Beranda / โรแมนติก / ไม่ไหวจะรอ / ตอนที่ 34 ยอมเป็นทาส

Share

ตอนที่ 34 ยอมเป็นทาส

last update Tanggal publikasi: 2026-08-26 11:04:54

ตอนที่ 34

ยอมเป็นทาส

หน้าบริเวณป้อมทางเข้าคอนโดมิเนียมหรูย่านสาทร

ร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งยืนสงบนิ่
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ไม่ไหวจะรอ   ตอนพิเศษ 2

    ตอนพิเศษ 2ค่ำคืนนั้น หลังจากที่พศินอาบน้ำ ป้อนนมน้องเพลง และเล่านิทานกล่อมน้องพีทจนหลับสนิททั้งสองคนแล้ว เขาก็กลับเข้ามาในห้องนอนใหญ่ด้วยใบหน้าที่ยังมีเค้าความหงุดหงิดหลงเหลืออยู่เล็กน้อยจากเหตุการณ์เมื่อช่วงกลางวันเจ้าเอยที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ก้าวออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงเบอร์กันดีสุดเซ็กซี่ เนื้อผ้าพริ้วไหวทิ้งตัวแนบไปกับสัดส่วนโค้งเว้าที่อวบอิ่มขึ้นจากการเป็นแม่คน คอเสื้อที่เว้าลึกเผยให้เห็นเนินอกสล้างที่ทำให้ลมหายใจของพศินสะดุดกึกความหงุดหงิดเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยไฟปรารถนาที่ลุกโชนขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่"เด็กหลับหมดแล้วเหรอคะพี่ศิน"เจ้าเอยถามเสียงนุ่ม เดินไปนั่งที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง หยิบหวีขึ้นมาสางผมที่เปียกชื้นพศินก้าวเข้าไปหาอย่างเงียบเชียบ เขารับหวีมาจากมือบาง ก่อนจะสางผมให้เธออย่างเบามือ และทะนุถนอม ดวงตาคมกริบจับจ้องเงาสะท้อนของภรรยาในกระจก"หลับปุ๋ยไปทั้งคู่เลยครับ วันนี้พี่หงุดหงิดจังเลยครับ มีแต่คนจ้องจะมองเอยของพี่ ไอเด็กดาราหน้าละอ่อนนั่นมองเอยตาเป็นมัน พี่แทบอยากจะควักลูกตามันออกมาเสียจริง"พศินตอบเสียงพร่า โน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ท

  • ไม่ไหวจะรอ   ตอนพิเศษ 1

    ตอนพิเศษ 1เวลาหกโมงเช้าพศินลืมตาตื่นขึ้นมาตามความเคยชิน สิ่งแรกที่เขาทำไม่ใช่การเอื้อมมือไปหยิบสมาร์ตโฟนเพื่อเช็กดัชนีหุ้นหรืออีเมลงานเหมือนเมื่อห้าปีก่อน แต่คือการตะแคงตัว นอนเท้าคาง และทอดสายตามองใบหน้าหวานละมุนของภรรยาสุดที่รักของเขาด้วยรอยยิ้มที่คนทั้งบริษัทไม่มีวันได้เห็นผิวแก้มเนียนใส ขนตางอนยาวที่หลุบต่ำ และริมฝีปากอวบอิ่มที่เผยอขึ้นเล็กน้อยตามจังหวะการหายใจ ทุกสัดส่วนบนใบหน้าของเธอเปรียบเสมือนงานศิลปะชิ้นเอกที่พศินสามารถนอนมองได้ทั้งวันโดยไม่รู้จักเบื่อหกเดือนแล้วนับตั้งแต่งานแถลงข่าวที่เขายกสมบัติครึ่งหนึ่ง และจดทะเบียนสมรสกับเธออย่างเป็นทางการ หกเดือนที่สถานะหมาบ้าจอมบงการถูกลบเลือนหายไปอย่างถาวร แทนที่ด้วยสถานะหมาตัวโปรดที่คลั่งรักภรรยาจนโงหัวไม่ขึ้น"อื้อ"ร่างบางขยับตัวยุกยิกเมื่อถูกรบกวนด้วยปลายจมูกโด่งสันที่กำลังซุกไซ้คลอเคลียอยู่บริเวณลาดไหล่เนียนเปลือยเปล่าที่โผล่พ้นผ้าห่มเจ้าเอยค่อยปรือตาขึ้น แสงแรกของวันทำให้เธอต้องกะพริบตาถี่ ก่อนจะสบเข้ากับดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความรัก และความหลงใหลของผู้ชายที่นอนซ้อนอยู่ด้านหลัง"ตื่นเช้าจังเลยนะคะพี่ศิน"เจ้าเอยเอ่ยทักทายด

  • ไม่ไหวจะรอ   ตอนที่ 43 ตอนจบ

    ตอนที่ 43ตอนจบสามเดือนต่อมา…ณ อาคารสำนักงานใหญ่ของแกรนด์ เอ็มไพร์ คอร์ปอเรชั่น บรรยากาศในเช้าวันจันทร์ที่เคยตึงเครียด และเต็มไปด้วยความกดดันราวกับสมรภูมิรบ บัดนี้กลับมีบางสิ่งบางอย่างเปลี่ยน แปลงไปอย่างสิ้นเชิงพนักงานทุกคนต่างจับจ้องไปยังร่างสูงโปร่งของพศิน ซีอีโอหมื่นล้านที่เดินก้าวเข้ามาในล็อบบี้ด้วยท่วงท่าสง่างาม ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องขยี้ตาดูซ้ำ ไม่ใช่ชุดสูทสั่งตัดราคาเหยียบแสน หรือใบหน้าหล่อเหลาที่ดูสดใสขึ้นผิดตา แต่เป็นรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนมุมปากของท่านประธานผู้เคยได้ฉายาว่าปีศาจน้ำแข็งต่างหาก"สวัสดีครับบอส"ดนัย เลขาคนสนิทรีบก้าวเข้ามารับกระเป๋าเอกสารด้วยความคุ้นเคย"สวัสดีดนัย วันนี้อากาศดีนะ"พศินทักทายกลับด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ทำเอาเลขาหนุ่มถึงกับชะงักไปชั่วครู่"อ้อ ดนัย ช่วยเลื่อนการประชุมบอร์ดบริหารช่วงบ่ายสี่โมงขึ้นมาเป็นบ่ายสองทีนะ แล้วก็ กฎระเบียบใหม่ที่ฉันให้ร่างไว้ ประกาศใช้ทั่วทั้งบริษัทตั้งแต่วันนี้เลย" พศินสั่งงานต่อ"เอ่อ กฎที่ว่าห้ามเรียกประชุมหลังสี่โมงเย็น และสนับสนุนให้พนักงานกลับบ้านตรงเวลาเพื่อไปใช้ชีวิตกับครอบครัวใช่ไหมครับเจ้านาย"ดนัยทวนคำถามเพื่อค

  • ไม่ไหวจะรอ   ตอนที่ 42 รักที่รอ

    ตอนที่ 42รักที่รอ"เอยสวย สวยไปหมดเลยทูนหัวของพี่"พศินเงยหน้าขึ้นมาสบตา เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความหลงใหล เขาเลื่อนริมฝีปากต่ำลงไปเรื่อย ๆ ฝากฝังรอยรักสีจางไว้บนหน้าท้องแบนราบ และไล้ต่ำลงไปยังจุดอ่อนไหวที่สุดของเธอ"อ๊า พี่ศิน อย่า ตรงนั้นมัน"เจ้าเอยเบิกตากว้าง พยายามจะหุบขาเรียวเข้าหากันด้วยความขัดเขินเมื่อเขาใช้ปลายลิ้นสัมผัสกับกลีบกุหลาบงามที่กำลังชุ่มฉ่ำ"ให้พี่รักเอยนะ ให้พี่ชดเชยเวลาทั้งหมดที่หายไป"พศินกระซิบเสียงนุ่ม ก่อนจะกดริมฝีปาก และปลายลิ้นลงไปปรนเปรอความหวานล้ำอย่างไม่รังเกียจสัมผัสที่ช่ำชอง และอ่อนโยนของเขาทำให้เจ้าเอยสติหลุดลอย ร่างกายของเธอเกร็งกระตุก สวนสะโพกเข้าหาปลายลิ้นร้อนอย่างลืมตัว เสียงครางหวานหูที่ดังระงมไปทั่วห้องเป็นเหมือนน้ำมันที่ราดรดลงบนกองไฟแห่งความปรารถนาของพศินให้ลุกโชนจนแทบแผดเผาเมื่อเห็นว่าหญิงสาวพร้อมเต็มที่แล้ว พศินค่อย ๆ ขยับตัวขึ้นมาทาบทับร่างบางอีกครั้ง เขาสอดประสานสิบนิ้วเข้ากับมือของเจ้าเอย กดตรึงไว้กับเตียงนุ่มเพื่อถ่ายทอดความรักผ่านสัมผัส สบตาเธอลึกซึ้งขณะที่ค่อย ๆ ดันตัวตนที่แข็งขืน และร้อนระอุแทรกซึมเข้าไปในช่องทางรักที่คับแค

  • ไม่ไหวจะรอ   ตอนที่ 41 อ้อมกอดที่คุ้นเคย

    ตอนที่ 41อ้อมกอดที่คุ้นเคยเจ้าเอยกอดตอบเขาแน่น ซุกหน้าเข้ากับแผงอกที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของเขา ในวินาทีแห่งความเป็นความตาย ผู้ชายคนนี้พิสูจน์ให้เธอเห็นแล้วว่า เขาสามารถเป็นที่พึ่งพิง เป็นกำแพงที่แข็งแกร่งปกป้องเธอและลูกจากพายุร้ายได้จริง ๆ เขาไม่ใช่พศินคนเห็นแก่ตัวที่เอาแต่หนีปัญหาอีกต่อไปแล้วกว่าจะจัดการทุกอย่างจนรับยาเรียบร้อย และกลับมาถึงคอนโดมิเนียม ท้องฟ้าก็เริ่มสางแล้วน้องเพลงกินยา และหลับสนิทไปทั้งด้วยฤทธิ์ยาและอ่อนเพลีย ผิวที่เคยแดงก่ำเริ่มกลับมาเป็นสีปกติ เจ้าเอยจัดการห่มผ้าให้ลูกสาว และเปิดแอร์ในอุณหภูมิที่พอเหมาะ ก่อนจะเดินออกมาที่โซนห้องครัวเพื่อรินน้ำดื่มความเหนื่อยล้าทางอารมณ์ และร่างกายทำให้ร่างบางโอนเอนเล็กน้อย หญิงสาววางแก้วน้ำลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อน หลับตาลง และพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียดทันใดนั้น อ้อมแขนแกร่งที่คุ้นเคยก็สอดเข้ามากอดรัดรอบเอวบางจากด้านหลังเจ้าเอยสะดุ้งเล็กน้อย แต่ไม่ได้ขัดขืน แผ่นหลังของเธอแนบชิดกับแผงอกกว้างที่กำลังกระเพื่อมไหวอย่างหนักหน่วง พศินซุกใบหน้าหล่อเหลาลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ลมหายใจร้อนระอุรินรดผิวเนื้ออ่อนบางหยดน้ำตาร้อนหล่นแหมะลงบนลาดไ

  • ไม่ไหวจะรอ   ตอนที่ 40 ค่ำคืนแห่งการปลดล็อก

    ตอนที่ 40ค่ำคืนแห่งการปลดล็อกระยะเวลาเกือบหนึ่งเดือนที่พศินก้มหน้าก้มตารับบททดสอบแห่งความอดทนตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามารับกฎเกณฑ์ทุกอย่างจากเจ้าเอย...ซีอีโอหมื่นล้านผู้เคยจับแต่ปากกาด้ามทอง บัดนี้มีฝ่ามือที่หยาบกร้าน และเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากการทำงานบ้าน ผิวขาวจัดที่เคยได้รับการดูแลอย่างดี เปลี่ยนเป็นสีคร้ามแดดจากการเดินตากแดดไปรับส่งลูกที่โรงเรียนทุกวัน เขายอมทนอยู่ในห้องเช่าพัดลมแคบ กินข้าวแกงข้างทาง และรับค่าจ้างวันละสามร้อยบาทโดยไม่เคยปริปากบ่นเลยแม้แต่ครึ่งคำกำแพงน้ำแข็งในใจของเจ้าเอยเริ่มสั่นคลอน และเกิดรอยร้าวทีละน้อยจากการกระทำที่สม่ำเสมอของเขา เธอเห็นเขาแอบนั่งนวดหลังตัวเองด้วยความปวดเมื่อย แต่พอเห็นลูกวิ่งเข้าไปหา เขาก็พร้อมจะฉีกยิ้มกว้าง และอุ้มลูกขึ้นขี่คอราวกับไม่เคยเหน็ดเหนื่อยมาก่อน สิ่งเหล่านี้กำลังกัดกร่อนความเย็นชาของเธอลงไปทุกวัน จนกระทั่งค่ำคืนแห่งบททดสอบที่แท้จริงมาถึงเวลาตีสองสี่สิบห้านาที ท่ามกลางความเงียบสงัดของค่ำคืนที่ฝนตกพรำ"แงงงงงงงงง" เสียงร้องไห้แผดจ้าของน้องเพลงดังทะลุความเงียบขึ้นมาเจ้าเอยสะดุ้งสุดตัวตื่นจากภวังค์ เธอรีบดีดตัวลุกจากเตียง และเปิ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status