แชร์

บทที่ 3 ทาสรับใช้ 1

ผู้เขียน: นิชา อลีนา
last update วันที่เผยแพร่: 2026-06-27 16:20:10

            แววตาของซื่ออินต่างจากเมื่อก่อนนัก ปกติสะใภ้ใหญ่คนนี้มักหวาดกลัวเวลาโดนอี้เหิงด่าทอ ไม่กล้าเหิมเกริมกับเธอถึงเพียงนี้ ตั้งแต่ลูกชายคนโตเป็นทหาร  เธอก็มีโอกาสจัดการสะใภ้ที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า ขี้เกียจยิ่งกว่าสิ่งใด ถึงมีหลานชายให้กับตระกูลของเธอ ก็ยังไม่ลดความรังเกียจลงได้สักนิด   

            “แก มีหน้ามายืนเถียงฉันได้ เดี๋ยวนี้กำเริบขึ้นทุกวันนะ”  อี้เหิงชี้หน้าซื่ออินสะใภ้ที่ไม่เคยมีอะไรดีเลยในชีวิตของเธอ  สะใภ้ที่คอยแต่ปอกลอกทรัพย์สมบัติที่เธอกับผู้เป็นสามีที่ล่วงลับไปแล้วหามาอย่างยากลำบาก  หวังพึ่งพิงลูกชายคนโต แต่ลูกชายคนโตกลับทำให้น่าผิดหวังเสียนี่กระไร ไปเอาผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้า มีแต่ตัวเข้ามาเป็นสะใภ้ แล้วจิตใจยังหยาบกระด้าง

            โจวหมิงเยว่ในร่างซื่ออินถอนหายใจ พร้อมกับเลียนแบบท่าทางของแม่สามี สายตาที่แม่สามีมองเธอเช่นไร เธอก็มองกลับแบบนั้นอย่างไม่ยอมเช่นกัน เอาล่ะ อย่างไรต่อไปนี้โจวหมิงเยว่ต้องใช้ชีวิตอยู่ในร่างกายของซื่ออิน เช่นนั้นก็ไม่ควรยอมใครมาลบหลู่ศักดิ์ศรีได้ง่าย ๆ   

            “อ๊าย...แกล้งเลียนท่าทางของฉันอย่างนั้นหรือ”

            “แล้วคุณแม่คิดว่าอย่างไรล่ะคะ ฉันก็ทำอย่างที่คุณแม่เคยทำกับฉันมาตลอด ฉันอดทนกับคุณแม่มามากแล้ว ฉันจะไม่ยอมให้คุณแม่มาทำร้ายลูกชาย อาซวนอีกแล้ว” 

            ไม่เพียงอี้เหิงที่อ้าปากอึ้งกับคำพูดจากที่ซื่ออินเอ่ยออกมา รวมถึงเด็กรับจ้างในบ้านที่อี้เหิงรับมาดูแลตั้งแต่เด็ก ๆ  

            ตั้งแต่อยู่ในบ้านหลังนี้ซื่ออินแทบไม่เคยโต้เถียงอี้เหิงเลยสักครั้ง หญิงสาวคนนี้มักจะน้อมรับคำด่าทอด้วยความอัปยศ  ทว่าเบื้องหลังซื่ออินมักระบายอารมณ์ทั้งหมดกับลูกชายของเธอ  จนคนทั้งบ้านได้แต่เอือมระอากับครอบครัวที่หาความสงบสุขไม่ได้เสียที ระหว่างแม่สามีกับลูกสะใภ้  ครานี้ต่างจากครั้งก่อนนอกจากสะใภ้ใหญ่ไม่ยอมสงบปากสงบคำแล้วยังโต้เถียงเถ้าแก่เนี่ยอีกต่างหาก 

            “อ๊าย....”

            “หยุดร้อง ฉันไม่อยากเถียงกับป้าแล้วนะ ไปซวนซวนเราไปที่ครัวกัน”   โจวหมิงเยว่ขู่แม่สามีเสียงแข็ง  เธอไม่สนแล้วว่าใครจะคิดอย่างไรกับเธอยามนี้ ท้องร้องคำรามด้วยความหิวโหย  ซวนซวนเงยหน้ามองมารดาตาปริบ ๆ  ก่อนมือน้อย ๆ จะถูกคว้าด้วยมือของซื่ออิน  แล้วตรงไปยังครัวที่มีอาหารรออยู่  เรื่องเธอทะเลาะกับแม่สามีนั้นไม่ใช่เรื่องเท่ากับเรื่องการกิน

            ลูกเธอนั้นต้องอิ่ม

            “หน่อย...อีนางนี่ แกเป็นสะใภ้กล้าขึ้นเสียงกับฉันอย่างนั้นหรือ”  

            โจวหมิงเยว่ปิดหูซวนซวนเอาไว้แล้วเดินเข้าไปในห้องครัว  สายตาของคนรับใช้ทั้งสองมองเธอและบุตรชายด้วยความประหลาดใจ 

            “มองอะไร ทำงานไปเถอะ” 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80   บทส่งท้าย ครอบครัวอันแสนสุข 2

    ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี....เธอและสามีมีทุกอย่างที่ต้องการการค้าขายเป็นไปอย่างราบรื่น เด็ก ๆ ดูรักกันดี ส่วนผู้มีพระคุณของเธออีกคนที่อดกล่าวไม่ได้เลยคือป้าหม่าหลงยังคงเป็นคนที่น่ารักกับครอบครัวของเธอเสมอมา แวะมาเยี่ยมตลอด บางครั้งซื่ออินก็พาหลานทั้งสองไปเยี่ยมป้าหม่าหลงบ้าง และไปเยี่ยมอี้เหิงผู้เป็นย่าบ้าง กล่าวถึงแม่สามีของเธอนั้นนับวันความแก่ชราก็ยิ่งกัดกินร่างกายของแม่สามีเธอลงเรื่อย ๆ อี้เหิงยังมีอุปนิสัยชอบนั่งเหม่อลอยออกนอกจากหน้าต่างกอดรูปอี้เมิงและผู้เป็นสามีอยู่แบบนั้น ปากก็พร่ำบอกว่าเรื่องราวทั้งหมดมาจากตัวของเธอเอง ซื่ออินได้แต่สลดใจ อี้เฉินพยายามหาหมอมารักษาแม่ของเขา แต่กลับไม่ได้ผล อาการที่แม่สามีของอี้เฉินนั้นเป็นล้วนเกิดมาจากใจทั้งนั้น อี้เฉินบอกกับซื่ออินไว้เขาได้แต่เตรียมใจสำหรับอนาคตเอาไว้ถ้าเกิดมารดาเขาต้องล่วงลับไปอีกคน กาลเวลาจะค่อยเยียวยาทุกสิ่ง เป็นสิ่งที่ซื่ออินบอกสามีเอาไว้ เมื่อหลายเดือนก่อนยายของอี้เทียนนั้นมาเยี่ยมหลานซึ่งก็คือมารดาของเหม่ยอิง เหม่ยฮั่วเล่าเรื่องที่เพิ่งไปเยี่ยมบุตรสาวใ

  • ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80   บทส่งท้าย ครอบครัวอันแสนสุข 1

    เด็กสองคนโตเร็วขึ้นมา อี้ซวนนั้นโตเร็วมาก ตอนนี้กลายเป็นว่าอี้ซวนนั้นสูงกว่าอี้เทียนผู้เป็นพี่หลายสองถึงสามชุ่น (ประมาณ 6.66-9.99 เซนติเมตร) เด็กสองคนมักแข็งความสูงกันเสมอ ช่วงแรก ๆ ที่อี้เทียนมาอยู่ด้วย อี้ซวนมักจะแพ้เสมอ เจ้าก้อนแป้งของเธอวิ่งมาขอคำแนะนำจากเธอว่าทำยังไงถึงจะสูงเท่าพี่ชาย ซื่ออินก็บอกบุตรชายไปว่ากินผัก และกินอาหารจำพวกบำรุงร่างกายเยอะ หลังจากนั้นอี้ซวนก็กินเก่งขึ้นเรื่อย ๆ จนสูงแซงหน้าพี่ชายไป อี้เทียนนั้นกินน้อยเป็นปกติ เด็กน้อยชอบออกมาช่วยเธอเก็บผัก กับไข่เป็ดทุกเช้า และไม่ค่อยชอบอาหารประเภทเนื้อสักเท่าไหร่ อี้เทียนอันชอบกินปลา ทำให้อี้เฉินซื้อพันธุ์ปลามาเพาะในสระเล็ก การเลี้ยงดูเด็กสองคนเหนื่อยมากทีเดียว เวลาไปโรงเรียนเด็กทั้งสองก็ปกติ ถึงแม้บางครั้งอี้เทียนมักจะมีอาการเหม่อลอยกว่าเด็กวัยเดียวกัน แต่นับว่าดีขึ้นกว่าช่วงแรก ๆ ที่มาอยู่กับเธอและสามี เขาเพิ่งเสียบิดาไป แถมเหม่ยอิงผู้เป็นแม่ยังกลายเป็นคนวิปริตไปอีก เด็กน้อยไม่กลายเป็นโรคซึมเศร้าไปก่อนก็ดีเท่าไหร่แล้ว “เย่ ๆ ซวนซวนสูงกว่าเฮียเทียนแล้ว” อี

  • ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80   บทที่ 30 อภัย 3

    “เธอมาแล้วอย่างนั้นหรือ” “ค่ะ คุณแม่เรียกหาฉันมีอะไรอย่างนั้นหรือคะ” ซื่ออินเอ่ยปากถามขึ้นทันที เธอไม่คิดว่าอี้เหิงเรียกเธอมาเพียงเพราะคิดถึงหรอกนะ แม่สามีใจร้ายของเธอไม่มีทางคิดถึงเธอได้ “ฉันแค่อยากคุยกับเธอเท่านั้น เธอยังคงโกรธฉันอยู่สินะ ฉันเป็นคนไม่ดีเท่าไหร่นัก ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันได้แต่เฝ้าคิดสาเหตุว่าทั้งหมด มันเป็นเพราะฉัน ฉันมันเป็นแม่สามีที่ไม่ดี เป็นสาเหตุที่ทำให้เหม่ยอิงต้องกลายเป็นบ้า ทำให้อี้เมิงต้องตาย...” ซื่ออินได้แต่ฟังเรื่องราวที่ออกมาจากปากของผู้เป็นแม่สามีอย่างตั้งใจ อี้เหิงตอนนี้นั้นยอมรับเลยว่าน่าเวทนามากขนาดไหน “ความรู้สึกของฉันตรงนี้เหมือนตายทั้งเป็น ซื่ออิน ฉันอยากจะขอโทษเธอ ฉันไม่คาดหรอกนะว่าเธอกับอี้ซวนจะอภัยฉันหรือเปล่า ฉันขอโทษ ฉันเองที่เป็นคนไม่ดี ฉันมัวแต่ห่วงในหน้าตาของตนเอง อยากให้ลูกมีครอบครัวที่ดี อยากให้มีภรรยาที่ดี สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ฉันคิดว่าดี มันไม่ได้ดีอย่างที่คิดเอาไว้ ฉันขอโทษเธอจริง ๆ นะซื่ออิน ขอโทษที่ไม่เคยเห็นความดีของเธอ ฉันร้ายกาจกับเธอมากขนาดนี้ เธอยังไม่เคยสอนอี้ซ

  • ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80   บทที่ 30 อภัย 2

    “เฮีย เมื่อไหร่ฉันจะได้ไปอยู่กับเฮียเสียที” อี้เหิงพึมพำเบา ๆ สายตาทั้งสองทอดมองนอกหน้าต่างด้วยอาการเลื่อนลอย เธอคิดถึงสามีผู้ล่วงลับไปเมื่อนานมาแล้ว คิดถึงเรื่องราวครั้นยังใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ความรู้สึกมากมายก่อเกิดขึ้นในใจของเธอ....เธอมีชีวิตอยู่ก็เหมือนตายทั้งเป็น ครอบครัวของซื่ออินและอี้เฉินนั้นใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จากสมาชิกในครอบครัวเพียงสามคนเท่านั้น ตอนนี้มี อี้เทียนเข้ามาด้วย และลูกน้องอีกสามคน ซื่ออินนั้นดูแลลูกน้องทั้งสามประหนึ่งในครอบครัว วันนี้ทั้งเจ็ดต่างก็พากันมาทำอาหารที่บ้านหลังใหญ่แสนเงียบเหงาของอี้เหิง ซื่ออินชวนสามีมาทำอาหารที่บ้านแม่สามี ค่ำคืนนี้จึงดูครึกครื้นเป็นพิเศษเนื่องจากเต็มไปด้วยการผู้คน “ทำอะไรอยู่ครับ” อี้เฉินเดินมาสวมกอดภรรยาจากทางด้านหลัง ฝ่ามือของเขาลูบไล้หน้าท้องของเธอเบา ๆ ไม่รู้พักนี้เขามักพูดอะไรแปลก ๆ อี้เฉินอยากให้ทั้งอี้ซวนและอี้เทียนมีน้องสาวสักคน หรือไม่ก็น้องชาย ซื่ออินยิ้มน้อย ๆ กับคำพูดแสนขบขันของเขา หลังจากสร้างครอบครัวสร้างฐานะ สร้างธุรกิจ สามีของเ

  • ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80   บทที่ 30 อภัย 1

    บ้านหลังใหญ่....แม้หญิงชราไม่ได้อาศัยอยู่เพียงลำพัง ลูกน้องคนสนิททั้งสองยังไม่ทิ้งหญิงชราไปไหน อี้เหิงในยามนี้ช่างน่าเวทนานัก....หลังจากสูญเสียลูกชายคนเล็กไปหัวใจคนเป็นแม่แทบสลายแล้ว เรื่องราวทั้งหมดมันยังไม่มากพอเท่ากับเรื่องราวโศกนาฏกรรมทั้งหมดมาจากการกระทำของเธอ.... มาจากความเกลียดชังของเธอ มาจากทิฐิของเธอ อี้เหิงเฝ้าโทษตัวเองมาตลอดว่าทั้งหมดก็เพราะเธอ เหม่ยอิงกลายเป็นคนเสียสติไปแล้ว.... หลังจากเธอไปเยี่ยมสะใภ้รองครั้งล่าสุด เธอปวดใจเหลือเกิน.... เธอนั้นไม่ยอมยึดติดในทรัพย์สินซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นของนอกกายทั้งนั้น ถ้าเธอยอมฟังความต้องการของลูกชายทั้งสองสักนิด อี้เมิงก็ไม่ต้องมาตาย เหม่ยอิงก็ไม่ต้องมาเป็นบ้า อี้เทียนก็คงไม่กำพร้า...... อี้เมิงนั้นเป็นเด็กที่เอาแต่ใจมาตั้งแต่ยังเล็ก ทว่าเธอไม่เคยปฏิเสธความต้องการของลูกชายเลยสักนิด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านิสัยเบื้องหลังจากชีวิตแต่งงานที่ผู้เป็นแม่หาหญิงสาวมาให้ ลูกชายของเธอนั้นทั้งทุบตีภรรยา เมามาย อี้เหิงรับรู้เพียงลูกชายตนเองนั้นขี้เมาเท่านั้น ก็เพราะว่าหน้ามืดตามัวไม่ยอมฟังใครเลยสักครั้ง ความแค้น

  • ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80   บทที่ 29 ท้องฟ้าที่สดใส 3

    อี้เฉินเอื้อมมือไปรั้งใบหน้างดงามของภรรยาของเขาเอาไว้ อี้เฉินฉกริมฝีปากบางก่อนบดขยี้ด้วยความรุนแรง ซื่ออินหอบหายใจเข้าปอด เธอไม่เคยถูกจู่โจมหนักขนาดนี้มาก่อน เธอไม่รู้มาก่อนว่าอี้เฉินมีความต้องการมากน้อยเพียงใด ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วเขานั้นเต็มไปด้วยความต้องการมาโดยตลอด ซื่ออินเองก็ไม่ปฏิเสธความต้องการของตนเองเช่นนั้น มือของเขาสอดใส่เข้าไปในตามเสื้อผ้าของหญิงสาวก่อนเริ่มนวดทรวงอกของซื่ออิน หญิงสาวเริ่มหายใจติดขัดเมื่อความรู้สึกกำหนัดบางอย่างได้ก่อเกิดขึ้น ร่างกายของหญิงสาวเริ่มสั่นไหว ความรู้สึกเย็นยะเยือกยามลมพัดอ่อนกระทบร่างกาย มารู้ตัวอีกทีเสื้อผ้าของหญิงสาวนั้นหลุดร่วงออกมาจากร่างกายเป็นที่เรียบร้อยไปแล้ว ร่างบางถูกดันให้เอนตัวลงนอนลงบนเตียง ใบหน้าของซื่ออินแดงระเรื่อ สายตาคู่งามไม่กล้ามองจ้องไปยังชายหนุ่มที่กำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองอย่างช้า ๆ ก่อนร่างกายกำยำของผู้เป็นสามีจะเปิดเผยต่อสายตาคู่งาม ซื่ออินไม่กล้าสบตาแสนเร่าร้อนของเขา อี้เฉินเหมือนหยั่งรู้จิตใจของเธอได้ทีเดียว เขาก้มลงสูดกลิ่นหอมจากซอกคอระหง ฝ่าม

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status