15.1 | ผัวหิว - NC

ฟ้าพราวยิ้มอย่างภูมิใจ เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าตัวเองมี อำนาจเหนือสามีเถื่อน และที่เธอสามารถทำให้เขายอมสยบอยู่ใต้ร่างแบบนี้ได้ก็คงเป็นเพราะพลังอำนาจของ ‘จุดซ่อนเร้น’ ซึ่งเขาเป็นคนสอนให้เธอรู้วิธีการใช้มันเอง

               “จะเริ่มแล้วนะคะ” หญิงสาวบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานปนเซ็กซี่พลางบดสะโพกเป็นวงกลมเชื่องช้าก่อนจะค่อยๆ ยกตัวขึ้นจนเกือบสุดส่วนปลายแล้วกดตัวลงอย่างเชื่องช้า จากตอนแรกที่คิดจะแกล้งเขา กลับกลายเป็นว่า เธอเองก็รู้สึกปั่นป่วนและทนมานไม่น้อยไปกว่าเขาเลย

               “ไหวมั้ย” ภูริดลถามด้วยความเป็นห่วงพลางยื่นมือไปลูบแก้มที่แดงจัดของภรรยา เธอพยักหน้าเป็นเชิงบอกว่า ‘ไหว’ ทั้งที่เหงื่อแตกซิก “ถ้าไหวก็เต็มที่เลย”

               ฟ้าพราวยกตัวขึ้นอีกครั้งแล้วกดลงอย่างระมัดระวัง เพียงครู่เดียวก็เริ่มคุ้นชินและจับจังหวะการเคลื่อนไหวให้สอดรับกับจังหวะของภูริดลได้อย่างลงตัว เธอประสานสายตากับสามีในทุกจังหวะการขึ้นและลง ยิ่งเห็นเขามีท่าทีสุขสมและมัวเมากับความสุขที่เธอมอบให้ก็ยิ่งทำให้ยั้งตัวเองไม่อยู่ แววตาที่เขามองเธอด้วยความลุ่มหลงแบบนี้แหละที่เธอต้องการ และเธอจะทำให้เขามองเธอแค่เพียงคนเดียวเท่านั้น

               “ดีมั้ยคะ” เสียงหวานสั่นสะท้านตามจังหวะการเคลื่อนไหวของร่างกาย

               “ดี...ดีมาก” เขาตอบเสียงทุ้มต่ำอยู่ในลำคอ สองมือจับสะโพกโค้งมนให้ขยับขึ้นลงแรงขึ้นและเร็วขึ้น พร้อมกับสวนสะโพกเข้ามาเติมเต็มกันและกันจนเต็มแน่นในทุกจังหวะ ส่งภรรยาให้ทะยานขึ้นไปแตะจุดสูงสุดพร้อมกับเสียงกรีดร้องหวานล้ำ เขาจับสะโพกเธอแน่นขึ้น ตอกตรึงสวนเข้าไปอย่างถี่กระชั้น แล้วปล่อยตัวเองให้แตกสลายอยู่ภายในพร้อมกับเสียงคำรามทุ้มต่ำด้วยความสุขสม

               ภูริดลรั้งร่างเล็กที่สั่นเทิ้มให้ลงมานอนซบกับอกกว้างทั้งที่ยังไม่ถอดถอน พรมจูบไปตามขมับชื้นเหงื่อและแก้ม มือลูบศีษระเล็กเบาๆ ระเรื่อยลงไปยังแผ่นหลังเปลือยเปล่าเรียบเนียน นวดเฟ้นบั้นท้ายกลมเด้งแล้วดึงรั้งเข้าหาตัว ให้เธอบีบรัดและรีดเร้นทุกหยาดหยดออกจากตัวเขาจนหมดสิ้น

               “พี่ดินมีความสุขมั้ยคะ” ฟ้าพราวยกศีรษะขึ้นถามพลางมองสบตากับสามี

               “ที่สุดเลย”

               “พี่ดิน” เธอเรียกชื่อเขาเสียงเบาเจือแววกังวล

               “หือ?”

               “เราพลาดแล้วนะ”

               “พลาดเรื่องอะไร”

               “เราไม่ได้ป้องกัน”

               ภูริดลตัวแข็งทื่อ ไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ ทว่าแววตาเขาบอกชัดว่ากำลังวิตกกังวลมาก

               “พี่ดินยังมียาคุมฉุกเฉินอยู่หรือเปล่า”

               “ไม่มี”

               “งั้นรีบออกไปซื้อกัน” ฟ้าพราวจะลุกออกจากเตียง แต่ภูริดลดึงตัวกลับลงมานอนซบที่อกเหมือนเดิม

               “ไม่ต้อง”

               “ทำไมคะ พี่ดินไม่กลัวฟ้าท้องเหรอ”

               “ยาคุมฉุกเฉินต้องกินเฉพาะเคสจำเป็นจริงๆ เท่านั้น และในชีวิตผู้หญิงไม่ควรกินเกินหนึ่งครั้ง มันมีผลข้างเคียงหลายอย่าง แล้วก็อาจจะทำให้ฟ้ามีลูกยากในอนาคตด้วย” เขาไม่อาจเห็นแก่ตัว ผลักภาระความรับผิดชอบไปไว้ที่เธอคนเดียวได้ ในเมื่อตอนมีความสุขก็มีด้วยกัน ถ้ามีปัญหาก็ต้องช่วยกันแก้ ครั้งที่แล้วเขาบังคับให้เธอกินเพราะความเห็นแก่ตัวชั่ววูบ เขาทำผิดกับเธอไปแล้วครั้งหนึ่ง เขาจะไม่ทำผิดซ้ำอีกเด็ดขาด

               “แต่พี่ดินยังไม่พร้อมมีลูกตอนนี้นี่” หญิงสาวบอกหน้าเครียดพอกัน “แต่ก็ไม่เป็นหรอกค่ะ ฟ้าเคยบอกแล้ว ว่าถ้าฟ้าท้อง พี่ดินไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย ฟ้าดูแลตัวเองกับลูกได้”

               “จะไม่ให้โอกาสพี่ทำหน้าที่ผัว หน้าที่พ่อเลยเหรอ”

               “ถ้าฟ้าท้อง พี่ดินจะโอเคแน่นะ”

               “มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่โอเคก็ต้องโอเค”

               “พูดเหมือนไม่เต็มใจ”

               “อย่าเซ้าซี้”

               “ไม่อยากให้ลำบากใจ”

               “พูดมาก น่ารำคาญ” ภูริดลปิดปากคนพูดมากด้วยจูบที่เร่าร้อน แล้วเลยเถิดกันไปจนเกือบไม่ได้นอนทั้งคืน

ภูริดลตื่นขึ้นมาตอนสาย มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นว่าแสงแดดภายนอกค่อนข้างจัดจ้า เมื่อหันกลับมามองนาฬิกาดิจิทัลเรือนเล็กที่วางอยู่โต๊ะเตี้ยข้างเตียงก็พบว่าแปดโมงกว่าแล้ว ซึ่งตามปกติเขาต้องเข้าไร่ตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น แต่วันนี้มีใครบางคนที่ทำให้เขาไม่อยากลุกออกจากเตียงไปไหนเลย

               ฟ้าพราวยังหลับอยู่ ศีรษะเล็กที่ตอนนี้เส้นผมยุ่งเหยิงเล็กน้อยหนุนอยู่บนต้นแขนของเขา มือเล็กนุ่มวางประทับอยู่บนแผงอกเปลือย เหลี่ยมเพชรเม็ดเล็กบนหัวแหวนทำมุมกระทบกับแสงแดดที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ทำให้เกิดประกายวิบวับ

ภูริดลมองแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของภรรยาแล้วเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว วงแขนแข็งแกร่งกอดกระชับเธอแน่นขึ้นทำให้ทรวงอกเต่งตึงเปลือยเปล่าบดเบียดกับผิวเนื้อก่อให้เกิดความอบอุ่นวาบหวามขึ้นในใจ เป็นความรู้สึกที่ลึกล้ำกว่าความใคร่ มันยังไม่ใช่ความรักหรอก แต่อย่างน้อยเขาก็รู้สึกดีกับเธอมากขึ้นกว่าครั้งแรกที่เจอกัน

หนุ่มชาวไร่อดใจไม่ไหวที่จะลูบไล้ฝ่ามือหยาบกร้านไปตามผิวเนื้อเนียนนุ่มของภรรยา เธอไม่ได้สวมเสื้อผ้า เพราะเมื่อคืนนี้หลังจากที่เล่นท่ายากจนหมดแรงก็งอแงไม่ยอมอาบน้ำ เขาจึงเอาผ้าชุบน้ำอุ่นมาเช็ดทำความสะอาดให้

เขาค่อยๆ พลิกร่างบอบบางให้นอนหงายลงบนเตียง แล้วตัวเองก็นอนตะแคงโดยตั้งศอกยันกับที่นอนแล้วมองสำรวจเรือนร่างเปลือยเปล่า ผิวเนื้อขาวอมชมพูมีรอยแดงเป็นจ้ำที่เขาทำทิ้งไว้หลายรอย คิดแล้วก็รู้สึกขอบคุณพ่อที่บังคับให้แต่งงานกับผู้หญิงคนนี้

               คนเป็นสามีประทับรอยจูบลงบนหน้าผากของภรรยา ไล้ปลายจมูกที่โด่งเป็นสันลงมาตามสันจมูกของคนที่ยังหลับอยู่อย่างแผ่วเบาแล้วจูบที่ปลายจมูกเล็ก แก้มทั้งสองข้าง แตะริมฝีปากลงบนมุมปากเธอเบาๆ ก่อนจะแนบริมฝีปากลงบนเรียวปากนุ่มแล้วบรรจงจูบอย่างอ่อนโยนทว่าหนักแน่นด้วยความรู้สึกหวานหวามที่เริ่มก่อตัวขึ้นมาอย่างบางเบาในหัวใจของผู้ชายหยาบกระด้างดิบเถื่อน

               “อื้อ...ที่รักกวนหญิงอีกแล้วนะ” ฟ้าพราวพึมพำพลางหันหน้าหนีจูบของสามี แต่เขาก็ยังตามไปคลอเคลีย แกล้งลากปลายลิ้นไล้เลียไปตามสันใบหูขาวสะอาดเลียแบบแมวที่ชอบเลียมือเจ้าของ อีกทั้งมือหนึ่งของเขาก็นวดคลึงทรวงอกอวบของเธอเป็นวงกลมแผ่วเบาไปด้วย

               “ตื่นได้แล้ว ผัวหิว” ภูริดลกระซิบที่ข้างหู

               คำว่า ‘ผัวหิว’ ทำให้คนสะลึมสะลือลืมตาโพลงขึ้นมาทันที “พี่ดิน!”

               “อื้อ ก็พี่น่ะสิ ตกใจอะไร”