เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่87เบาะแส
วันที่เผยแพร่:
2026-10-29 20:51:19
บทล่าสุด
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่87เบาะแส
องครักษ์ทั้งสองหันไปมองบ่อร้างพร้อมกัน สุนัขยังคงตะกุยขอบบ่ออย่างบ้าคลั่ง เล็บของมันครูดกับหินจนเกิดเสียงแหลมบาดหู องครักษ์คนหนึ่งเผลอก้าวเข้าไปใกล้ แต่เพียงชั่วครู่ก็รีบชะงัก ก่อนหันไปสบตาสหายด้วยแววตาเคร่งเครียด“ไม่ต้องดูอะไรทั้งนั้น รีบพาคนออกไป”ทั้งคู่ไม่กล้าเสียเวลาอีก คนหนึ่งจับแขนชายชรา ส่วนอีกคนกระชากโซ่พยายามลากสุนัขออกจากบ่อ เจ้าสุนัขขืนตัวสุดแรง เห่ากรรโชกพร้อมหันกลับไปมองบ่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้ถูกลากไปไกลหลายก้าว มันก็ยังส่งเสียงครางต่ำๆ ในลำคอราวกับไม่ยอมละทิ้งสิ่งที่พบ“เบาหน่อย อย่าดึงมันแรงนัก” ชายชราร้องบอก พลางใช้ไม้เท้าคลำพื้นตามแรงที่ถูกพาไป “มันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะ”“หุบปากแล้วเดินไปเสีย หากยังไม่อยากถูกจับโยนออกนอกกำแพง”องครักษ์พาชายชรากับสุนัขออกทางประตูด้านข้างอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ผู้ใดในตำหนักจะทันสังเกตเห็นความวุ่นวาย เมื่อแน่ใจว่าคนทั้งสองออกไปพ้นเขตแล้ว องครักษ์คนหนึ่งก็หันกลับมามองบ่อร้างอีกครั้ง ส่วนอีกคนรีบเดินไปตรวจตราทางเดินเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่“เจ้าก็เห็นใช่หรือไม่ว่ามันผิดปกติ” คนที่อยู่ข้างบ่อถามเสียงต่ำสหายไม่ตอบใ
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่86มันเป็นอย่างนั้น
“เหรียญทองนี้ดูเหมือนเหรียญที่ใช้จ่ายภายในวังบางแห่ง แต่เจ้ารู้ได้อย่างไรว่ามันเกี่ยวข้องกับใคร”หมิงเฉิงก้มหน้าลงราวกับไม่อยากกล่าวถึงผู้ที่ตนกำลังสงสัย “ลูกตรวจสอบกับบัญชีเบิกจ่ายภายในแล้ว พบว่าเหรียญทองลักษณะนี้เคยถูกเบิกจากคลังของตำหนักเหินห่าว ซึ่งเป็นตำหนักที่จัดสรรให้เหวินเฉิงพำนักพ่ะย่ะค่ะ” ฮ่องเต้กลับไม่ได้แสดงท่าทีเชื่อในทันที พระองค์วางเหรียญทองลงบนโต๊ะ แล้วหันมามองบุตรชายคนโตอย่างพินิจพิเคราะห์“เจ้ากำลังจะบอกว่า คนที่ลอบทำร้ายเจ้าคือคนของเหวินเฉิงอย่างนั้นหรือ”“ลูกยังไม่กล้าสรุปเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ” หมิงเฉิงตอบอย่างนอบน้อม “แต่เหรียญทองนี้เป็นหลักฐานที่ไม่อาจมองข้ามได้ ลูกจึงจำเป็นต้องนำเรื่องมาทูลให้เสด็จพ่อทรงทราบ”ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว “หมิงเฉิง เจ้าลองคิดให้ดี เหวินเฉิงซ่องสุมกำลังพลตั้งแต่เมื่อใดกัน จึงมีคนของตนเองออกไปลอบทำร้ายไท่จือได้ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาแทบไม่ออกจากตำหนัก วันๆ เอาแต่อ่านตำราและศึกษาสมุนไพร เจ้ายังไม่เคยนำหลักฐานว่าเขามีกำลังคนอยู่ในมือมาถวายเรา แล้ววันนี้กลับมีคนของเขาลอบทำร้ายเจ้าเสียแล้วหรือ”คำถามนั้นทำให้หมิงเฉิงต้องก้มหน้าต่ำกว่าเดิม เขาเตรียมค
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่85คนของเหวินเฉิง
รอยยิ้มบนใบหน้าลีลี่ค่อยๆ จางลง นางมองเขาอย่างเงียบงันเป็นครั้งแรกตั้งแต่เริ่มเล่าเรื่องทั้งหมดเหวินเฉิงไม่ได้ตำหนินางด้วยน้ำเสียงดุดัน เพียงก้มมองมือที่พันผ้าไว้แล้วกล่าวต่อ “ข้ารู้ว่าเจ้ามีเหตุผลของตัวเอง ข้าก็รู้ว่าเจ้าคงไม่ยอมปล่อยให้หมิงเฉิงทำร้ายคนอื่นโดยไม่ตอบโต้ แต่เจ้ายังมีแผลที่สีข้างอยู่ และตอนนี้ก็ทำมือเจ็บเพิ่มอีก หากเมื่อคืนมีคนมามากกว่านั้น หรือหมิงเฉิงไม่เสียหลักเพราะความโกรธ เจ้าคิดหรือว่าเจ้าจะออกมาได้ง่ายๆ หรือนั่นคือตำหนักบูรพา”ลีลี่หลุบตาลง “ข้าคิดว่าเขาคงไม่ทันระวังตัว...”“นั่นแหละคือสิ่งที่ข้าเป็นห่วง” เขาตอบ “แผนที่ดีไม่ควรฝากชีวิตไว้กับการที่ศัตรูประมาทเพียงอย่างเดียว เจ้าเอาชนะเขาได้ครั้งนี้ ไม่ได้หมายความว่าครั้งหน้าจะเป็นเช่นเดิม”นางเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะพึมพำ “ข้ารู้ว่าตัวเองทำผิดแล้ว”เหวินเฉิงมองใบหน้าที่เริ่มสลดของนาง แล้วรอยยิ้มอ่อนโยนก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขายกมือแตะศีรษะนางเบาๆ อย่างที่ตั้งใจจะทำตั้งแต่แรก“รู้ว่าผิด คราวหลังก็อย่าทำอีก ข้าไม่ได้ดุเจ้าเพราะห่วงจะเอาชนะหมิงเฉิงไม่ได้ แต่เพราะข้าเป็นห่วงเจ้า”ลีลี่เงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาไหววูบเล็
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่84ผิดไปแล้ว
เหวินเฉิงเงยหน้ามองนางผ่านกรอบแว่น ใบหน้าไม่มีแววโกรธเคืองแม้แต่น้อย กลับยิ่งทำให้ลีลี่รู้สึกระแวงมากกว่าเดิม หากเขาตวาดใส่นางสักคำ นางยังพอหาทางเถียงกลับได้ แต่พออีกฝ่ายนิ่งสงบเช่นนี้ นางกลับไม่รู้ว่าควรรับมืออย่างไรลีลี่จ้องเขาอยู่ครู่หนึ่ง “ก็แค่บวมเล็กน้อยเท่านั้น ไม่เห็นต้องทำเรื่องใหญ่โตเลย เจ้าโจวชิงฉือตัวดีสินะไปฟ้องท่าน”เหวินเฉิงไม่ได้ตอบ เขารับมือของนางมาวางบนฝ่ามือตนเองอย่างระมัดระวัง นิ้วเรียวยาวพลิกตรวจดูรอยบวมบริเวณข้อนิ้ว ก่อนใช้นิ้วกดเบาๆ รอบแผลเพื่อประเมินอาการ“เจ็บหรือไม่”“ไม่เจ็บ”เขาเพิ่มแรงกดขึ้นเพียงเล็กน้อย“โอ๊ย ท่านจะฆ่าข้าหรือ”“เมื่อครู่ใครเป็นคนบอกว่าไม่เจ็บ”“ข้าแค่รักษาหน้าตัวเองไม่ได้หรือ”เหวินเฉิงหลุดยิ้ม ก่อนหยิบขี้ผึ้งสมุนไพรออกจากกล่อง กลิ่นเย็นอ่อนๆ ลอยขึ้นเมื่อเขาเปิดฝา เขาใช้นิ้วแตะเนื้อขี้ผึ้งเพียงเล็กน้อยแล้วค่อยๆ ทาลงบนข้อนิ้วที่บวมแดง จากนั้นจึงเริ่มนวดคลึงอย่างเบามือสัมผัสของเขาอ่อนโยนกว่าที่ลีลี่คาดไว้มาก ปลายนิ้วค่อยๆ ไล้ไปตามข้อนิ้วและหลังมืออย่างระมัดระวัง ไม่กดแรงจนเกินไป ทั้งยังคอยสังเกตสีหน้าของนางอยู่เป็นระยะ เมื่อเห็นนางขมวดคิ
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่83แค้น
ทุกคนรีบถอยออกจากห้องโดยไม่มีใครกล้าโต้แย้ง เหลือเพียงตั่วเค่อที่เพิ่งฟื้นจากอาการหมดสติและยังเดินกะเผลกอยู่เล็กน้อย เขาคุกเข่าลงห่างจากเตียง ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามองเจ้านายหมิงเฉิงยกมือแตะใบหน้าที่บวมช้ำ ความเจ็บทำให้เขานึกถึงกำปั้นของลีลี่ที่กระแทกลงมาแต่ละครั้ง เขาจำได้ทุกอย่าง จำได้ว่านางหลบกระบี่ของเขาอย่างไร จำได้ว่านางทำให้เขาเสียหลักซ้ำแล้วซ้ำเล่า และจำได้ชัดเจนที่สุดถึงแววตาที่ไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อยนางไม่ได้มองเขาเหมือนสามี ไม่ได้มองเขาเหมือนองค์รัชทายาท และยิ่งไม่ได้มองเขาเหมือนบุรุษที่มีอำนาจเหนือชีวิตคนอื่นนางมองเขาราวกับเป็นเพียงคนโง่ที่สมควรถูกสั่งสอน“ฮ่า...” หมิงเฉิงหัวเราะออกมาเบาๆ แต่เสียงนั้นแห้งแล้งจนตั่วเค่อรู้สึกขนลุก “ดีมาก จางลีลี่...ดีมาก”ตั่วเค่อก้มหน้าต่ำกว่าเดิม “ไท่จือ ข้าน้อยไร้ความสามารถ ไม่อาจปกป้องท่านได้ ขอทรงลงโทษด้วยพ่ะย่ะค่ะ”“ลงโทษ” หมิงเฉิงหันขวับมามอง “เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้เรื่องนี้จบลงด้วยการลงโทษเจ้าอย่างนั้นหรือ”“กระหม่อมไม่กล้า”“เจ้าถูกคนตีจนหมดสติ ส่วนข้าถูกหญิงคนหนึ่งซ้อมจนต้องให้คนหามกลับตำหนัก” เขาตวาดจนแผลตรงมุมปากปริออ
ไท่จือเพคะ ข้าไม่ได้โง่นะ ตอนที่82หลอนไปเลย
ลีลี่ยิ้มบางๆ “แหม ไท่จือยังจำข้าได้ด้วยหรือ ข้านึกว่าท่านยุ่งกับการวางแผนทำร้ายคนจนลืมหน้าภรรยาตัวเองไปแล้วเสียอีก”หมิงเฉิงกำกระบี่แน่น ความตกใจแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธอย่างรวดเร็ว “เจ้าหนีออกจากคุกหลวงแล้วยังกล้ากลับมาที่นี่อีก ดี ข้ากำลังตามหาเจ้าอยู่พอดี วันนี้ข้าจะจับเจ้ามัดแล้วลากกลับไปให้ได้”“พูดจาใหญ่โตเหมือนเดิมเลยนะ” ลีลี่ขยับคอคลายความเมื่อยล้า “แต่ก่อนจะคิดเรื่องจับคน ข้าว่าท่านควรห่วงตัวเองก่อนดีกว่า”หมิงเฉิงไม่รอให้พูดจบ เขาก้าวเข้าฟันกระบี่ใส่นางทันที ลีลี่เอนตัวหลบคมกระบี่ไปเพียงนิดเดียว ก่อนใช้ฝ่ามือกระแทกเข้าที่ข้อมือเขาจนกระบี่เบี่ยงออก จากนั้นก็หมุนตัวเตะเข้าที่หัวเข่า ทำให้หมิงเฉิงเสียหลักไปครึ่งก้าวเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ไม่ได้ไร้ฝีมือ แต่ความโกรธทำให้การโจมตีขาดความรอบคอบ ขณะที่ลีลี่กลับตั้งใจเล่นงานจุดสำคัญอย่างแม่นยำ นางไม่ปล่อยให้เขามีเวลาตั้งกระบวนท่า ใช้การหลบประชิด สับข้อมือ กระแทกข้อศอก และโจมตีลำตัวสลับกันจนหมิงเฉิงตั้งรับแทบไม่ทัน“นังสารเลว”หมิงเฉิงตวาดแล้วเหวี่ยงหมัดใส่ใบหน้านาง ลีลี่หลบได้อย่างฉิวเฉียด ก่อนจับแขนเขาบิดไปด้านหลังและใช้เข่ากระแทกเข้าท
บางทีคุณอาจจะชอบ
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย854.4K viewsนางร้ายอย่างข้าขอลิขิตชะตาเอง
ชวี่เหว่ย35.3K viewsแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน25.8K viewsเกิดใหม่ครานี้ หย่าท่านอ๋องมาเป็นหญิงร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า
มู่มู่146.1K viewsเมื่อข้าเก็บสามีได้ในไร่ชา
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน1.8K viewsข้าอยากพอแล้วกับการรักท่าน
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา765 viewsคุณชายขาโปรดหย่ากับข้าเสียที
อักษรามณี172 viewsชาติสองนี้ขอเป็นแม่ที่ดี ไม่ขอเป็นภรรยาที่ใครรัก
moonlight -mini28 views
