مشاركة

ตอนที่18สืบ2

last update تاريخ النشر: 2026-09-20 11:09:54

ทันทีที่กลับถึงตำหนักบูรพา จางลีลี่ก็ไม่แม้แต่จะถอดเสื้อคลุมให้เรียบร้อย นางก้าวเข้าเรือนด้านในแล้ว
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่23บอกพ่อมาให้หมดก่อน

    “ไท่จือเฟยนี่เตรียมทางหนีไว้ให้ตัวเองตั้งแต่ก่อนเกิดเรื่องเสียอีก”ท่านจางเหลือบมองเขา “นั่นคือลูกสาวข้า ข้าเพิ่งจะรู้ว่านางฉลาดเหมือนข้า”เพียงประโยคเดียวก็ทำให้โจวชิงฉือหัวเราะเบาๆ แต่รอยยิ้มของเขาหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อคิดถึงคนที่ยังอยู่ในตำหนักบูรพา“ไปกันเถอะขอรับคุณหนูไม่ปลอดภัย”ท่านจางพยักหน้า เขาหันไปกำชับพ่อบ้านอีกครั้ง “ห้ามให้ผู้ใดรู้เรื่องนางกำนัล แม้แต่คนในจวนของเราเองก็ห้ามพูด”“ขอรับนายท่าน”หีบยาถูกยกขึ้นรถม้า พ่อบ้านขึ้นไปนั่งด้านหน้าในฐานะหมอประจำตระกูล ส่วนท่านจางกับโจวชิงฉือนั่งอยู่ด้านใน ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรอีกเพราะต่างรู้ดีว่าคนที่พวกเขากำลังจะกลับไปหานั้น กำลังอยู่ท่ามกลางคนที่อาจเป็นอันตรายที่สุดในวังหลวงเสียงแส้ม้าดังขึ้น รถม้าของตระกูลจางเคลื่อนออกจากประตูใหญ่ มุ่งตรงสู่ตำหนักบูรพาในยามค่ำคืน แล่นเข้ามาถึงตำหนักบูรพาในเวลาไม่นานนัก เสียงล้อรถม้าหยุดลงหน้าตำหนักพร้อมกับเสียงตะโกนของทหารยาม ท่านจางรีบก้าวลงจากรถทันทีโดยมีพ่อบ้านยกหีบยาขนาดใหญ่ตามหลังมา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความร้อนใจจนคนที่เห็นต่างพากันหลีกทางให้“ไท่จือเฟยอยู่ที่ใด”ขันทีรีบเข้ามาต้อนรั

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่22บอกพ่อมาให้หมด

    รถม้าเพิ่งหยุดสนิทหน้าประตูใหญ่ของตระกูลจาง ประตูที่ปิดเงียบมาตลอดคืนกลับถูกเปิดออกแทบจะในทันที ราวกับคนด้านในเฝ้ารออยู่แล้วท่านจางก้าวออกมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เสื้อคลุมถูกสวมอย่างเร่งรีบจนยังจัดชายเสื้อไม่เรียบร้อยดี พอเห็นโจวชิงฉือกระโดดลงจากรถม้า สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ไม่ได้ถามถึงอาการของบุตรสาวทันที กลับมองเลยไปยังด้านหลัง ก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำว่า “ลีลี่ให้เจ้ามาใช่ไหม” ”โจวชิงฉือชะงักไปครู่หนึ่ง เขามองท่านจางอย่างประหลาดใจ ก่อนพยักหน้า “ขอรับ แต่เรื่องนี้...”“เข้าไปก่อนที่นี่ไม่ใช่ที่พูด” ท่านจางตัดบททันที โจวชิงฉือพยักหน้า เขาไม่รู้ว่าท่านจางรู้อะไรมากแค่ไหน แต่จากสีหน้าของอีกฝ่าย เขาก็เข้าใจทันทีว่าตนไม่จำเป็นต้องเสียเวลาพูดทุกอย่างหน้าประตู เขารีบพารถม้าเข้าในจวน คนรับใช้ชายสองคนปิดประตูลงทันที โจวชิงฉือประคองนางกำนัลที่ยังตัวสั่นลงมาท่านจางเห็นสภาพของนางแล้วสีหน้าก็หนักใจอย่างเห็นได้ชัด บาดแผลตามแขนและลำคอที่ถูกเสื้อคลุมปิดไว้เพียงบางส่วน ทำให้เขาไม่ต้องถามซ้ำว่านางเป็นใครหรือเกิดอะไรขึ้น เขาหันไปสั่งพ่อบ้านที่ยืนรออยู่ด้านหลัง “พาคนเข้าเรือนตะวันตก อย่าให้ผ

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่21มีคนดูต้องมีคนเล่นละคร

    ทหารหน้าประตูมองรถม้าอย่างสงสัย “เหตุใดต้องรีบร้อนถึงเพียงนั้น”โจวชิงฉือแอบกำกระบี่แน่นกว่าเดิมหากไม่ไหวคงต้องสู้กันสักตั้ง แต่นั่นคือทางเลือกสุดท้าย ก่อนทำเสียงสั่นเล็กน้อย “ข้าเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว ท่านหมอหลวงก็อยู่ในตำหนักแล้ว แต่ยังไม่อาจทำให้อาการของไท่จือเฟยดีขึ้นได้ หากคืนนี้เกิดอะไรขึ้นกับไท่จือเฟย...พวกข้ารับใช้จะรับผิดชอบไหวได้อย่างไรกัน”แล้วตะโกนออกไปด้วยน้ำเสียงร้อนรน “เร็วเข้าเถอะรีบเปิดประตู หากไท่จือเฟยเป็นอะไรไป เจ้ารับผิดชอบไหวหรือไท่จือจะต้องไม่ละเว้นพวกเจ้าแน่”ทหารทั้งสองสบตากันคำว่าไท่จือทำให้พวกเขาไม่กล้าชักช้าอีกต่อไป หนึ่งในนั้นรีบหันไปสั่งทหารที่เฝ้าประตู “เปิดประตู ให้ผ่านไปได้”ประตูวังถูกเปิดออกช้าๆ โจวชิงฉือยังคงนั่งนิ่งอยู่บนรถม้า กระทั่งล้อเคลื่อนผ่านพ้นประตูวังมาแล้ว เขาจึงค่อยๆ ปล่อยลมหายใจออกมาอย่างยาวเหยียด“เกือบไปแล้ว...”เขาเหลือบมองด้านหลังม่าน หญิงสาวยังคงนอนนิ่งอยู่ภายใน ไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อยโจวชิงฉือหันกลับไปมองทางที่เพิ่งผ่านมา สีหน้าเคร่งขรึมลงทันที ความรู้สึกบางอย่างบอกเขาว่าตนเองไม่ควรทิ้งลีลี่ไว้ในตำหนักเพียงลำพังนานเกินไป โด

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่20ใครอยู่ในห้องลับ

    กลอนประตูถูกเปิดออกช้าๆ ลีลี่กำมีดสั้นในมือแน่นพร้อมถอยและตั้งรับ แต่ทันทีที่ประตูแง้มออก สิ่งที่อยู่ด้านหลังก็ทำให้นิ่งงันไม่ใช่เซียวหลิง นางกำนัลคนหนึ่งนอนเปลือยกายอยู่กับแท่นนอนถูกพันธนาการแน่นหนา ร่างกายผอมบางจนแทบเหลือแต่กระดูก เสื้อผ้าขาดวิ่นและเต็มไปด้วยคราบเลือด บนแขน ขา และลำคอมีบาดแผลหลายแห่ง บางรอยเก่าเป็นแผลเป็น บางรอยยังมีเลือดซึมออกมาใหม่ ใบหน้าซีดขาวจนแทบไม่มีสีเลือด และริมฝีปากแห้งแตกสั่นระริก“เจ้าคือใคร” หญิงสาวพยายามถอยหนี แต่เพียงขยับร่างก็ส่งเสียงครางออกมา นางยกมือขึ้นป้องกันตัวอย่างหวาดกลัว“อย่า...อย่าทำอะไรข้า...ข้ากลัวแล้ว”ลีลี่รีบเก็บมีดกลับเข้าแขนเสื้อแล้วคุกเข่าลงตรงหน้า “ข้าไม่ทำร้ายเจ้า ข้าจะพาเจ้าออกไป” แกะเชือกที่พันธนาการแขนทั้งสองข้างออกหญิงสาวมองลีลี่อย่างไม่เชื่อสายตา“ออกไป...ท่านจะพาข้าออกไปหรือ”“ใช่ ไม่ต้องกลัวนะข้าจะพาเจ้าออกไปเอง”“ช่วย...ข้าด้วย...”“ได้ ข้าจะพาเจ้าออกไปเดี๋ยวนี้”ลีลี่ถอดเสื้อคลุมของตัวเองออกคลุมร่างเปลือยของอีกฝ่าย ก่อนก้มลงสำรวจบาดแผลอย่างรวดเร็วที่นี่ไม่ใช่ห้องขังธรรมดา และนางกำนัลคนนี้ก็ไม่ได้ถูกจับมาเพียงเพื่อสอบสว

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่19ใครอยู่ในห้องลับ

    โจวชิงฉือหันไปมอง มาทำไมตอนนี้ขันทีตั่วเค่อถือถาดอาหารเดินเข้ามา บนถาดมีชามกระเบื้องสีขาวบรรจุน้ำซุปกลิ่นหอมอ่อนๆ ไอร้อนลอยขึ้นจากปากชาม“นี่คือซุปบำรุงร่างกายที่ไท่จือรับสั่งให้ส่งมาให้พระชายา”โจวชิงฉือเหลือบมองถ้วยซุป ก่อนหันไปมองด้านในห้องเพียงแวบเดียวจากนั้นจึงเดินออกไปยืนขวางประตู“ส่งมาให้ข้าเถอะ”ตั่วเค่อชะงัก “ไท่จือเฟยเล่า”โจวชิงฉือรับถาดมาอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ไท่จือเฟยหลับไปแล้ว”ตั่วเค่อมองเข้าไปด้านใน “หลับแล้วหรือ”“เช่นนั้นเหตุใดประตูหน้าต่างจึง...”“ข้าเพิ่งเปิดไว้ให้ระบายอากาศ” คำตอบมาเร็วเกินไปจนตั่วเค่อเงียบไปครู่หนึ่งโจวชิงฉือยังคงยิ้มอย่างขันทีผู้ซื่อสัตย์ ไม่มีความผิดปกติแม้แต่น้อย“ไท่จือเหยทรงป่วยหนัก วันนี้หมอหลวงกำชับให้พักผ่อน ข้าว่าพวกเราควรพูดกันเบาๆ จะดีกว่า หากไท่จือเฟยตื่นขึ้นมาเพราะเสียงรบกวน เกรงว่าไท่จือจะทรงตำหนิเอา”ตั่วเค่อรีบก้มหน้า โจวชิงฉือยิ้มบางๆ “ฝากเรียนไท่จือด้วยว่าซุปมาถึงแล้ว ไท่จือเฟยจะเสวยหลังตื่นบรรทม”“ได้”หลังจากขันทีตั่วเค่อเดินจากไป โจวชิงฉือจึงปิดประตูลงช้าๆเขายืนถือถาดซุปอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหาย

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่18สืบ2

    ทันทีที่กลับถึงตำหนักบูรพา จางลีลี่ก็ไม่แม้แต่จะถอดเสื้อคลุมให้เรียบร้อย นางก้าวเข้าเรือนด้านในแล้วหยุดอยู่กลางโถง ก่อนหันไปมองโจวชิงฉือที่กำลังยืนถือถาดชาอยู่ไม่ไกล“ข้าป่วยไม่อยากพบใครและอาการหนักไม่น้อยขอนอนในห้องเงียบๆ”โจวชิงฉือชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนก้มหน้าลงทำสีหน้าซื่อๆ ในแบบขันทีรับใช้ ไท่จือเฟยป่วยเป็นอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”“ยังคิดอาการป่วยไม่ออกก็แค่ป่วย นอนและไม่พบใคร”โจวชิงฉือเกือบสำลักน้ำลาย แต่ยังรักษาสีหน้าสงบเอาไว้ได้ เขาเหลือบมองไปรอบๆ ก่อนลดเสียงลง “แล้วจะให้ข้าน้อยไปประกาศว่าไท่จือเฟยป่วยด้วยโรคอะไรพ่ะย่ะค่ะ”“โรคอะไรก็ได้ที่ฟังแล้วน่ากลัวพอให้คนไม่กล้าเข้ามายุ่งกับข้า”มุมปากของโจวชิงฉือกระตุกเล็กน้อย และยิ่งรู้จักก็ยิ่งรู้ว่าคำว่าอ่อนแอบอบบางนั้นไม่เคยเหมาะกับนางเลยแม้แต่น้อยถึงใบหน้าจะงดงามอ่อนหวานก็ตามที“เช่นนั้นข้าน้อยจะบอกว่าไท่จือเฟยทรงมีไข้สูง ปวดศีรษะ อ่อนแรง และแพทย์ยังไม่ทราบสาเหตุ ห้ามผู้ใดเข้าใกล้เพื่อป้องกันการแพร่เชื้อ”“ดี”“บอกว่าข้าต้องนอนพัก ห้ามออกจากห้อง ห้ามพบผู้ใด และห้ามรบกวนเด็ดขาด”โจวชิงฉือพยักหน้าอย่างจริงจัง ก่อนจะเดินออกไปสองก้าวแล้วหันก

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status