แชร์

ไม่ใช่นาง

ผู้เขียน: หนามชมพู
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-06 15:35:40

แสงยามเย็นฉาบทาทาบลงบนหลังคาศาลาว่าการมณฑลเหวินเฉิง บ่งบอกถึงเวลาเลิกราภารกิจอันยาวนานของวัน ภายในห
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ไม่สิ้นวาสนา   อันธพาล

    ถึงยามเหมาเฉียวเอ๋อร์แบกตะกร้าสานเดินเหยียบย่างเข้าประตูที่ว่าการเมืองเหวินเฉิงด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส นางวางถาดเต้าหู้ลงบนโต๊ะด้วยท่าทางนอบน้อมประชดประชัน"พี่ชาย วันนี้เต้าหู้เนื้อแท้ถูกต้องตามกฎหมายหลวงมาส่งแล้วเจ้าค่ะ รบกวนตามเสมียนเสิ่นหน้าขาวของพวกท่านมารับประทานด่วนเถิดเจ้าค่ะ ข้าตั้งใจทำส่งให้เขาเป็นพิเศษเชียวนะ"ยังไม่ทันที่ผู้ช่วยนายทะเบียนจะเอ่ยปาก เสียงทุ้มต่ำเรียบเรื่อยทรงอำนาจอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง"เจ้าตั้งใจทำสิ่งใดมามอบให้ข้าเป็นพิเศษงั้นหรือ แม่นางเฉียว"เฉียวเอ๋อร์สะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมอง ร่างสูงโปร่งของเสิ่นอวี่เจียในชุดผ้าฝ้ายสีครามเรียบง่ายขับเน้นผิวพรรณขาวสะอาดและสง่างาม เดินเยื้องย่างเข้ามาเงียบเชียบ แววตาคู่นั้นจ้องมองใบหน้าเลิกลั่กของนางราวกับจะมองทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งของหัวใจเสิ่นอวี่เจียปรายสายตามองเต้าหู้ห้าก้อนที่ดูเนื้อแน่นขาวสะอาดผิดจากเมื่อวาน ก่อนจะแค่นยิ้มบางเบาที่ชวนให้แผ่นหลังของเฉียวเอ๋อร์เย็นวาบ ชายหนุ่มผู้ชาญฉลาดย่อมจับพิรุธท่าทางหลุกหลิกและรอยยิ้มหวานเคลือบยาพิษของนางได้ทันท่วงที เขายื่นมือเลื่อนถาดเต้าหู้กลับไปตรงเบื้องหน้านางด้วยใบห

  • ไม่สิ้นวาสนา   เสียรู้

    ยามเหมาในวันต่อมาประตูใหญ่ของที่ว่าการมณฑลเหวินเฉิงเปิดออกต้อนรับร่างระหงของเฉียวเอ๋อร์ที่แบกตะกร้าสานเดินเหวี่ยงแขนเข้ามาด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจ ใบหน้าหวานผึ่งผายประหนึ่งแม่ทัพผู้ชนะศึก นางวางตะกร้าลงบนโต๊ะรับของของเจ้าหน้าที่เสียงดังกังวาน"พี่ชาย เต้าหู้มงคลห้าก้อนสดใหม่ร้อน ๆ จากเตาสกุลเฉียวมาส่งแล้วเจ้าค่ะ วันนี้ข้าตั้งใจทำสุดฝีมือ เนื้อก้อนหนาเตอะสะดุดตาเชียวละ เรียกเสมียนเสิ่นหน้าขาวของพวกท่านมาตรวจรับเร็วเข้า" เฉียวเอ๋อร์ตบขอบตะกร้าป่าวประกาศผู้ช่วยนายทะเบียนคนเดิมรีบก้าวออกมารับถาดเต้าหู้ ทว่าทันทีที่สองมือรองรับน้ำหนักถาด คิ้วของผู้ช่วยนายทะเบียนพลันกระตุก ชายวัยกลางคนก้มมองเต้าหู้ห้าก้อนที่ดูภายนอกหนาและขาวราวกับหิมะ แต่น้ำหนักในมือนั้นกลับเบาหวิวราวกับถือก้อนปุยฝ้าย ร่างกายของเขารู้สึกเย็นวาบ ลอบชำเลืองมองไปทางหน้าต่างห้องโถงใหญ่ชั้นบนสุดที่บานหน้าต่างเปิดอ้าอยู่เล็กน้อย"เอ่อ... แม่นางเฉียว วันนี้เต้าหู้ของเจ้า... ดูค่อนข้าง... โป่งพองเนียนนุ่มแปลกตาดีนะ" ผู้ช่วยนายทะเบียนเอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม หน้าผากเริ่มมีเหงื่อซึม"แน่นอนสิเจ้าคะ นี่คือสูตรเด็ดเคล็ดลับเต้าหู้ปุยเมฆเนื้อ

  • ไม่สิ้นวาสนา   เสมียนหน้าโง่

    ยามอิ๋นทั่วทั้งมณฑลเหวินเฉิงยังคงจมดิ่งอยู่ใต้ความมืดมิดและลมหนาวเย็นเยือก ทว่าภายในห้องครัวเล็ก ๆ ของสองแม่ลูกสกุลเฉียว กลับมีแสงตะเกียงน้ำมันดวงน้อยส่องสว่างโชยไอร้อน กลิ่นหอมละมุนของน้ำถั่วเหลืองต้มสุกโชยอบอวลไปทั่วบริเวณ"เฉียวเอ๋อร์ เจ้าแน่ใจหรือว่าสัญญาที่เจ้าทำกับทางการเมื่อกลางวัน จะไม่ทำเดือดร้อนทีหลังน่ะลูก"สตรีวัยกลางคนผู้มีใบหน้าซูบเซียวเอ่ยถามด้วยความกังวล มือผอมบางคอยช่วยตักถั่วเหลืองที่แช่น้ำจนนิ่มใส่ลงในช่องหินโม่ขนาดย่อม"ท่านแม่วางใจเถิดเจ้าค่ะ" เฉียวเอ๋อร์ขยับแขนเรียวออกแรงหมุนแกนไม้โม่หินอย่างแข็งขัน ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดเหงื่อแววตาเปล่งประกายความมั่นใจเต็มเปี่ยม "เสมียนหน้าขาวคนนั้นท่าทางซื่อบื้อจะตายไป คิดเลขก็ไม่เป็น ข้าคำนวณดูแล้ว ค่าธรรมเนียมตั้งแผงลอยตั้งสองตำลึงเงิน แต่เขาให้เราส่งเต้าหู้แค่ห้าก้อนต่อวันมาหักหนี้ ต้นทุนถั่วเหลืองไม่กี่อีแปะ ส่งไม่กี่วันก็หมดหนี้หลวงแล้วเจ้าค่ะ ทางการขาดทุนย่อยยับ ส่วนพวกเรากำไรเห็น ๆ"นางหัวเราะร่าชอบใจ สะบัดหน้าชมตัวเองในใจว่าช่างเป็นอัจฉริยะทางการเงินยิ่งนัก โดยหารู้ไม่ว่าสัญญาที่ประทับตราไปเมื่อกลางวันนั้น ถูกเส

  • ไม่สิ้นวาสนา   ฉลาดกว่าเห็น ๆ

    ภายในจวนตระกูลเป่าที่เพิ่งได้รับการคืนเกียรติยศ บรรยากาศยามเช้าเต็มไปด้วยความอาลัย รถม้าคันใหญ่ของจวนจงหย่งโหวจอดเตรียมพร้อมอยู่ด้านหน้า เป่าลี่เซียนในชุดเดินทางรัดกุมที่ดูสง่างาม หันไปกุมมือเหี่ยวชราของพ่อบ้านเหอเอาไว้แน่น"ท่านลุงเหอ ลำบากท่านแล้ว จวนตระกูลเป่าคงต้องฝากท่านช่วยดูแลรักษาแทนข้าด้วยนะเจ้าคะ""คุณหนูโปรดวางใจเถิดขอรับ" พ่อบ้านเหอน้ำตาคลอเบ้า ประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม "บ่าวจะดูแลจวนแห่งนี้ให้สะอาดสะอ้าน รอคุณหนูกลับมาเยือนเมืองหลวงอีกครั้ง ขอให้คุณหนูและใต้เท้าเซียวเดินทางปลอดภัยนะขอรับ"เซียวเหวินรุ่ยบีบไหล่พ่อบ้านชราเบา ๆ แทนคำสัญญาว่าจะดูแลเป่าลี่เซียนให้ดีที่สุด จากนั้นทั้งคู่จึงขึ้นรถม้า มุ่งหน้าไปยังจวนจงหย่งโหวเพื่อลาจงหย่งโหวและโหวฮูหยิน ซึ่งยามนี้ทัศนคติเปลี่ยนไปราวหน้ามือเป็นหลังมือ โหวฮูหยินถึงกับมอบปิ่นหยกและของบำรุงตระเตรียมใส่รถม้าให้อย่างล้นหลาม พลางกำชับให้ทั้งคู่รีบมีทายาทและส่งข่าวมาบอก เมื่อร่ำลาบุพการีเรียบร้อยแล้ว ขบวนรถม้าจึงเคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองหลวง มุ่งหน้าสู่มณฑลเหวินเฉิงมณฑลเหวินเฉิงเหวินเฉิงกลับมาเจริญรุ่งเรืองและเป็นระเบียบเรียบร้อยข

  • ไม่สิ้นวาสนา   กอบกู้เกียรติยศ

    บ่าวรับใช้ด้านนอกรีบยกอ่างน้ำอุ่นและเครื่องแต่งกายเข้ามาปรนนิบัติอย่างนอบน้อม ยามนี้เป่าลี่เซียนสลัดคราบหมอหญิงชาวบ้าน สวมใส่ชุดฮูหยินเอกตระกูลขุนนางตามจารีตประเพณีโบราณอย่างเต็มยศ ตัวชุดเป็นผ้าไหมสีแดงมงคลทอสลับดิ้นทองขลิบชายด้วยผ้าต่วนสีเขียวเข้มอันเป็นสัญลักษณ์ของภรรยาหลวง ตัวเสื้อปักลวดลายใบบัวและนกยูงคู่มงคล บ่งบอกถึงความร่มเย็นเป็นสุขและเกียรติยศ เสื้อคลุมตัวนอกยาวคลุมสะโพก มวยผมดกดำเกล้าขึ้นประดับด้วยปิ่นระย้าทองคำและไข่มุกเม็ดโตสลักลายดอกโบตั๋น ใบหน้างดงามสะคราญตาจนเซียวเหวินรุ่ยที่แต่งกายในชุดขุนนางเต็มยศสีแดงเข้มถึงกับยืนมองตาค้างด้วยความลุ่มหลง ชายหนุ่มก้าวเข้ามาจับจูงมือบางของนาง พากันเยื้องย่างออกจากเรือนหอมุ่งตรงไปยังห้องโถงหลักภายในห้องโถงกว้างใหญ่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความสงบ จงหย่งโหวและโหวฮูหยินสวมชุดผ้าไหมสีม่วงเข้มและน้ำเงินครามอันหรูหรา นั่งประจำตำแหน่งประธานบนเก้าอี้สลักลาย ด้านข้างมีซ่งไห่และหวังซิ่งในชุดผ้าเนื้อดีที่จวนโหวจัดเตรียมให้ นั่งร่วมเป็นพยานฝั่งเจ้าสาว พร้อมด้วยด้วยพ่อบ้านเหอที่ยืนคุมบ่าวไพร่ดูแลความเรียบร้อย"บัดนี้ได้ฤกษ์มงคล คารวะน้ำชาบิดามารดา" เสี

  • ไม่สิ้นวาสนา   เข้าหอ nc18+

    แสงเทียนมงคลสีแดงชาดส่องสว่างอยู่ภายในห้องหออันกว้างใหญ่ กลิ่นอายหอมสะอาดของกำยานดอกไม้มงคลอบอวลไปทั่วทุกมุมห้อง เป่าลี่เซียนนั่งนิ่งอยู่บนขอบเตียงกว้างที่ปูด้วยฟูกผ้าไหมสีแดงมงคล สองมือกุมประสานกันแน่นอยู่ใต้ผ้าคลุมหน้าผืนบาง ใจดวงน้อยเต้นระทึกเป็นจังหวะรัวเร็ว เมื่อได้ยินเสียงผลักบานประตูและฝีเท้าหนักแน่นที่ก้าวเดินเข้ามาภายในเรือนเซียวเหวินรุ่ยในชุดเจ้าบ่าวสีแดงเพลิงก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงเบื้องหน้าฮูหยินของตน ชายหนุ่มหยิบไม้คานมงคลทำจากไม้จันทน์ทองคำขึ้นมา ก่อนจะใช้ปลายไม้ค่อย ๆ สอดช้อนใต้ชายผ้าคลุมหน้าสีแดงสด แล้วเลิกขึ้นช้า ๆ อย่างทะนุถนอมเมื่อผ้าคลุมหน้าพ้นผ่าน ใบหน้าหวานที่แต่งแต้มด้วยชาดสีสดก็ปรากฏสู่สายตา ดวงตาคู่สวยฉ่ำปรือเงยขึ้นสบสายตาคมกริบของสามีด้วยความขัดเขิน แววตาของเซียวเหวินรุ่ยในยามนี้เข้มขึ้นดูลุ่มหลงจนยากจะถอนตัว ชายหนุ่มวางไม้คานลงแล้วทรุดกายลงนั่งเคียงข้าง เอื้อมมือไปหยิบจอกสุรามงคลสองใบที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ส่งให้นางจอกหนึ่ง ส่วนตนเองถือไว้จอกหนึ่ง"เซียนเอ๋อร์ ดื่มสุราคล้องแขนเถิด จากนี้ไปเจ้ากับข้าจะเป็นหนึ่งเดียวกันชั่วชีวิต"ท่อนแขนแกร่งสอดประสานคล้องเ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status