง่างามต่างจากเบลที่นอนหมดสภาพเหมือนตุ๊กตายางยอร์ชจิบวิสกี้พลางปรายตามอง "น้ำเงี่ยนท่วมโต๊ะหมดแล้วยัยหมาร่าน... เช็ดให้สะอาดด้วยล่ะ เช็ดด้วยลิ้นของมึง" ความเงียบปกคลุม มีเพียงเสียงหอบกระเส่า ยอร์ชหยิบแท็บเล็ตที่สั่นรัววางลงตรงหน้าใบหน้าที่บิดเบี้ยวของมึง "นั่งตัวตรงๆ สิ... แฟนเก่ามึงโทรมาตามแล้วน่ะ" ยอร์ชสั่งเสียงเย็นพลางจงใจแหวกสาบเสื้อเชิ้ตที่เบลใส่อยู่ใ
เบลพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเดินโซเซลงมาด้านล่าง เห็นยอร์ชนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยท่าทางสง่างามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาคมกริบของเขาตวัดมองมาที่สัตว์เลี้ยงที่เดินแทบไม่ไหวด้วยรอยยิ้มเหยียด "ตื่นแล้วเหรอสัตว์เลี้ยง? ดูท่าทางมึงจะ 'อิ่ม' กับอาหารเครื่องจักรเมื่อคืนมากเลยนะ" เบลพยุงร่างเข้าไปในห้องครัวด้วยความหิวโหยที่ปวดหนึบในท้อง ทว่าเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเคาน์เตอร์หินอ่อน เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นด้านหลัง กึ่ก… ยอร์ชยืนพิงกรอบประตูในชุดสูทเนี๊ยบกริบ สายตาคมดุจใบมีดไล่มองเรียวขาที่สั่นพั่บๆ และรูจีบสีหวานที่ยังเผยออ้าทิ้งคราบน้ำรักแห้งกรังประจานความร่านจากเมื่อคืน "หิวมากขนาดนั้นเชียว แต่ดูท่าทางยังเดินไหวนี่นา สัตว์เลี้ยงของกูอึดกว่าที่คิดแฮะ... ดื่มนมหน่อยไหม ท่าทางจะคอแห้ง" ยอร์ชกระตุกยิ้มร้ายพลางคว้าขวดนมเข้าประชิดตัวเบลจนได้กลิ่นบุหรี่ผสมน้ำหอมราคาแพง "คุกเข่าลงแล้วอ้าปาก!" โจ้กกก~ อื๊ออออ แค่กๆๆๆ น้ำนมสีขาวไหลทะลักออกจากปากสวย เลอะเทอะไปตามแผงอกและลำคอ "หกหมดแล้วเลอะเทอะไปหมดเลยแย่จัง คงต้องกินนมอย่างอื่นเป็นมื้อเช้าแทนแล้วล่ะ" "... ผมหิว" เบลประท้วงเสี
ภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น เบลยืนพิงผนังหินอ่อนอย่างคนสิ้นเรี่ยวแรง ร่างกายโปร่งหนาที่ผ่านศึกหนักยังคงสั่นกระตุก สายน้ำเย็นที่ราดรดไม่ได้ช่วยมอดไฟราคะที่ยอร์ชสุมไว้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ยอร์ชจ้องมองอดีตเพื่อนร่วมชั้นผู้หยิ่งทะนงในวันวานที่มีสภาพไม่ต่างจากหมาตัวเมียติดสัด "เป็นไงล่ะสัตว์เลี้ยง...เยี่ยวแตกคาเบาะรถแบบนั้น รสชาติความร่านมันซ่านไปถึงสมองเลยไหม" ยอร์ชก้าวเข้าไปประชิด จับเบลหมุนหันหน้าเข้าหาผนังเย็นเฉียบ "หรือว่า 'รูร่าน' ของมึงมันร่านจนเอาไม่อยู่?" ยอร์ชกระตุกกลุ่มผมของเบลให้แหงนเงยหน้าสบตากันผ่านกระจก "ดูสารรูปตัวเองสิเบล... ตอนนี้มึงไม่ต่างอะไรกับโสเพณีข้างถนนที่รอรับส่วนแบ่งความเสียวจากกูเลยนะ" ยอร์ชใช้นิ้วหนาที่เปื้อนคราบน้ำรักป้ายลงบนริมฝีปากบางอย่างเหยียดหยาม "ชิมน้ำร่านของตัวเองสิ ว่ารสชาติมันเป็นยังไง" เบลหลับตาพริ้ม ดูดเลียนิ้วยอร์ชอย่างตะกรุมตะกรามราวกับคนเสียสติ "รูร่านผมเป็นของเจ้านาย... ช่วยผมที ยะ... อยากได้อีก!" "อยากได้อะไรบอกมาสิ" ยอร์ชถามเสียงทุ้มพร่า ขบกรามแน่นจนเห็นสันนูน "อยากโดนเจ้านายกระแทกแรงๆ ... เอาดุ้นยัดเข้ามาในรูนี้..ได้โปร
อีกหลายวันต่อมา ท่ามกลางความเงียบสงัดของโถงทางเดินหินอ่อนในคฤหาสน์หลังใหญ่ เบลในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมตัวบางเฉียบที่ยอร์ชสั่งให้ใส่กำลังยืนรอรับตะกร้าผลไม้จาก มาร์ค ลูกน้องหนุ่มเฝ้าประตูที่วันนี้ได้รับหน้าที่ให้นำของว่างมาส่ง ชุดเชิ้ตที่รัดรึงเน้นสัดส่วนบวกกับรอยแดงจ้ำที่โผล่พ้นปกเสื้อออกมาประจานบทสวาท ทำให้มาร์คที่จ้องมองอยู่ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มาร์คจงใจเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นคาวกามอ่อนๆ ที่โชยออกมาจากร่างของเบล สายตาหื่นกระหายลากไล้ไปตามแผงอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ ก่อนจะหยุดลงที่สะโพกผุดผาด "วันนี้คุณเบลดู...อวบอิ่ม เป็นพิเศษเลยนะครับ" มาร์คเอ่ยเสียงพร่าพลางแสร้งยื่นตะกร้าให้ แต่กลับจงใจใช้นิ้วหนาครูดไปตามง่ามมือของเบลอย่างจาบจ้วง เบลสะดุ้งตัวโยนพยายามจะชักมือกลับ แต่ความร่านร้อนที่ถูกยอร์ชปลุกปั่นมาทั้งวันทำให้ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านตอบสนองต่อสัมผัสแปลกปลอมอย่างน่าละอาย มาร์คเห็นท่าทีอ่อนระทวยนั้นก็ยิ่งย่ามใจ วางตะกร้าลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะขยับเข้าประชิดจนหน้าขาเบียดเสียดกับหน้าท้องเนียน "บอสคงใช้งานหนักสินะครับ...ดูสิ ขาสั่นหมดแล้ว" มาร์คหัวเราะในลำค
"อยากกินเนื้อไหมหรืออยากกินอย่างอื่นที่มันแข็งและร้อนกว่านี้หน่อย" ยอร์ชกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมพลางกระแทกนิ้วลงบนรีโมท เร่งระดับความสั่นของเครื่องมือในตัวเบลให้สั่นระรัวจนร่างโปร่งบิดเป็นเกลียว อกขมวดเกร็งจนลอนกล้ามเนื้อบางๆ สั่นกระตุก น้ำรักพุ่งทะลักออกมาอาบเรียวขาอีกครั้งจนเปียกโชกไปทั้งเคาน์เตอร์หินอ่อนสีดำขลับ สวบบบ!! ซ่าาาาาา!! ยอร์ชจิบวิสกี้รสเลิศพลางทอดสายตามองน้ำคาวหวานที่พุ่งทะลักออกมาจากช่องทางรักของสัตว์เลี้ยงไม่ขาดสาย ทุกครั้งที่เครื่องสั่นจิ๋วกระแทกอัดเข้ากับจุดกระสันภายใน เบลสะดุ้งตัวโยน อกกระเพื่อมไหวรุนแรงจนยอดอกสีคล้ำสั่นระริกชูชัน น้ำหวานใสผสมกับน้ำผึ้งเหนียวหนืดไหลเยิ้มผ่านง่ามก้นงอนงามลงมานองบนโต๊ะหินอ่อนเป็นแอ่งลามกอนาจารที่สุด "ดูสิ น้ำพุ่งออกมาไม่หยุดเลยนะ... มึงมันร่านแค่ไหนเบล ตอนที่พยายามจะกักเก็บเสียงครางร่านๆ ไว้ใต้แครอทแท่งนั้น" ยอร์ชเอ่ยเสียงเรียบเย็นทว่านัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความสะใจ ยอร์ชไม่พูดเปล่า แต่กดรีโมทเร่งระดับการสั่นให้แรงขึ้นเป็นจังหวะกระแทกกระทั้น จนเบลตาค้าง ขาเรียวสั่นระริกจิกเกร็งลงบนโต๊ะหินอ่อนจนเกิดเสียง "เอี๊ยด เอี๊ยด" ของเนื้
แผล้บบบ!! เสียงลิ้นเล็กของเบลตวัดเลียคราบน้ำรักที่ผสมปนเปกับหยาดเหงื่อบนนิ้วหนาของยอร์ชอย่างโหยหา ดวงตาปรือปรอยฉ่ำวาวไปด้วยตัณหาที่ถูกจุดติดจนยากจะดับ แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องครัวทำหน้าที่เป็นสปอตไลท์ส่องกระทบผิวขาวจัด ขับเน้นรอยแดงจ้ำที่ยอร์ชประทับตราความเป็นเจ้าของไว้ทั่วเรือนร่างให้ดูเด่นชัดและน่ารังแกยิ่งกว่าเดิม "เจ้านาย... ขออีก... อย่าหยุดสิครับ... อูยยย" เบลพึมพำเสียงสั่นพร่า ร่างกายสั่นระริกบิดเร่าอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อนที่เย็นเฉียบ เขายอมละทิ้งสิ้นซึ่งศักดิ์ศรีที่เคยมี หมอบราบคาบแก้วอยู่ใต้มนต์ขลังของปีศาจร้ายในคราบนักธุรกิจหนุ่มตรงหน้า ยอร์ชยกยิ้มร้าย แววตาคมกริบเหลือบไปเห็นตะกร้าผักสดที่วางอยู่ใกล้ๆ เขาเอื้อมมือหนาไปคว้าแครอทหัวอวบใหญ่ที่เพิ่งล้างน้ำมาหมาดๆ ขึ้นมากัดส่วนปลายจนแหลกด้วยฟันคม ยอร์ชเคี้ยวพลางจ้องมองรูของเบลที่กำลังขมิบตอดอากาศอย่างหิวโหยสลับกับมองหน้าหวานแดงซ่านที่พยายามจะร่อนสะโพกสวนเข้าหาแก่นกายของเขา ยอร์ชแค่นหัวเราะในลำคอก่อนจะใช้แท่งผักสีส้มสดนั้นป้อนเข้ารูล่างจอมตะกละที่อ้าแหกกว้างรอรับบทลงทัณฑ์ทันที! สวบบบบ! "อ๊าาาาา! มั







