LOGINShare
ตอนที่72หาทางหนี
publish date:
2026-11-02 22:23:44
Latest chapter
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่72หาทางหนี
“ในที่สุดก็สำเร็จเสียที หลายคืนมานี้ข้าเห็นองค์ชายแทบไม่ได้นอน ทั้งอ่านตำรา ทั้งทดลองยา จนข้านึกว่าต่อไปคงต้องย้ายที่นอนมาไว้ข้างเตาปรุงยาแล้วเสียอีก”ลีลี่หลุดหัวเราะ “ถ้าทำแบบนั้นจริงๆ ข้าคงต้องสั่งคนทำป้ายแขวนไว้หน้าห้องว่า ห้ามรบกวนท่านหมอเหวิน กำลังปรุงยาเพื่อช่วยชีวิตคน และห้ามเสี่ยวจื่อเข้าไปบ่น”“คุณหนูจางท่านเรียกองคืชายของเราว่าท่านหมอจนติดปากแล้วสินะ” เสี่ยวจื่อหันมาประท้วง “ข้าชื่นชมองค์ชายต่างหากเล่า”เหวินเฉิงมองทั้งสองคนสลับกัน รอยยิ้มบนใบหน้าชัดเจนขึ้น “ไม่คยมีใครเรียกข้าแบบนี้มาก่อน”ลีลี่ยกมือกอดอก “ก็ท่านเหมือนหมอนี่ใส่แว่นสายตาด้วยและข้าก็ดีใจที่ท่านปรุงยาได้สำเร็จด้วย”“ข้าก็ดีใจเช่นกันขอรับ” เสี่ยวจื่อรีบเสริมใต้เท้าจางซึ่งนั่งฟังอยู่บนเตียงหัวเราะเบาๆ ก่อนมองไปยังเหวินเฉิงด้วยสายตาขอบคุณ “องค์ชายแปด ครั้งนี้ข้าติดค้างน้ำใจท่านมาก หากไม่ได้ท่านช่วยชีวิตไว้ ไม่รู้ว่าข้าจะต้องทนทุกข์กับพิษนี้ไปอีกนานเท่าใด”เหวินเฉิงรีบประสานมือ “ใต้เท้าจางกล่าวเกินไปแล้ว ท่านเป็นบิดาของลีลี่ ข้าย่อมไม่อาจมองดูท่านเป็นอะไรไปได้”ประโยคสุดท้ายทำให้ลีลี่หันไปมองเขาทันที ส่วนเส
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่71หาทางรอด
เมื่อขบวนของฮ่องเต้มาถึงบ่อน้ำร้างด้านหลังตำหนักบูรพา เจ้าหน้าที่กรมอาญาก็รีบเข้าตรวจสอบพื้นที่ทันที องครักษ์หลวงกระจายกำลังล้อมบริเวณโดยรอบ ป้องกันไม่ให้ผู้ใดเข้าออกโดยไม่ได้รับอนุญาตฮ่องเต้หยุดยืนอยู่ห่างจากปากบ่อเล็กน้อย ก่อนหันไปสั่งเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง “ลงไปตรวจดูข้างล่าง มีอะไรอยู่ในนั้นบ้างก็รายงานมาตามตรง”“ขอรับ”ชายผู้นั้นรับคำ จากนั้นจึงนำเชือกผูกเอวแล้วค่อยๆ หย่อนตัวลงไปในบ่อร้าง บ่อน้ำแห่งนี้แห้งขอดมานานแล้ว ภายในเต็มไปด้วยดินโคลนแห้ง เศษกิ่งไม้ และขยะที่ถูกทิ้งสะสมมาหลายปีทว่าเมื่อชายผู้นั้นลงไปถึงก้นบ่อได้ไม่นาน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด“ฝ่าบาท ฝ่าบาท”เสียงตะโกนดังขึ้นจากก้นบ่อ น้ำเสียงสั่นเครือจนคนด้านบนหันมองหน้ากัน “มีอะไรอยู่ข้างล่าง” เจ้าหน้าที่กรมอาญาตะโกนถามชายผู้นั้นเงยหน้าขึ้น ใบหน้าซีดเผือด มือข้างหนึ่งยกขึ้นปิดจมูก อีกข้างชี้ไปยังมุมหนึ่งของก้นบ่อ “กลิ่น...กลิ่นเหม็นมากขอรับ เหมือนกลิ่นซากศพ ข้างล่างต้องมีบางอย่างอยู่แน่พ่ะย่ะค่ะ”คำพูดนั้นทำให้คนที่ยืนอยู่รอบบ่อพากันมองหน้ากันด้วยความตกใจ บิดาของอวี้เอ๋อร์ถึงกับก้าวออกมาอย่างลืมตัว “ร่างล
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่70หลอกผี2
ฮองเฮาลุกขึ้นจากที่นั่งทันที “บังอาจ ใครปล่อยหญิงผู้นี้เข้ามาในท้องพระโรง”องครักษ์รีบเข้ามา แต่ไม่มีผู้ใดกล้าแตะต้องหญิงสาวที่กำลังกอดบิดาอยู่ ชายวัยกลางคนกลับไม่สนใจเสียงร้องของคนรอบข้าง เขาเอาแต่กอดบุตรสาวแน่น น้ำตาไหลพราก“ลูกพ่อ...ใครทำอะไรเจ้า บอกพ่อมาฮืออออเจ้าตายไปแล้วอย่างนั้นหรือ”อวี้เอ๋อร์ค่อยๆ หันหน้าไปทางฮองเฮา ริมฝีปากซีดสั่นระริก “ท่านพ่อ ข้าถูกขังอยู่ในห้องลับหลายวัน ถูกไท่จือทรมาน จนตาย”ฮองเฮาทรงตวาด หมิงเฉิงกระตุกอยากจะพุ่งเข้าไปบีบคอนางกำนัลคนนั้นเต็มทน“เหลวไหล” “ข้าไม่เคยพบหญิงผู้นี้มาก่อน” หมิงเฉิงตวาดขึ้นอีกคน“ข้าคืออวี้เอ่อร์จะบอกว่าจำข้าไม่ได้ได้อย่างไร” อวี้เอ๋อร์ร้องไห้ “คืนที่พวกเขาพาข้าไปยังบ่อน้ำร้าง ข้าจำได้ว่าเขาพูดว่าเป็นพระบัญชาของฮองเฮาและไท่จือห้ามปล่อยให้ข้ามีชีวิตกลับไปเด็ดขาด”“เจ้ากล้าดีอย่างไร” ฮองเฮาทรงโกรธจนเสียงสั่น “ฝ่าบาท อย่าทรงเชื่อคำพูดของวิญญาณร้ายผู้นี้ นี่ต้องเป็นแผนของใครบางคนที่ต้องการใส่ร้ายหม่อมฉัน”ฮ่องเต้ฉีเฉิงทรงลุกขึ้นจากที่นั่ง สีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง “พอได้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นคนหรือผี คำกล่าวหานี้ต้องได้รับการตรวจสอบ
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่69หลอกผี
ไม่มีผู้ใดกล้าตอบพระองค์มองชายที่คุกเข่าอยู่ “เจ้ามีหลักฐานหรือไม่ว่าลูกสาวเคยเป็นนางกำนัลในตำหนักฮองเฮา”“มีพ่ะย่ะค่ะ” ชายผู้นั้นรีบหยิบผ้าห่อเล็กๆ ออกจากอกเสื้อ แล้วนำออกมาอย่างทะนุถนอม “นี่เป็นป้ายประจำตัวนางกำนัลของลูกสาวกระหม่อม มีชื่อของนางอยู่บนป้าย อีกทั้งยังมีจดหมายที่นางเคยส่งกลับบ้านก่อนจะหายตัวไปด้วยพ่ะย่ะค่ะ”ขันทีรับของไปถวาย ฮ่องเต้ทอดพระเนตรป้ายประจำตัวและจดหมายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตรัสถามหัวหน้าขันทีประจำท้องพระโรง “ไปเชิญฮองเฮามาที่นี่ ข้าต้องการฟังคำอธิบายจากพระนางด้วยตนเอง”คำรับสั่งนั้นทำให้หมิงเฉิงที่ยืนอยู่ไม่ไกลขยับสายตาเล็กน้อย เขาเหลือบมองชายชราผู้นั้นด้วยสีหน้าอ่านยาก ขณะที่ขุนนางฝ่ายฮองเฮาหลายคนเริ่มมีท่าทีไม่สบายใจไม่นาน ฮองเฮาก็เสด็จมาถึงท้องพระโรง พระนางทรงกวาดสายตามองเหล่าขุนนาง ก่อนจะหยุดสายตาที่ชายวัยกลางคนซึ่งคุกเข่าอยู่กลางห้อง“ฝ่าบาททรงเรียกหม่อมฉันมาด้วยเรื่องใดเพคะ”ฮ่องเต้ทรงยกป้ายประจำตัวนางกำนัลขึ้น “ชายผู้นี้กล่าวว่าบุตรสาวของเขาเคยเป็นนางกำนัลในตำหนักของเจ้า แต่หายตัวไปนานกว่าหนึ่งปีแล้ว เขาไปสอบถามหลายครั้งกลับไม่ได้รับคำตอบ ทั้งยังถู
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่68แผนลวง
หมิงเฉิงวางตะเกียบลง “สิ่งผิดปกติอะไร”“เขาอ้างว่าเห็นหญิงสาวใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด นั่งร้องไห้อยู่ริมบ่อ พอเข้าไปถามก็...ก็เห็นใบหน้าของนางเป็นผีพ่ะย่ะค่ะ”หมิงเฉิงหรี่ตามอง “แล้วเจ้าก็เชื่อเรื่องไร้สาระเช่นนี้ด้วยหรือ”“กระหม่อมไม่กล้าเชื่อโดยไม่มีหลักฐานพ่ะย่ะค่ะ แต่เมื่อคืนองครักษ์ผู้นั้นตกใจจนพูดไม่รู้เรื่อง ทั้งยังมีไข้ขึ้นตลอดคืน ตอนนี้ยังนอนตัวสั่นอยู่ในห้องพักพูดว่ามีผีที่ตำหนักบูรพา”หมิงเฉิงแค่นหัวเราะ “คนขี้ขลาดเห็นเงาต้นไม้ก็คิดว่าเป็นผีได้ สั่งให้เขาหุบปาก หากใครแพร่ข่าวนี้ออกไปอีก ให้ลงโทษตามกฎของตำหนักบูรพา”“พ่ะย่ะค่ะ” กลืนน้ำลายลงคอช้าๆ โทษของตำหนักบูรพาหากไม่หุบปากก็คือการตัดลิ้นแม้ปากจะกล่าวเช่นนั้น แต่หมิงเฉิงกลับนึกถึงบ่อน้ำร้างขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เขาจ้องตั่วเค่ออยู่นานก่อนจะสั่งเสียงต่ำ “ส่งคนไปตรวจดูบ่ออีกครั้ง อย่าให้ใครรู้ว่าเป็นคำสั่งของข้า และห้ามแตะต้องสิ่งใดโดยพลการ”ตั่วเค่อรับคำแล้วรีบถอยออกไปทว่าสองวันต่อมา ข่าวลือที่เพิ่งถูกกดไว้กลับปะทุขึ้นหนักกว่าเดิมคราวนี้ผู้พบเห็นไม่ใช่องครักษ์เพียงคนเดียว หากเป็นคนงานที่นำฟืนไปส่งยังเรือนเก็บของเก่า พวกเขาเ
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่87เบาะแส
องครักษ์ทั้งสองหันไปมองบ่อร้างพร้อมกัน สุนัขยังคงตะกุยขอบบ่ออย่างบ้าคลั่ง เล็บของมันครูดกับหินจนเกิดเสียงแหลมบาดหู องครักษ์คนหนึ่งเผลอก้าวเข้าไปใกล้ แต่เพียงชั่วครู่ก็รีบชะงัก ก่อนหันไปสบตาสหายด้วยแววตาเคร่งเครียด“ไม่ต้องดูอะไรทั้งนั้น รีบพาคนออกไป”ทั้งคู่ไม่กล้าเสียเวลาอีก คนหนึ่งจับแขนชายชรา ส่วนอีกคนกระชากโซ่พยายามลากสุนัขออกจากบ่อ เจ้าสุนัขขืนตัวสุดแรง เห่ากรรโชกพร้อมหันกลับไปมองบ่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้ถูกลากไปไกลหลายก้าว มันก็ยังส่งเสียงครางต่ำๆ ในลำคอราวกับไม่ยอมละทิ้งสิ่งที่พบ“เบาหน่อย อย่าดึงมันแรงนัก” ชายชราร้องบอก พลางใช้ไม้เท้าคลำพื้นตามแรงที่ถูกพาไป “มันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะ”“หุบปากแล้วเดินไปเสีย หากยังไม่อยากถูกจับโยนออกนอกกำแพง”องครักษ์พาชายชรากับสุนัขออกทางประตูด้านข้างอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ผู้ใดในตำหนักจะทันสังเกตเห็นความวุ่นวาย เมื่อแน่ใจว่าคนทั้งสองออกไปพ้นเขตแล้ว องครักษ์คนหนึ่งก็หันกลับมามองบ่อร้างอีกครั้ง ส่วนอีกคนรีบเดินไปตรวจตราทางเดินเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่“เจ้าก็เห็นใช่หรือไม่ว่ามันผิดปกติ” คนที่อยู่ข้างบ่อถามเสียงต่ำสหายไม่ตอบใ
You May Also Like
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย681.8K viewsพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น44.2K viewsเพียงนางที่ข้าจะรัก
ชวี่เหว่ย24.6K viewsสวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.9K viewsต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ
บ้านนิยายบายโซ169 viewsเถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)152 viewsข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง
อักษรปรุงรัก162 viewsฮองเฮาคือนางร้าย
ไป๋เจวี๋ย507 views
