ログイン共有
บทที่ 2 บทละครแม่ผัวลูกสะใภ้ 2
公開日:
2026-06-27 16:19:30โจวหมิงเยว่เห็นแล้วนึกเอ็นดูจนใจเจ็บ คนที่อยากมีครอบครัวอย่างเธอก็มาหวั่นไหวกับเด็กน้อยขึ้นมา
“ฮะ ฮะ ฮ่า ซวนซวน รักแม่คนนี้จัง” เจ้าหนูน้อยช่างดูขี้ประจบทีเดียว ก่อนใบหน้ากลมจะก้มลงมาซบหน้าอกของมารดาอีกหน โจวหมิงเยว่ขมวดคิ้วเต็มไปด้วยความสงสัย พลางลูบไล้แผ่นหลังของอี้ซวนไปพลาง “ทำอย่างกับแม่คนก่อนหน้านี้ไม่ใจดีกับเจ้าอย่างนั้นแหละ” โจวหมิงเยว่ขำขันกับคำพูดของเด็กน้อย อี้ซวนกลับเงยหน้าขึ้นมามองโจวหมิงเยว่ด้วยใบหน้าของเด็กที่หวาดกลัว ก่อนพยักหน้า “แม่ก่อนหน้านี้ใจร้าย มีแต่คนใจร้ายกับซวนซวน” ปากน้อย ๆ เริ่มแบะ หางตาเริ่มร้อนผ่าว ๆ โจวหมิงเยว่ทำตัวไม่ถูกก่อนเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้เด็กน้อย ก่อนเอ่ยปลอบ เธอไม่คิดว่าชะตากรรมของอี้ซวนจะน่าเวทนาถึงเพียงนี้ นอกจากมีย่าที่ใจร้าย มีบิดาที่อยู่ห่างไกล และมีแม่ที่ใจแข็ง “โอ๋ ๆ เออ...แม่สัญญาว่าต่อไปนี้ แม่จะไม่ทำร้ายซวนซวนอีก สัญญา อย่าร้องนะ” โจวหมิงเยว่เรียกขานตนเองว่าแม่ ช่างไม่ถนัดปากเอาเสียเลย ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร “สัญญาแล้วนะ” หนูน้อยเช็ดน้ำตาตัวเองเหลือกตามองเธออย่างไม่ไว้ใจเท่าไหร่ แต่ก็ยอมยื่นนิ้วก้อยมาเกี่ยวกับนิ้วก้อยของเธอที่ยื่นรออี้ซวนตรงหน้า “อือ แม่ว่าเราไปอาบน้ำกันดีกว่า” โจวหมิงเยว่เอ่ยปากชวนบุตรชาย แม้ภายในใจลึก ๆ ไม่อยากจะยอมรับความจริงเท่าไหร่นักว่าเธอต้องมีชีวิตใหม่บนโลกที่เต็มไปด้วยความลำเข็ญ แต่ก็ต้องอยู่..... “ครับ” เด็กน้อยขานรับด้วยน้ำเสียงสดใส กว่าเมื่อก่อน ถ้าคนรับใช้ในบ้านคงได้ยินคงประหลาดยิ่งนัก ไม่คิดว่าซ้อใหญ่ของตระกูลอี้จะเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้ ห้องน้ำที่อี้ซวนเป็นคนพาเธอนั้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักเพราะอยู่ห่างไกลจากตัวบ้าน หรือ ห้องน้ำในบ้านอย่างเช่นคนอื่น จนเธออดสงสัยไม่ได้ว่าสองแม่ลูกโดนรังแกถึงเพียงนี้เชียวหรือ “ทำไมเราต้องมาอาบน้ำไกลขนาดนี้ล่ะซวนซวน” โจวหมิงเยว่เอ่ยปากบุตรชายตัวน้อยที่เงยหน้ามองเธอตาแป๋ว “อาม่าไม่ยอมให้เราใช้ห้องน้ำในบ้านครับ” เด็กน้อยตอบด้วยความไร้เดียงสา “ถ้างั้นก็ไม่เป็นไร เราสองคนอาบตรงนี้ก็ไม่ได้แย่สักเท่าไหร่เนอะ ซวนซวน” โจวหมิงเยว่ย่อตัวก่อนยกมือลูบผมเจ้าตัวน้อยที่ส่งยิ้มให้เธอ “แค่ซวนซวนมีแม่อยู่ก็ดีมากแล้ว เดือนหน้าพ่อก็จะมาหาซวนซวนและแม่แล้ว ดีใจไหมครับ” เด็กน้อยเป็นเด็กฉลาดทีเดียว จนโจวหมิงเยว่อยากรู้เลยว่าสามีของซื่ออินนั้นดีแค่ไหน เธอถอนหายใจออกยาวเหยียดด้วยความเหนื่อยหน่ายต่อโลกใบนี้ แม้พยายามจะคิดบวกมากขนาดไหน แต่ต้องมานั่งคร่ำครวญอยู่ดีว่าทั้งหมดคือเรื่องอะไรกัน โอกาสครั้งที่สองของเธออย่างนั้นหรือ โจวหมิงเยว่ “อาบน้ำกันเถอะ” โจวหมิงเยว่รับบทเป็นแม่ที่ดี พอบอกว่าอาบน้ำเจ้าหนูน้อยก็รีบถอดเสื้อผ้าทันที ดวงตากลมโตไม่ต่างลูกกวางหรี่เล็กเมื่อริ้วรอยคล้ายแซ่ตรงก้นของเด็กชาย “ใครกันที่ทำซวนซวน” “เออ ซวนซวนซนเองครับ โดนอาม่าตีไปสองที” รอยแดงขนาดนี้ไม่ใช่แค่สองทีแล้วมั้ง นี่มันบทละครแม่ผัวลูกสะใภ้ชัด ๆ โจวหมิงเยว่เอ็นดูเด็กมากขนาดไหน ไม่กล้าแม้แต่ทำร้ายเด็ก พอมาเจอเรื่องราวทำร้ายร่างกายเด็ก “ต่อจากนี้ แม่จะไม่ยอมให้ใครทำร้ายหนูอีก” โจวหมิงเยว่ไม่กล่าวขึ้นลอย ๆ เท่านั้น แม้ว่าตนเองจะไม่ให้ผู้ให้กำเนิดแท้จริง ถ้าเธอมาอยู่ในร่างนี้ เจ้าของร่างคงตายไปแล้วเหมือนกับบทละครที่เคยอ่าน “ซวนซวนรักแม่ที่สุดเลย” อี้ซวนกระโดดกอดมารดาอีกครั้ง ก่อนจะถูกอุ้มด้วยสภาพที่เปลือยเข้าไปในห้องน้ำแสนผุพัง โจวหมิงเยว่มองรอบกาย สิ่งที่เกิดขึ้นย่อมมีเหตุของมัน....“กว่าจะตื่นได้ กว่าจะอาบน้ำได้ก็ปาเข้าไปสายหัวโด่เชียวนะ” บุคคลผู้เป็นแม่สามียืนเท้าเอว มองเธอสองแม่ลูกอย่างถมึงทึง โจวหมิงเยว่วางอี้ซวนลงบนพื้น ก่อนหันกลับมาหาแม่สามี
“ก็ตื่นเวลาปกติค่ะคุณแม่ คุณแม่มีปัญหาอะไรกับฉันหรือคะ” โจวหมิงเยว่มองกลับตาขวาง ให้เล่นบทนางร้าย โจวหมิงเยว่ไม่เคยเกี่ยงนักมาเลย....เธอจะสู้จนจะขาดใจ
最新チャプター
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทส่งท้าย ครอบครัวอันแสนสุข 2
ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี....เธอและสามีมีทุกอย่างที่ต้องการการค้าขายเป็นไปอย่างราบรื่น เด็ก ๆ ดูรักกันดี ส่วนผู้มีพระคุณของเธออีกคนที่อดกล่าวไม่ได้เลยคือป้าหม่าหลงยังคงเป็นคนที่น่ารักกับครอบครัวของเธอเสมอมา แวะมาเยี่ยมตลอด บางครั้งซื่ออินก็พาหลานทั้งสองไปเยี่ยมป้าหม่าหลงบ้าง และไปเยี่ยมอี้เหิงผู้เป็นย่าบ้าง กล่าวถึงแม่สามีของเธอนั้นนับวันความแก่ชราก็ยิ่งกัดกินร่างกายของแม่สามีเธอลงเรื่อย ๆ อี้เหิงยังมีอุปนิสัยชอบนั่งเหม่อลอยออกนอกจากหน้าต่างกอดรูปอี้เมิงและผู้เป็นสามีอยู่แบบนั้น ปากก็พร่ำบอกว่าเรื่องราวทั้งหมดมาจากตัวของเธอเอง ซื่ออินได้แต่สลดใจ อี้เฉินพยายามหาหมอมารักษาแม่ของเขา แต่กลับไม่ได้ผล อาการที่แม่สามีของอี้เฉินนั้นเป็นล้วนเกิดมาจากใจทั้งนั้น อี้เฉินบอกกับซื่ออินไว้เขาได้แต่เตรียมใจสำหรับอนาคตเอาไว้ถ้าเกิดมารดาเขาต้องล่วงลับไปอีกคน กาลเวลาจะค่อยเยียวยาทุกสิ่ง เป็นสิ่งที่ซื่ออินบอกสามีเอาไว้ เมื่อหลายเดือนก่อนยายของอี้เทียนนั้นมาเยี่ยมหลานซึ่งก็คือมารดาของเหม่ยอิง เหม่ยฮั่วเล่าเรื่องที่เพิ่งไปเยี่ยมบุตรสาวใ
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทส่งท้าย ครอบครัวอันแสนสุข 1
เด็กสองคนโตเร็วขึ้นมา อี้ซวนนั้นโตเร็วมาก ตอนนี้กลายเป็นว่าอี้ซวนนั้นสูงกว่าอี้เทียนผู้เป็นพี่หลายสองถึงสามชุ่น (ประมาณ 6.66-9.99 เซนติเมตร) เด็กสองคนมักแข็งความสูงกันเสมอ ช่วงแรก ๆ ที่อี้เทียนมาอยู่ด้วย อี้ซวนมักจะแพ้เสมอ เจ้าก้อนแป้งของเธอวิ่งมาขอคำแนะนำจากเธอว่าทำยังไงถึงจะสูงเท่าพี่ชาย ซื่ออินก็บอกบุตรชายไปว่ากินผัก และกินอาหารจำพวกบำรุงร่างกายเยอะ หลังจากนั้นอี้ซวนก็กินเก่งขึ้นเรื่อย ๆ จนสูงแซงหน้าพี่ชายไป อี้เทียนนั้นกินน้อยเป็นปกติ เด็กน้อยชอบออกมาช่วยเธอเก็บผัก กับไข่เป็ดทุกเช้า และไม่ค่อยชอบอาหารประเภทเนื้อสักเท่าไหร่ อี้เทียนอันชอบกินปลา ทำให้อี้เฉินซื้อพันธุ์ปลามาเพาะในสระเล็ก การเลี้ยงดูเด็กสองคนเหนื่อยมากทีเดียว เวลาไปโรงเรียนเด็กทั้งสองก็ปกติ ถึงแม้บางครั้งอี้เทียนมักจะมีอาการเหม่อลอยกว่าเด็กวัยเดียวกัน แต่นับว่าดีขึ้นกว่าช่วงแรก ๆ ที่มาอยู่กับเธอและสามี เขาเพิ่งเสียบิดาไป แถมเหม่ยอิงผู้เป็นแม่ยังกลายเป็นคนวิปริตไปอีก เด็กน้อยไม่กลายเป็นโรคซึมเศร้าไปก่อนก็ดีเท่าไหร่แล้ว “เย่ ๆ ซวนซวนสูงกว่าเฮียเทียนแล้ว” อี
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทที่ 30 อภัย 3
“เธอมาแล้วอย่างนั้นหรือ” “ค่ะ คุณแม่เรียกหาฉันมีอะไรอย่างนั้นหรือคะ” ซื่ออินเอ่ยปากถามขึ้นทันที เธอไม่คิดว่าอี้เหิงเรียกเธอมาเพียงเพราะคิดถึงหรอกนะ แม่สามีใจร้ายของเธอไม่มีทางคิดถึงเธอได้ “ฉันแค่อยากคุยกับเธอเท่านั้น เธอยังคงโกรธฉันอยู่สินะ ฉันเป็นคนไม่ดีเท่าไหร่นัก ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันได้แต่เฝ้าคิดสาเหตุว่าทั้งหมด มันเป็นเพราะฉัน ฉันมันเป็นแม่สามีที่ไม่ดี เป็นสาเหตุที่ทำให้เหม่ยอิงต้องกลายเป็นบ้า ทำให้อี้เมิงต้องตาย...” ซื่ออินได้แต่ฟังเรื่องราวที่ออกมาจากปากของผู้เป็นแม่สามีอย่างตั้งใจ อี้เหิงตอนนี้นั้นยอมรับเลยว่าน่าเวทนามากขนาดไหน “ความรู้สึกของฉันตรงนี้เหมือนตายทั้งเป็น ซื่ออิน ฉันอยากจะขอโทษเธอ ฉันไม่คาดหรอกนะว่าเธอกับอี้ซวนจะอภัยฉันหรือเปล่า ฉันขอโทษ ฉันเองที่เป็นคนไม่ดี ฉันมัวแต่ห่วงในหน้าตาของตนเอง อยากให้ลูกมีครอบครัวที่ดี อยากให้มีภรรยาที่ดี สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ฉันคิดว่าดี มันไม่ได้ดีอย่างที่คิดเอาไว้ ฉันขอโทษเธอจริง ๆ นะซื่ออิน ขอโทษที่ไม่เคยเห็นความดีของเธอ ฉันร้ายกาจกับเธอมากขนาดนี้ เธอยังไม่เคยสอนอี้ซ
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทที่ 30 อภัย 2
“เฮีย เมื่อไหร่ฉันจะได้ไปอยู่กับเฮียเสียที” อี้เหิงพึมพำเบา ๆ สายตาทั้งสองทอดมองนอกหน้าต่างด้วยอาการเลื่อนลอย เธอคิดถึงสามีผู้ล่วงลับไปเมื่อนานมาแล้ว คิดถึงเรื่องราวครั้นยังใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ความรู้สึกมากมายก่อเกิดขึ้นในใจของเธอ....เธอมีชีวิตอยู่ก็เหมือนตายทั้งเป็น ครอบครัวของซื่ออินและอี้เฉินนั้นใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จากสมาชิกในครอบครัวเพียงสามคนเท่านั้น ตอนนี้มี อี้เทียนเข้ามาด้วย และลูกน้องอีกสามคน ซื่ออินนั้นดูแลลูกน้องทั้งสามประหนึ่งในครอบครัว วันนี้ทั้งเจ็ดต่างก็พากันมาทำอาหารที่บ้านหลังใหญ่แสนเงียบเหงาของอี้เหิง ซื่ออินชวนสามีมาทำอาหารที่บ้านแม่สามี ค่ำคืนนี้จึงดูครึกครื้นเป็นพิเศษเนื่องจากเต็มไปด้วยการผู้คน “ทำอะไรอยู่ครับ” อี้เฉินเดินมาสวมกอดภรรยาจากทางด้านหลัง ฝ่ามือของเขาลูบไล้หน้าท้องของเธอเบา ๆ ไม่รู้พักนี้เขามักพูดอะไรแปลก ๆ อี้เฉินอยากให้ทั้งอี้ซวนและอี้เทียนมีน้องสาวสักคน หรือไม่ก็น้องชาย ซื่ออินยิ้มน้อย ๆ กับคำพูดแสนขบขันของเขา หลังจากสร้างครอบครัวสร้างฐานะ สร้างธุรกิจ สามีของเ
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทที่ 30 อภัย 1
บ้านหลังใหญ่....แม้หญิงชราไม่ได้อาศัยอยู่เพียงลำพัง ลูกน้องคนสนิททั้งสองยังไม่ทิ้งหญิงชราไปไหน อี้เหิงในยามนี้ช่างน่าเวทนานัก....หลังจากสูญเสียลูกชายคนเล็กไปหัวใจคนเป็นแม่แทบสลายแล้ว เรื่องราวทั้งหมดมันยังไม่มากพอเท่ากับเรื่องราวโศกนาฏกรรมทั้งหมดมาจากการกระทำของเธอ.... มาจากความเกลียดชังของเธอ มาจากทิฐิของเธอ อี้เหิงเฝ้าโทษตัวเองมาตลอดว่าทั้งหมดก็เพราะเธอ เหม่ยอิงกลายเป็นคนเสียสติไปแล้ว.... หลังจากเธอไปเยี่ยมสะใภ้รองครั้งล่าสุด เธอปวดใจเหลือเกิน.... เธอนั้นไม่ยอมยึดติดในทรัพย์สินซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นของนอกกายทั้งนั้น ถ้าเธอยอมฟังความต้องการของลูกชายทั้งสองสักนิด อี้เมิงก็ไม่ต้องมาตาย เหม่ยอิงก็ไม่ต้องมาเป็นบ้า อี้เทียนก็คงไม่กำพร้า...... อี้เมิงนั้นเป็นเด็กที่เอาแต่ใจมาตั้งแต่ยังเล็ก ทว่าเธอไม่เคยปฏิเสธความต้องการของลูกชายเลยสักนิด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านิสัยเบื้องหลังจากชีวิตแต่งงานที่ผู้เป็นแม่หาหญิงสาวมาให้ ลูกชายของเธอนั้นทั้งทุบตีภรรยา เมามาย อี้เหิงรับรู้เพียงลูกชายตนเองนั้นขี้เมาเท่านั้น ก็เพราะว่าหน้ามืดตามัวไม่ยอมฟังใครเลยสักครั้ง ความแค้น
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทที่ 29 ท้องฟ้าที่สดใส 3
อี้เฉินเอื้อมมือไปรั้งใบหน้างดงามของภรรยาของเขาเอาไว้ อี้เฉินฉกริมฝีปากบางก่อนบดขยี้ด้วยความรุนแรง ซื่ออินหอบหายใจเข้าปอด เธอไม่เคยถูกจู่โจมหนักขนาดนี้มาก่อน เธอไม่รู้มาก่อนว่าอี้เฉินมีความต้องการมากน้อยเพียงใด ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วเขานั้นเต็มไปด้วยความต้องการมาโดยตลอด ซื่ออินเองก็ไม่ปฏิเสธความต้องการของตนเองเช่นนั้น มือของเขาสอดใส่เข้าไปในตามเสื้อผ้าของหญิงสาวก่อนเริ่มนวดทรวงอกของซื่ออิน หญิงสาวเริ่มหายใจติดขัดเมื่อความรู้สึกกำหนัดบางอย่างได้ก่อเกิดขึ้น ร่างกายของหญิงสาวเริ่มสั่นไหว ความรู้สึกเย็นยะเยือกยามลมพัดอ่อนกระทบร่างกาย มารู้ตัวอีกทีเสื้อผ้าของหญิงสาวนั้นหลุดร่วงออกมาจากร่างกายเป็นที่เรียบร้อยไปแล้ว ร่างบางถูกดันให้เอนตัวลงนอนลงบนเตียง ใบหน้าของซื่ออินแดงระเรื่อ สายตาคู่งามไม่กล้ามองจ้องไปยังชายหนุ่มที่กำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองอย่างช้า ๆ ก่อนร่างกายกำยำของผู้เป็นสามีจะเปิดเผยต่อสายตาคู่งาม ซื่ออินไม่กล้าสบตาแสนเร่าร้อนของเขา อี้เฉินเหมือนหยั่งรู้จิตใจของเธอได้ทีเดียว เขาก้มลงสูดกลิ่นหอมจากซอกคอระหง ฝ่าม
あなたも気に入るかもしれません
เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก255.9K ビューบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น116.1K ビューราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน309.6K ビューรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat73.0K ビューชายาเอกผู้พลิกแผ่นดิน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์166 ビューคุณหมอจองจำรัก [นิยายชุด จำยอมรัก 1]
P. Chamomile98 ビューเมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า
จินเหมยเทียน233 ビューเศษรักไร้สถานะ
Duangkwan373 ビュー
