LOGINShare
ตอนที่49จดหมายรัก2
publish date:
2026-10-04 11:51:42
Latest chapter
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่59ความลับ2
ประตูตำหนักเหินห่าวเปิดออก เหล่าองครักษ์ลากทั้งสองออกไปท่ามกลางสายตาของผู้คน ก่อนพาไปยังคุกหลวงเพื่อรอการสอบสวนและคำตัดสินประหารส่วนหมิงเฉิงยังคงยืนอยู่ที่เดิม ริมฝีปากของเขายกขึ้นเพียงเล็กน้อยคืนนี้ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาต้องการใต้เท้าจางมาถึงหน้าท้องพระโรงตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างดี เขาแทบไม่ได้พักตลอดทั้งคืน หลังได้รับข่าวว่าลีลี่กับองค์ชายแปดถูกจับกุมและส่งตัวเข้าคุกหลวง ชายวัยกลางคนก็รีบแต่งตัวออกจากจวนทันที แม้จะรู้ว่าการเข้าเฝ้าฮ่องเต้ในยามเช้าตรู่เช่นนี้อาจทำให้ขุนนางหลายคนไม่พอใจ แต่เขาไม่มีเวลาสนใจเรื่องเหล่านั้นอีกแล้ว“ข้ามีเรื่องด่วนต้องเข้าเฝ้าฮ่องเต้ รบกวนพวกเจ้าไปกราบทูลให้ที”ขันทีหน้าท้องพระโรงรีบเข้าไปแจ้ง ไม่นานนักก็มีคำสั่งให้ใต้เท้าจางเข้าไปด้านในฮ่องเต้ฉีเฉิงเพิ่งวางถ้วยชาลงบนโต๊ะ เมื่อเห็นสหายเก่าเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดผิดปกติ พระองค์ก็เลิกคิ้วขึ้น “ท่านมาแต่เช้าเช่นนี้ มีเรื่องอะไรถึงต้องรีบร้อนนัก”ใต้เท้าจางไม่ได้คุกเข่ารายงานเรื่องงานเหมือนทุกครั้ง เขากลับเดินเข้าไปใกล้ ก่อนประสานมือแล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ฝ่าบาท ข้ามีเรื่องหนึ่งต้องบอกท่าน ว
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่58ความลับ
น้ำเสียงนั้นฟังดูเหมือนกำลังห้ามน้องสาวไม่ให้ซ้ำเติม แต่แววตาของหมิงเฉิงกลับเย็นเยียบเขาหันไปหาองครักษ์ “นำตัวทั้งสองคนไปคุมขังที่คุกหลวง”หมิงเฉิงหันกลับไปมองลีลี่อีกครั้ง ดวงตาของเขาแดงก่ำราวกับชายที่กำลังเจ็บปวดจากการถูกหักหลัง“ข้าเคยคิดว่าเจ้าจะเป็นคนที่อยู่เคียงข้างข้าไปตลอดชีวิต”ลีลี่มองเขานิ่งๆ หมิงเฉิงเดินเข้าไปใกล้ แล้วกระซิบเบาๆ จนมีเพียงนางที่ได้ยิน “คืนนี้ไม่มีใครช่วยเจ้าได้แล้ว จางลีลี่ ถึงทีที่เจ้าจะต้องอุ่นเตียงให้ข้าจริงๆ แล้วหลังจากที่ข้ากระหายอยากจะให้เจ้าอุ่นเตียงมาตั้งนาน”ลีลี่ช้อนตามองเขา กลับเห็นรอยยิ้มน่ากลัวประดับบนใบหน้าเพียงแวบเดียวหลังจากนั้นก็คือดวงตาเศร้าสร้อยที่เขาแสร้งทำ“ถุย ท่านอย่าหวังว่าจะข้าจะยอมท่าน เลิกเสแสร้งได้แล้ว” ลีลี่ถ่มน้ำลายลงบนใบหน้าของหมิงเฉิงหมิงเฉิงชะงักเพียงเล็กน้อย แต่ยังไม่ทันตอบ องครักษ์หลวงสองคนก็เข้ามาจับแขนลีลี่ไว้ ขณะที่อีกสองคนประคองเหวินเฉิงลงจากแท่นนอน“ปล่อยข้า” ลีลี่ดิ้น แต่ร่างกายยังอ่อนแรงจากฤทธิ์ยาเหวินเฉิงเองก็ถูกลากไปอีกทาง เขาหันกลับมามองลีลี่เพียงครู่เดียว ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรเพราะต่างรู้ดีว่าตอนนี้พูดอะไรออ
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่57คุมขัง
โจวชิงฉือพยักหน้าแล้วกระโดดขึ้นหลังม้า ควบออกจากจวนตระกูลจางทันทีแต่ยิ่งเข้าใกล้ตำหนักบูรพา ข่าวที่ได้ยินกลับยิ่งทำให้หัวใจหนักอึ้ง“ไท่จือเฟยถูกจับแล้ว”“ได้ยินว่าอยู่กับองค์ชายแปดในตำหนักเหินห่าว”“ครั้งนี้เรื่องใหญ่แน่ ถึงขั้นมีทหารหลวงเข้าไปจับถึงที่”“ช่างกล้าจริงๆ นั่นมันชายาของไท่จือเชียวนะ” ถ้อยคำเหล่านั้นดังต่อเนื่องไปตามถนนราวกับมีคนตั้งใจให้ทุกคนได้ยินโจวชิงฉือดึงบังเหียนจนม้าชะลอเพียงชั่วครู่ ดวงตากวาดมองผู้คนสองข้างทาง ก่อนสีหน้าจะยิ่งกังวลข่าวแพร่เร็วเกินไป เร็วเกินกว่าการจับกุมจะเกิดขึ้นจริงเสียด้วยซ้ำ แปลว่าคนที่ปล่อยข่าวไม่ได้ต้องการเพียงทำลายชื่อเสียงของลีลี่ พวกมันต้องการให้ทุกคนเชื่อเรื่องนี้ก่อนที่ความจริงจะมีโอกาสพูดและเมื่อโจวชิงฉือควบม้าผ่านประตูตำหนักบูรพา เขาก็เห็นทหารหลวงจำนวนมากยืนประจำอยู่ทั่วบริเวณ ประตูตำหนักเหินห่าวถูกปิดสนิทส่วนด้านหน้ามีคนของราชสำนักยืนเฝ้าแน่นหนา ราวกับภายในนั้นไม่ใช่ตำหนักขององค์ชายอีกแล้ว แต่เป็นสถานที่เกิดคดีใหญ่ที่สุดในแผ่นดิน โจวชิงฉือกระโดดลงจากหลังม้าแล้วเดินเข้าไปหาองครักษ์ที่ยืนเฝ้าประตูองครักษ์มองเขาเพียงครู่เดียว“ไท
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่56จัดฉาก
นอนนิ่งอยู่บนแท่นนั้นมานานแล้ว ใบหน้างดงามซีดกว่าปกติ ดวงตาปิดสนิท ไม่มีท่าทีว่าจะรู้ตัวว่ามีคนกำลังเข้ามาใกล้เฉินเฟิงเหลือบมองลีลี่แล้วหันกลับไปมองเหวินเฉิง จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งกว้างขึ้น“ช่างเหมาะสมกันจริงๆ”ชายอีกคนช่วยกันวางเหวินเฉิงลงบนแท่นนอนข้างลีลี่ ก่อนจัดท่าทางของทั้งสองให้ดูราวกับนอนอยู่ด้วยกันตามลำพังเฉิงเฟิงถอยออกมาสองก้าว กวาดตามองภาพตรงหน้าอย่างพิจารณาแล้วหัวเราะเบาๆ “ต่อให้ตื่นขึ้นมาพร้อมกัน พวกเขาก็อธิบายได้ยากแล้ว”“แต่หากมีคนเห็นก่อนล่ะ”“ไม่ต้องห่วง” เฉิงเฟิงตอบพลางหยิบผ้าผืนหนึ่งออกจากแขนเสื้อ “คืนนี้ไม่มีใครเข้ามาที่นี่ได้จนกว่าไท่จือจะมา”เขาเดินไปยังโต๊ะข้างแท่นนอน วางสิ่งของบางอย่างลงอย่างจงใจ ก่อนหยิบถ้วยชาของเหวินเฉิงมาวางใกล้มือของลีลี่ จากนั้นจึงมองไปรอบห้องอีกครั้งเพื่อสำรวจว่ามีสิ่งใดหลงเหลือผิดปกติหรือไม่ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้อย่างเรียบร้อยเกินไปเรียบร้อยจนเหมือนมีคนวางแผนเอาไว้ล่วงหน้าทุกขั้นตอนขณะที่เฉิงเฟิงกำลังจะเดินออกไปนั้น เล็กน้อยจนไม่มีใครสังเกตเห็นแต่ภายใต้เปลือกตาที่ปิดสนิท ดวงตาของลีลี่กำลังพยายามเปิดขึ้นอย่างสุดกำลัง ความรู
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่55วางยา
“ขอบพระทัยท่านพี่เพคะ” ลีลี่ย่อกายลงเล็กน้อย ก่อนจะเดินผ่านเขาไปอย่างช้าๆตอนเดินผ่านเหวินเฉิง นางไม่ได้หันมองเขาแม้แต่น้อย เหวินเฉิงเองก็ไม่ได้มองนางแต่เมื่อเดินสวนกัน มือของลีลี่ที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกลับขยับเพียงเล็กน้อย เป็นสัญญาณสั้นๆ ที่มีเพียงคนสองคนเท่านั้นที่เข้าใจอย่าเพิ่งทำอะไรข้ายังรับมือได้เหวินเฉิงก้มหน้าลงซ่อนแววตา ก่อนจะประสานมือคารวะหมิงเฉิงอีกครั้ง“ถ้าไม่มีสิ่งใดแล้ว ข้าเหวินเฉิงขอตัวพ่ะย่ะค่ะ”หมิงเฉิงมองตามแผ่นหลังของข้าลีลี่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบางๆ“ไปเถิด” เหวินเฉิงเดินออกไปโดยไม่หันกลับมาส่วนหมิงเฉิงยังคงยืนอยู่ที่เดิม ดวงตาเย็นลงเล็กน้อย เขาไม่พอใจที่ลีลี่ฉลาดขึ้นกว่าเดิมแต่ยิ่งไม่พอใจ เขาก็ยิ่งอยากรู้ว่าความฉลาดนั้นเกิดขึ้นเพราะอะไรและเหตุใดทุกครั้งที่เขาพยายามบีบนาง นางกลับหาทางเอาตัวรอดได้โดยไม่เปิดเผยความลับของตนแม้แต่น้อยเหวินเฉิงกลับมาถึงตำหนักเหินห่าวหลังจากแยกจากหมิงเฉิงและลีลี่ได้ไม่นาน เขาเดินผ่านประตูตำหนักด้วยท่าทีสงบนิ่งเช่นเดิมไม่กี่อึดใจต่อมา ตั่วเค่อยืนรออยู่ด้านหน้า ในมือถือกล่องขนมไม้ลงรักอย่างประณีต กลิ่นหอมหวานของขนมลอยออกมาจางๆ ต
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่54ตามแผน
รถม้าของตำหนักบูรพาเคลื่อนผ่านประตูชั้นนอกเข้ามาช้าๆ ก่อนหยุดลงตรงลานหน้าตำหนัก เหวินเฉิงยืนรออยู่ตรงขั้นบันไดมาพักใหญ่แล้ว แม้ใบหน้าจะยังคงซีดขาวและท่าทางสงบเสงี่ยมเหมือนองค์ชายผู้ไม่สนใจเรื่องภายนอก แต่สายตากลับจับจ้องรถม้าคันนั้นไม่วางเมื่อม่านรถถูกเปิดออกและหมิงเฉิงก้าวลงมา เหวินเฉิงจึงรีบเดินเข้ามาประสานมือคารวะ “ถวายพระพรพี่ใหญ่”“อืม”หมิงเฉิงตอบรับสั้นๆ แต่สายตาไม่ได้อยู่ที่เหวินเฉิงนานนัก เพราะทันทีที่ลีลี่ก้าวลงจากรถ เขาก็เดินเข้าไปหาและวางมือบนเอวของนางต่อหน้าทุกคนอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับต้องการประกาศให้คนทั้งตำหนักรู้ว่าสตรีตรงหน้าเป็นของเขาลีลี่ชะงักไปเล็กน้อยมือของหมิงเฉิงเลื่อนจากเอวขึ้นมาจัดปอยผมข้างแก้มให้นาง ก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนโยน “เดินทางเหนื่อยหรือไม่ ข้าบอกแล้วว่าให้พักอยู่บนรถดีๆ เหตุใดจึงต้องลงมาเอง”“หม่อมฉันไม่เป็นไรเพคะ”“ไม่เป็นไรได้อย่างไร ใบหน้าเจ้าซีดถึงเพียงนี้”หมิงเฉิงพูดพลางจับมือของนางขึ้นมากุมไว้ แล้วพานางเดินผ่านหน้าเหวินเฉิงไปช้าๆ ราวกับจงใจให้เขาเห็นทุกการกระทำเหวินเฉิงยืนอยู่ที่เดิม สีหน้าไม่เปลี่ยน แต่สายตากลับเหลือบมองมือของหมิงเฉิงที่จั
You May Also Like
บันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.5K viewsยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย852.9K viewsพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่164.6K viewsท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน63.0K viewsสามีผู้ลืมเลือน
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน277 viewsเมื่อฉันทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบที่ถูกรักในยุค 80
หลี่จินผิง257 viewsย้อนอดีตมาครั้งนี้ข้าจะเป็นเถ้าแก่เนี้ยผู้ร่ำรวย
sanvittayam159 views1888 แด่ชีวิตดั่งฝัน ปลิดปลิวดั่งสายรุ้ง
Akasha 6 views
