Share

บทที่ 3

last update Tanggal publikasi: 2025-01-17 10:53:53

"แกพูดอะไรกับพี่เขาวะ" จังหวะที่มายมิ้นท์กลับมายังไม่ได้นั่งเลยด้วยซ้ำเพื่อนก็ยิงคำถามมาก่อน

"ไม่มีอะไรหรอก แค่เราอยากจะปรึกษาพี่เขาเรื่องรายงาน"

"รายงาน!!?" ทั้งสามต่างก็อุทานออกมาพร้อมกัน เพราะไม่คิดว่ามายมิ้นท์จะใจกล้าถึงเพียงนี้

"พวกแกตกใจอะไรกันวะ"

"ปะ.. เปล่า" แล้วพวกเพื่อนๆ ต่างก็มองดูหน้ากันแบบสงสัยแต่ไม่มีใครกล้าถาม

"มาย" เสียงใครบางคนร้องเรียกมายมิ้นท์อยู่ด้านล่างของอัฒจรรย์

"พี่ขุน" มายมิ้นท์พูดเบาๆ พร้อมกับมองไปดูไต้ฝุ่นกลัวเขาจะมองมา เพราะเธอกลัวว่าเจ้าขุนจะทำเสียเรื่อง

แต่ไต้ฝุ่นก็เห็นตั้งแต่เจ้าขุนเดินเข้ามาในสนามแล้ว เพราะว่าที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ มีสนามซ้อมอีกที่หนึ่ง ส่วนมากทั้งสองคณะจะแยกกันซ้อมนอกจากเวลาแข่ง ถึงจะมาแข่งกันที่สนามแห่งนี้เพราะมันเป็นสนามใหญ่

"ทำไมมายถึงมาอยู่ที่สนามนี้ล่ะ พี่ว่าแล้ว.. ช่วงนี้ทำไมไม่เห็นมายไปดูพี่ซ้อมบ้างเลย" เจ้าขุนพูดพร้อมกับค่อยๆ เดินขึ้นไปบนอัฒจรรย์ ตรงที่มายมิ้นนั่งอยู่กับพวกเพื่อน ๆ

"แล้วพี่จะตามมายมาทำไม" มายมิ้นท์รีบลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากตรงนั้น พอเธอลุกออกไปแล้วพวกเพื่อนๆ ต่างก็เดินตามไป รวมทั้งเจ้าขุน

"พี่ว่าจะชวนมายไปออกงานกับพี่เย็นนี้ ไปเป็นคู่ควงให้พี่หน่อยนะ" โรงแรมทศกัณฐ์พ่อของเขามีงาน เจ้าขุนไม่เจอหน้ามายมิ้นท์หลายวันแล้ว ก็เลยหาเรื่องอยากจะชวนมายมิ้นท์ไปออกงานด้วย

"มายไม่ไปกับพี่หรอก"

พอเจ้าขุนคะยั้นคะยอยังไงมายมิ้นท์ก็ไม่ไป ก็เลยยอมแยกตัวออกมา เพราะเขาดูท่าทางแล้วมายมิ้นท์คงไม่อยากจะคุยด้วย

"ทำไมมันเหมาะเจาะจังเลยวะ หรือว่าพวกรุ่นพี่จะไปงานเดียวกัน" ชะเอมพูดขึ้นเมื่อเจ้าขุนเดินออกไปแล้ว

"แกหมายความว่ายังไงชะเอม" มายมิ้นท์ถามขึ้นทันควัน ไม่ว่าเรื่องอะไรที่เกี่ยวข้องกับไต้ฝุ่นเธอให้ความสนใจมาก

"ก็เราได้ยิน เพื่อนแฟนพี่ไต้ฝุ่นพูดกันอยู่ในห้องน้ำ ว่าพี่ไต้ฝุ่นชวนแฟนไปออกงานคืนนี้ด้วย"

"จริงเหรอ" มือเรียวล้วงเอาโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมา เราขอตัวก่อนนะ หญิงสาวรีบแยกออกจากกลุ่มเพื่อที่จะโทรไปหา..

>>{"ฮัลโหลพ่อคะ"}

    {"ว่าไงจ๊ะสาวน้อย"}

>>{"คืนนี้มีงานที่โรงแรมของคุณอาทศกัณฐ์เหรอคะ"}

    {"ใช่จ้า ตาขุนคงไปชวนหนูแล้วล่ะสิ"}

  >>{"คุณพ่อต้องการสาวควงเข้างานไหมคะ"} 

    {"แล้วหนูไม่ไปกับพี่เขาเหรอลูก"} พ่อของเธอหมายถึงเจ้าขุน

  >>{"พ่อแวะกลับมารับมายก่อนนะ มายจะแต่งสวยรอที่บ้าน"} มายมิ้นท์ไม่เอ่ยถึงเจ้าขุน แต่เธออยากจะไปเปิดตัวที่นั่นพร้อมกับผู้เป็นพ่อมากกว่า

#บ้านปรัชญานนท์

"ร้อยวันพันปีแม่ไม่เห็นหนูอยากจะออกงานกับพ่อเลย ทำไมวันนี้แต่งตัวสวยรอพ่อล่ะลูก"

"ก็มายอยากจะไปเปิดหูเปิดตาบ้างนี่คะแม่ มายสวยหรือยังคะ" หญิงสาวร่างระหงที่อยู่ในชุดเดรสสั้น ลุกขึ้นหมุนตัวให้ผู้เป็นแม่ได้ดู

"สวยมากเลยจ้า" ขนาดแม่ของเธอยังตะลึง แล้วคนอื่นจะเหลือเหรอ

วันนี้หญิงสาวจัดเต็มมากเพราะเธอคิดว่าจะทำให้ใครบางคน มองเหลียวหลังไปเลย

[โรงแรมทศกัณฐ์]

ตั้งแต่ทัดดาวแม่ของเขาเสียไป ทศกัณฐ์ก็ได้เปิดโรงแรมสาขาใหม่ใหญ่โตกว่าเดิม และโรงแรมของพ่อมายมิ้นท์ก็เป็นโรงแรมในเครือของทศกัณฐ์

"ค่อยๆ เดินนะจ๊ะสาวน้อย" อิทธิพ่อของมายด์มิ้นท์ยื่นมือให้ลูกสาวควงเดินเข้างาน

พ่อลูกคู่นี้สนิทกันมากเวลาพ่อคุยกับลูกก็ชอบจะคุยประมาณนี้ เวลามายมิ้นท์มีเรื่องอะไรเธอไม่ค่อยไปปรึกษาแม่เท่าไรส่วนมากจะปรึกษาพ่อ

"ขอบคุณค่ะ วันนี้คุณพ่อหล่อมากเลยรู้ไหม" ทั้งสองเดินควงคู่กันเข้ามาในงานพร้อมกับพูดชมอีกฝ่าย

"สวัสดีครับคุณทศกัณฐ์" พอเดินเข้ามาในงานก็เจอกับทศกัณฐ์เจ้าของงานนี้

"อ้าวคุณอิทธิมากับใครเหรอครับ อย่าบอกนะว่ามากับกิ๊ก" ที่จริงทศกัณฐ์รู้จักมายมิ้นท์ดี แค่อยากจะแซวเล่น

"คุณอาจำมายไม่ได้จริงๆ เหรอคะ" แล้วมายด์มิ้นท์ก็ยกมือขึ้นไหว้ผู้ใหญ่แบบน้อมน้อม

"ไหว้พระเถอะจ้า อาจะจำว่าที่ลูกสะใภ้ตัวเองไม่ได้ได้ยังไง"

"ว่าที่ลูกสะใภ้ที่ไหนคุณอาก็พูดไปเรื่อย" เธอไม่มีความรู้สึกแบบนั้นให้กับเจ้าขุนลูกชายของทศกัณฐ์เลย

"ฮ่าฮ่าฮ่าา" ผู้เป็นพ่อทั้งสองต่างก็ขำในความไร้เดียงสา

พอเจ้าขุนได้ยินเสียงผู้ใหญ่หัวเราะอยู่อีกฝั่งหนึ่งของงาน เขาก็รีบเดินเข้ามาดู

"มาย..ไหนบอกว่าจะไม่มาไง"

"เจอจนได้.." มายมิ้นท์พูดออกมาเบาๆ เพราะงานนี้เธอคิดว่าจะมาเจอใครอีกคนมากกว่า

"ไปนั่งกับพี่ดีกว่า.. ปล่อยผู้ใหญ่ท่านคุยกันไปเถอะ" ว่าแล้วเจ้าขุนก็เดินมาคว้ามือของมายมิ้นท์ให้เดินตามไป

"พี่ขุนปล่อยมายนะ! ตอนนี้มายโตเป็นสาวแล้ว ไม่ได้เป็นเด็กๆ เหมือนแต่ก่อน"

ตุ๊บ!!

"อุ๊ย!" พอมายมิ้นท์สะบัดแขนออกจากมือของเจ้าขุน ร่างบางก็เซเล็กน้อยจนไปชนเข้ากับ...

"สุเป็นยังไงบ้าง" ไต้ฝุ่นรีบเช็ดน้ำที่มันเปื้อนชุดของหญิงสาวที่เขาควงมาด้วย

"ขอโทษค่ะ" มายมิ้นท์เอาผ้าเช็ดหน้าที่เธอถือมาด้วยเช็ดน้ำที่เปื้อนชุดของสุชาดาช่วยไต้ฝุ่น

"ไม่ต้อง" แล้วสุชาดาผลักมือของมายมิ้นท์ออก

จังหวะนี้ไต้ฝุ่นเงยหน้าขึ้นมองว่าเป็นใครที่ชน แว๊บหนึ่งสายตาของเขามองไปดูคู่ควงของผู้หญิงคนนี้ .. จากที่ไม่คิดว่าจะสนใจเธอคนนี้

พอเห็นว่าควงมากับเจ้าขุนเท่านั้นแหละ สายตาคมตวัดมองกลับมาที่ใบหน้างามแบบใช้ความคิด

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2   บทที่ 75 ตอนจบ

    [มหาวิทยาลัย]"จะไปไหน" พอเข้ามาถึงห้องเรียน หนามเตยก็เดินตรงไปที่โต๊ะเรียนเดิม โต๊ะที่ขอแลกกับกล้าหาญ"ก็ไปที่นั่งไง""มานั่งด้วยกันตรงนี้""จะบ้าเหรอนั่นมันที่ของกล้าหาญ""เดี๋ยวให้มันไปนั่งข้างหลัง""ไม่เอาเปลี่ยนมาครั้งหนึ่งแล้วจะเปลี่ยนกลับได้ยังไง" ว่าแล้วหญิงสาวก็เดินไปนั่งที่เดิม ..เพียงไม่นานอาจารย์ก็เดินเข้ามาในห้องในขณะที่นั่งเรียนอยู่เจ้าขุนก็มองกลับหลังบ่อยครั้งมาก"มึงเป็นอะไรนักหนาวะ" กล้าหาญซึ่งนั่งอยู่ด้านข้างก็ไม่เป็นอันเรียนไปด้วย พอเพื่อนมองกลับหลัง เขาก็ต้องได้มองตามแบบสงสัยว่าเพื่อนมองอะไร พอรู้แล้ว..แต่เวลาที่เจ้าขุนมองกลับไปอีกที เขาก็ต้องมองตามอีก..เพราะมันเป็นสัญชาตญาณ"กูว่ามึงย้ายเถอะว่ะ""ย้ายไม่ได้เดี๋ยวเมียด่า" ชายหนุ่มกระซิบพูดกับเพื่อนเบาๆ"มึงกลัวด้วยเหรอวะ""ใครบอกว่ากูกลัว..กูแค่เกรงใจ""นั่นแหละที่เขาเรียกว่ากลัว""มึงไม่เคยมีเมียมึงจะรู้ได้ยังไง""ด้านหลังช่วยสนใจอาจารย์หน่อยนะคะ" เพียงไม่นานอาจารย์ก็ส่งเสียงมา และเพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ด้านหน้าต่างก็หันกลับมามองที่เจ้าขุนเป็นห่วงเพราะคนที่นั่งอยู่ข้างหนามเตยเป็นเพื่อนผู้ชาย"ไปไหนแล้ว""หาอะไร""ปา

  • ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2   บทที่ 74

    คืนเดียวกันนั้น.."ไปอาบน้ำกัน" พอขึ้นมาถึงด้านบน เขาก็ชวนเธอ"จะอาบก็ไปอาบเองสิ""แน่ใจนะว่าลูกจะไม่คิดถึงพ่อ" ชายหนุ่มพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จริงด้วยถ้าเขากลับห้องไปมีหวังเราต้องได้ไปคุยกับชักโครกอีกแน่เลย หญิงสาวลืมไป เพราะวันนี้ไม่คลื่นไส้มาทั้งวัน จนถึงเวลานี้ก็มืดค่ำมากแล้ว"ไปด้วยกัน" มือหนาคว้าเอาคนตัวเล็กให้เดินตามมาที่ห้องของตัวเอง"ฉันไม่อาบกับคุณนะ" หญิงสาวพยายามจะหยุดไม่เดินตาม"ไม่อาบก็ไม่อาบ แต่ไปด้วยกัน" เขาไม่อยากจะปล่อยให้เธออยู่ห้องคนเดียว "รออยู่ตรงนี้" ชายหนุ่มเข้าไปอาบน้ำโดยไม่ปิดประตูห้องน้ำ ส่วนเธอก็ยืนหันหลังให้ ไม่กล้าหันไปมองเราต้องทำแบบนี้อีกนานแค่ไหนเนี่ย..ลูกนะลูก หญิงสาวบ่นพึมพำที่ต้องได้มายืนเฝ้าเขาอาบน้ำอยู่แบบนี้ตุ๊บ.."อะไร" คนตัวเล็กรีบหันเข้าไปดู เพราะได้ยินเสียง ทีแรกคิดว่าเป็นเสียงเขาล้ม แต่พอหันเข้าไปแล้วเธอต้องได้รีบหันกลับออกมาพร้อมกับใบหน้าที่แดงกล่ำ"ตกใจเหรอ มือผมไปถูกฝาชักโครก" ตอนที่เขากำลังเช็ดตัวอยู่นั้น มือได้ไปโดนฝาชักโครกที่เปิดอยู่มันก็เลยปิดลงมีเสียงดัง"อาบเสร็จหรือยัง""จะอายทำไมผมยังไม่อายเลย" เขารู้ดีว่าเธอคงจะอายตอนที่หันม

  • ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2   บทที่ 73

    สายตาของทั้งสองจ้องมองซึ่งกันและกัน แบบไม่มีใครยอมหลบให้ใคร"ผมเห็นเจ้าของไม่ต้องการมันอีกแล้ว ก็เลยเก็บมันเอาไว้" เขาพูดในขณะที่ยังมองสบตาเธออยู่"คุณต่างหากที่ไม่ต้องการ" คำพูดนี้ มันได้ออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลริน ของเจ้าของใบหน้าหวาน กว่าเธอจะตัดสินใจทิ้งมันได้ เพราะมันอยู่กับเธอมาตลอดระยะเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ"ผมขอโทษ ผมมันโง่เอง มีสมองแต่ไม่คิดไตร่ตรองให้ดี ว่าทำไมคุณถึงหายไปในวันนั้น""คุณยังรอฉันอยู่เหรอคะ""รอสิ ไม่ได้รอแค่วันนั้นนะ รอจนย้ายโรงเรียน ขนาดย้ายโรงเรียนแล้วผมยังให้คนขับรถพากลับมาเผื่อว่าคุณยังอยู่ที่เดิม" วันไหนที่มีแต่แม่บ้านและคนขับรถมารับ เขาชอบให้ผ่านไปทางโรงเรียนเดิม จอดรอดูว่าเธอจะออกมาจากในนั้นไหม..แต่ก็ไม่มี"วันนั้นพ่อกับแม่ของฉัน..ท่านทั้งสอง.." คำพูดของเธอมันถูกกลืนหายเข้าไป พร้อมกับเสียงสะอื้น"ผมรู้แล้ว..ถ้าผมรู้ว่าอะไรเกิดขึ้นกับคุณบ้าง และตอนนั้นคุณอยู่ที่ไหนผมจะตามไป" ถ้าเขารู้สักนิดว่าเธอไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ เขาจะไม่รีรอที่จะตามไปเลย"คุณไม่รู้เหรอคะว่าคุณตา.." ตอนนั้นเธอยังเด็กมาก ทำอะไรไม่ถูก อยากจะพูดอยากจะถามหาเขา แต่ก็ไม่รู้จะเริ่ม

  • ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2   บทที่ 72

    "กลับมาแล้วเหรอลูก" เจ้าขาถามขึ้นเมื่อเห็นลูกชายเข้ามา"ครับ""มันจะรีบไปไหน แล้วมันมาจากไหน" ทศกัณฐ์ได้แต่มองตามหลังคนที่วิ่งขึ้นไปบนบ้าน แทบจะไม่รู้ว่าคนที่เข้ามาเป็นลูกชายของตัวเอง เพราะมองไม่ทัน"วันนี้วันเกิดของกล้าหาญค่ะ" เจ้าขาพูดพร้อมกับเอานมอุ่นๆ มาให้สามีได้ทาน เพราะเขาเพิ่งกลับมาจากที่ทำงาน"วันเกิดกล้าหาญ?" พอรู้ว่าวันเกิดเพื่อนสนิทของลูกชาย ทศกัณฐ์ก็ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู สองทุ่มกว่า?" ธรรมดาวันเกิดเพื่อน ถ้าไม่เช้าก็คงจะเป็นเย็นวันต่อไปถึงจะเห็นหน้าลูกชายโผล่กลับบ้าน"เห็นหนามขอเบอร์โทรไป สงสัยจะโทรตามมั้งคะ""โทรตามงั้นเหรอ?" มันยิ่งสร้างความงุนงงให้กับทศกัณฐ์ เพราะทั้งสองไม่มีทีท่าว่าจะเป็นมิตรกันเลยแกร่ก~ กลับมาถึงชายหนุ่มก็ตรงเข้าห้องของเธอ"หนาม" มองดูบนเตียงนอนไม่มี เขาก็เลยรีบเข้าไปดูในห้องน้ำ "เป็นยังไงบ้าง"พอเห็นเขาเข้ามาอาการคลื่นไส้เวียนหัวก็หายไปสิ้น หญิงสาวลุกขึ้นแบบหน้าบูดบึ้ง ไม่พูดไม่จาแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ"...?..." ชายหนุ่มงงกับท่าทาง..เนี่ยเหรอคนที่โทรตามเขากลับบ้าน อุตส่าห์ดีใจว่าเธอโทรหา แต่พอกลับมาหน้าตาของเธอไม่รับแขกเลยจะให้ยิ้มระรื่นได้ยังไง

  • ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2   บทที่ 71

    เขานั่งเป็นเพื่อนเธออยู่แบบนั้นจนคิดว่าเธอนอนหลับสนิทแล้ว ถึงออกมาจากห้องเพื่อไปอาบน้ำออกไปอาบน้ำยังไม่เสร็จก็ได้ยินเสียงคนข้างห้องอาเจียน ชายหนุ่มรีบล้างตัว แล้วออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่พันรอบท่อนล่างอยู่"ผมนึกว่าคุณหลับไปแล้ว" เขารีบเดินเข้าไปลูบหลังให้ "ออกหมดเลยเหรอ" ชายหนุ่มมองลงไปดูในชักโครก..อาหารที่เธอกินเข้าไปเมื่อตอนเย็นออกไปหมดเลย"คุณจะมองอะไรสกปรกจะตาย" หญิงสาวรีบกดน้ำให้ไหลลง"ไปที่เตียงดีกว่า" มือหนาโอบร่างบางให้เดินตามมาที่เตียง ถ้าเป็นเมื่อหลายชั่วโมงก่อนเธอคงจะไล่ตะเพิดเขาไปแล้ว แต่นี่..รู้แล้วว่าทำไมเวลาเขาอยู่ใกล้อาการพวกนั้นมันถึงหายไปใบหน้างามมองต่ำลงไปที่ท้องของตัวเอง ไอ้ตัวเล็กต้องแผลงฤทธิ์แน่"นอนก่อนนะเดี๋ยวผมขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้า" จังหวะที่เขากำลังจะออกจากห้อง มือเรียวรีบคว้าแขนของเขาไว้"คุณจะกลับเข้ามาอีกไหม" หญิงสาวถามไปโดยที่ไม่ได้เงยหน้ามองใบหน้าหล่อคมยกยิ้มขึ้นเมื่อได้ยินคำถาม "มาสิ" ว่าแล้วเขาก็รีบออกจากห้องไปก่อนที่เธอจะเปลี่ยนใจไปไม่ถึงห้านาทีก็รีบกลับเข้ามา แต่ตอนนี้เธออยู่ในห้องน้ำ"หนาม"พอเห็นเขากลับมาเธอก็ออกจากห้องน้ำ ..หึ!!

  • ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2   บทที่ 70

    ตุ๊บ!! เสียงเจ้าขุนถีบเก้าอี้ออกจากตรงที่กีดขวาง"เมื่อกี้เธอว่าอะไร" แล้วเขาก็เดินตรงเข้าไปหายี่หวา เพราะเมื่อสักครู่ที่ยี่หวาพูดแล้วเดินเข้ามาในห้องเขาได้ยินชัดเจน"เราพูดถึงเรื่องละครที่ดูกับแม่เมื่อคืนนี้" ยี่หวาหน้าเปลี่ยนสีเมื่อเห็นว่าเจ้าขุนเอาจริงสายตาคมจ้องมองแบบเอาเรื่อง จนเพื่อนในห้องรีบเข้ามาช่วยกันขวางไว้"ไม่เอาน่า ผู้หญิงนะ" กล้าหาญก็เข้ามาช่วยพูด ถึงแม้ยี่หวาจะแก้ตัวไปแต่ทุกคนที่อยู่ในห้องก็ได้ยินหมด..ที่เธอพูดว่าหนามเตยสำส่อน"ผู้หญิงแล้วไง สักแต่มีปากจะพูด" จบคำพูดเจ้าขุนก็ถีบเก้าอี้ที่อยู่ด้านข้างจนลมกระจายส่วนยี่หวา..ตอนนี้ถอยออกไปจนจะชนผนังห้อง ..ถ้าคนที่พูดเป็นผู้ชายสงสัยฟันคงได้ร่วงออกจากปาก แต่เจ้าขุนก็ยังไม่สงบ ดวงตาของเขายังจ้องมองพร้อมกับขาที่ก้าวเดินเข้าไป"พอแล้ว" หนามเตยเป็นคนพูดขึ้น..เขาถึงได้หยุดที่หยุดเพราะได้ยินเสียงคนห้ามเหมือนจะร้องไห้"หนาม" เจ้าขุนเดินกลับเข้ามาหาเธอส่วนพวกเพื่อนๆ กำลังเก็บสิ่งที่เขาทำกระจัดกระจายไว้หนามเตยไม่มองหน้าเจ้าขุนเลยด้วยซ้ำ เธอนั่งลงที่เก้าอี้ของตัวเอง จากที่คิดว่าจะเข้มแข็ง เพราะคนรอสมน้ำหน้าก็มีมาก แต่ตอนนี้มันเข้

  • ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2   บทที่ 14

    "นี่มันเรื่องอะไรกันครับแม่" ไต้ฝุ่นหันกลับไปถามผู้เป็นแม่ที่เดินตามหลังเข้ามา"เข้ามานั่งก่อน" ราชสีห์สั่งให้ลูกชายเข้ามานั่งโต๊ะที่เตรียมไว้ ..ไต้ฝุ่นจำเป็นต้องได้ทำตาม เพราะรู้ดีถ้าพ่อโมโหน่ากลัวกว่าแม่เยอะส่วนทางด้านอิทธิยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับภรรยา เพราะกลัวว่าจะไม่สบายใจร่างหนาทิ้งตัวลงนั่

  • ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2   บทที่ 13

    "คุณพ่อ!?""ซ่อนอะไรไว้เอาออกมา""ไม่มีอะไรค่ะ""จะไม่มีได้ยังไง เอาออกมา!" อิทธิคว้ารูปนั้นออกมาจากมือลูกสาว ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ยินยอมให้ดูก็ตามที"พ่อคะ ฟังมายก่อนนะ"พออิทธิเห็นภาพนั้นชัดแล้ว ดวงตาคมของเขา เพ่งเล็งไปที่ผู้หญิงอีกคนที่นั่งอยู่กับลูกสาว"มันเรื่องอะไรกัน..เธอเป็นใคร" เขาพยายามใจเย็น

  • ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2   บทที่ 12

    "แม่" ถึงแม้ว่าแม่ของเขาจะมือไวชอบตี แต่ก็ไม่เคยจริงจังเหมือนครั้งนี้มาก่อน"แม่สอนลูกให้เป็นลูกผู้ชาย ไม่เคยสอนให้ทำแบบนี้กับผู้หญิง" ทำไมไออุ่นจะไม่เสียใจที่ตบหน้าลูกแบบนั้น แต่ที่ทำไปเพราะอยากลงโทษให้ลูกรู้ว่าสิ่งที่ทำมันผิด"แม่เชื่อผู้หญิงคนนี้มากกว่าลูกของแม่งั้นเหรอ""แม่เชื่อสิ่งที่แม่มองเห

  • ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2   บทที่ 11

    "ปล่อยนะฉันต้องเข้าเรียน" เท้าเรียววิ่งตามหลังชายร่างสูงไปเพราะแรงฉุดกระชาก แต่เธอก็พยายามที่จะแกะมือเขาออก"ไม่ต้องเรียน" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับผลักคนตัวเล็กให้เข้าไปในรถด้านฝั่งคนขับทันทีที่เดินมาถึง"ฉันเจ็บนะ!" จังหวะที่ถูกเขาผลักให้ข้ามมานั่งอีกฝั่ง มันทำให้ร่างของเธอกระแทก"สมน้ำหน้า ถ้าไม่อยู่น

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status