ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2

ไต้ฝุ่น เมียชั่วคราว Ss2

last updateLast Updated : 2025-01-24
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
75Chapters
3.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"ก็แค่จูบ" "แค่จูบ?" ถ้าอิทธิไม่เกรงใจพ่อแม่ของไต้ฝุ่น ป่านนี้คงได้กินหมัดท่านไปแล้ว ลูกสาวทั้งคนแต่ผู้ชายกลับบอกว่าแค่จูบ "เอาแบบที่ภรรยาของผมได้กล่าวมา ผมจะให้ลูกชายรับผิดชอบหนูมาย แต่ทั้งสองยังเรียนอยู่เลย.." "ใช่ครับผมยังเรียนอยู่" ไต้ฝุ่นพูดขึ้นทันทีที่พ่อเปิดทาง "เรียนอยู่ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่คะ เราไม่ได้เรียนอนุบาลกันสักหน่อย" มายมิ้นท์ไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่..มั่นหน้าดีนัก "ตกลงเธอเป็นผู้หญิงยังไงกันแน่ อยากจะได้ผัวจนตัวสั่น" เขาหันกลับมาที่เธออีกครั้ง "ไต้ฝุ่นหยุดเดี๋ยวนี้นะ!" "ทำไมต้องหยุดด้วยครับแม่ในเมื่อผมพูดถูก" ขณะที่พูดสายตาคมจ้องมองไปที่ฝ่ายหญิง ในเมื่อเธอเป็นคนเสนอตัวมาเองเขาก็สนองให้ แต่ไม่คิดว่าจะติดกับดักของผู้หญิงคนนี้

View More

Chapter 1

บทที่ 1

UREKAI:

In the days of old, the Urekai stood out as the strongest and most powerful beings in the world. 

The ancient tongue called them ‘fearsome beasts’ for:

Like werewolves, they could transform into beasts. 

Like vampires, they consumed blood.

And walked among humans with no one the wiser.

The ageless, peaceful, selfless beings preferred to keep to themselves. Despite being feared and distrusted, they never responded with aggression. 

They granted passage to any species wishing to enter their lands beyond the great mountain and welcomed everyone. 

But five centuries ago, an unexpected species attacked the Urekais during their one night of weakness. The humans.

While protecting his people, Grand King Daemonikai lost control of his mind, going feral. 

Becoming a danger to the same people whom he had given everything to protect. 

Although it seemed impossible, the Urekais managed to capture their king’s beast form, imprisoning him in a secure cage, ensuring he could never escape.

But, consumed by hatred for humans, the Urekai plunged themselves into darkness.

Becoming the fearsome beasts others had always feared them to be. 

Wearing their monstrosity with pride.

HUMANS:

After invading the Urekais, a mysterious virus outbreak struck. 

No one knew where it came from, but many speculated their attack on the Urekais brought it on.

While most males eventually recovered after a long struggle, the virus proved fatal for the majority of females. 

Survivors rarely gave birth to female children. Those left or born became scarce and sought-after commodities.

In many kingdoms, greedy fathers sold their daughters to breeding houses. Some were forced into pleasure houses, existing solely for men's enjoyment. Some faced terrible abuse in exchange for protection.

Even the wealthy and the privileged could not guarantee the safety of the females in their lives, as the mere sight of a female—be it an infant, a young girl, or an elderly woman—drew unwanted attention. 

Female children faced constant danger.

They are not safe in the society.

.

.

.

PROLOGUE

HUMAN LAND: THE KINGDOM OF NAVIA.

"It's a g-girl, your highness," 

Prince Garret froze. 

As he turned, looking at the palace healer, his hands resting on his exhausted wife's body, shook uncontrollably. 

He had secretly arranged the delivery months ago, and now they were hidden in one of the underground rooms in the palace, where his beloved wife, Pandora, was giving birth.

"What did you just say to me?" Prince Garret hoped he heard wrong. Perhaps it had been a mistake. 

Please, gods, let it be a mistake!

But the pity in the older man's face couldn't be disguised. The palace healer turned the little bundle. "The baby is a girl."

Terror crossed Pandora's face as she adjusted herself to get a closer look at her baby.

"No. Oh, the gods, please no..." She shook her head vigorously fresh tears gathering in her eyes.

Tears welled in the healer's eyes. "I'm so sorry, your highness." 

"No!!!"  Pandora cried out burying her face into her husband's waiting arms, sobs after sobs ripping from her throat. 

Garret felt numb as he held his wife.

His first daughter, Aekeira, wasn't even four yet, and the king was already negotiating with the kingdom of Cavar to sell her to the highest bidder. 

Because, apparently, Navia 'could use more funds.'

King Orestus might be Garret's brother, but he was a tyrant, and his word was law.

Now, another girl child? Two daughters? 

Tears filled Garrett's eyes as he looked upon the crying bundle wiggling around in healer's arms. 

The world was not safe for either of his daughters.

“I’ll raise her like a boy,” Pandora declared suddenly.

The healer's eyes widened. “Are you suggesting we keep her identity a secret?” 

“Yes," Pandora affirmed, her resolve strengthening. "This child will never be seen as a girl. No one will ever find out!”

“B-but, it’s impossible to hide something like this, your majesty." The healer panicked. "The king will order our execution!"

“Then, we take the secret to our grave." Pandora's voice was fierce. "I was unable to protect my first daughter, but by the Light-gods, I will protect my second." 

Too dangerous, but Garret was all for it too. This was their best chance to keep their daughter safe, and they would take it.

"As far as we are concerned, the child I bore today was a male." Pandora looked at the baby. "His name is Emeriel. Emeriel Galilea Evenstone."

Emeriel. 

It's a neutral name, and also means 'Sky's Protection' in the old tongue. Garret liked it. 

Fitting too, for their daughter would need all the luck and protection in the world.

"I agree," Garret spoke aloud.

With the plan fully in his mind, Garret swore the two other men in the room to secrecy. 

*********

That night, Garrett and his wife, stood by the baby’s small cradle, watching their newborn sleep. Across the room, their three-year-old daughter, Aekeira, lay curled under a blanket, her tiny chest rising and falling in peaceful rhythm.

"In all my years on this earth, I’ve never seen anyone bear two female children, Garrett," Pandora whispered, voice cracking.

She glanced up at him, eyes glistening with tears. "I don’t know what this means for us... or for them."

Garrett placed a reassuring hand on her shoulder. "Maybe it means they have a great destiny to fulfill."

"Or a great sorrow in their future," Pandora's eyes drifted to their eldest, worriedly. "I’m so scared for them. How could something like this happen?"

“Perhaps you’ve been touched by the gods, my darling," Garrett said in comfort.

"I really doubt that. Why me? Why us?"

He had no answer to that.

"If that’s true," Pandora sniffled, brushing her fingers over the baby’s soft cheek, "may that god always protect my babies. We won’t always be here to do that."

Garrett pulled his wife into his arms, holding her close, fighting to hide his own worry.

Because, she was right.

What were the odds of a couple in these times bearing not just one, but two daughters?

None. Absolutely none.

As he gazed at their sleeping children, prayer rose in his heart. Whatever god you are, please... protect our angels.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
75 Chapters
บทที่ 1
หลายปีผ่านไป.. ตอนนี้ ไพศาล อัครไพศาล พ่อของราชสีห์และไทเกอร์ได้เสียไปแล้ว และกิจการสายการบิน ราชสีห์กับไทเกอร์ เป็นคนดูแลกิจการ ทั้งสองคนก็อายุมากขึ้นจนกลายเป็นชายวัยกลางคนไปแล้วมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง"คนนี้เหรอที่เป็นลูกชายของเจ้าของสายการบิน" เนยหันไปพูดกับกลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่ด้วยกัน"ใช่แล้ว รูปหล่อพ่อรวย แถมยังไม่มีแฟนอีกนะเว้ย" แก้วใสเพื่อนอีกคนในกลุ่ม"ไม่มีแฟนได้ไง ฉันเห็นรุ่นพี่ผู้หญิงในห้องเดียวกับรุ่นพี่ไต้ฝุ่นพูดกันว่า พี่เขามีแฟนแล้วนะ แอบคบกันอยู่ห้องเดียวกันด้วย" ชะเอมขาเม้าท์ประจำกลุ่มกลุ่มนี้มีทั้งหมดสี่คน หนึ่งในนั้นคือ..."คนเนี่ยเหรอชื่อไต้ฝุ่น" เธอชื่อมายมิ้นท์สาวสวยประจำกลุ่มตอนนี้สาวๆ ทั้งสี่นั่งคุยกันอยู่หน้าสนามกีฬาของทางมหาวิทยาลัย ที่หนุ่มๆ กำลังพากันทยอยเข้ามาเพื่อที่จะฝึกซ้อมกันตอนเย็นและไต้ฝุ่นก็อยู่ในชุดกีฬาพร้อมจะมาวอร์มร่างกายกับกลุ่มเพื่อนในคณะ อีกไม่กี่วันข้างหน้าก็จะมีการแข่งขันกีฬาของมหาวิทยาลัยแล้ว"แกนี่หูไวจังเลยนะแอบอยู่ใต้เตียงเขาหรือเปล่าเนี่ย" เนยพูดกับชะเอม"มีแฟนแล้วก็ช่าง ตราบใดที่ยังไม่แต่งงานเราก็ยังมีสิทธิ์" ในขณะที่ชะเอมกำ
Read more
บทที่ 2
"เธอ!!" ไต้ฝุ่นร้องตะโกนตามผู้หญิงที่เพิ่งจะทำผ้าเช็ดหน้าหล่น คนตัวโตโน้มร่างลงไปหยิบเอาผ้าผืนนั้นขึ้นมา แล้วรีบเดินตามหลังผู้หญิงคนนั้นไป"เรียกฉันเหรอคะ" คนตัวเล็กที่ถูกเรียกค่อยๆ หันกลับมาแบบมีจริต"ผ้าเช็ดหน้าของเธอหรือเปล่า" มือหนายกผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นขึ้นนิดหนึ่งเพื่อที่จะถาม"ใช่ค่ะ ขอบคุณนะคะ..ถ้าหายแย่เลยนะเนี่ย" หญิงสาวพูดเพื่อที่จะเปิดทางให้อีกฝ่ายได้พูดประโยคต่อไปแต่เขากลับเงียบ..พร้อมกับยื่นผ้าเช็ดหน้าส่งคืนมาให้มือเรียวรับจากมือของชายหนุ่ม โดยแกล้งทำเป็นจับถูกมือของเขา "อุ้ยขอโทษค่ะ""ไม่เป็นไร" พอไต้ฝุ่นส่งผ้าเช็ดหน้าคืนให้เจ้าของไปแล้ว ..ก็รีบเดินกลับไปทางเดิม โดยที่ไม่ได้สนใจผู้หญิงคนนี้เลย"นึกว่ามุขนี้จะได้ผล เคยเห็นตามละครหลังข่าว เขาใช้ได้ผลกัน" หญิงสาวมองตามหลังผู้ชายที่เพิ่งเดินจากไป ใช่แล้วเธอคือมายมิ้นท์ วันนี้วันที่สาม ที่เธอพยายามจะคุยกับเขา แต่ก็ยังดีกว่าวันก่อนๆ เพราะวันนี้เขายังหยิบผ้าเช็ดหน้าส่งคืนมาให้ตุ๊บ~ จังหวะที่มายมิ้นท์มองตามหลังของไต้ฝุ่นไป ก็มีมือใครบางคนมาตบศีรษะเธอเบาๆ"พี่ขุน" หญิงสาวรีบมองกลับไปดูว่าเป็นใคร"ยืนทำอะไรอยู่ตรงนี้ พี่เห็นมองใ
Read more
บทที่ 3
"แกพูดอะไรกับพี่เขาวะ" จังหวะที่มายมิ้นท์กลับมายังไม่ได้นั่งเลยด้วยซ้ำเพื่อนก็ยิงคำถามมาก่อน"ไม่มีอะไรหรอก แค่เราอยากจะปรึกษาพี่เขาเรื่องรายงาน""รายงาน!!?" ทั้งสามต่างก็อุทานออกมาพร้อมกัน เพราะไม่คิดว่ามายมิ้นท์จะใจกล้าถึงเพียงนี้"พวกแกตกใจอะไรกันวะ""ปะ.. เปล่า" แล้วพวกเพื่อนๆ ต่างก็มองดูหน้ากันแบบสงสัยแต่ไม่มีใครกล้าถาม"มาย" เสียงใครบางคนร้องเรียกมายมิ้นท์อยู่ด้านล่างของอัฒจรรย์"พี่ขุน" มายมิ้นท์พูดเบาๆ พร้อมกับมองไปดูไต้ฝุ่นกลัวเขาจะมองมา เพราะเธอกลัวว่าเจ้าขุนจะทำเสียเรื่องแต่ไต้ฝุ่นก็เห็นตั้งแต่เจ้าขุนเดินเข้ามาในสนามแล้ว เพราะว่าที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ มีสนามซ้อมอีกที่หนึ่ง ส่วนมากทั้งสองคณะจะแยกกันซ้อมนอกจากเวลาแข่ง ถึงจะมาแข่งกันที่สนามแห่งนี้เพราะมันเป็นสนามใหญ่"ทำไมมายถึงมาอยู่ที่สนามนี้ล่ะ พี่ว่าแล้ว.. ช่วงนี้ทำไมไม่เห็นมายไปดูพี่ซ้อมบ้างเลย" เจ้าขุนพูดพร้อมกับค่อยๆ เดินขึ้นไปบนอัฒจรรย์ ตรงที่มายมิ้นนั่งอยู่กับพวกเพื่อน ๆ"แล้วพี่จะตามมายมาทำไม" มายมิ้นท์รีบลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากตรงนั้น พอเธอลุกออกไปแล้วพวกเพื่อนๆ ต่างก็เดินตามไป รวมทั้งเจ้าขุน"พี่ว่าจะชวนมายไปออกงาน
Read more
บทที่ 4
"อุ้ย ขอโทษค่ะ""ไม่เป็นไรจ้า หนูเป็นยังไงบ้าง" ราชสีห์รีบพยุงผู้หญิงที่เพิ่งจะเดินชนเขาให้ยืนขึ้นมา"มายซุ่มซ่ามเอง คุณอาเป็นยังไงบ้างคะเลอะหมดเลย" มือเรียวยื่นไปปัดแป้งที่เลอะเสื้อสูทของราชสีห์ออก"ไม่เป็นไรจ้า หนูชื่อมายเหรอ คงจะรุ่นราวคราวเดียวกับลูกชายของอาแน่เลย""ค่ะ..เออ..คะ!" ลืมตัวว่าต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้จักกับไต้ฝุ่น เพราะเธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้คือพ่อของเขาจึงแกล้งเดินเข้ามาชน"อามีลูกชายคนหนึ่งอยู่ในงานนี้แหละไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหนของงาน" ใบหน้าหล่อคมถึงแม้กาลเวลาจะผ่านไป แต่ก็ทำร้ายเขาไม่ได้ มองไปเห็นลูกชายกำลังเดินเข้ามาหา "มานั่นพอดีเลย.. ตาฝุ่นมาทางนี้หน่อยลูก" ราชสีห์กวักมือเรียกลูกชาย"ครับพ่อ" เขาหาโอกาสเข้ามาคุยกับเธออยู่แล้ว พอเห็นว่าสบโอกาสก็เลยรีบปลีกตัวออกจากสุชาดาแล้วตรงเข้ามา"ตกลงหนูเป็นลูกเต้าเหล่าใครเหรอ" ก่อนที่จะแนะนำให้ลูกชายรู้จักราชสีห์หันไปถามมายมิ้นท์ดูก่อน"เป็นลูกสาวของคุณพ่ออิทธิ คุณพ่อทำกิจการเกี่ยวกับโรงแรมค่ะ" มันคือความต้องการของมายมิ้นท์ตั้งแต่แรกอยู่แล้วอยากจะเอ่ยชื่อพ่อของเธอให้ตระกูลนี้ได้รู้จักบ้าง"อ๋อ..ทำเกี่ยวกับโรงแรมเหรอ สงสัยเป็นโรงแรม
Read more
บทที่ 5
พอเจ้าขุนมองลงมาเห็นว่าคนที่มาส่งมายมิ้นท์ก็คือไต้ฝุ่น เขาก็รีบวิ่งลงมาแบบไม่คิดชีวิต"ค่อยๆ เดินนะ" ไต้ฝุ่นยังพยุงร่างบางให้เดินขึ้นบันไดจังหวะนั้นเจ้าขุนวิ่งลงมาถึงพอดี"มึงปล่อยมือออกจากมายเดี๋ยวนี้!!" เขาไม่พูดพร่ำกระโดดถีบไปที่หน้าอกของไต้ฝุ่นอย่างแรง จนร่างกระเด็นล้มลงไปกองกับพื้นโดยที่ยังไม่ได้ตั้งตัว"หยุดนะพี่ขุน" "ถอยไปก่อนมาย" เจ้าขุนกลัวว่ามายมิ้นท์จะถูกลูกหลง จังหวะนั้นเจ้าขุนกำลังเผลอเพราะเป็นห่วงเธออยู่นั้น ..มันก็เป็นโอกาสที่ไต้ฝุ่นจะเอาคืน..ตุ๊บ!! หมัดแกร่งชกเข้าที่ใบหน้าของเจ้าขุนอย่างแรง "หยุดนะคะรุ่นพี่" มายมิ้นท์รีบเอาตัวเองเข้าไปขวางไว้ก่อนที่ไต้ฝุ่นจะชกซ้ำเข้าไปอีกครั้ง และมันก็ทำให้ไต้ฝุ่นไม่พอใจมาก ที่มายมิ้นท์มาขวางไว้แบบนั้นห้องอาจารย์.."ครั้งนี้อาจารย์จะยังไม่เรียกผู้ปกครอง แต่ถ้าหากมีอีกครั้ง อาจารย์ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น" เรื่องที่พวกเขาทั้งสองคนชกต่อยกัน พอถึงหูอาจารย์ทั้งสองก็ถูกเรียกตัวเข้ามาอบรมถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นมหาวิทยาลัย แต่ทางมหาวิทยาลัยไม่ได้สนับสนุนการใช้ความรุนแรง ถ้าใครมีเรื่องต่อยตีก็ต้องถูกเรียกเข้ามาตักเตือน หรือถ้าเคลียร์กันไม่รู้
Read more
บทที่ 6
วันแข่งขันกีฬาของทางมหาวิทยาลัย..ทางมหาวิทยาลัยจัดการแข่งขันแบบนี้ขึ้นมาทุกปี เพื่อสานสัมพันธ์แต่ละคณะให้มีกิจกรรมร่วมกัน"มาย" ตอนนี้เจ้าขุนอยู่ในสนามแข่ง เขาเห็นมายมิ้นท์เดินมากับพวกเพื่อนๆ ก็เลยตะโกนเรียกแต่มายมิ้นท์ทำเป็นไม่ได้ยิน สายตางามมองหาที่จะนั่งบนอัฒจรรย์ วันนี้คนเยอะมาก เพราะสาวๆต่างก็มาเชียร์หนุ่มๆ ในคณะของตัวเอง"มายแกไม่ได้ยินพี่เจ้าขุนเรียกเหรอ" เพื่อนของเธอสะกิดเบาๆ"อย่าไปสนใจเลย เราหาที่นั่งกันดีกว่า""น้องมายมานั่งตรงนี้ดีกว่าครับ" ไต้ฝุ่นรีบเดินเข้ามาหามายมิ้นท์ แล้วพาไปตรงที่เพื่อนของเขานั่งอยู่ "ไม่เห็นมีที่ว่างเลยค่ะ" หญิงสาวมองดูตรงที่เขาพาเธอเดินมามีแต่คนนั่งเต็มไปหมดแล้ว"ลุกขึ้น" ไต้ฝุ่นสั่งคนที่นั่งอยู่ เพราะผู้ชายกลุ่มนี้เป็นเพื่อนของเขาเอง แล้วพวกเพื่อนๆ ก็รีบลุกขึ้นแบบงงๆ"มีที่ว่างแล้วครับเชิญน้องมายนั่งได้เลย" ไต้ฝุ่นปัดฝุ่นที่นั่งเบาๆ เพื่อเชิญชวนให้อีกฝ่ายนั่งลง เจ้าขุนเห็นทุกการกระทำของไต้ฝุ่น และกำลังจะโยนลูกบาสที่อยู่ในมือทิ้ง..."กูว่ามึงอย่าเพิ่งเลยว่ะขุน ถ้ามึงเข้าไปตอนนี้นะคนที่จะเสียก็คือมึง" กล้าหาญรีบเดินเข้ามาห้ามเพื่อนไว้พวกเขารู้ดี
Read more
บทที่ 7
เช้าวันต่อมาที่มหาวิทยาลัย"เมื่อวานมึงไปส่งน้องถึงไหนวะ" ดัมมี่คือเพื่อนรักอีกคนของไต้ฝุ่นฐานะทางบ้านก็ดีพอสมควร"จะไปส่งไหนล่ะ กูก็ไปส่งน้องที่บ้านน่ะสิ""จริงดิ" ที่ดัมมี่ถามออกมาแบบนั้น เพราะผู้หญิงมันยั่วทำไมเพื่อนถึงไม่จัดการเลย"ยังไม่ถึงเวลา เดี๋ยวไก่ตื่น""ฮ่าา ฮ่าา กูว่าแล้วมึงคงไม่เอาน้องมาไว้บนหิ้งหรอก หุ่นนี้แม่งน่ากินฉิบหาย""หึ.." ไต้ฝุ่นก็คิดเหมือนกันกับดัมมี่เพราะว่าแอบมองสะโพกเธอบ่อยมาก คนอะไรหุ่นบางร่างน้อย เอวเป็นเอว สะโพกเป็นสะโพก หน้าอกก็น่าฟัด(ผู้ชายเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ถ้าเห็นผู้หญิงสวยก็มักจะคิดแบบนี้)"แต่เสียดายที่เป็นเด็กไอ้ขุนมัน มึงว่ามันจะได้กินบ้างหรือยังวะ"และผู้ชายส่วนมากถ้าคุยกันมีไม่กี่เรื่องหรอก..หนึ่งในนั้นก็คือเรื่องผู้หญิง"กูจะไปรู้กับมันเหรอ" ชายหนุ่มพูดออกมาแบบไม่พอใจมากที่เอ่ยชื่อคู่อริขึ้นมาไต้ฝุ่นไม่ค่อยมีความลับกับดัมมี่ มีเรื่องอะไรก็คุยกับเพื่อนคนนี้ได้ทุกอย่าง ไม่เว้นแม้แต่เรื่องบนเตียงและดัมมี่ก็คือหนึ่งในทีมบาสนั่นเอง "คืนนี้เลี้ยงฉลองชัยชนะกันหน่อยดีไหม ที่เราเอาชนะไอ้พวกนั้นได้""แล้วแต่มึงเลย นัดพวกนั้นไว้แล้วกัน""มึงชวนน้องคนส
Read more
บทที่ 8
"กลับบ้านไหมเดี๋ยวพี่ไปส่ง" ไต้ฝุ่นกระซิบเบา ๆ ถามหญิงสาวในอ้อมกอด"จะกลับได้ยังไงคะ" มายมิ้นท์พูดพร้อมกับมองไปรอบๆ ตอนนี้เพื่อนของเธอกำลังดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน"พี่เห็นว่าน้องมายเหมือนจะไม่ไหว เดี๋ยวพี่ไปส่งก่อน เพื่อนน้องเดี๋ยวให้ไอ้พวกนี้มันไปส่งก็ได้ รับรองว่าปลอดภัย" ริมฝีปากหนากระซิบพูดข้างใบหูเบาๆ แต่สายตาของเขามองไปที่ดัมมี่เพื่อนรักเหมือนกับจะรู้กัน"สาวๆ เราออกไปดิ้นกันหน่อยดีกว่า" ดัมมี่รีบชวนพวกเพื่อนๆ ของเธอออกไปก่อน เพื่อที่จะเปิดทางให้ไต้ฝุ่นทำอะไรได้สะดวกหน่อย"เห็นไหมพวกเพื่อนๆ ของน้องยังสนุกกันอยู่เลย พี่ว่าเราไปดีกว่า" มือหนาโอบคนตัวเล็กแล้วใช้แรงดันให้เธอลุกขึ้นหญิงสาวก็ลุกตามแรงของเขา แต่พอยืนขึ้นแล้วเธอกลับทรงตัวไม่อยู่ จนเขาต้องได้รีบโอบเอวบางไว้"ไหวไหม""ไหวค่ะแต่ทำไมมันเมาผิดปกติ" เหล้าแค่นี้ทำอะไรเธอไม่ได้อยู่แล้ว แต่วันนี้ทำไมเธอถึงเวียนหัวหนักแบบนี้ และนี่มันก็ไม่ใช่มารยาของเธอด้วย"เดี๋ยวพี่ประคองดีกว่า" ก่อนที่ยาจะออกฤทธิ์มากไปกว่านี้ เขาต้องรีบพาเธอออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด"เบาๆ นะจ๊ะ" มือหนาประคองร่างบางให้นั่งลงที่เบาะข้างคนขับแบบทะนุถนอมรถคัน
Read more
บทที่ 9
"เมื่อไรจะหยุดสำออยสักที" คำพูดของเขาเปลี่ยนไปมากจากตอนที่หวังอยากจะได้ตัวเธอ "รำคาญ!!""พี่ต่างหากที่เป็นคนคิดไม่ดีกับฉันก่อน" หญิงสาวต้องได้รีบหยุดเสียงสะอื้นของตัวเองไว้"ใครพี่มึง" เขาพูดพร้อมกับหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ "อย่าสะเออะมาใช้คำนี้กับกู""คะ?.." พอได้ยินคำพูดพวกนี้ เธอก็รู้ได้ในทันที ว่านี้อาจจะเป็นนิสัยที่แท้จริง แต่คนที่โกรธควรจะเป็นเธอมากกว่าไหม ที่เขาเอายาปลุกเซ็กส์มาให้กิน ถ้าเธอตามเกมไม่ทันป่านนี้คงจะเสียตัวให้เขาไปแล้ว"อย่าคิดนะว่ารูปพวกนั้นจะแบล็คเมล์กูได้" พอใส่เสื้อผ้าเสร็จเขาก็เดินไปที่ประตูปั้ง!! ชายหนุ่มปิดประตูกลับคืนด้วยเท้าอย่างแรงจนคนตัวเล็กที่อยู่ด้านในสะดุ้งตกใจ[บ้านปรัชญานนท์]พอไต้ฝุ่นออกจากห้องไปเพียงไม่นานเธอก็ลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้า แล้วรีบกลับมาที่บ้าน"เมื่อคืนนี้หนูไปค้างที่ไหนมาทำไมไม่กลับบ้าน""บ้านเพื่อนค่ะแม่" มายมิ้นท์ไม่คิดว่าสิ่งที่เขาแนะนำเธอจะได้นำมาใช้จริง"เราโตเป็นสาวแล้วอย่าทำตัวเหลวไหลแบบนี้อีกนะ"[บริษัทสายการบิน] "ใครนะ" ราชสีห์ถามเลขาส่วนตัวออกไปเมื่อได้ยินสิ่งที่เลขาเข้ามาแจ้ง "แล้วพวกเขามาทำไม""ไม่ทราบเหมือนกันค่ะถามรายละเอ
Read more
บทที่ 10
"พ่อได้รูปพวกนี้มายังไงครับ""จะได้มายังไงล่ะ ก็นักข่าวน่ะสิ ทำไมแกถึงทำอะไรไม่ระวังตัวเลย รู้ไหมว่าถ้าเรื่องนี้แพร่กระจายไป หุ้นของเราจะตกแค่ไหน" เพราะไม่ว่าพวกเขากระดิกตัวทำอะไรก็เป็นข่าวไปหมด ยิ่งไต้ฝุ่นเป็นผู้สืบทอดรุ่นต่อไปด้วยแล้ว ก็ยิ่งถูกจับตามอง"เรื่องนี้เดี๋ยวผมจัดการเอง""แกจะจัดการยังไง ผู้หญิงคนนี้คือคนที่ไปร่วมงานคืนนั้นใช่ไหม""ใช่ครับ""ถ้าพ่อแม่เธอรู้ แกรู้ไหมว่าอะไรจะเกิดขึ้น" ราชสีห์รู้ดีว่าพ่อของผู้หญิงที่อยู่ในรูปก็ไม่ใช่ตาสีตาสาที่ไหน เป็นถึงเจ้าของโรงแรมใหญ่โตในเครือของทศกัณฐ์ก๊อก ก๊อก ..ประตูห้องนอนของไต้ฝุ่นถูกเปิดเข้ามาทันทีที่สิ้นเสียงเคาะ"คุณมีธุระอะไรกับลูกเหรอคะ" ไออุ่นไม่เคยเห็นสามีกลับมาตอนกลางวันแบบนี้ พอเห็นรถของสามีจอดอยู่หน้าบ้านก็เลยขึ้นมาดูว่าเขามาทำไม"ผมมีธุระกับไต้ฝุ่นนิดหน่อย" เมื่อพูดกับภรรยาราชสีห์ก็ต้องได้รีบปรับอารมณ์ใหม่"ธุระอะไรคะ" ไออุ่นดูแล้วว่ามันคงไม่นิดหน่อยแน่สามีของนางถึงได้หน้าเคร่งเครียดขนาดนี้ สายตาของผู้เป็นแม่มองไปเห็นรูปในมือของลูกชาย ถึงเขาจะซ่อนไว้แล้วแต่ก็ไม่พ้นสายตานั้น "เอามาให้แม่ดู""ไม่มีอะไรหรอกครับแม่""จะไม่มี
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status