LOGINShare
บทที่2
publish date:
2026-10-27 10:32:53พ่อเลี้ยงอินทร เดินเข้ามาในห้องนอนในเวลา ค่อนดึก วันนี้งานในไร่ที่ต้องจัดการค่อนข้างมาก ทำให้เขากลับบ้านผิดเวลาไปเล็กน้อย
ใจของเขาจดจ่ออยู่ที่ภรรยาคนสวย...
หล่อนรอเขาอยู่แล้วบนเตียง ในภาพที่ทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มถึงกับลืมเหนื่อย เมื่อเปิดประตูเข้าไป เฉิดโฉมอยู่ในชุดนอนซีทรูสีดำ หล่อนกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง ในมือถือโทรศัพท์เหมือนกำลังให้ความสนใจกับมัน เธอช้อนตาขึ้นมองเขา เธอมีเสน่ห์ไปทุกอิริยาบถ แค่สายตายวนเสน่ห์นั้นก็ทำให้เขาถึงกับหายเพลีย เดินตรงเข้าไปหาเธอราวกับต้องมนต์
"วันนี้กลับมืดจังเลยค่ะ งานเยอะเหรอคะ"
"ครับ มีปัญหาเรื่องเครื่องเกี่ยวข้าวเสีย ต้องตามช่างมาซ่อม แล้วก็ติดพันกันยาวๆ ที่เครื่องสูบน้ำเสียอีก"
พ่อเลี้ยงอินทรว่า พร้อมกับทรุดลงนั่งข้างๆ ภรรยาคนสวย
"อืม...อินไม่จำเป็นต้องลงไปทำงานพวกนี้ด้วยตัวเองนี่คะ เหนื่อยเปล่าๆ คนของเรามีเยอะแยะก็ให้จัดการกันเอง"
เธอโอบรอบคอเขา เมื่อเขาโน้มหน้าลงใกล้เธอ แล้วแตะริมฝีปากเบาๆ ที่ปากเธอ
"ผมชอบที่จะลุยไปพร้อมๆ กับคนของเรามากกว่านะครับโฉม คนทำงานจะได้ยิ่งมีกำลังใจ เราอยู่กันแบบพี่น้อง ผมก็เหมือนพี่ที่จะต้องดูแลน้อง ๆ พ่อที่ต้องดูแลครอบครัวใหญ่ของเรา"
"โฉมไม่อยากเปลี่ยนระบบทำงานอะไรของอินหรอกนะคะ"
เธอออกตัว แล้วเป็นฝ่ายกดริมฝีปากกับปากของเขา รุกเร้าเขาด้วยจูบหวาม อินทรถึงกับขนลุกเกรียวกับจูบนั่น เฉิดโฉมของเขา หล่อนร้อนแรง และทำให้เขาลุกเป็นไฟได้ทุกหนจริงๆ
"อืม ผมไปอาบน้ำก่อนนะคนดี"
เขาว่าผลักเธอออกเมื่อจูบนั้นลึกล้ำดื่มด่ำมากยิ่งขึ้นจนเขาเริ่มคึกคัก เฉิดโฉมหัวเราะคิกคัก มือของเธอป่ายลงไปที่หัวเข็มขัดของเขา แล้วดึงมันออก
"ไม่เป็นไรค่ะ โฉมชอบอิน...ยิ่งไม่อาบน้ำ กลิ่นของอินยิ่งเร้าใจ"
"โฉม อะ อืม"
เธอผลักเขาลงไปที่เตียง ดึงกางเกงเขาลง กลิ่นกายชายโชยกรุ่น ขนาดของเขาทำให้เธอกลืนน้ำลาย...ก่อนจะก้มหน้าลงไป...
"อะ โฉม ซี้ด"
เสียงคำรามของเขายิ่งปลุกเร้าให้เธอยิ่งเร่งลิ้มลอง กลิ่นรสของเขาปลุกอารมณ์ให้เธอฉ่ำแฉะไปหมด เฉิดโฉมตวัดลิ้นลิ้มรสเขาอีกครู่หนึ่ง เมื่อท่อนชายแข็งเต็มที่มันกระตุกในปากเธอ เฉิดโฉมก็คลานขึ้นคร่อมร่างเขา อินทรมองหน้าเธอที่ตอนนี้มีสีหน้าแสนเซ็กซี่เหลือเกิน เธอห่อปากน้อยๆ เมื่อจัดท่าพร้อมแล้ว และสอดใส่เขาเข้าไปในตัวเธอ
มือของเธอยันอกเขาไว้ ก่อนจะกลืนกินเขาจนหมดท่อนลำ สะบัดหน้าเงยไปด้านหลัง สูดปากอย่างเสียวซ่าน ขนาดของเขาเต็มแน่นในช่องทางสาวของเธอจนเกือบจะจุก แต่มันก็เสียวเกินจะบรรยาย เมื่อเธอขยับกายตามจังหวะสวาท ก็ยิ่งเสียวเกร็งไปทั้งร่าง
มือของเขาจับสะโพกของเธอไว้เป็นหลัก ขณะที่ช่วยส่งจังหวะให้กับเธอ เสียงสูดปากครางครวญด้วยความเสียวดังระงม กิจกรรมเข้าจังหวะดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง อินทรพลิกเธอลงใต้ร่างเขาเมื่อเธอเกร็งกระตุกบอกว่าเธอไปถึงจุดเสียวกระสันต์แล้ว
เขาสาวสะโพกรัวๆ ถี่เร็ว เพราะกำลังจะถึงเป้าหมายแล้วเช่นกัน เฉิดโฉมที่ถูกกระตุ้นขึ้นมาอีกรอบ ปรือตามองเขา ใช้มือยันอกเขาไว้ เธอแอ่นสะโพกและส่วนสาวให้เขาได้กระหน่ำกระแทกจังหวะอันดิบเถื่อนและดุดัน
"อ๊า อ๊ะ ผัวขาเมียเสียวอีกแล้ว"
"อืม...ซี้ด"
เขากระแทกตัวเน้นๆ อีกสองสามหน ก็พวยพุ่งมากมายใส่กายเธอ เฉิดโฉมฝังยาคุมไว้ เธอจึงดื่มด่ำกับเซ็กซ์ได้เต็มที่ เนื่องจากอินทรสามีของเธอ สะอาดสะอ้าน...และไว้ใจได้
นอนกอดกันสักครู่ เขาก็ขอตัวไปอาบน้ำ เฉิดโฉมนอนรอเขาบนเตียง เธอพลิกกายเข้าไปกอดเขาก่อนจะซบหน้ากับอกแกร่ง แล้วเอ่ยเสียงอ้อนๆ
"อินคะ พอดีว่าโฉมมีเรื่องอยากจะขอร้องอินนิดหน่อยน่ะค่ะ"
"เรื่องอะไรครับ"
เขาลูบแขนเธอไปด้วยขณะที่คุยกัน ความเหนื่อยจากงานมาทั้งวันและเพิ่งกระหน่ำบทรักกับเธอเมื่อครู่ ทำให้เขาเพลียจนเกือบจะหลับแล้วตอนนี้
"เรื่อง...ลูกเลี้ยงของโฉมน่ะค่ะ"
"หืม?"
เขาเลิกคิ้ว ก้มลงมองเธอ เฉิดโฉมเงยหน้าขึ้นมาพอดี เธอเอ่ยเสียงหวาน
"คุณก็รู้ว่าโฉมเคยแต่งงานมาก่อน"
"ครับ แต่ผมไม่รู้ว่าโฉมมีลูก"
อินทรตอบ รู้สึกแปลกๆ ถ้าเกิดว่าเธอมีลูกกับสามีเก่า เขาไม่ชอบที่เธอปิดบังเรื่องนี้กับเขา เพราะเขาเปิดใจทุกอย่างกับเธอ ไม่มีปิดบังซ่อนเร้น และตกลงใจอยู่กินกับเธอ ไม่แคร์แม้ว่าเธอจะเป็นแม่หม้าย ให้เกียรติเธอทุกสิ่ง เพราะเขารักและหลงเธอมาก
"ไม่ใช่ลูกโฉมค่ะ โฉมไม่เคยมีลูกจริงๆ ลูกคุณพันเค้ากับเมียเก่าน่ะค่ะ ตอนนี้คุณพันเสียแล้ว และน้องก็ไม่มีคนดูแล เอ่อ...คุณพันคงจะห่วงลูกมาก เลยทำพินัยกรรมสั่งเสียไว้ให้โฉมช่วยดูแลน่ะค่ะ โฉมเองก็เวทนาน้องหงส์เพราะเคยเห็นๆ กันอยู่แต่เล็กแต่น้อย เอ่อ...ถ้าเกิดว่าโฉมจะขออนุญาต รับน้องมาดูแล คุณจะว่าไหมคะ"
"ไม่ว่าเลยครับ"
อินทรยิ้มกว้างทันที แล้วเอ่ยชื่นชมเธอตามความรู้สึก
"คุณเป็นคนน่ารักมาก เมียผม ดูเอาเถิด นี่ฟ้าประทานคุณมาให้ผมแท้ๆ โฉมจ๋า ผมรักคนไม่ผิดจริงๆ ผมไม่ว่าอะไรหรอกครับ ที่โฉมจะรับน้องมาดูแล"
"ขอบคุณมากค่ะอิน"
เธออิ่มปลื้มไปด้วยคำเยินยอ และพริ้มรับจูบ ราตรีสวัสดิ์จากสามี
ไม่คิดเลยว่าการรับเด็กนั่นมา ทำให้เธอได้ทั้งเงิน และได้ทั้งใจของสามี
เอาน่ะ...เด็กหอมหงส์นั่นคงจะไม่มีพิษสงอะไรมากหรอก เธอก็ทำตัวเป็นเหมือนกับ...พี่สาวคนหนึ่งของเด็กนั่นก็แล้วกัน
เฉิดโฉมคิดในใจก่อนจะหลับลง เธอไม่ชอบเด็ก และคิดว่าตัวเองคงจะยากที่จะเป็นแม่คน ยกเว้นการเป็นแม่มันทำให้เธอได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่า...
Latest chapter
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่30
เมื่อจรดปากกาลงบนใบหย่าเรียบร้อย ทั้งเฉิดโฉมและอินทรต่างเป็นอิสระต่อกัน เฉิดโฉมจำต้องทำตามที่รับปากกับหอมหงส์ไว้ หล่อนย้ายออกไปจากบ้านของอินทร และเซ็นสลักหลังทะเบียนหย่า ว่าหล่อนจะไม่เรียกร้องสิ่งใดๆ จากสามีที่เป็นสินสมรสให้ยึดตามเงินที่เป็นสินเดิมของแต่ละคน นังหอมหงส์แสบนัก จัดทนายมาด้วยเรียบร้อยและคอยประกบคุมจนการเซ็นใบหย่าเรียบร้อยหึ...เสียดายอินทร เสียดายเงินของเขา แต่ก็ช่างเหอะ คนอย่างเธอชีวิตไม่สิ้นไร้ไม้ตอกหรอก เธอเคยมาจากที่ไหน แล้วไต่เต้ามาได้ถึงขนาดนี้ ทำไมเธอจะกลับมาอีกไม่ได้เธอมีเพื่อน...เพื่อนที่รู้จักกันเป็นอย่างดีและมาด้วยกันอย่างนิลรัตน์นั่นแหละเป้าหมายของเฉิดโฉมที่เธอจะไปขอความช่วยเหลือ และไปต่อยอดชีวิตของเธอให้เดินกลับมาสู่วงการสังคมชั้นสูงนี้ได้อีกหนห้าสิบล้าน...ก็คุ้มอยู่หรอกนะกับการเสียเขาไป ก็ดีกว่าเสียชีวิตนั่นแหละเธอขับรถของเธอออกจากบ้านของอินทร ไม่มีการร่ำลาใดๆ ต่อกันแม้แต่คำเดียว เขาไม่พูดกับเธอเลยด้วยซ้ำจนกระทั่งถึงเมื่อวานที่เป็นวันหย่า คงจะโกรธเธอมั้งที่เธอขายเขาให้เด็กนั่น เฉิดโฉมยักไหล่ คนอย่างเธอจากแล้วก็ไม่มีหันหลังกลับหรอกเธอไม่รู
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่29
เฉิดโฉมตัวชาวาบ...เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นด้านหลังเธอ “เสร็จธุระกับการจัดฉากแล้วหรือคะ”หอมหงส์ใส่เสื้อผ้าช้าๆ เธอมองแผ่นหลังของเฉิดโฉมด้วยสายตาแน่วแน่ เย็นชา ดูสิทางนั้นจะตอบว่ายังไง คาหนังคาเขาขนาดนี้ ว่าแม่เลี้ยงของเธอ...ต้องคิดทำอะไรบางอย่างอยู่แน่ ถึงได้มอมเหล้าเธอกับอินทร...รวมถึงจับเธอแก้ผ้าถ่ายรูปในแบบที่ไม่ปรกติกับอินทร“กะ แกหมายถึงอะไร”เฉิดโฉมปากสั่น ตัวสั่นไปหมดตอนนี้ เป็นหนแรกที่เธอทำ...แล้วถูกจับได้ “นั่นสิคะ หมายถึงอะไร” หอมหงส์มองคนข้าง ๆ เธอ อินทรเองก็ลืมตา เขาเหมือนกับตัวแข็งไปอึดใจ เพราะไม่คาดคิดว่าภรรยาจะทำอะไรแบบนี้ และคำถามก็เวียนวนไปมาในสมองของเขา ว่าเฉิดโฉมทำมันลงไปทำไม“พี่โฉมถ่ายรูปของหงส์และป๊าไปทำไมคะ” “ก็...” “คิดจะแบล็กเมล์อะไรเราสองคนหรือโฉม”น้ำเสียงเย็นๆ ของสามี ทำให้เธออยากเป็นลมไปเสียตรงนั้นเพื่อหนีเรื่องที่กำลังเกิดขึ้น จริงสิ...แล้วเฉิดโฉมก็ร้องกรี๊ดขึ้น ก่อนจะล้มลงเอาดื้อ ๆ ตรงพื้นนั่นแหละ หอมหงส์และอินทรต่างหันมองตากัน หอมหงส์ยักไหล่ แล้วกระซิบเขาเบาๆ “แผนการเดิม ๆ ของนางร้ายตอนทำอะไรไม่ถูกน่ะค่ะ แต่หนูมีวิธีแก้นะคะป๊า”“...”
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่28
เฉิดโฉมชะเง้อชะแง้ มองไปยังบริเวณหน้าบ้าน เวลานี้ปรกติแล้วอินทรจะกลับมา เขามักจะตรงเวลายกเว้นถ้าในไร่มีเรื่อง เธอก็หวังให้วันนี้ไม่มีเรื่องอะไร เพราะไม่อย่างนั้น เวลา...มันจะเลื่อน เคลื่อนไปหมด จากที่เธอได้ตั้งใจไว้พวกมันขู่มาอีกแล้วเธอเม้มปากแน่น ใจร้อนผ่าวไปด้วยความร้อนรนทั้งโมโห ทั้งหวาดกลัว แน่ล่ะ เธอทำมันได้ไว สำเร็จไวเท่าไหร่ เธอก็จะรีดเงินนังเด็กนั่นมาใช้ให้พวกมัน อย่างน้อยๆ ส่วนหนึ่งก็ยังดีนังเด็กหอมหงส์มีมรดกเท่าไหร่กันนะ?ถ้าจำไม่ผิดก็หลักร้อยล้านล่ะ อายุยังน้อย มีชื่อเสียงต้องรักษา คงจะยอมจ่าย...ถ้าไม่ยอมจ่ายเรื่องที่เป็นชู้กับผัวเธอ ก็ต้องยอมจ่ายเรื่องอื่นล่ะเฉิดโฉมคิดอย่างมุ่งมั่น เอาเถอะ...ถึงอินทรจะเป็นผู้ชายที่ดี แต่ถ้าต้องแลกกับชีวิตเธอยอมเสียเขาไป หึ...เขาทำให้เธอต้องตัดสินใจแบบนี้เอง ให้เงินเธอมาก็หมดเรื่อง!คิดอย่างหงุดหงิดพานโมโห แล้วก็ต้องเปลี่ยนสีหน้าให้กลายเป็นรื่นเริง เมื่อรถของสามีเลี้ยวเข้ามาในบ้าน เธอไปยืนต้อนรับคนทั้งคู่ที่หน้าบ้าน อินทรดูมีสีหน้าแปลกๆ เมื่อลงจากรถมา เขาหลบตาเธอและมีสีหน้าตึงๆ นิดหน่อย ก่อนจะยิ้มให้นิดหนึ่งเมื่อเธอโผเข้าไ
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่27
เขาพาเธอเข้ามาในส่วนออฟฟิศที่กั้นไว้เป็นสัดส่วน เมื่อหอมหงส์เข้ามาในห้องแล้วเธอก็มองไปยังโซฟาตัวยาวที่อยู่ในห้องของเขา ตามองสำรวจไปรอบๆ ถามเขาว่ากระจกใสที่เห็นนี้ คนข้างนอกจะมองเข้ามาเห็นไหม?แม้จะสงสัย แต่อินทรก็ตอบออกไปตามตรง“มันเป็นกระจกด้านเดียวครับ เรามองออกไปข้างนอกได้ แต่ทางข้างนอกมองไม่เห็นเรา อาจจะพอมองเห็นได้ลางๆ แต่ไม่ชัดนักถ้าเกิดว่าเราเปิดไฟ และข้างนอกมืดกว่า”“อ๋อ...” เธอพยักหน้า ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะที่จะมองคนตรงหน้า เธอคิดถึงเขาเหลือเกิน...หอมหงส์เดินไปตรงกระจกหน้าต่างใสบานยาว ที่ทำให้เธอมองเห็นว่ามีพนักงานสองสามคน กำลังทำสวนอยู่ เธอโบกไม้โบกมือใส่พวกนั้น แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมองเธอไม่เห็น แน่ล่ะ ก็ตอนนี้เป็นช่วงบ่าย แดดข้างนอกค่อนข้างจ้า แล้วเธอก็เดินไปอีกฝั่งที่เห็นว่าพนักงานส่วนออฟฟิศของเขาสองคนกำลังทำงานอยู่ ลองกวักมือเรียกแต่เหมือนพวกหล่อนก็จะไม่เห็นข้างในเช่นกัน“ทำอะไรน่ะหงส์”อินทรถามอย่างสงสัย หอมหงส์หันมาหาเขาแล้วหัวเราะเบาๆ พลางเอื้อมมือปิดสวิตซ์ไฟกลางห้องจนมันมีเพียงแสงด้านนอกจากกระจกส่องเข้ามา แน่นอนว่าแบบนี้คนข้างนอกไม่มีทางมองเห็นข้างในเด็ดขาด แต่
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่26
หลังจากที่เดินตรวจตราการทำงาน และคุยกับคนงานในไร่แล้วเรียบร้อย เขาก็พาหอมหงส์รับประทานอาหารกลางวันด้วยกันที่ไร่ เพราะงานติดพัน เฉิดโฉมโทรศัพท์มาบอกว่าการทำประกันเรียบร้อยแล้ว และส่งเอกสารให้เขาดูทางไลน์ ชายหนุ่มแทบไม่ได้อ่านด้วยซ้ำ เธอบอกว่าทางบริษัทประกันจะทำการหักบัญชีเขาทุกปีเป็นค่าเบี้ยประกันที่ยอดค่าเอาประกันสามสิบล้านบาท เธอบอกว่าจะไปหาอะไรรับประทานข้างนอกกับเจ้าหน้าที่ทำประกันถ้าเป็นเฉิดโฉมแล้วเธอไม่มีทางที่จะมากินข้าวกับคนงานได้เด็ดขาด แต่นี่คือหอมหงส์ เธอหยิบจานข้าวไปต่อคิวกับคนงานก่อนที่เขาจะทันห้ามเสียอีก เพราะตอนแรกตั้งใจจะพาไปกินข้าวข้างนอกเมื่อเธอบอกว่าหิว ขณะที่เดินผ่านโรงอาหารของไร่ ใครจะไปรู้ว่าเธอจะวิ่งเข้าไปแล้วก็ถามว่ากินข้าวด้วยไหมคะ? แล้วก็เอาจานข้าวไปต่อคิวกับคนงานเฉยแบบนั้น“อร่อยดีนะคะ อันนี้อะไรคะ? หนูเพิ่งเคยกิน” “เป็นอาหารเหนือ เค้าเรียกว่าแกงฮังเล” ชายหนุ่มอธิบาย ตั้งแต่ที่แต่งเฉิดโฉมเข้าบ้านมา ย้ายมาอยู่กับเขา ที่บ้านก็ไม่ค่อยได้ตั้งโต๊ะอาหารเหนือ เพราะเธอบอกว่าไม่คุ้นลิ้น เธอชอบอาหารภาคกลางและอาหารฝรั่งมากว่า เขาถึงกับจ้างเชฟมาใหม่เพื่อทำอาหารให้เธอรั
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่25
“เป็นยังไงบ้างกลับไปที่บ้านมา” อินทรถาม แค่มีเธอข้างๆ ชีวิตก็ช่างสดชื่น ราวกับได้ของสำคัญที่เป็นพลังหล่อเลี้ยงใจกลับคืนมา เขาหันมองเธอ หอมหงส์กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน ด้วยนัยน์ตาที่ทำให้เขายิ่งปลื้มเข้าไปอีก “คิดถึงป๊าค่ะ”“หืม?”“ก็กลับไปบ้าน อยู่ไกลป๊า หนูก็คิดถึงป๊ายังไงล่ะคะ เลยรีบทำเรื่องให้เสร็จแล้วก็รีบกลับมาหาป๊า”เธอเอามือเขาข้างหนึ่งไปแนบแก้ม แล้วจูบเบาๆ อินทรถึงกับทำรถกระตุก เขาดึงมือออกจากการเกาะกุมที่ชวนใจสั่นนั่น แล้วลูบผมเธอเบาๆ พลางเอาไปกุมพวงมาลัยรถไว้แบบเดิม“หงส์...อย่าพูดแบบนั้นสิครับ” เขาโอดเธอ จะตัดใจแล้วจะตัดได้ยังไงนะ นับวันมันเหมือนยิ่งต่อให้ยาวไปกันใหญ่ “ก็คิดถึงป๊าจริง นี่คะ คิดถึงไม่ได้เหรอ”เธออ้อน แล้วเอนตัวมาซบไหล่เขา อินทรถอนใจเฮือก เขาจะทำอย่างไรดีกับเธอและใจตัวเองดี“เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ ป๊าจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว ป๊าไม่อยากเอาเปรียบ หรือว่ารังแกหงส์อีก”“มันไม่ใช่เอาเปรียบเสียหน่อย หงส์ต่างหากที่เอาเปรียบป๊า อยากได้ความรักและความสุขจากป๊า” เธอว่า นัยน์ตาที่เงยมองเขามันเริ่มชุ่มด้วยหยาดน้ำอีกแล้ว“ถ้าอย่างนั้น...ป๊าให้ลิมิตแค่...”เข
You May Also Like
รวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat74.3K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.9K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน89.2K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว183.9K viewsหมาป่า...ไม่กัด
MiMiR70 viewsAvenge แผนแค้นทวงคืน
SUNISAYOK48 viewsเฮียซันคลั่งรัก
เม็ดขนุน166 viewsนางฟ้าเสน่ห์ร้ายประจำชุมชน
นายไข่เค็ม158 views
