บทที่ 20 บีบคั้น

อีกหลายวันต่อมา

 ​ท่ามกลางความเงียบสงัดของโถงทางเดินหินอ่อนในคฤหาสน์หลังใหญ่ เบลในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมตัวบางเฉียบที่ยอร์ชสั่งให้ใส่กำลังยืนรอรับตะกร้าผลไม้จาก มาร์ค ลูกน้องหนุ่มเฝ้าประตูที่วันนี้ได้รับหน้าที่ให้นำของว่างมาส่ง ชุดเชิ้ตที่รัดรึงเน้นสัดส่วนบวกกับรอยแดงจ้ำที่โผล่พ้นปกเสื้อออกมาประจานบทสวาท ทำให้มาร์คที่จ้องมองอยู่ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่

 ​มาร์คจงใจเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นคาวกามอ่อนๆ ที่โชยออกมาจากร่างของเบล สายตาหื่นกระหายลากไล้ไปตามแผงอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจ ก่อนจะหยุดลงที่สะโพกผุดผาด

 ​"วันนี้คุณเบลดู...อวบอิ่ม เป็นพิเศษเลยนะครับ" มาร์คเอ่ยเสียงพร่าพลางแสร้งยื่นตะกร้าให้ แต่กลับจงใจใช้นิ้วหนาครูดไปตามง่ามมือของเบลอย่างจาบจ้วง

 ​เบลสะดุ้งตัวโยนพยายามจะชักมือกลับ แต่ความร่านร้อนที่ถูกยอร์ชปลุกปั่นมาทั้งวันทำให้ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านตอบสนองต่อสัมผัสแปลกปลอมอย่างน่าละอาย มาร์คเห็นท่าทีอ่อนระทวยนั้นก็ยิ่งย่ามใจ วางตะกร้าลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะขยับเข้าประชิดจนหน้าขาเบียดเสียดกับหน้าท้องเนียน

 ​"บอสคงใช้งานหนักสินะครับ...ดูสิ ขาสั่นหมดแล้ว" 

มาร์คหัวเราะในลำคออย่างลามก พลางเอื้อมมือหนาที่หยาบกร้านเข้าไปตะปบหมับเข้าที่เอวคอด รั้งร่างเข้าหาตัวจน'ส่วนแข็งขืนบดเบียดเข้ากับช่องทางรักของเขาผ่านเนื้อผ้า

 ​"อย่านะ... มาร์ค... ถ้าเจ้านายมาเห็น" 

เบลปรามเสียงสั่นพร่า ทว่ากลับไม่ผลักไส แถมยังเผลอแอ่นสะโพกตอบรับปลายนิ้วของมาร์คที่เริ่มซุกซนลากไล้ลงไปบีบเค้นเนื้อก้นงอนงามหนักมือขึ้น

 ​"บอสไม่รู้หรอกครับ ตัวคุณหอมฉุยเลยนะเบล ช่องทางคงจะแฉะน่าดู อยากลองของคนอื่นดูบ้างไหม?"

 มาร์คก้มลงกระซิบชิดใบหูพลางแลบลิ้นเลียติ่งหูของเขาอย่างจาบจ้วง แววตาของมันวาวโรจน์ด้วยตัณหาขณะที่มืออีกข้างเริ่มรั้งชายเสื้อเชิ้ตขึ้นมาจนเห็นเรียวขาขาวผ่อง

 ​"ทำอะไรกันอยู่?"

 ​เสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นทำลายบรรยากาศ ยอร์ชก้าวออกมาจากมุมมืดด้วยท่าทางสง่างามทว่าเปี่ยมไปด้วยรังสีปีศาจร้าย ดวงตาคมกริบจดจ้องไปที่มือของมาร์คที่ยังวางอยู่บนเอวของเบล ความหวงแหนอย่างบ้าคลั่งปะทุขึ้นในใจยอร์ชจนเขาแทบจะคุมสติไม่อยู่

 ​"กูเลี้ยงสัตว์เลี้ยงตัวนี้มาเพื่อเล่นสนุกไม่ใช่ให้ไอ้ขี้ข้าที่ไหนมาทำให้แปดเปื้อนกลิ่นสาป"

 ​เสียงของยอร์ชดังขึ้นดุจฟ้าผ่าที่ผ่าลงกลางใจคนฟัง ความเยือกเย็นในน้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยอำนาจมืดที่ทำเอาบรรยากาศรอบข้างแข็งทื่อ 

มาร์คที่กำลังย่ามใจสะดุ้งสุดตัวจนแทบจะทำตะกร้าผลไม้หลุดมือ เขาถอยหลังกรูดใบหน้าถอดสีซีดเผือดราวกับคนเห็นผี ส่วนเบลตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป ลมหายใจที่เคยหอบถี่ด้วยความประหม่ากลับติดขัดอยู่กลางอก

 ​ยอร์ชก้าวเท้าออกมาจากเงามืดของโถงทางเดินอย่างช้าๆ ทุกจังหวะของรองเท้าหนังราคาแพงที่กระทบพื้นหินอ่อนดัง ตึก... ตึก... บีบคั้นหัวใจคนฟังอย่างหนักหน่วง แววตาคมกริบจ้องมองไปที่รอยมือหนาของมาร์คที่ยังติดตรึงอยู่บนเอวคอดของเบล รอยนิ้วมือบนเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีครีมนั้นเปรียบเสมือนรอยมลทินที่ยอร์ชมองด้วยความรู้สึกรังเกียจผสมกับความโกรธแค้นที่รุนแรงจนน่ากลัว

 ​"บะ... บอสครับ คือผม... ผมแค่..." มาร์คละล่ำละลักพยายามจะอธิบายด้วยเสียงสั่นพร่า

 ​ทว่ายอร์ชกลับไม่ได้ชายตาแลลูกน้องไร้ค่าคนนั้นเลยแม้แต่น้อย สายตาพิฆาตของเขาจับจ้องไปที่สัตว์เลี้ยงตัวโปรดที่บัดนี้หมอบหน้าต่ำตัวสั่นเทา ยอร์ชเดินเข้าไปหาเบลอย่างคุกคาม ก่อนจะใช้มือหนาทรงพลังเชยคางมนขึ้นมาอย่างแรง บังคับให้สบตากับดวงตาที่วาวโรจน์ไปด้วยไฟแค้น จนเบลต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดจากแรงบีบที่กรามหนา

 ​"ไสหัวไป! แล้วอย่าให้กูเห็นแกในคฤหาสน์นี้อีก ไม่อย่างนั้นมึงจะไม่ได้ใช้ชีวิตเหมือนคนอีกต่อไป!"

 ​"ครับ ครับ" 

มาร์ครีบก้มหัวตัวสั่นงันงก ก่อนจะเผ่นหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต เสียงฝีเท้าวิ่งตึกๆๆๆๆ ดังไกลออกไปจนความเงียบสงัดกลับเข้าปกคลุมอีกครั้ง

 ​เมื่อมลทินชิ้นนั้นพ้นสายตาไปแล้ว ยอร์ชก็หันกลับมาหาเบล สายตาที่จ้องมองนั้นเปรียบได้กับเพชฌฆาตที่กำลังพิจารณาเหยื่อบนแท่นประหาร

 ​"คุยกันสนุกเลยนะ อยากได้รสสัมผัสจากชายอื่นมากขนาดนั้นเลยเหรอ?" ยอร์ชเค่นเสียงถามพลางบีบไหล่มนของเบลแน่นจนร่างบางแทบทลาย

 ​"ทำไมไม่ขอล่ะ อยากได้กี่คน จะเอากี่ดุ้น? บอกมาสิกูจะหามาประเคนให้"

 ​เบลสั่นสะท้านไปทั้งกาย หยาดน้ำตาเริ่มรินไหลด้วยความกลัวที่เกาะกุมหัวใจ แต่ยอร์ชกลับยิ่งทวีความรุนแรง

 ​"ในเมื่อมึงหิวจนต้องหาเศษหาเลยกับลูกน้องชั้นต่ำแบบนั้น งั้นคืนนี้ กูจะจัดมื้อหนักให้มึงจนมึงไม่มีวันอยากไปมองผู้ชายคนไหนอีก!"

 ​ยอร์ชไม่รอให้เบลได้เอ่ยปากแก้ตัวแม้แต่คำเดียว โทสะที่ลุกโชนทำให้นัยน์ตาของเขาวาวโรจน์ มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือที่สั่นระริกของเบล ออกแรงกระชากอย่างรุนแรงจนร่างถลาไปตามแรงดึง ลากขึ้นไปยังห้องนอนใหญ่ชั้นบน เสียงเท้าที่กระแทกขั้นบันไดเน้นย้ำถึงบทลงโทษนรกที่กำลังจะเกิดขึ้น

 ​ปัง!

 ​ประตูถูกปิดลงกระแทกดังกัมปนาท ยอร์ชเหวี่ยงเบลลงบนเตียงกว้างอย่างไม่ไยดี ก่อนที่เขาจะตามขึ้นไปคร่อมทับ มือหนาลงมือกระชากเสื้อเชิ้ตขาดวิ่น

 ​แคว่ก!

 ​เผยให้เห็นแผงอกขาวและเรือนร่างที่สั่นสะท้านไปทั้งตัว ร่างกายของเขาถูกฝึกให้ตอบสนองต่อความรุนแรงจนกลายเป็นสัญชาตญาณดิบชอบความวิปริตเสียแล้ว

 ​ยอร์ชคว้าเชือกหนังเส้นหนา พันธนาการข้อมือและข้อเท้าของเบลเข้ากับเสาเตียงทั้งสี่มุมอย่างแน่นหนา ขึงพืดร่างโปร่งไว้ในท่าที่เปิดเปลือยอัปยศที่สุด 

"กูมีของเล่นที่มึงต้องชอบด้วยล่ะ... รับรองว่าไอ้ผู้ชายหน้าไหนมันก็อึดสู้เครื่องนี้ไม่ได้~"

 ​ยอร์ชแสยะยิ้มพลางลากแขนกลกลไกออกมาตั้งตระหง่าน มีกล่องสี่เหลี่ยมควบคุมจังหวะการกระแทกกระทั้นเตรียมพร้อมรุกรานร่องรักที่เปียกโชกของเขาให้แหลกคามือ