Share

ตอนที่66ไม่อาจต่อกร

last update publish date: 2026-10-13 17:04:32

เหวินเฉิงถึงกับพูดไม่ออก ใบหูขึ้นสีแดงจางๆ ขณะที่เซียวถงซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลรีบหันหน้าไปอีกทาง ทว่าไหล
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่67ที่กบดาน

    บ้านหลังเล็กที่ซ่อนตัวอยู่ในตรอกห่างไกลจากเขตพระราชวังดูรกร้างไม่ต่างจากบ้านร้างทั่วไป ประตูไม้เก่าคร่ำคร่าและกำแพงที่มีเถาวัลย์เลื้อยปกคลุมช่วยพรางสายตาผู้คนได้เป็นอย่างดี หากไม่รู้ตำแหน่งแน่ชัด ต่อให้เดินผ่านหลายครั้งก็คงไม่มีใครคิดว่าด้านในจะเป็นที่หลบซ่อนของกลุ่มคนที่กำลังวางแผนโค่นไท่จือเซียวถงเป็นคนเปิดประตูนำทุกคนเข้าไปก่อน เขาหันกลับไปตรวจตราตามทางเดินอีกครั้งจนแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดติดตามมา จึงค่อยปิดประตูลงกลอนแล้วผายมือให้เหวินเฉิงกับลีลี่เข้าไปด้านใน“ถึงแล้ว ที่นี่ปลอดภัยชั่วคราว คนของข้ากระจายตัวเฝ้ารอบบริเวณไว้แล้ว หากมีใครเข้ามาใกล้ พวกเราจะรู้ทันที”ลีลี่พยักหน้ารับ มือหนึ่งกุมสีข้างที่ยังปวดระบมจากการต่อสู้ อีกมือยกขึ้นจัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยเล็กน้อย นางเพิ่งก้าวผ่านประตูห้องโถง ก็ได้ยินเสียงคนคุ้นเคยดังมาจากด้านใน“ข้าบอกแล้วว่าให้เจ้าเลิกเดินวนได้แล้ว เดินจนพื้นจะสึกอยู่แล้ว ยังจะเดินอีกหรือ”“แล้วจะให้ข้านั่งเฉยๆ ได้อย่างไรขอรับ ป่านนี้ยังไม่มีข่าวจากคุณหนูเลย หากเกิดเรื่องขึ้นมาจะทำอย่างไร”“เจ้ากังวลไปก็ช่วยอะไรไม่ได้ นั่งลงก่อนเถอะ ข้าเวียนหัวแทนเจ้าแล้ว”ลีลี่ชะงั

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่66ไม่อาจต่อกร

    เหวินเฉิงถึงกับพูดไม่ออก ใบหูขึ้นสีแดงจางๆ ขณะที่เซียวถงซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลรีบหันหน้าไปอีกทาง ทว่าไหล่ที่สั่นเล็กน้อยกลับทรยศว่าเขากำลังกลั้นหัวเราะ“คุณหนูจาง” เซียวถงกระแอมเบาๆ “พวกเราควรออกจากคุกหลวงก่อนที่คนของหมิงเฉิงจะยกกำลังมาเพิ่ม”เหวินเฉิงไม่รอให้ลีลี่ตอบ เขาประคองนางให้ยืนมั่นคงกว่าเดิมแล้วหันไปสั่งคนของเซียวถงด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เตรียมทางออก แล้วส่งคนไปตรวจสอบรอบนอก อย่าให้ข่าวเรื่องพวกเรารั่วไหลไปถึงตำหนักบูรพาก่อนเวลา”จากนั้นเขาก็ก้มลงถามลีลี่ในอ้อมแขนอีกครั้ง เสียงเบาลงกว่าก่อนหน้าอย่างเห็นได้ชัด “เดินไหวหรือไม่”ลีลี่เหลือบมองแขนที่ยังประคองเอวตนอยู่ แล้วคลี่ยิ้มมุมปาก “ถ้าท่านไม่ปล่อย ข้าก็คงเดินไม่ถนัดนัก”เหวินเฉิงรีบคลายมือทันที ทว่ากลับยังยืนอยู่ใกล้จนแทบไม่มีช่องว่างระหว่างกัน “เช่นนั้นข้าจะเดินข้างเจ้า หากเจ้าหน้ามืดอีก ข้าจะได้ประคองทัน”“อืม แบบนี้ค่อยเหมือนคำพูดของคนที่ห่วงผู้อื่นหน่อย”ลีลี่ก้าวออกไปพร้อมเขา แต่ยังไม่ทันพ้นประตูห้องขัง นางก็เหลือบกลับไปมองเฉินเฟิงที่ถูกมัดมือไว้กับคนของเซียวถง ก่อนกระซิบกับเหวินเฉิงว่า “เราต้องรีบแล้ว หากเฉินเฟิงฟื้นขึ

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่65เหนือชั้น

    “พวกเจ้าคิดว่ามีกันมากแล้วข้าจะกลัวหรือ”เฉินเฟิงตวาดใส่เซียวถง แต่แทนที่จะวางกระบี่กลับยกขึ้นตั้งท่า ปลายกระบี่ส่ายไปมาระหว่างเหวินเฉิงกับลีลี่ ราวกับกำลังหาทางฝ่าวงล้อมออกไปให้ได้ เขารู้ว่าหากถูกกลุ่มต่อต้านไท่จือจับตัวไป หมิงเฉิงคงไม่ปล่อยให้มีชีวิตกลับมาแก้ตัวเป็นแน่ ในเมื่อถอยกลับไปก็มีแต่ตาย มิสู้เสี่ยงจับตัวประกันแล้วหาทางหนีเสียยังดีกว่า“ถอยไปให้หมด ไม่เช่นนั้นข้าจะฆ่าองค์ชายแปด”“เจ้าแน่ใจหรือว่าจะทำได้” เหวินเฉิงถามยิ้มๆ พลางก้าวออกมาจากด้านข้างลีลี่กลับก้าวไปข้างหน้า “เมื่อครู่ข้ายังไม่ทันได้ออกแรงมาก เจ้ายังยืนดูอยู่ได้ ตอนนี้มีคนล้อมเจ้าไว้ตั้งมากมาย กลับคิดจะเอาชีวิตองค์ชายแปดมาเป็นข้อต่อรอง เจ้านี่ประเมินตัวเองสูงเกินไปหน่อยหรือไม่”“หุบปาก”เฉินเฟิงหันกระบี่เข้าใส่ลีลี่ทันที ก่อนพุ่งเข้ามาโดยไม่ให้โอกาสพูดอีก คมกระบี่วาดผ่านอากาศตรงเข้าหาหัวไหล่ลีลี่ นางเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว ปลายกระบี่เฉียดผ่านเสื้อผ้าไปเพียงเล็กน้อย ทว่าการโจมตีครั้งแรกเป็นเพียงการหยั่งเชิงเท่านั้น เฉินเฟิงพลิกข้อมือกลับ ฟันย้อนเข้าหาลำตัวจากอีกด้านอย่างรวดเร็ว หมายบีบให้นางต้องถอยจนติดผนังลีลี

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่64ข้าจะสั่งสอนนาง2

    และก็เป็นอย่างที่คิด คนที่อ้อมไปด้านข้างฉวยโอกาสพุ่งเข้ามารวบเอวนางจากด้านหลัง ลีลี่พลันย่อตัวลง ปล่อยให้แขนของอีกฝ่ายรวบผ่านลำตัวไปโดยไม่อาจล็อกได้แน่น จากนั้นเหยียบปลายเท้าของเขาเต็มแรงพร้อมกระแทกศีรษะไปด้านหลัง ชายคนนั้นสะดุ้งเผลอคลายแขน นางจึงหมุนตัวกลับ ใช้ฝ่ามือผลักคางให้ใบหน้าเชิดขึ้น แล้วตามด้วยเข่าที่กระแทกเข้ากลางลำตัว“โอ๊ยยยยยปล่อยข้านะ”เสียงครางเจ็บปวดหลุดจากปากเขา ร่างสูงงอตัวลงตามสัญชาตญาณ ลีลี่จับไหล่เขาไว้แล้วผลักออกเต็มแรง ชายคนนั้นถอยไปชนกับสหายที่เพิ่งพยายามลุกขึ้นจากพื้น ทั้งสองเสียหลักชนกันจนล้มลงไปอีกครั้ง คราวนี้คนแรกที่ถูกจับทุ่มถึงกับนอนกุมเข่า ส่วนคนที่สองนอนงอตัวหายใจไม่ทั่วท้อง“โอ๊ยยยยยยเจ็บๆๆๆๆ กลัวแล้วๆๆๆ”เหวินเฉิงขยับเข้าหาลูกกรงอีกก้าว ดวงตาไม่ละจากลีลี่แม้แต่น้อย เขาเห็นนางหลบการจับกุมได้อย่างแม่นยำก็จริง แต่ทุกครั้งที่คนเหล่านั้นเข้าใกล้ หัวใจของเขากลับบีบรัดจนแทบหายใจไม่ออก มือที่จับลูกกรงค่อยๆ กำแน่นขึ้น หากประตูห้องขังเปิดอยู่ เขาคงเข้าไปยืนขวางหน้านางแล้ว ไม่ปล่อยให้คนพวกนั้นเข้าถึงตัวได้แม้แต่คนเดียวแต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงตะโกนเตือน “ข้างหลั

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่63ข้าจะสั่งสอนนาง

    เสียงถ้วยชาตกแตกดังสนั่นไปทั่วห้องบรรทมของตำหนักบูรพา ตามมาด้วยเสียงสบถอย่างเกรี้ยวกราดของหมิงเฉิงที่เพิ่งฟื้นขึ้นมา เขายกมือกุมท้ายทอยซึ่งยังปวดตุบๆ กรามที่บิดเบี้ยวเหมือนจะค้างพออ้าปากก็ปวดไปทั้งใบหน้า ก่อนความทรงจำเมื่อคืนจะย้อนกลับมาเป็นฉากๆจางลีลี่ นางหญิงชั่วช้ากล้าทำร้ายเขาสตรีที่ควรนอนหมดทางสู้กลับกล้าลงมือกับเขา ทั้งยังซัดเขาจนหมดสติแล้วหนีออกจากห้องไปอย่างหน้าตาเฉย“เฉินเฟิง เฉินเฟิงอยู่ที่ไหน”เสียงตะโกนดังไปถึงนอกประตู องครักษ์ที่ยืนเฝ้าอยู่รีบผลักประตูเข้ามา เฉินเฟิงก้าวตามหลังเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตกใจ เมื่อเห็นหมิงเฉิงกำลังยืนอยู่กลางห้อง ใบหน้าบวมช้ำเล็กน้อยและเสื้อผ้ายังไม่เรียบร้อย เขาก็รีบก้มศีรษะ“ไท่จือ ท่านฟื้นแล้วหรือขอรับ” ไม่มีใครกล้าตามหมอหลวงเพราะกลัวว่าหมิงเฉิงจะอับอาย“เจ้าตาบอดหรืออย่างไร ถึงได้ถามคำถามโง่ๆ เช่นนี้” หมิงเฉิงตวาดกลับ เขาคว้าแจกันบนโต๊ะขึ้นมาแล้วขว้างลงพื้นจนแตกกระจาย “เจ้าไม่รู้หรือว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน ข้าถูกสตรีคนหนึ่งทำร้ายจนหมดสติในห้องบรรทมของตัวเอง! เรื่องเช่นนี้หากแพร่ออกไป ข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเช่นนั้นต้องจัดการนางให้สาสม”เฉ

  • ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ   ตอนที่62เตรียมตัว

    แต่พวกเขาลืมไปอย่างหนึ่งลีลี่ไม่ใช่หญิงสาวที่ยอมก้มหน้ารอความตายเพียงเพราะถูกใส่ร้าย และยิ่งไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครเขียนจุดจบของตนเองโดยไม่ต่อสู้ลีลี่ก้มหน้าลงขณะถูกลากผ่านประตูตำหนักบูรพา ริมฝีปากเม้มแน่น ดวงตากลับชัดเจนกว่าที่เคยก่อนที่นางจะจากโลกนี้ไป ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม นางจะต้องเปิดโปงสองแม่ลูกให้ได้และครั้งหน้า นางจะไม่ปล่อยให้พวกเขามีโอกาสร้องไห้สร้างภาพต่อหน้าผู้คนอีกเสียงฝีเท้าขององครักษ์ดังสะท้อนไปตามทางเดินในคุกหลวง ก่อนประตูห้องขังด้านในจะถูกเปิดออก ลีลี่ถูกผลักเข้าไปข้างในอย่างไม่ทะนุถนอม “คนพวกนี้นี่ช่างมีมารยาทสมกับเป็นผู้คุมคุกหลวงจริงๆ” ลีลี่พึมพำพลางคลำข้อมือที่ถูกเชือกรัดจนแดง ก่อนจะเงยหน้ามองไปรอบห้องขัง แล้วก็พบว่ามีใครบางคนนั่งอยู่ตรงมุมห้องฝั่งตรงข้ามเหวินเฉิงองค์ชายแปดรีบลุกขึ้นทันทีที่เห็นนาง เขาก้าวพรวดมาที่ลูกกรง ยื่นมือจับลูกกรงเหล็กแน่น ดวงตาที่เคยสงบนิ่งเต็มไปด้วยความร้อนใจ “พี่สะใภ้ ท่านเป็นอย่างไรบ้าง พวกเขาทำอะไรท่านหรือไม่ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”ลีลี่หยุดเดินแล้วมองเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังยืนได้ด้วยตัวเอง แม้ใบหน้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status