로그인공유
บทที่ 135
게시일:
2025-12-08 23:23:48
최신 챕터
ใต้เงาหลงเฟย บทที่ 159
หลงเฟยอยู่ในสูทสากลสีดำทรงเฉียบปักลายมังกรทองบาง ๆ ที่ปกเสื้อ ประสานความเป็นจีนกับความเป็นสากลได้อย่างพอดีที่สุด ทันทีที่หลงเฟยเห็นคะน้าเขาหยุดหายใจอีกครั้งในวันเดียว “สวยกว่าพิธีเช้าอีก” ร่างสูงกระซิบเบา ๆ “ก็คุณเลือกชุดให้นี่คะ” คะน้ายิ้ม งานเริ่มด้วยพิธีเปิดตัวบ่าวสาว เดินเข้าสู่เวทีท่ามกลางแ
ใต้เงาหลงเฟย บทที่ 158
รุ่งเช้าในวันแต่งงานของตระกูลหลง ท้องฟ้าเซี่ยงไฮ้สีฟ้าอ่อนแบบหายาก แสงสว่างลอดผ่านม่านผืนบางในคฤหาสน์ใหญ่ บรรยากาศในบ้านไม่ใช่ความเร่งรีบ แต่เป็นความสงบ อบอุ่น และเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกกุหลาบขาวกับลิลลี่ที่ทีมงานกำลังจัดอยู่ทุกมุม ห้องแต่งตัวชั้นบนถูกเปิดไฟนุ่ม ๆ ช่างแต่งหน้าช่างผมยืนเรียงกันอย่
ใต้เงาหลงเฟย บทที่ 157
“เดี๋ยวคุณจินก็บินมาแล้ว” “เอาล่ะ เรามาดูชุดเจ้าสาวต่อดีกว่า” หลงเฟยพูดขึ้น พลางเลือกรูปชุดจากโฟลเดอร์ที่ตั้งชื่อว่า kanaa bridal ไว้ “แล้วคุณอยากให้ฉันใส่แบบไหนคะ?” “ที่เธอชอบที่สุด” หลงเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนกำลังตั้งใจจริง “แต่คุณก็ต้องชอบด้วยค่ะ” “คะน้าไม่ว่าชุดไหน เธอก็สวย” เขาส่ายหัวเบา
ใต้เงาหลงเฟย บทที่ 156
หลังจากสรุปจำนวนแขกและรูปแบบงานได้อย่างสงบที่สุดในรอบเช้าปั่นป่วน ช่วงบ่ายของวันนั้นบรรยากาศในบ้านหลังโต ตระกูลหลงก็เปลี่ยนไปเป็นอีกโลกหนึ่ง ราวกับจากสนามรบกลายเป็นสตูดิโอวางแผนความฝันของคู่รัก… บ่ายวันเดียวกัน ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง คะน้านั่งอยู่บนโซฟาตัวเดิม แต่คราวนี้ไม่ใช่เพื่อเถียง แต่เพื่อไล่ดู
ใต้เงาหลงเฟย บทที่ 155
“คะน้า…” “คะ?” “ฉันตั้งใจรักเธอมากนะ” เสียงกระซิบเบา ๆ ข้างหู ทำให้หัวใจคะน้าสั่นอย่างที่คำหวานเกินไปไม่เคยทำได้ “ฉันก็เหมือนกันค่ะ” เธอยิ้ม หลงเฟยกอดแน่นขึ้นนิด เหมือนยืนยันคำพูดโดยไม่ต้องอธิบายอะไรอีก วันนี้ไม่มีเสียงถกเถียงเรื่องงานแต่งอีกแล้ว จะมีแค่เสียงหัวใจของสองคน ที่กำลังก้าวจากสู้กันเ
ใต้เงาหลงเฟย บทที่ 154
เสียงของคะน้าดังสะเทือนไปทั้งโถงบ้าน แต่แทนที่หลงเฟยจะเถียงกลับ เขากลับยกมือยอมแพ้ทั้งสองข้างอย่างสงบ เหมือนผู้ชายที่รู้ว่าถ้ายังไปต่อ จะไม่มีทางชนะตั้งแต่ต้น… “ล้อเล่น” หลงเฟยพูดเสียงเบานุ่มจนคะน้าขมวดคิ้ว “ฉันจะไม่บังคับเรื่องจำนวนแขกแล้วให้เราค่อย ๆ คุยกันใหม่ดีกว่า” คะน้าไม่ค่อยเชื่อ แต่ก็ยิ้
ใต้เงาหลงเฟย บทที่ 131
ยามเย็นเซี่ยงไฮ้เริ่มโรยแสงแดดลงบนกระจกตึกระฟ้าเป็นประกายสีทอง ทั้งเมืองเหมือนเปลี่ยนจากความคึกคักในตอนเช้าไปเป็นความหรูหราแบบลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากเดินทั้งวันตั้งแต่สวน ยู การ์เด้น ไปจนถึงตรอกขนมหวาน คะน้าถือถุงเล็ก ๆ หลายใบ ส่วนหลงเฟยถือกระเป๋าใบเดียวของเธอ เพราะเขาแย่งถือทุกอย่างตั้งแต่ใบแร
ใต้เงาหลงเฟย บทที่ 129
แสงแดดสายของเซี่ยงไฮ้ส่องลอดผ่านผ้าม่านบางเข้ามาเป็นลำ บางส่วนกระทบผนังกระจกใส ทำให้ห้องสวีทที่เคยดูเย็นเฉียบกับสภาพอากาศกลายเป็นอุ่นและปลอดภัยกว่าที่คะน้าเคยรู้สึกมาในชีวิตทั้งหมด เสียงน้ำไหลแผ่วเบาจากห้องน้ำบอกเธอว่าหลงเฟยกำลังอาบน้ำอยู่ คะน้ายืนอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง สวมเสื้อไหมสีครีมเรียบง่าย
ใต้เงาหลงเฟย บทที่ 128
เช้าเซี่ยงไฮ้ ห้องพักเงียบ อุ่น หลงเฟยนั่งพิงหัวเตียง เสื้อเชิ้ตปลดกระดุมสองเม็ด ผมยุ่งเบา ๆ จากเมื่อคืน คะน้ายังซบที่อกเขาอยู่ แต่ขยับตัวบ่อยเพราะทั้งเขิน ทั้งพยายามเบี่ยงตัวหนี หลงเฟยไม่ยอมปล่อย เขายิ่งกระชับแขนรัดเอวเธอแน่นขึ้นแบบหวง ๆ ยิ่งคะน้าขยับหนีทีไร แขนหลงเฟยก็รัดแน่นขึ้นทุกครั้ง ราวกับร่
ใต้เงาหลงเฟย บทที่ 127
หลังจากจูบแรกที่เกิดขึ้น คะน้ายังมึนไวน์เหมือนคนหลุดเข้าไปในความฝัน แก้มแดงจัด ดวงตาใสฉ่ำราวกับมีแสงสะท้อนอยู่ข้างใน เธอเงยหน้ามองหลงเฟยใกล้มาก… ใกล้จนลมหายใจของเขาแตะปลายจมูกเธอ หลงเฟยมองเธอกลับ สายตาคมกริบเริ่มเผาเขาเองก่อนใคร เขาพยายามห้ามตัวเอง แต่ยิ่งคะน้าซุกเข้ามา ยิ่งแตะ ยิ่งอ้อน เขายิ่งคุม
