เข้าสู่ระบบแชร์
14.1 | อย่าดื้อ
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-23 14:46:27“พี่ดินจอด!” ฟ้าพราวบอกก่อนที่รถเอสยูวีสีดำคันเก่าของภูริดลจะขับไปถึงหน้าประตูวังดุษฎีรังสรรค์
“ให้จอดทำไม ยังไม่ถึงเลย” ชายหนุ่มหยุดรถแล้วหันมาถามสีหน้างุนงง
“ฟ้าจะเดินเข้าไปเอง พี่ดินรออยู่ที่นี่แหละ”
“กลัวพี่จะทำอะไรท่านพ่อของฟ้าหรือไง” ชายหนุ่มถามอย่างรู้ทัน หญิงสาวนิ่งเงียบเป็นการยอมรับ “ฟ้านั่นแหละที่ต้องนั่งรออยู่ในรถ เมื่อคืนพี่ประกาศไว้แล้วว่าจะไม่ให้ฟ้ากลับมาเหยียบที่นี่อีก พี่ไม่ให้ฟ้าเข้าไป”
“พี่ดิน...”
“ถ้าไม่ฟังพี่ ก็ทิ้งที่รักไว้ที่นี่แหละ” เขาพูดขัดขึ้นแล้วทำท่าจะออกรถไปจริงๆ
“ไม่ได้นะคะ”
“งั้นก็อย่าดื้อ”
ฟ้าพราวครุ่นคิดสีหน้าลำบากใจ “ความจริงฟ้าอยากเข้าไปคุยกับท่านพ่อเรื่องเงินล้านห้าที่ท่านพ่อขอพี่ดินไปใช้หนี้ด้วย ฟ้าคิดว่าท่านพ่อน่าจะยังไม่ได้เอาเงินไปใช้หนี้ แล้วก็คิดว่า หนี้น่าจะมากกว่าล้านห้าด้วย”
“ถ้าใช้หนี้แล้ว เมื่อคืนไอ้รัฐมนตรีแก่นั่นมันไม่ขู่ว่าจะมาเอาตัวฟ้าไปหรอก”
“ฟ้าจะไปบอกท่านพ่อให้รีบไปเคลียร์หนี้ ไม่งั้นท่านพ่อต้องแย่แน่ ฟ้าเคยได้ยินมาว่าท่านสันติสั่งเก็บคนมาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่แล้ว”
“ห่วงแต่พ่อ ไม่ห่วงตัวเองบ้างหรือไง” ภูริดลถอนหายใจพรืด เมียเขาจะเป็นนางฟ้าไปถึงไหน ขนาดเมื่อคืนถูกขู่ว่าจะถูกฉุดยังไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรอีก
“ฟ้าอยู่กับพี่ดินจะต้องกลัวอะไร หรือพี่ดินจะปล่อยให้ใครมาทำอะไรฟ้า”
เจอย้อนถามแบบนี้ คนเป็นสามีถึงกับอึ้ง ก็อยากตอบอยู่หรอกว่า ‘ไม่มีทาง’ แต่ก็ปากหนักเกินกว่าจะพูดออกมา “ฟ้าต้องหัดใจแข็งบ้าง ครั้งนี้ท่านพ่อต้องได้รับบทเรียน ท่านจะสร้างปัญหาแล้วโยนมาให้ฟ้าแก้ทุกครั้งไม่ได้”
ฟ้าพราวนั่งก้มหน้านิ่ง สีหน้าอึดอัดใจ คนหนึ่งก็พ่อ อีกคนก็สามี
ภูริดลกุมมือภรรยาไว้อย่างอ่อนใจ “ถ้าฟ้าใจอ่อน ฟ้าก็ต้องตามล้างตามเช็ดไม่จบไม่สิ้น ท่านพ่อฟ้าสร้างหนี้ทีนึงเป็นหลักสิบล้าน ห้าสิบล้าน ฟ้าจะขายตัวเอาเงินไปใช้หนี้แทนพ่อไปเรื่อยๆ เหรอ”
คำว่า ‘ขายตัว’ จากปากสามีเหมือนมีดปลายแหลมปักลงกลางอก มันเจ็บมาก เจ็บจนแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
ชายหนุ่มเพิ่งรู้ตัวว่าปากเสียหลังจากพูดออกมาแล้ว เขาบีบกระชับมือเธอเบาๆ เป็นการขอโทษ “นั่งรออยู่ในรถ พี่จะเข้าไปเอาที่รักออกมาให้”
ภูริดลหายเข้าไปในวังดุษฎีรังสรรค์พักใหญ่แล้วกลับออกมา พร้อมแมวอ้วนที่ดิ้นไปมาอยู่ในวงแขน แมวก็ร้องแง้วๆ ส่วนคนอุ้มก็บ่นงึมงำหน้าตาบูดบึ้ง ฟ้าพราวเห็นสามีกับสัตว์เลี้ยงตัวโปรดทำท่าเหมือนทะเลาะกันจึงรีบลงจากรถแล้วรีบวิ่งไปรับแมว
“ฟ้าอุ้มที่รักเอง” พอเข้าสู่อ้อมอกเจ้านายสาว เจ้าแมวอ้วนก็หยุดดิ้นแล้วร้องออดอ้อนอย่างน่าหมั่นไส้ “พี่ดินเจอท่านพ่อหรือเปล่าคะ”
คนเป็นสามีเพียงแค่พยักหน้ารับ แล้วนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่
‘มาที่นี่อีกทำไม’ นั่นคือคำทักทายจากพ่อตา เมื่อเห็นลูกเขยก้าวเข้าไปในห้องโถง
‘มารับแมว’ ภูริดลตอบเสียงกระด้าง แล้วหันไปสั่งสาวใช้ให้ไปเอาที่รักมาให้
‘แล้วหญิงฟ้าล่ะ’
‘คุณหญิงไม่ใช่ลูกคุณแล้ว จะถามถึงอีกทำไม’
‘ถ้าแกไม่ได้รักหญิงฟ้า ก็หย่าซะ แล้วเอาหญิงฟ้ามาคืนฉัน’
ภูริดลแค่นหัวเราะในลำคอ ‘ให้เอาคุณหญิงมาคืน เพื่อที่คุณจะได้เอาเธอไปเร่ขายให้คนอื่นอีกน่ะเหรอ’
‘มันก็เป็นสิทธิ์ของฉัน!’ หม่อมเจ้าดนัยเทพตะคอกเสียงดังอย่างเคยชินกับการวางอำนาจ
‘ตอนนี้คุณหญิงเป็นเมียผม ผมคนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์ในตัวเธอ หยุดหาเรื่องเดือดร้อนให้เมียผมได้แล้ว ไม่งั้นอย่าหาว่าผมไม่เกรงใจ’ พูดจบก็หันไปรับแมวจากสาวใช้แล้วเดินออกจากห้องไปอย่างไม่แยแสพ่อตาที่โกรธจนหน้าดำหน้าแดง
“ท่านพ่อพูดอะไรกับพี่ดินหรือเปล่าคะ” ฟ้าพราวถามอย่างหวั่นใจ เพราะสีหน้าของสามีเหมือนกำลังโกรธ
“แค่ทักทายกันนิดหน่อย ไม่มีอะไรหรอก รีบไปกันดีกว่า พี่อยากถึงไร่เร็วๆ” พูดพลางโอบเอวภรรยาไปขึ้นรถแล้วจัดการคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธออย่างเรียบร้อย จากนั้นจับเจ้าแมวอ้วนที่นั่งอยู่บนตักภรรยาไปวางไว้ที่ตอนหลังของรถ ปล่อยให้มันเดินอย่างอิสระ
“ไม่เห็นต้องรีบเลย ไร่ไม่หายไปไหนหรอก”
“ก็เมียสัญญาว่ากลับถึงไร่แล้วจะ...” เขาเว้นจังหวะมองสบตาคนตรงหน้าด้วยแววตาเป็นประกายวิบวับ
“จะอะไร” หญิงสาวทำเฉไฉ
“จะให้อึ๊บไง”
“แค่จูบพอ”
“แค่จูบไม่ต้องรอให้ถึงไร่ก็ได้”
“อย่านะพี่ดิน” ฟ้าพราวเอนหลังหนีพร้อมกับยกสองมือดันแผงอกกว้างเอาไว้
“ขอจูบทีนึง ไม่งั้นไม่มีแรงขับรถ”
“นี่มันข้างถนนนะ” ถึงจะเป็นถนนเส้นเล็กในซอยย่อยที่นานๆ จะมีรถผ่านมาสักคันก็เถอะ
“แล้วไง”
“ฟ้าอาย”
“พี่ไม่อาย”
โอ๊ย...หญิงสาวอยากจะบ้าตาย “หน้าหนา”
“ด่าผัวอีกแล้ว” ภูริดลยิ้มร้ายแล้วกดริมฝีปากลงบนเรียวปากนุ่มของภรรยาอย่างเอาแต่ใจ บดจูบดูดดื่มหิวกระหายราวกับอดอยากมานานแรมปี ทั้งที่ความจริงเขานัวเนียเธอแทบจะตลอดเวลา
บทล่าสุด
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 3.3
น้ำมณีดีใจมากที่เห็นภูริดลและฟ้าพราวพาลูกๆ มาหา และยิ่งเห็นกระเป๋าเสื้อผ้าของเด็กๆ ก็ยิ่งดีใจมากขึ้นไปอีก “เจ้าสองชาจะมาอยู่กับย่าใช่มั้ยลูก” คุณย่าถามหลานสาวทั้งสองด้วยรอยยิ้มยินดีเป็นอย่างยิ่ง “ใช่ค่ะ” ใบชาตอบ “คุณหญิงแม่ฟ้าอนุญาตให้ใบชากับน้องน้ำชาอยู่บ้านคุณย่าสามวันค่ะ” “อ้าว อีกตั้งนานกว่าจะเปิดเทอม อยู่กับย่าจนกว่าจะเปิดเทอมไม่ได้เหรอลูก” ฟ้าพราวเห็นสีหน้าผิดหวังเล็กๆ ของผู้เป็นย่าแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ “แค่สามวันกำลังดีค่ะคุณแม่ ขืนอยู่นานกว่านี้มีหวังคุณแม่ไมเกรนขึ้นแน่ๆ เจ้าสองชาของคุณแม่แสบไม่น้อยเลยนะคะ” “โอ้ย จะสักแค่ไหนกันเชียว แม่เลี้ยงดินมาตั้งแต่เด็กจนแก่ป่านนี้ได้ก็ไม่มีอะไรยากแล้ว” น้ำมณีพูดพลางมองหน้าลูกชายสุดที่รักด้วยรอยยิ้มรักใคร่ ถึงแม้เขาจะเป็นแค่ลูกเลี้ยงแต่น้ำมณีก็รักเหมือนเป็นลูกในไส้ “ตอนเด็กๆ น่ะดินแสบแค่ไหนอย่าให้แม่เล่าเลย เดี๋ยวจะอายลูกอายเมียซะเปล่าๆ” “ไม่ต้องเล่าเลยครับคุณแม่” ภูริดลรีบห้าม “แล้วนี่คุณพ่ออยู่หรือเปล่าครับ ไม่เห็นออกมาหาหลานเลย”
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 3.2
ภูริดลพาลูกสาวสองคนที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดน่ารักๆ มานั่งที่โต๊ะอาหาร และเป็นเพราะเมื่อคืนนี้กลับจากบ้านต้นไม้ดึก เด็กหญิงทั้งสองคนจึงตื่นสายกว่าปกติ “ใบชากับน้ำชานั่งรอตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณพ่อจะไปช่วยคุณแม่ยกอาหารเช้ามาให้” “ใบชาไปช่วยค่ะ” เด็กหญิงใบชาในวัยเจ็ดขวบอาสาอย่างแข็งขัน “ใบชาช่วยพ่อดูแลน้องน้ำชาอยู่ตรงนี้ดีกว่า เดี๋ยวน้องเล่นซนตกเก้าอี้” คุณพ่อพูดด้วยรอยยิ้มเอ็นดูลูกสาวคนโต ใบชาเป็นเด็กน่ารัก กล้าแสดงออก มีน้ำใจ มีความรับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี อีกทั้งยิ่งโตก็ยิ่งเหมือนฟ้าพราวผู้เป็นแม่ “ค่ะคุณพ่อ ใบชาจะดูแลน้องน้ำชาอย่างดี ไม่ให้ตกเก้าอี้แน่นอน” เด็กหญิงใบชารับปากอย่างแข็งขันแล้วหันไปมองน้องสาววัยสามขวบอย่างระแวดระวังกลัวน้องที่นั่งขยับตัวยุกยิกไปมาจะตกเก้าอี้ไปจริงๆ อย่างที่คุณพ่อบอก “ลูกสาวพ่อน่ารักจริงๆ เลย” คุณพ่อจุ๊บหน้าผากลูกสาวคนโตหนึ่งที แล้วหันไปจุ๊บลูกสาวคนเล็กที่นั่งมองตาแป๋วอีกหนึ่งทีอย่างเท่าเทียมกัน ภูริดลเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าจะต้องไม่ทำให้ลูกคนใดคนหนึ่งรู้สึกว่าได้
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 3.1
ท้องฟ้ายามราตรีที่ไร่ภูสรวงคืนนี้ดำสนิท ทำให้มองเห็นดาวน้อยใหญ่ได้ชัดเจน เด็กหญิงใบชายืนเกาะขอบหน้าต่างบ้านต้นไม้ซึ่งสร้างอยู่บนต้นก้ามปูต้นใหญ่ท้ายไร่ โดยมีพ่อกับแม่ขนาบข้างคอยระวังความปลอดภัยให้ลูกภูริดลชี้ชวนให้ลูกดูกลุ่มดาวต่างๆ ในขณะที่ฟ้าพราวสาละวนอยู่กับการฉีดสเปรย์กันยุงและติดสติกเกอร์กันยุงให้ลูกสาวกับสามี “นั่นดาวลูกไก่ โน่นดาวหมีใหญ่ ตรงโน้นดาวจระเข้” เด็กหญิงใบชาฟังแล้วทำหน้าสงสัย “คูมพ่อขา...” “คะ?” “นี่ท้องฟ้านะคะ” “ใช่ค่ะ ท้องฟ้า” คุณพ่อตอบพลางมองหน้าลูกสาว สงสัยว่าลูกสงสัยอยู่ “แล้วทำไมท้องฟ้ามีแต่สัตว์ละคะ ไม่ใช่สวนสัตว์สักหน่อย” “ลองถามคุณแม่สิคะ” ภูริดลโบ้ยไปให้ภรรยาหน้าตาเฉย “คูมหญิงแม่ฟ้ารู้มั้ยคะ” เด็กหญิงถามเสียงใส แม้จะเลยเวลานอนตามปกติมามากแล้วก็ตาม “เพราะดาวแต่ละดวงเวลาเราลากเส้นจากจุดหนึ่งไปจุดหนึ่งจนครบทุกจุดแล้วมันจะมีรูปร่างคล้ายสัตว์ไงคะ”ฟ้าพราวอธิบายจริงจังตามหลักวิชาการ เด็กหญิงวัยสามขวบคิดตามไม่ทันจึงทำหน้างงยิ่งกว่า
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 2.3
ฟ้าพราวจัดโต๊ะอาหารเสร็จและนั่งรออยู่พักใหญ่ คุณสามีกับคุณลูกสาวก็ยังไม่มา เธอจึงเดินไปตามที่ห้องนอน เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องก็ได้ยินเจ้าตัวเล็กส่งเสียงแสดงความดีใจยกใหญ่ “ว้าววว คูมพ่อมีบ้านบนต้นไม้ด้วยเหรอคะ” “ไม่ใช่บ้านของคุณพ่อหรอกค่ะ” ภูริดลตอบพลางจับผมยาวสลวยของลูกสาวขึ้นม้วนเป็นทรงดังโงะที่กลางศีรษะอย่างคล่องแคล่ว ตั้งแต่มีลูกสาว เขาก็หาทรงผมน่ารักๆ จากอินเตอร์เน็ตมาทำให้ลูกแทบไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน เห็นแบบนี้ฟ้าพราวก็อดยิ้มอย่างสบายใจไม่ได้ ตอนแรกภูริดลตั้งความหวังไว้มาก ว่าอยากให้ลูกคนแรกเป็นผู้ชาย ตอนที่รู้ว่าท้องแรกเป็นผู้หญิง ฟ้าพราวกลัวมากว่าเขาจะผิดหวัง ทว่าเหตุการณ์กลับตรงกันข้าม เขาไม่มีอาการผิดหวังเลยสักนิด แถมยังเตรียมหาข้อมูลในการดูแลลูกสาวอย่างดีอีกต่างหาก “อ้าว แล้วของใครคะ” ใบชาทำหน้าจ๋อย เพราะถ้าไม่ใช่ของคุณพ่อ เธอก็อดไปเล่นที่บ้านต้นไม้น่ะสิ “ของใบชาไงคะ” คุณพ่อหน้าดุที่คนงานเห็นแล้วพากันขนหัวลุกบอกลูกสาวด้วยเสียงสอง “จริงเหรอค้า” “จริงสิคะ หนูบอกอยากได้ คุณพ่อก็เลยทำให้ไงคะ”
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 2.2
ภูริดลขับรถออกจากบ้านของหรรษามาได้นิดหนึ่ง ฟ้าพราวก็เห็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อยืดกับกางเกงยีนสุดแสนจะธรรมดา ทว่าโดดเด่นด้วยวิกผมสีแดงที่ยาวถึงบั้นเอวเดินอยู่ข้างถนน ไหล่ข้างหนึ่งของเธอสะพายกระเป๋ากระสอบสีสายรุ้งใบใหญ่แบบที่แม่ค้าชอบใช้ มืออีกข้างถือถุงผ้าขนาดย่อมที่ใส่ของไว้เต็มอีกหนึ่งใบ “พี่ดิน นั่นน้องที่มาเล่านิทานในงานเอลล่าเมื่อกี้นี่นา” “ใช่เหรอ” ภูริดลผู้ไม่มีสายตาไว้มองผู้หญิงคนไหนนอกจากภรรยาตัวเองหรี่ตามองอย่างไม่แน่ใจ “ใช่ค่ะ ฟ้าจำน้องได้ ยิ่งใส่วิกผมสีแดงแบบนี้ใช่เลย พี่ดินจอดค่ะ จอดๆ” ภูริดลขับรถเลยสาวผมแดงไปนิดหนึ่งแล้วจอดรถเทียบข้างทาง ฟ้าพราวเปิดกระจกรถแล้วยื่นหน้าออกไปทักทาย“น้องเจ้าหญิงคะ”คนที่ถูกเรียกว่า ‘น้องเจ้าหญิง’ เดินเข้าหาช้าๆ อย่างระวังตัวแต่พอเห็นว่าเป็นฟ้าพราวก็จำได้ว่าเป็นญาติของเจ้าของงานวันเกิดเมื่อสักครู่จึงคลายความระแวง“พี่ที่อยู่ในงานเมื่อกี้ เรียกเพลินทำไมเหรอคะ”“จะไปปากซอยใช่มั้ยคะ” ฟ้าพราวถาม“ใช่ค่ะ”“ขึ้นรถเลยค่ะ ไปด้วยกัน”“ไม่เป็นไรค่ะ เดินอีกแค่นิดเดียวก็ถึงปา
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 2.1
ห้าโมงเย็น เป็นเวลาแดดร่มลมตก เพื่อนที่โรงเรียนของเอลล่ามาถึงงานกันครบทุกคนแล้ว งานนี้นอกจากเด็กๆ จะได้เล่นกันอย่างสนุกสนานแล้ว บรรดาแม่ๆ ก็ยังได้พบปะเมาท์มอยกันด้วย เพราะแต่ละคนก็คุ้นเคยกันดีจากที่ได้เจอกันบ่อยๆ ตอนไปรับส่งลูกที่โรงเรียนและจากการไปร่วมกิจกรรมที่โรงเรียนของลูกๆ ฟ้าพราวเห็นบรรยากาศอบอุ่นแบบนี้ก็อดยิ้มไม่ได้ ตรงกันข้ามกับภูริดลที่ควันออกหูเมื่อเห็นเด็กชายวัยเดียวกับเอลล่าเดินเข้ามาจูงมือหลานสาวไปนั่งเก้าอี้หน้าเวทีเล็กๆ เพื่อฟังนิทานจาก ‘นักเล่านิทาน’ สาวสวยที่หรรษาจ้างมามอบความบันเทิงให้เด็กๆ ในวันนี้โดยเฉพาะ “เจ้หลิวสอนลูกยังไงเนี่ย ทำไมปล่อยให้ผู้ชายจูงมือเดินไปง่ายๆ อย่างนั้น” ภูริดลบ่นอุบอุบ “เด็กๆ เขาเป็นเพื่อนกัน ก็เล่นกันแบบนี้เป็นธรรมดาน่ะพี่ดิน” ฟ้าพราวบอกอย่างไม่คิดอะไรมาก “ไม่ได้ๆ สังคมทุกวันนี้มันน่ากลัว เราต้องสอนให้เอลล่าระวังตัวกับผู้ชายตั้งแต่เด็ก” ว่าแล้วภูริดลก็เดินตามเอลล่าไปแล้วสะกิดบอกเด็กชายให้ขยับไปนั่งที่เก้าอี้ว่างตัวถัดไป ส่วนเขาก็นั่งคั่นกลางระหว่างเด็กทั้งสองคน การกระทำของภูริดลไม่ได้ทำให้เด็กชายร
บางทีคุณอาจจะชอบ
เรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C86.6K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI75.8K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก120.4K viewsบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น72.2K viewsขนมหวานกับท่านประธานจอมดุ
ปะหนัน233 viewsดวงใจจักรา
plernwalee130 viewsความลับของคุณหนู
กาสะลอง1.0K viewsพันธนาการแห่งจิตวิญญาณ
22 A Venus46 views
