INICIAR SESIÓNCompartir
Chapter 23 "ไม่ต้องกลัว"
Fecha de publicación:
2026-08-15 12:22:10
Último capítulo
ไม่เป็นของเล่น Chapter 27 “ฉันชอบนะ”
“เพลงนี้หมายถึงฉันหรือเปล่า” เจย์ถามอย่างหลงตัวเอง แต่มันกลับไม่ได้ดูน่าเกลียดแม้แต่น้อย“ถ้าใช่ ฉันชอบนะ” เจย์ไม่รอคำตอบจากชิออน เขาก้มลงจูบหน้าผากอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ชิออนหลับตาแน่น รู้สึกถึงความอบอุ่นจากสัมผัสนั้นที่แล่นไปทั่วร่าง หัวใจเต้นแรงจนน่าอาย แต่ก็ไม่ขยับหนีไปไหนเขาจูบหน้าผากค้างอยู่เพียงสิบวีนาทีก่อนจะผละออก ชิออนเบือนหน้าหนีไม่กล้าสบตา มุมปากของเจย์ยกขึ้นนิด ๆ ก่อนจะยืดตัวขึ้น หันไปนั่งพิงข้างเปียโนแทน“วันนี้ได้ยินนายร้องเพลง ฉันคงฝันดี”“ผมนึกว่าคุณจะหลับฝันดีก็ต่อเมื่อได้ลงโทษคนอื่นสะอีก” ชิออนเถียงเสียงอ้อมแอ้ม แต่ถึงอย่างนั้นมุมปากกลับยิ้ม“หึ พูดแบบนี้นายอยากโดนลงโทษหรือไง”“เปล่า ไม่ใช่สักหน่อย”มือหนาคว้าท้อยทอยของชิออนให้แหงนหน้าขึ้นมาประทับริมฝีปากจูบ สัมผัสร้อนแรงอบอุ่นมอบให้อย่างคลั่งไคล้และหลงใหล ริมฝีปากบดเข้าหากันอย่างดูดดื่ม“อื้อออ” เสียงครางดังลอดจากลำคอ มือนิ้วโป้งและนิ้วชี้บีบคางมนให้เผยอปากก่อนที่เรียวลิ้นร้อนจะแทรกเข้าไปในโพรงปากอุ่น“อื้มม อึก”สัมผัสวาบวามมอบให้แก่กัน ลิ้นร้อนกวัดตวัดไล่ต้อนกันไปมาจนหยาดน้ำสีใสไหลเลอะมุมปาก มือหนายังคงจับทอยอีกฝ่
ไม่เป็นของเล่น Chapter 26 “หมายถึงฉันรึเปล่า”
หลายวันมานี้หลังจากเช้าในวันนั้นที่ความสัมพันธ์ของพวกเขามันเริ่มถลำลึก… เจย์เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด แม้เขาจะไม่ใช่คนที่พูดจาชวนให้ใจเต้นแรง แต่การกระทำของเขาทำให้ชิออนคิดมากไม่น้อยทั้งพาไปซื้อเสื้อผ้า ทานข้าวนอกบ้าน รวมทั้งพาไปเที่ยวในสถานที่ต่าง ๆ ที่คนจนอย่างชิออนไม่อาจเอื้อมถึง ทุกอย่างเจย์กลับประเคนให้ทุกอย่างจนคนรับอย่างเขาเริ่มหวาดกลัวกลัวว่าถ้าวันหนึ่งขาดเจย์ เขาอาจอยู่ไม่ได้วันนี้ก็เช่นเดียวกัน เจย์พาเขาไปเที่ยวตั้งแต่เช้า จนกระทั่งช่วงหกโมงเย็นถึงได้แยกจากกันเพราะเจย์ต้องเข้าไปคุมกาสิโน ทิ้งให้ชิออนอยู่ในเพนต์เฮาส์เพียงลำพังแกรก!เสียงเปิดประตูห้องน้ำ ชิออนเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เขาทำความสะอาดร่างกายเสร็จ กายสูงหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟากลางเพนต์เฮาส์ สายตามองไปยังวิวเมืองโมนาเวียในเวลาสองทุ่มกว่าโมนาเวียแม้จะเป็นเมืองที่เล็ก แต่ทั้งเมืองและทะเลกลับสว่างไสวไปด้วยแสงสีทองสุดหรูที่กระทบกับตัวอาคารสไตล์ยุโรป ชิออนมองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่สั่นไหวชีวิตนี้ไม่คิดมาก่อนว่าจะมีโอกาสมาอยู่ในเมืองที่ได้ชื่อว่าร่ำรวยเป็นที่สุดของโลก อดคิดไม่ได้ว่าถ้าเขาออกไปหางานทำจะทำเงินได้มากขนา
ไม่เป็นของเล่น Chapter 25 "ของว่าง"
“ฮ้าส์ มุมนี้นายดูสวยแหะ”สวบ!“มันจุก!” ชิออนโพล่งเสียงดัง เพราะมีบางอย่างสอดแทรกเข้ามาในช่องทางรัก“นิ้วเดียวก็จุกแล้วเหรอ” ไม่รู้ตัวเลยว่าเจย์สอดนิ้วเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกที อีกฝ่ายก็เริ่มขยับมันเข้าออกอย่างแรงแล้ว“ฮึกฮือออ อึกอื้ออ”แจ๊ะ แจ๊ะเสียงลามก หยาบ ดังไปทั่วห้อง นิ้วเรียวใหญ่คว้านอยู่ในช่องทางรักเพื่อเปิดทาง จากหนึ่งเป็นสองนิ้ว ไม่ใช่เพียงแค่สอด แต่ยังกระแทกเข้ามาจนคนถูกกระทำหน้าตาคลอ“อ๊ะอ่าส์” นิ้วของเจย์ไปโดนจุดสำคัญของเขาเข้า เจย์ทั้งกระแทก ทั้งคว้าน ทั้งกดจุดจนชิออนกระตุกตัวเกร็ง ปลดปล่อยออกมาในที่สุด“แฮ่ก ๆ เสร็จแล้ว อื้อ”เจย์ปล่อยให้ชิออนได้พักหายใจครู่หนึ่ง ก่อนเขาจะช้อนอุ้มอีกฝ่ายในท่าลิงอุ้มแตง“นี่มันพึ่งเริ่มต้นน่า”“อ้าส” ชิออนร้องครางผวาที่ถูกอุ้ม แกนกายของเจย์ดันเข้ามาในคราวเดียว ทว่ามันกลับเข้าไปได้แค่ส่วนหัว“อ่า แน่นชะมัด”“คุณกระแทกเข้ามาทีเดียวเลยได้ไหม อึก” ชิออนบอกทั้งน้ำตา ตอนนี้แค่เจย์เข้ามาแค่หัวเขาก็เจ็บไปหมดแล้ว“นายชอบความเจ็บปวดรึไง” เจย์ถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ ชิออนที่รู้สึกเสียหน้าจึงบอกปัดไป เพราะไม่อยากให
ไม่เป็นของเล่น Chapter 24 "คนสวย"
แสงแดดแรกของวันสาดลอดผ่านกระจก ประกายแสงอบอุ่นแตะพื้นหินอ่อนสีขาวนวลบ่งบอกเวลายามเช้า ชิออนลืมตาขึ้นตั้งแต่ฟ้าสาง เขาพลิกกายตะแคงข้างไปเห็นร่างสูงของอีกฝ่ายก็ไม่ได้เอะใจ เพราะได้ยินเสียงน้ำไหลมาจากห้องน้ำร่างสูงเดินอย่างเงียบเชียบไปยังห้องครัว ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเปิดตู้เย็น ค้นหาวัตถุดิบที่พอจะนำมาทำอาหารเช้าได้ ท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ของเขากลับดูน่ารักอย่างประหลาด ความตั้งใจของชิออนนั้นชัดเจน เขาเพียงอยากทำอาหารเช้าให้เจย์ เป็นการขอบคุณเล็ก ๆ ต่อคนที่เปิดประตูบ้าน และหัวใจ ให้เขาได้มีที่พักพิงมือที่ไม่คุ้นกับงานครัวสั่นนิด ๆ เมื่อจับกระทะ เขาจุดเตา ใส่น้ำมัน และตอกไข่ด้วยท่าทางมั่นใจ แต่เขากลับใช้ไฟแรง กลิ่นไหม้ที่ค่อย ๆ ลอยอบอวล กลับทำให้รอยยิ้มค่อย ๆ จางหาย“แค่ก ๆ” ชิออนตกใจกลิ่นและควันเริ่มฟุ้งจนต้องโบกมือไล่ไปมาจนทำให้สำลักไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงฝีเท้าเปียกน้ำดังมาจากทางเดิน เจย์เดินออกมาจากห้องน้ำ ผมยังเปียกเล็กน้อย เสื้อตัวบางพาดอยู่บนบ่า ร่างสูงขมวดคิ้วเมื่อเห็นควันลอยคลุ้งเต็มห้องครัว“ชิออน! นายจะเผาบ้านฉันรึไง”“ผมแค่อยากทำกับข้าวให้คุณ” ชิออนตอบเสียงเบา ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ที
ไม่เป็นของเล่น Chapter 23 "ไม่ต้องกลัว"
“ถ้านายดื้อฉันจะลงโทษนาย”“...” ความเงียบกลับมากลืนกินอากาศอีกครั้งก่อนเสียงหนึ่งจะดังขึ้น ชิออนยอมอีกฝ่ายแต่โดยดี“บ๊อก!” เสียงนั้นเบาเกินกว่าจะเรียกว่าเห่า แต่ก็เพียงพอที่ทำให้เจย์มีความสุขขึ้นมา“คิก น่ารักจังแฮะ” เขาเอื้อมมือมาลูบผมเบา ๆ ปลายนิ้วสัมผัสผ่านเส้นผมอย่างพอใจ“...” ชิออนหลบตา รู้สึกได้เพียงความร้อนผ่าวที่แล่นขึ้นหน้า“ต่อไปนี้นายต้องนอนห้องเดียวกับฉัน และห้ามไปทำงานด้วย” คำพูดเรียบง่ายแต่ชัดเจนว่าไม่ใช่คำขอ มันคือคำสั่ง“ทำไม”“มันอันตราย”“...”“ถ้านายเชื่อฟังฉัน ฉันจะไม่ปฏิบัติกับนายเหมือนหมาอีก นายทำงานที่นั่นได้เท่าไร ฉันจะให้นายสิบเท่า” เจย์ยื่นเงื่อนไขที่ทำเอาชิออนตาลุกวาว รีบพยักหน้าตอบตกลงโดยพลัน ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งความปลอดภัย ใครจะไม่เอาRrrrrrrrrเสียงโทรศัพท์ของเจย์ดังขึ้น ทำให้ผละออกจากคนตรงหน้าเขาเดินออกไปคุยโทรศัพท์โดยพลัน ทันทีที่อีกฝ่ายออกไป ชิออนก็ขึ้นไปนอนบนโซฟา โดยไม่ได้ถอดปลอกคอออกเพราะกลัวจะโดนทำโทษ เขาหลับไปเพราะอย่างนั้นทั้งความเหนื่อยล้าและความกลัวหลายวันสะสมกันเจย์กลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง เงาในแสงไฟอุ่นทอดลงบนร่างที่หลับสนิทบนโซฟา เขาเดินเข้
ไม่เป็นของเล่น Chapter 22 "คำขู่"
ภายในเพนต์เฮาส์ของเจย์โฬมทั่วทั้งห้องถูกตกแต่งด้วยกระเบื้องและผืนลายหินอ่อนตัดกับผนังกระจก แสงไฟอุ่นสะท้อนพื้นทำให้ดูแวววาว เฟอร์นิเจอร์เรียบหรูสีดำทองถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ ผนังกระจกใสเผยให้เห็นแสงเมืองยามค่ำที่พร่างพรายชิออนมองบ้านอีกฝ่ายตาลุกวาว ข้างนอกว่าสวยแล้ว ข้างในยิ่งงดงามจนแทบลืมหายใจ ความหรูหรานี้เหนือจินตนาการของคนธรรมดาอย่างเขาเสียจนความกลัวเมื่อครู่พลันจางไปชั่วขณะเขามองสำรวจไปรอบ ๆ เพนต์เฮาส์พลางยกมือปิดปาก‘ชาตินี้ทั้งชาติเขาคงไม่มีปัญญามีบ้านแบบนี้แน่ ๆ’“ชอบเหรอ” เสียงทุ้มเรียบของเจย์ดังขึ้นจากด้านหลังพร้อมสายตาที่มองตรงมาอย่างคาดเดาไม่ได้“ครับ?” ชิออนสะดุ้งเฮือกหันไปตอบอย่างไม่แน่ใจว่าควรตอบอะไร“บ้านน่ะ นายชอบหรือไง” เขาเดินเข้ามาใกล้อีกก้าว จ้องมองคนตัวเล็กด้วยแววตาที่ยากจะอ่านออก“ครับ สวยดี” คำตอบเบา ๆ หลุดออกมาพร้อมสายตาหลบหนีไม่กล้าสบตรง ๆ ในใจยังรู้สึกปลามปลื้มกับวิวบ้านของอีกฝ่ายไม่หาย ถ้าเขารวยจนสร้างบ้านได้ขนาดนี้ ชีวิตก็คงไม่ต้องลำบากแบบนี้เจย์มองแผ่นหลังอีกฝ่ายด้วยแววตาวูบไหว เขาไม่รู้ว่าชิออนกำลังคิดอะไรอยู่“งั้นฉันยกให้เอาไหม” ริมฝีปากเจย์ยกยิ้
También te puede gustar
![ไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
ไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]
DILEMMA 281.1K vistasลิขิตรักคืนใจ
เซนโด้1.5K vistasBite & Suck เมื่อผมคืนชีพเป็นแวมไพร์ (Omegaverse)
นัก(ละ)เลง1.4K vistasจะลูปไหนก็รักเธอ
Me.Daisy1.0K vistasใต้บัญชารัก
M. Wanisa 401 vistasหัวใจศิขริน
บาริสต้าสายรุ้ง304 vistasโอเมก้า Ocean
อิสระ&ชน882 vistasชตรีญา
นนท์นที ชตรีญา836 vistas
