Todos los capítulos de ใต้อาณัติมาเฟียแฟนเก่า: Capítulo 1 - Capítulo 10

ในวันวาน ยอร์ช เคยเชื่อว่าเขาคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก เขามีครอบครัวที่อบอุ่น มีธุรกิจที่รุ่งเรือง และมี เบล คู่หมั้นหนุ่มหน้าหวานผู้เลอโฉมที่เขารักสุดหัวใจ ทว่าความสุขนั้นกลับเป็นเพียงยอดปราสาททรายที่รอวันพังครืน ​พ่อของเบลไม่ได้เป็นเพียงพาร์ทเนอร์ธุรกิจ แต่คือคนที่พ่อของยอร์ชไว้ใจเหมือนพี่น้อง ทว่าความโลภกลับทำให้พ่อของเบลตัดสินใจหักหลังอย่างเลือดเย็น ด้วยการยักยอกเงินกองกลางและปัดความรับผิดชอบทั้งหมดให้ตระกูลของยอร์ชเพียงผู้เดียว ​ชั่วข้ามคืน อาณาจักรที่สร้างมาด้วยหยาดเหงื่อกลับกลายเป็นหนี้สินมหาศาล พ่อของยอร์ชทนความอัปยศไม่ไหว จบชีวิตตัวเองทิ้งให้ยอร์ชเผชิญชะตากรรมลำพัง ​ในนาทีที่มืดแปดด้าน แม่ของยอร์ชหอบสังขารที่ทรุดโทรมไปคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตาหน้าบ้านของเบล หวังเพียงเศษเงินเล็กน้อยมาประทังชีวิตและใช้หนี้ แต่พ่อของเบลกลับสั่งคนรับใช้ให้สาดน้ำไล่ ยอร์ชจำภาพแม่ที่เดินโซเซออกไปในคืนฝนตกก่อนจะหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงปริศนาและความแค้นฝังลึก ​สิ่งที่ทำให้โลกของยอร์ชถล่มทลายลงอย่างสมบูรณ์คือ บิลลี่ เพื่อนสนิทคนเดียวที่เขากล้าเปิดอกระบายความทุกข์ทุกอย่าง ในวันที่

​คำว่า 'สี่สิบล้าน' หลุดออกมาจากปากยอร์ชเหมือนเป็นเพียงค่าเศษเงิน แต่มันกลับหนักอึ้งราวกับภูเขาทับร่างของเบลและธนิน ​เบลหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด ร่างกายของมึงสั่นเทาเหมือนใบไม้ต้องลมพายุ แผนการที่จะใช้เรือนร่างแลกกับอิสรภาพพังทลายลงในพริบตา เมื่อราคาของการหักหลังมีมูลค่าสูงเกินกว่าที่ความใคร่ชั่วคราวของผู้ชายคนไหนจะจ่ายไหว ​"คุณธนิน ช่วยพูดให้เบลหน่อย.." เบลพยายามจะเอื้อมมือไปคว้าแขนธนินอีกครั้ง ทว่าคราวนี้เขากลับสะบัดทิ้งอย่างไม่ใยดี พลางถอยหนีราวกับเจอสิ่งปฏิกูลน่ารังเกียจ ​"สี่สิบล้าน! บ้าไปแล้ว ผมหาใหม่ได้เป็นร้อยคนเลยนะ" ธนินโพล่งออกมาพลางรีบปรับเสื้อสูทให้เข้าที่ "ผมขอโทษนะยอร์ช ผมมึนไปหน่อย เชิญคุณจัดการ คนของคุณ ตามสบายเลย ผมไม่ยุ่งด้วยแล้ว!" ​ยอร์ชเหยียดยิ้มที่มุมปาก เขาเบือนหน้าไปหาเบลที่หน้าบึ้งตึงหน้าแดงจัดทั้งโกรธทั้งอาย ​"เห็นไหมเบล มารยาที่มึงภูมิใจนักหนา มันมีค่าไม่ถึงเศษเสี้ยวของหนี้ที่มึงติดกูไว้ด้วยซ้ำ" ยอร์ชโน้มตัวลงมาหาเบล ตอกย้ำสถานะด้วยแววตาสมเพช ​"กลับไปที่ห้องซะ เตรียมตัวรับบทลงโทษที่ริอ่านลองดีกับกู กูจะเปิดประตูให้มึงเดินเข้าไปทัวร์นรกเอง.. มึงชอ

ยอร์ชจงใจบดขยี้ปลายนิ้วหนาร้อนระอุลงบนยอดอกอ่อนไหวอย่างเมามัน ราวกับต้องการตอกย้ำความพ่ายแพ้ของอดีตคู่หมั้นหนุ่มผู้เคยหยิ่งผยอง ทว่าเสียงครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่านกลับยิ่งโหมกระพือไฟแค้นและไฟราคะในอกเขาให้ลุกโชน เบลในตอนนี้ไม่ได้ดูน่าสงสาร แต่กลับดูเย้ายวนจนน่าขยี้ให้แหลกคามือ ​ร่างโปร่งบางสั่นสะท้าน ผิวขาวเนียนขึ้นสีแดงซ่านไปทั้งตัว เขาตะเกียกตะกายปีนขึ้นมานั่งคร่อมบนตักกว้างของยอร์ชอย่างอวดดี ดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มด้วยอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้ ​"น้ำหนักกูขึ้น...ทั้งตัวแบบนี้ มึงยังอยากทำ... กับกูอีกเหรอ?" เบลเค้นเสียงถาม ร่างกายที่เคยผอมบางเมื่อหลายปีก่อนบัดนี้มีน้ำมีนวลขึ้นจากการพักผ่อนน้อยและภาวะความเครียด แต่ในสายตาของยอร์ช เขากลับดูเต่งตึงและน่ามองกว่าเดิม... เหมือนเหยื่ออันโอชะที่รอการขยี้ ​"กูเคยบอกเหตุผลมึงแล้ว... ว่ากูจะแก้แค้นให้สาสม ถ้ามึงจะตาย... ก็ต้องตายด้วยมือกูเท่านั้น ไม่ใช่เพราะโรคเหี้ยพวกนี้!" ​สองมือใหญ่ขยำแผงอกแบนราบเค้นปลิ้นตามง่ามนิ้ว ใบหน้าของเบลมองมาไม่ต่อต้านแต่กลับแอ่นอกเข้าหา ยอร์ชมองปฏิกิริยานั้นแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก... แววตาเต็มไปด้วยความสมเพชและความใคร่ท

"อาาา..." ​กลิ่นอายของราคะที่เข้มข้นคละคลุ้งไปกับกลิ่นน้ำหอมและวิสกี้ชั้นเลิศ ยอร์ชยืนตระหง่านอยู่บนชั้นลอยในฐานะเจ้าชีวิต สายตาคมกริบจดจ้องร่างโปร่งบางของเบลที่สวมชุดลาเท็กซ์สีดำเงาวับ ซึ่งรัดรึงเน้นย้ำทุกส่วนสัด ตั้งแต่อกแบนราบที่อัดแน่น ไปจนถึงเรียวขาเรียดยาวที่เปิดเปลือยให้เห็นช่องทางด้านหลังที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำร่านซึมออกมาจนเนื้อผ้าลาเท็กซ์วาววับเป็นคราบ ​"ดูสิเบล... กลิ่นคาวกามพวกนี้ปลุกสัตว์ร้ายในตัวมึงขึ้นมาแล้วใช่ไหม?" ยอร์ชกระซิบพลางกระชากสายจูงหนังที่ลำคอระหงจนหน้าสวยแหงนหงาย มือหนาเลื่อนลงไปบีบขยำแผงอกที่กระเพื่อมไหวแรงๆ จนเนื้อนุ่มปลิ้นล้นง่ามนิ้ว ​"วิทย์... ผม... อื้อออ" ​ยอร์ชไม่รอช้า เขาควักความเป็นชายที่ขยายตัวจนเส้นเลือดปูดโปนออกมา บังคับให้ริมฝีปากบางสวยของอดีตคู่หมั้นหนุ่มรองรับความยิ่งใหญ่ต่อหน้าสายตาแขกเหรื่อเบื้องล่างที่เริ่มหยุดกิจกรรมชั่วคราวเพื่อมองดูโชว์สุดเสียว ยอร์ชกระชากสายจูงพาเขาไปที่ราวระเบียงกระจกใส แล้วจับร่างเพรียวบางให้โก้งโค้งแอ่นสะโพกงอนงามเข้าหาทิศทางของฝูงชน ​มือหนาปัดขอบลาเท็กซ์ที่คว้านลึกตรงเป้าออกไปด้านข้าง เผยให้เห็นช่องทางรักสีห

"วิทย์... ได้โปรด..."​เบลล่าครางระเบิดออกมาอย่างเสียกิริยา แผงอกกว้างที่อัดแน่นจนเกือบทะลักขอบชุดหนังรัดรูปกระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะหอบหายใจที่ถี่กระชั้น ช่องทางด้านหลังที่บวมเป่งฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำร่าน ไหลย้อยลงไปตามโคนขาขาวเนียนราวกับเขื่อนกั้นน้ำที่พังทลาย ความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านทำให้เขาไร้ซึ่งสติยับยั้งชั่งใจ เบลล่าพยายามจะสอดนิ้วเข้าไปใต้ชุดหนังที่รัดรึงเพื่อสะกิดจุดเสียวที่กำลังเต้นตุบๆ หวังเพียงให้ความทรมานนี้ทุเลาลง​"จะทำอะไรน่ะไอ้ตัวร่าน?" รวิทย์หัวเราะเยาะในลำคอ เสียงนั้นเข้มขรึมทว่าปลุกเร้าอารมณ์ดิบ เขาใช้ปลายเท้าบดขยี้ลงบนจุดเสียวชูชันหนักๆ จนเบลล่าต้องแหงนหน้าหวีดร้องเสียงหลง ร่างเพรียวสะดุ้งสุดตัว​"อื้ออออ!"​รอยยิ้มของรวิทย์เต็มไปด้วยความกระหายที่จะเห็นเหยื่อหนุ่มดิ้นพล่านเหมือนปลาขาดน้ำ เบลล่าแอ่นอกรับแรงกดนั้นด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งเข้าปะทะ ช่องทางสวาทสีชมพูฉ่ำวาวของเขาขมิบตอดนิ้วเท้ารวิทย์อย่างรุนแรง พยายามจะกลืนกินส่วนปลายเท้าเข้าสู่ภายใน ส่งเสียง แฉะ... แฉะ... ลามกทุกครั้งที่เขาบิดกายร่อนสะโพกควงวนสู้เท้าพูดดัง พั่บ! พั่บ! พั่บ!​รวิทย์โน้มตัวลงมาช้าๆ เงาของเขาพ