ตอนที่ 9 ไกด์อาวุโส (1/2)

เวลาราวๆเที่ยงวันพันเอกพาเอลิสมาถึงสมาคม

ทางสมาคมได้รับแจ้งจากสภาสูงแห่งรัฐซึ่งรับผิดชอบดูแลและควบคุมเอสเปอร์โดยตรง เนื่องจากผู้ยื่นคำร้องเป็นเอสเปอร์ระดับ S ซึ่งมีความสำคัญต่อเมืองแห่งนี้เป็นอย่างมาก

ด้านหน้าตึกรับรองของสมาคมยืนเต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่และเอสเปอร์ที่ทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกันราวสิบกว่าคน และไกด์อาวุโสท่านหนึ่ง

“หัวหน้า ไกด์ที่จะมาใหม่เป็นไกด์ระดับ S คนใหม่หรือเปล่า ทำไมเอาคนระดับสูงออกมาต้อนรับแบบนี้” เอสเปอร์ที่ทำหน้าที่คุ้มกันคนหนึ่งถามหัวหน้าตนเองที่ยืนอยู่ด้านข้าง พร้อมกับมองไปที่ไกด์อาวุโสที่ยืนเยื้องออกไปไม่ไกล

“ไม่รู้ เบื้องบนแจ้งมาแค่ว่าเป็นคนที่พันเอกคาสเวลจากกองพันที่ 3 ส่งคำร้องขอจับคู่มา” หัวหน้าพูดเบาๆ เอสเปอร์ที่อยู่ใกล้ๆก็ตั้งใจฟังกันเป็นพิเศษ

ทุกคนในที่นี้ต่างรู้จักพันเอกคาสเวลแห่งกองพันที่ 3 กองกำลังอื่นพวกเขาอาจจะไม่รู้จักนายพันทั้งหลายมากนัก แต่สำหรับพันเอกท่านนี้ เขามีประวัติโชกโชนจนไม่อาจมองข้ามไปได้จริงๆ

“แต่น่าจะไม่ต่ำกว่าระดับ A ล่ะมั้ง เป็นถึงคนที่พันเอกท่านนั้นร้องขอมาเองเลยนะ ทั้งยังขอให้ไกด์อาวุโสมาตรวจสอบระดับไกด์ด้วยตัวเองอีก” เอสเปอร์อีกคนพูดพลางมองไปยังไกด์อาวุโสที่กล่าวถึงด้วยความเคารพ

ไกด์อาวุโสเป็นตำแหน่งของผู้อุทิศตนไม่ใช่ตำแหน่งจากอายุ ปกติจะมอบตำแหน่งนี้ให้กับไกด์ที่รับผิดชอบในการไกด์ดิ้งประจำสมาคมรวมถึงสมาคมย่อย ไกด์เหล่านี้ส่วนใหญ่คู่ครองเสียชีวิตจากการต่อสู้ภายนอกและยังไม่ได้จับคู่กันโดยสมบูรณ์ พวกเขาจึงไม่ได้รับผลกระทบจากการที่คู่ครองที่จับคู่ด้วยเสียชีวิตมากนัก หลังจากคู่ครองเสียชีวิตไกด์เหล่านี้มีสิทธิตัดสินใจเรื่องชีวิตหลังจากนี้ของตนเองโดยที่สมาคมไม่สามารถเข้าไปแทรกแทรงได้ ซึ่งระดับอาวุโสส่วนใหญ่อุทิศชีวิตที่เหลือให้เหล่าเอสเปอร์ที่ไร้คู่ครองโดยที่ตนเองไม่จับคู่อีกตลอดชีวิต

เอสเปอร์หลายรายรอดพ้นจากการคลุ้มคลั่งเพราะพวกเขา ดังนั้นไกด์อาวุโสทุกคนจึงได้รับความเคารพอย่างสูง อีกนัยหนึ่งเอสเปอร์โสดก็เพียงแค่อยากมัดใจพวกเขาเท่านั้น

เอลิสเดินลงจากรถโดยมีพันเอกขนาบข้าง เขามองดูตึกคุ้นตาเบื้องหน้าหวนนึกถึงชีวิตของตนเองเมื่อก่อน

เขาเคยมาที่นี่แค่ครั้งเดียวตอนที่บาดเจ็บหนัก บ้านสวัสดิการของเขาอยู่ชายขอบเมืองหลวง ที่นั่นมีสมาคมสาขาย่อยที่ 21 อยู่ หากต้องการการไกด์ดิ้งเขาจะใช้บริการที่นั่นเสียเป็นส่วนใหญ่ พอคิด เอลิสก็นึกถึงไกด์น้อยหลายคนที่ช่วยไกด์ดิ้งให้เขาบ่อยๆ ไม่รู้ว่าเด็กๆเหล่านั้นถูกเอสเปอร์คนไหนล่อลวงไปหรือยัง

“สวัสดีครับพันเอก ยินดีต้อนรับสู่สมาคม” ไกด์อาวุโสเดินเข้าไปทักทาย

“อืม” พันเอกตอบรับก่อนจะดันตัวไกด์ตัวน้อยของเขาออกมาด้านหน้า “นี่เอลิส ฝากดูแลที” เขาพูดออกมานิ่งๆ

ไกด์อาวุโสที่เตรียมรองรับอารมณ์ของพันเอกเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ ใบหน้ายังคมประดับรอยยิ้มอ่อนโยนก่อนจะมองดูไกด์ที่มาด้วยกันชัดๆ

เอลิสเองก็สำรวจมองไกด์อาวุโสที่อยู่เบื้องหน้า ชายผู้นี้มีเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนและดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเช่นกันที่กำลังฉายแววสงสัยแต่ก็ไม่ถึงกับสำรวจอย่างละลาบละล้วง ท่าทางเป็นใจดีและมิตร หน้าตาดูมีอายุเล็กน้อย เนื่องด้วยความเป็นไกด์แม้มีอายุในระดับหนึ่งก็ยังคงความสวยงามเอาไว้อยู่

เอลิสมองอย่างถูกอกถูกใจ ปกติเขาได้ใกล้ชิดแค่ไกด์ระดับล่างๆ พวกเขาหน้าตางดงามก็จริงแต่แรงดึงดูดยังไม่มากพอเมื่อเทียบกับไกด์อาวุโสท่านนี้ สำหรับไกด์และเอสเปอร์แล้ว บางครั้งอายุก็เป็นเพียงแค่ตัวเลขเท่านั้น อายุโดยเฉลี่ยของคนปกติในโลกปัจจุบันอยู่ที่แปดสิบปี แต่สำหรับไกด์และเอสเปอร์อยู่ที่ราวๆหนึ่งร้อยห้าสิบปี แต่คนที่อายุไปถึงระดับนั้นได้มีไม่มากนัก อัตราการตายของเอสเปอร์สูงกว่าคนปกติถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ แน่นอนว่าย่อมเกิดจากสัตว์ประหลาดและการคลุ้มคลั่ง ไกด์ก็มีเปอร์เซ็นต์การเสียสติเนื่องจากคู่ครองเสียชีวิตไม่น้อยไปกว่ากันมากนัก

“เอลิส เลน ใช่ไหม ยินดีที่ได้รู้จัก ผม ดานีล เอเลเลฟ หนึ่งในไกด์อาวุโสประจำสมาคม” ดานีลทักทายก่อนยื่นมือไปให้จับ

“สวัสดีครับ!” เอลิสทักทายกลับ มือยื่นไปจับกับไกด์อาวุโสตรงหน้า ริมฝีปากแย้มยิ้มดวงตาเป็นประกาย

“มาเถอะ เดี๋ยวผมพาไปดูข้างใน” ดานีลแปลกใจกับไกด์ตรงหน้าที่ไม่ยอมปล่อยมือเขาอยู่นิดหน่อย แต่ในเมื่อเป็นไกด์เหมือนกันเขาจึงไม่ได้คิดมาก ความรู้สึกก็บอกเขาว่าคนผู้นี้ไม่ได้มีเจตนาร้ายจึงจูงมือเอลิสเข้าไปในตึกอย่างสนิมสนม

เอสเปอร์ที่จัดขบวนมาคุ้มกันนิ่งงันไปตั้งแต่เห็นรอยยิ้มของไกด์คนใหม่ รอยยิ้มจริงใจสดใสกับความงามอันเป็นเอก ไม่ได้นุ่มนวลเหมือนสายน้ำหรือเจิดจรัสเหมือนดวงดาว ไกด์คนใหม่นี้ให้ความงามเหมือนมีดคมๆที่กรีดผ่านเยื่อผิวหนังชั้นบางๆแต่เร้าใจเป็นพิเศษ งดงาม ล่อลวง ทั้งยังดูอันตรายอยู่ในที มีไกด์ไม่มากที่มีลักษณะแบบนี้ และเอสเปอร์ทุกคนย่อมชอบความท้าทาย พวกเขาจึงมองตามไม่ห่างสายตา

แต่แล้วจู่ๆทุกคนก็หายใจติดขัด ขนอ่อนหลังต้นคอลุกพรึบ พลังบางอย่างกดลงบนศีรษะจนหนักอึ้ง พลังในร่างพลุ่งพล่านขึ้นมาพยายามต่อต้านสุดชีวิต เอสเปอร์ที่ต่ำกว่าระดับ A ถูกกดจนต้องลงไปคุกเข่าบนพื้น เหลือเพียงเอสเปอร์ผู้เป็นหัวหน้าที่ยังยืนอยู่ได้แม้จะเหงื่อแตกพลั่ก

“ห้ามเอสเปอร์ใช้พลังในเขตสมาคม” เสียงทรงพลังดังลงมาจากบนตึกสูง เหล่าเอสเปอร์ทุกคนล้วนได้ยิน เอสเปอร์ที่อยู่แถวๆนั้นจึงหันมามองทางนี้กันหมด

“เหอะ!” พันเอกตวัดสายตามองด้านบนเขม็ง ก่อนที่จะปลดพลังเดินเข้าอาคารตามไกด์ตัวน้อยที่หันมามองอย่างงงๆ

เอลิสหันมองเมื่อรู้สึกได้ว่าพันเอกไม่ได้เดินตามหลังมา ข้างตัวเขามีเพียงเสือโคร่งตัวหนึ่งที่คาบเจ้าลูกแมวมาด้วย

ตามกฎหมายแล้ว ในฐานะผู้ปกครองของไกด์ การกระทำใดๆที่ส่งผลต่อความปลอดภัยของไกด์ต้องได้รับความยินยอมจากผู้ปกครองก่อน โดยเฉพาะในระหว่างการทดสอบพลังของตัวไกด์เอง แม้ความจริงกฎหมายนี้มีขึ้นสำหรับเด็กเพราะไกด์ที่ปลุกพลังได้ส่วนใหญ่อายุไม่เกินยี่สิบปี กระนั้นกฎหมายก็ยังมีผลแม้เอลิสจะอายุยี่สิบห้าปีแล้วก็ตาม

เมื่อเข้ามาข้างใน พันเอกกวาดสายตามองรอบด้านครั้งหนึ่ง เหล่าคนที่อยู่โดยรอบไม่ว่าจะเป็นเอสเปอร์หรือคนธรรมดาล้วนหันหน้าหนีไม่กล้าสบตา ดวงตาสีทองเข้มวาววับเหมือนกำลังข่มขู่ผู้คนแม้เขาจะไม่ได้ใช้พลังก็ตาม หลังสายตาเบนมาสบกับไกด์ตัวน้อยแววตาของเขากลับกลายเป็นอบอุ่นขึ้นทันที

แน่นอนว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายนอก นอกจากเอสเปอร์ที่ประสาทรับเสียงดีเลิศผู้อื่นล้วนไม่ได้ยิน