Masukภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น เบลยืนพิงผนังหินอ่อนอย่างคนสิ้นเรี่ยวแรง ร่างกายโปร่งหนาที่ผ่านศึกหนักยังคงสั่นกระตุก สายน้ำเย็นที่ราดรดไม่ได้ช่วยมอดไฟราคะที่ยอร์ชสุมไว้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ยอร์ชจ้องมองอดีตเพื่อนร่วมชั้นผู้หยิ่งทะนงในวันวานที่มีสภาพไม่ต่างจากหมาตัวเมียติดสัด
"เป็นไงล่ะสัตว์เลี้ยง...เยี่ยวแตกคาเบาะรถแบบนั้น รสชาติความร่านมันซ่านไปถึงสมองเลยไหม" ยอร์ชก้าวเข้าไปประชิด จับเบลหมุนหันหน้าเข้าหาผนังเย็นเฉียบ "หรือว่า 'รูร่าน' ของมึงมันร่านจนเอาไม่อยู่?" ยอร์ชกระตุกกลุ่มผมของเบลให้แหงนเงยหน้าสบตากันผ่านกระจก "ดูสารรูปตัวเองสิเบล... ตอนนี้มึงไม่ต่างอะไรกับโสเพณีข้างถนนที่รอรับส่วนแบ่งความเสียวจากกูเลยนะ" ยอร์ชใช้นิ้วหนาที่เปื้อนคราบน้ำรักป้ายลงบนริมฝีปากบางอย่างเหยียดหยาม "ชิมน้ำร่านของตัวเองสิ ว่ารสชาติมันเป็นยังไง" เบลหลับตาพริ้ม ดูดเลียนิ้วยอร์ชอย่างตะกรุมตะกรามราวกับคนเสียสติ "รูร่านผมเป็นของเจ้านาย... ช่วยผมที ยะ... อยากได้อีก!" "อยากได้อะไรบอกมาสิ" ยอร์ชถามเสียงทุ้มพร่า ขบกรามแน่นจนเห็นสันนูน "อยากโดนเจ้านายกระแทกแรงๆ ... เอาดุ้นยัดเข้ามาในรูนี้..ได้โปรด!" เบลร่อนสะโพกถอยหลังเข้าหาหน้าขาแกร่งของยอร์ชอย่างบ้าคลั่ง โหยหาสิ่งที่จะมาเติมเต็มความกลวงโบ๋ที่ยอร์ชสร้างไว้ ยอร์ชไม่รอช้า คว้าเอวบางไว้มั่น กระชากร่างให้แอ่นรับแรงกระแทกจากนิ้วที่รัวเข้าออกอย่างไร้ความปรานี เสียงเนื้อกระทบกันดังประสานกับเสียงน้ำ "อ๊างงง! เจ้านายครับ! แรงอีก! อูยยย เสียว...ผมเป็นของเจ้านายคนเดียว!" ยอร์ชพลิกตัวเบลกลับมา กางขาออกกว้างแล้วช้อนอุ้มขึ้นพาดขอบอ่างล้างหน้าหินอ่อน ก่อนจะปิดปากมึงด้วยจูบที่ร้อนแรงปานจะสูบวิญญาณ "คืนนี้กูจะทำจนกว่ามึงจะเดินไม่ไหวเลยเบล" ยอร์ชหยิบปลอกหนามขนาดเขื่องออกมาเตรียมไว้ ก่อนจะแบกร่างเปลือยเปล่าเดินออกจากห้องน้ำ มุ่งหน้าสู่เตียงนอนที่ถูกเตรียมไว้สำหรับการประทับตราขั้นสุดท้าย ยอร์ชวางร่างที่ไร้สติลงบนฟูกนุ่ม แสงไฟสลัวกระทบลงบนรอยช้ำสีแดงเข้มทั่วแผงอกและเรือนร่าง ย้ำเตือนว่าเบลคือสมบัติที่ถูกตนตีตราจองไว้ทุกตารางนิ้ว ยอร์ชปลดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออก เผยแผงอกกำยำและมวลกล้ามเนื้อที่อัดแน่นไปด้วยความต้องการดิบเถื่อน ก่อนจะขึ้นคร่อมทับร่างที่ยังสั่นกระตุก "นั่น... นั่นอะไรครับ!" เบลถามเสียงสั่น จ้องมองแท่งซิลิโคนขนาดมหึมาที่มีปุ่มปมตะปุ่มตะป่ำ ติดอยู่กับปลายแขนกลลูกสูบที่ยอร์ชลากมาตั้งไว้ "นี่คือเครื่องทะลวง... เอาไว้จัดการสัตว์เลี้ยงร่านๆ ที่ไม่รู้จักจำอย่างมึงไงล่ะ!" ยอร์ชกดสวิตช์ทำงานระดับสูงสุด แขนกลเครื่องจักรดีดตัวส่งดิลโด้ยักษ์พุ่งกระแทกแทรกเข้าไปในรูรักที่ฉ่ำเยิ้มรวดเดียวจนมิดโคน! ครืดดดดด! สวบบบ!! อ๊าาาาาา!! เสียงเครื่องจักรครางกระหึ่มสลับกับเสียงกรีดร้องปานจะขาดใจ แรงกระแทกที่หนักหน่วงและถี่รัวทำให้เตียงสั่นสะเทือน ยอร์ชยืนกอดอกมองภาพความทรมานที่แสนสุขสมของสัตว์เลี้ยงด้วยสายตาเย็นชา ร่างโปร่งเด้งขึ้นจากที่นอนทุกครั้งที่หัวดิลโด้กระแทกเข้าจุดลึกสุด ยอร์ชขึ้นคร่อมทับหน้าท้องเบล ใช้แรงกายหนาหนั่นกดทับให้ร่องเสียวต้องรับแรงอัดจากเครื่องจักรอย่างเต็มประสิทธิภาพ สวบ!! พั่บ!! สวบ!! "อ๊าาาาา! มันเร็ว... มันทะลวงรูเร็วมาก! อื้อออ... คับจัง! แน่นไปหมดแล้ว!" เบลครวญคราง น้ำตาไหลพรากด้วยความเสียวซ่านที่เกินขีดจำกัด ยอร์ชบีบขยำแผงอกกว้างอย่างบ้าคลั่ง ฝังใบหน้าลงซอกคอ ขบกัดผิวเนื้ออย่างหิวกระหายสลับกับฟังเสียงเครื่องจักรที่ทิ่มแทงรูจีบของเบลอย่างป่าเถื่อน "ชอบไหมเบล แรงมากไหมท้องมึงนูนขึ้นมาเลย ดีกว่าไอ้มาร์คนั่นเป็นร้อยเท่าเลยล่ะ บอกกูสิว่ามึงเป็นของใคร!" ยอร์ชคำรามถามอย่างผู้ชนะ ดิลโด้ยักษ์ทะลวงเข้าใส่รูเสียวจนลึกสุดใจ ดวงตาของเบลเหลือกลานจนเห็นตาขาว ร่างกายสั่นกระตุกราวกับถูกไฟฟ้าช็อต น้ำรักพุ่งกระฉูดออกมาเป็นสายอาบชโลมโคนดิลโด้จนเปียกชุ่มโชก "อ๊ะ... อ๊าาา! เจ้านาย... เบลไม่ไหวครับ!" ทว่ายอร์ชยังไม่หยุดเพียงแค่นั้น หยิบ 'ดิลโด้หางสัตว์' ผิวขรุขระเป็นปุ่มปมมาจัดการกดแทรกมันลงไปในรูจีบที่คับแน่นของเบลรวดเดียวเพื่อสั่งสอนที่กล้าไปอ่อยชายอื่น สวบบบบบ! "อู้ววววว... ซี้ดดดด! สองอันในรู…อูยยย จะละลายแล้ว! อื๊อออออ!" ความขรุขระขูดขีดไปตามผนังลำไส้ ประสานกับแรงกระแทกด้านหน้าทำเอาเบลสติหลุดลอย ร่อนสะโพกเข้าหาเครื่องจักรอย่างลืมตาย น้ำลายยืดไหลลงตามมุมปากอย่างน่าสมเพชต่อหน้าพญามาร "ดูสิ... ร่างกายของมึงมันร่านเกินจะต้านทานแล้ว" ยอร์ชแสยะยิ้มสะใจ จัดการสวมอุปกรณ์ปลอมไว้ที่ส่วนกลางกาย ก่อนจะแหวกแยกกลีบเนื้อที่บานอ้าของเบลออกกว้าง แล้วแทรกแทงสิ่งที่สวมใส่เข้าไป 'ร่วมใช้รูเดียว' กับเครื่องจักร ทะลวงเข้าไปพร้อมๆ กันจนรูรักของเบลสั่นสะท้าน ขยายกว้างจนสุดขีดด้วยความใหญ่โตที่รุกรานพร้อมกันถึงสองสิ่ง! สวบ! สวบ! สวบ! สวบ! โอ๊วววว แหกกกกกก!! "อาาา... เสียวดีแบบนี้นี่เองสินะ" ยอร์ชครางออกมาเมื่อสัมผัสได้ถึงความแน่นขนัดและการบีบรัดอย่างบ้าคลั่งจากภายในตัวของเบล หน้าท้องแบนราบถูกกระแทกซ้ำๆ ด้วยกลไกเหล็กและแรงโถมกายของยอร์ช พั่บ! พั่บ! ครืด... ครืด... กลายเป็นบทเพลงแห่งราคะที่ทารุณและดิบเถื่อนที่สุดในค่ำคืนนี้!ยอร์ชจ้องมองความงามที่ยับเยินนั้นด้วยความสะใจ สูดกลิ่นคาวสวาทที่คละคลุ้งในห้องทำงานเพื่อกล่อมประสาทที่เพิ่งผ่านการเสร็จสม มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของเบล บังคับให้ใบหน้าฉ่ำปรือนั้นสบตา "ดูสิเบล... โต๊ะทำงานราคาแพงของกูเปื้อน 'น้ำร่าน' โสโครกของมึงหมดแล้ว" ยอร์ชเค่นเสียงหัวเราะพลางใช้นิ้วป้ายน้ำหวานบนโต๊ะมาถูลงบนริมฝีปากบวมเจ่อ "รสชาติความพ่ายแพ้มันหวานดีใช่ไหม ไหนดูดนิ้วกูสิ... เลียคราบราคะของมึงคืนไปให้หมด!" เบลทำได้เพียงครางเครือ ยอมดูดเลียนิ้วหนาอย่างเชื่องช้า ร่างกายยังกระตุกเร่าจากควันหลง รูรักยังขมิบตอดอากาศรัวๆ เหมือนสัตว์ป่าที่ถูกทำให้เชื่องด้วยความเสียว ยอร์ชหยัดกายลุกขึ้นจัดสูทให้เข้าที่ ชายหนุ่มในคราบปีศาจยังคงสง่างามต่างจากเบลที่นอนหมดสภาพเหมือนตุ๊กตายางยอร์ชจิบวิสกี้พลางปรายตามอง "น้ำเงี่ยนท่วมโต๊ะหมดแล้วยัยหมาร่าน... เช็ดให้สะอาดด้วยล่ะ เช็ดด้วยลิ้นของมึง" ความเงียบปกคลุม มีเพียงเสียงหอบกระเส่า ยอร์ชหยิบแท็บเล็ตที่สั่นรัววางลงตรงหน้าใบหน้าที่บิดเบี้ยวของมึง "นั่งตัวตรงๆ สิ... แฟนเก่ามึงโทรมาตามแล้วน่ะ" ยอร์ชสั่งเสียงเย็นพลางจงใจแหวกสาบเสื้อเชิ้ตที่เบลใส่อยู่ใ
เบลพยุงร่างกายที่อ่อนเปลี้ยเดินโซเซลงมาด้านล่าง เห็นยอร์ชนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยท่าทางสง่างามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สายตาคมกริบของเขาตวัดมองมาที่สัตว์เลี้ยงที่เดินแทบไม่ไหวด้วยรอยยิ้มเหยียด "ตื่นแล้วเหรอสัตว์เลี้ยง? ดูท่าทางมึงจะ 'อิ่ม' กับอาหารเครื่องจักรเมื่อคืนมากเลยนะ" เบลพยุงร่างเข้าไปในห้องครัวด้วยความหิวโหยที่ปวดหนึบในท้อง ทว่าเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสเคาน์เตอร์หินอ่อน เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นด้านหลัง กึ่ก… ยอร์ชยืนพิงกรอบประตูในชุดสูทเนี๊ยบกริบ สายตาคมดุจใบมีดไล่มองเรียวขาที่สั่นพั่บๆ และรูจีบสีหวานที่ยังเผยออ้าทิ้งคราบน้ำรักแห้งกรังประจานความร่านจากเมื่อคืน "หิวมากขนาดนั้นเชียว แต่ดูท่าทางยังเดินไหวนี่นา สัตว์เลี้ยงของกูอึดกว่าที่คิดแฮะ... ดื่มนมหน่อยไหม ท่าทางจะคอแห้ง" ยอร์ชกระตุกยิ้มร้ายพลางคว้าขวดนมเข้าประชิดตัวเบลจนได้กลิ่นบุหรี่ผสมน้ำหอมราคาแพง "คุกเข่าลงแล้วอ้าปาก!" โจ้กกก~ อื๊ออออ แค่กๆๆๆ น้ำนมสีขาวไหลทะลักออกจากปากสวย เลอะเทอะไปตามแผงอกและลำคอ "หกหมดแล้วเลอะเทอะไปหมดเลยแย่จัง คงต้องกินนมอย่างอื่นเป็นมื้อเช้าแทนแล้วล่ะ" "... ผมหิว" เบลประท้วงเสี
ภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น เบลยืนพิงผนังหินอ่อนอย่างคนสิ้นเรี่ยวแรง ร่างกายโปร่งหนาที่ผ่านศึกหนักยังคงสั่นกระตุก สายน้ำเย็นที่ราดรดไม่ได้ช่วยมอดไฟราคะที่ยอร์ชสุมไว้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ยอร์ชจ้องมองอดีตเพื่อนร่วมชั้นผู้หยิ่งทะนงในวันวานที่มีสภาพไม่ต่างจากหมาตัวเมียติดสัด "เป็นไงล่ะสัตว์เลี้ยง...เยี่ยวแตกคาเบาะรถแบบนั้น รสชาติความร่านมันซ่านไปถึงสมองเลยไหม" ยอร์ชก้าวเข้าไปประชิด จับเบลหมุนหันหน้าเข้าหาผนังเย็นเฉียบ "หรือว่า 'รูร่าน' ของมึงมันร่านจนเอาไม่อยู่?" ยอร์ชกระตุกกลุ่มผมของเบลให้แหงนเงยหน้าสบตากันผ่านกระจก "ดูสารรูปตัวเองสิเบล... ตอนนี้มึงไม่ต่างอะไรกับโสเพณีข้างถนนที่รอรับส่วนแบ่งความเสียวจากกูเลยนะ" ยอร์ชใช้นิ้วหนาที่เปื้อนคราบน้ำรักป้ายลงบนริมฝีปากบางอย่างเหยียดหยาม "ชิมน้ำร่านของตัวเองสิ ว่ารสชาติมันเป็นยังไง" เบลหลับตาพริ้ม ดูดเลียนิ้วยอร์ชอย่างตะกรุมตะกรามราวกับคนเสียสติ "รูร่านผมเป็นของเจ้านาย... ช่วยผมที ยะ... อยากได้อีก!" "อยากได้อะไรบอกมาสิ" ยอร์ชถามเสียงทุ้มพร่า ขบกรามแน่นจนเห็นสันนูน "อยากโดนเจ้านายกระแทกแรงๆ ... เอาดุ้นยัดเข้ามาในรูนี้..ได้โปร
อีกหลายวันต่อมา ท่ามกลางความเงียบสงัดของโถงทางเดินหินอ่อนในคฤหาสน์หลังใหญ่ เบลในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมตัวบางเฉียบที่ยอร์ชสั่งให้ใส่กำลังยืนรอรับตะกร้าผลไม้จาก มาร์ค ลูกน้องหนุ่มเฝ้าประตูที่วันนี้ได้รับหน้าที่ให้นำของว่างมาส่ง ชุดเชิ้ตที่รัดรึงเน้นสัดส่วนบวกกับรอยแดงจ้ำที่โผล่พ้นปกเสื้อออกมาประจานบทสวาท ทำให้มาร์คที่จ้องมองอยู่ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มาร์คจงใจเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นคาวกามอ่อนๆ ที่โชยออกมาจากร่างของเบล สายตาหื่นกระหายลากไล้ไปตามแผงอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ ก่อนจะหยุดลงที่สะโพกผุดผาด "วันนี้คุณเบลดู...อวบอิ่ม เป็นพิเศษเลยนะครับ" มาร์คเอ่ยเสียงพร่าพลางแสร้งยื่นตะกร้าให้ แต่กลับจงใจใช้นิ้วหนาครูดไปตามง่ามมือของเบลอย่างจาบจ้วง เบลสะดุ้งตัวโยนพยายามจะชักมือกลับ แต่ความร่านร้อนที่ถูกยอร์ชปลุกปั่นมาทั้งวันทำให้ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านตอบสนองต่อสัมผัสแปลกปลอมอย่างน่าละอาย มาร์คเห็นท่าทีอ่อนระทวยนั้นก็ยิ่งย่ามใจ วางตะกร้าลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะขยับเข้าประชิดจนหน้าขาเบียดเสียดกับหน้าท้องเนียน "บอสคงใช้งานหนักสินะครับ...ดูสิ ขาสั่นหมดแล้ว" มาร์คหัวเราะในลำค
"อยากกินเนื้อไหมหรืออยากกินอย่างอื่นที่มันแข็งและร้อนกว่านี้หน่อย" ยอร์ชกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมพลางกระแทกนิ้วลงบนรีโมท เร่งระดับความสั่นของเครื่องมือในตัวเบลให้สั่นระรัวจนร่างโปร่งบิดเป็นเกลียว อกขมวดเกร็งจนลอนกล้ามเนื้อบางๆ สั่นกระตุก น้ำรักพุ่งทะลักออกมาอาบเรียวขาอีกครั้งจนเปียกโชกไปทั้งเคาน์เตอร์หินอ่อนสีดำขลับ สวบบบ!! ซ่าาาาาา!! ยอร์ชจิบวิสกี้รสเลิศพลางทอดสายตามองน้ำคาวหวานที่พุ่งทะลักออกมาจากช่องทางรักของสัตว์เลี้ยงไม่ขาดสาย ทุกครั้งที่เครื่องสั่นจิ๋วกระแทกอัดเข้ากับจุดกระสันภายใน เบลสะดุ้งตัวโยน อกกระเพื่อมไหวรุนแรงจนยอดอกสีคล้ำสั่นระริกชูชัน น้ำหวานใสผสมกับน้ำผึ้งเหนียวหนืดไหลเยิ้มผ่านง่ามก้นงอนงามลงมานองบนโต๊ะหินอ่อนเป็นแอ่งลามกอนาจารที่สุด "ดูสิ น้ำพุ่งออกมาไม่หยุดเลยนะ... มึงมันร่านแค่ไหนเบล ตอนที่พยายามจะกักเก็บเสียงครางร่านๆ ไว้ใต้แครอทแท่งนั้น" ยอร์ชเอ่ยเสียงเรียบเย็นทว่านัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความสะใจ ยอร์ชไม่พูดเปล่า แต่กดรีโมทเร่งระดับการสั่นให้แรงขึ้นเป็นจังหวะกระแทกกระทั้น จนเบลตาค้าง ขาเรียวสั่นระริกจิกเกร็งลงบนโต๊ะหินอ่อนจนเกิดเสียง "เอี๊ยด เอี๊ยด" ของเนื้
แผล้บบบ!! เสียงลิ้นเล็กของเบลตวัดเลียคราบน้ำรักที่ผสมปนเปกับหยาดเหงื่อบนนิ้วหนาของยอร์ชอย่างโหยหา ดวงตาปรือปรอยฉ่ำวาวไปด้วยตัณหาที่ถูกจุดติดจนยากจะดับ แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องครัวทำหน้าที่เป็นสปอตไลท์ส่องกระทบผิวขาวจัด ขับเน้นรอยแดงจ้ำที่ยอร์ชประทับตราความเป็นเจ้าของไว้ทั่วเรือนร่างให้ดูเด่นชัดและน่ารังแกยิ่งกว่าเดิม "เจ้านาย... ขออีก... อย่าหยุดสิครับ... อูยยย" เบลพึมพำเสียงสั่นพร่า ร่างกายสั่นระริกบิดเร่าอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อนที่เย็นเฉียบ เขายอมละทิ้งสิ้นซึ่งศักดิ์ศรีที่เคยมี หมอบราบคาบแก้วอยู่ใต้มนต์ขลังของปีศาจร้ายในคราบนักธุรกิจหนุ่มตรงหน้า ยอร์ชยกยิ้มร้าย แววตาคมกริบเหลือบไปเห็นตะกร้าผักสดที่วางอยู่ใกล้ๆ เขาเอื้อมมือหนาไปคว้าแครอทหัวอวบใหญ่ที่เพิ่งล้างน้ำมาหมาดๆ ขึ้นมากัดส่วนปลายจนแหลกด้วยฟันคม ยอร์ชเคี้ยวพลางจ้องมองรูของเบลที่กำลังขมิบตอดอากาศอย่างหิวโหยสลับกับมองหน้าหวานแดงซ่านที่พยายามจะร่อนสะโพกสวนเข้าหาแก่นกายของเขา ยอร์ชแค่นหัวเราะในลำคอก่อนจะใช้แท่งผักสีส้มสดนั้นป้อนเข้ารูล่างจอมตะกละที่อ้าแหกกว้างรอรับบทลงทัณฑ์ทันที! สวบบบบ! "อ๊าาาาา! มั







