分享

14. Part : ฟ้าหลังฝน

last update publish date: 2026-06-14 20:51:03

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ฟ้าหลังฝน

--------------------------------------------------------------------------

บนรถระหว่างทางกลับบ้าน...

“คุณแวะส่งฉันที่บ้านเลยได้ไหมคะ” นิเฌอหันไปถามโจดินด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตรขึ้น หลังจากที่เขายอมทำตามสัญญาเรื่องของยูมิ

“แล้วเธอจะไม่กลับบ้านกับฉันหรือไง”

“ก็คุณบอกว่าจะให้ฉันย้ายไปอยู่ที่นั่นหลังแต่งไม่ใช่เหรอ ตอนนี้เรายังไม่ได้แต่งงานกันนะ” เธอพูดท้วงคำพูดของเขาขึ้นถึงเรื่องที่พูดตกลงกันไปแล้วในก่อนหน้า

“...” โจดินได้แต่เงียบและไม่พูดอะไรตอบกลับ เพราะเขาพูดบอกเธอไปแบบนั้นจริง ๆ

“ยูมิคิดว่าพี่นิเฌอจะไม่มารับยูมิซะแล้ว ยูมิรอนานมากเลยนะคะ” เธอพูดเสียงอ้อนหน้าเศร้าใส่แฟนของเธอ เพื่อให้นิเฌอเห็นใจและรับรู้ถึงความเศร้าอีกทั้งความคิดถึงของเธอ

“พี่สัญญาไปแล้วก็ต้องทำให้ได้สิจริงไหม”

“พี่นิเฌอของยูมิเก่งที่สุด เท่ห์มาก ๆ เลยค่ะ” ฟอด

ใบหน้าสวยของสาวร่างเล็กเริ่มกลับมายิ้มสดใสอีกครั้งหลังจากได้ออกจากบ้านที่เธอมองว่าเป็นนรก และจะได้มาอยู่กับนิเฌออย่างที่เธอต้องการ

“เหอะ! ฉันต่างหากที่เป็นคนพาเธอออกมา”

“ไม่ได้พูดด้วย” ยูมิเบะปากใส่คนที่นั่งอยู่ข้างนิเฌออีกฝั่ง ที่จู่ ๆ เขาก็พูดทักท้วงขึ้นโดยไม่มีใครถาม

“ยัย...”

“กินอะไรมาบ้างหรือยังคะ?”

“ยังเลยค่ะ ยูมิอดข้าวประชดพ่อตั้งแต่เมื่อวาน”

“อย่าทำแบบนี้สิคะ ยังไงก็ต้องกินข้าวรู้ไหม”

“รู้แล้วค่ะ...แบบนี้ยูมิก็ไม่ต้องไปเรียนแล้วใช่ไหมค่ะ ลาออกจากมหาลัยได้เลยใช่ไหม?”

“ยัยโง่”

“ยูมิไม่ได้พูดด้วยนะตาลุงบ้า”

“ยูมิคะ”

“ก็เขามาว่ายูมิก่อน”

“เธอตามใจเด็กนี่จนเสียคนแล้ว เห็นหรือเปล่านิเฌอ” โจดินพูดเตือนสติ และชี้ให้นิเฌอเห็นถึงความเป็นจริงที่เกิดขึ้นกับยูมิเวลานี้

“ฉันเข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันคุยกับเธอเอง”

“เด็กบ้าอะไรไม่รู้จักเรียนหนังสือ คิดแต่จะทำตัวเป็นภาระคนอื่น” โจดินพูดว่าเด็กไม่รู้จักโตลอย ๆ แต่ก็เหมือนว่าเธอจะยังหลับหูหลับตาไม่ฟังสิ่งที่เขาพูด

แบร่~ เธอหันหน้าไปแลบลิ้นใส่โจดินอย่างไม่มีเกรงกลัว

“เธอเห็นไหม ดูยัยเด็กนี่ทำสิมันน่าตบปากจริง ๆ เลย” เขาพูดพร้อมกับง้างมือใส่เด็กแสบ ที่เอาแต่ทำตัวน่ารักขี้อ้อนใส่นิเฌอ แต่กลับทำตัวเป็นเด็กดื้อกับเขา

ทั้งคู่เถียงกันไปมาว่าคนนั้นเริ่มก่อน คนนี้เริ่มก่อน จนนิเฌอที่นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งคู่นั้นปวดหัวกับสิ่งที่ต้องเจอ แต่ก็ทำได้เพียงแค่รอให้ถึงบ้านของเธอเพียงเท่านั้นถึงจะหยุดปากสองคนไม่ให้เถียงกันได้

หน้าบ้านนิเฌอ...

“ขอบคุณนะคะ” ก่อนจะลงจากรถนิเฌอก็ไม่ลืมที่จะขอบคุณโจดินถึงเรื่องที่เขาทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเธอทุกอย่าง

และเมื่อเห็นว่าสองสาวเดินเข้าไปภายในบ้าน โจดินก็รีบต่อสายหาคุณแม่ของเขาทันที เพราะต้องการจะคุยเรื่องสำคัญ

ตืดด~

“คุณฮารุ เลื่อนงานแต่งให้ผมหน่อยได้ไหมครับ เอาเร็วที่สุดได้ยิ่งดี”

“แหม่ เจ้าสาวคนนี้คงถูกใจลูกมากเลยสินะ ถึงได้รีบอยากแต่งแบบนี้” คุณฮารุเอ่ยปากแซวลูกชายที่จู่ ๆ ก็อยากจะรีบแต่งงานทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยมีความคิดนี้อยู่ในหัว และปล่อยให้ตัวเองอยู่โสดมาได้ถึงอายุสามสิบห้า

“ครับ เธอถูกใจผมสุด ๆ เลย”

“ก็ได้ งั้นเดี๋ยวแม่เร่งให้เขาจัดการให้นะ”

“ขอบคุณครับ...อ๋อคุณฮารุ พรุ่งนี้ที่เรานัดกันไว้ว่าจะไปคุยกับพ่อยูมิที่บ้านเดี๋ยวผมไปรับช่วงสาย ๆ นะครับ”

ผมยังมีเรื่องสำคัญอีกอย่างนึงที่ต้องจัดการก่อนที่งานแต่งของผมกับนิเฌอจะถูกจัดขึ้น ก็คือการยื่นข้อเสนอใหม่ให้กับพ่อของยูมิ กับเรื่องที่เราสองครอบครัวเคยตกลงกันไว้

ภายในบ้านของนิเฌอ...

เมื่อกลับมาถึงห้องนอน ทั้งคู่ก็นอนกอดฟัดกันอยู่บนเตียงนอนด้วยความคิดถึง เพียงแค่ไม่ได้เจอกันวันสองวัน

“พ่อได้ตียูมิหรือเปล่า”

“...” เธอเงียบไปเพราะไม่รู้จะบอกนิเฌอยังไงเกี่ยวกับเรื่องที่โดนผู้เป็นพ่อตบหน้า ซึ่งหากว่านิเฌอรู้เธอคงจะยิ่งเป็นห่วง

การเงียบของเธอเป็นคำตอบได้ดีที่สุด เพียงแค่นี้ก็พอเข้าใจว่าเธอต้องเจอเรื่องเจ็บปวดในตอนที่ไม่มีฉันอยู่ข้าง ๆ

“ต่อไปนี้พี่จะไม่ให้พ่อยูมิตียูมิได้อีก พี่จะปกป้องยูมิเองดีไหมคะ”

“แล้วเรื่องเรียนของยูมิล่ะคะ”

“ยูมิต้องเรียนให้จบนะคะ ต้องทำให้พ่อเห็นว่าอยู่กับพี่แล้วยูมิจะตั้งใจเรียนจะโตเป็นผู้ใหญ่ได้ พ่อเขาจะได้ไม่ต้องห่วงยูมิ แล้วก็ไว้ใจให้พี่ดูแลยูมิจริง ๆ ไงคะ”

ฉันเองก็อยากให้ยูมิเข้มแข็งขึ้นมากกว่านี้เหมือนกัน อยากให้เธอโตเป็นผู้ใหญ่และดูแลตัวเองได้ เพราะฉันคงไม่ได้อยู่ปกป้องเธอไปตลอดชีวิต ฉันเองก็กลัวว่าหากวันนึงที่เธอไม่มีฉัน เธอจะใช้ชีวิตด้วยตัวเองไม่ได้ และต้องอยู่อย่างเคว้งคว้าง

“เดี๋ยวพี่จะไปรับไปส่งยูมิที่มหาลัยทุกวันเลยดีไหมคะ”

“งั้นถ้ายูมิเรียนจบ พี่นิเฌอต้องมาขอยูมิแต่งงานนะ”

“...”

“ไม่ได้เหรอคะ?” ยูมิถามย้ำแฟนของเธอ เมื่อเห็นว่าจู่ ๆ นิเฌอก็เงียบไป

“ได้สิคะ ต้องได้อยู่แล้ว”

เธอเองก็อยากจะมีวันดีๆ อย่างนั้นร่วมกันกับยูมิเช่นกัน แต่เพราะงานแต่งของเธอกับโจดินที่จะจัดขึ้นเร็ว ๆ นี้มันมีผลกับเรื่องของเธอและยูมิในอนาคตไม่น้อย

“สัญญากับยูมิได้ไหมคะ?”

“สัญญาค่ะ พี่สัญญาว่าจะดูแลยูมิให้ดีที่สุด พี่จะเป็นทุกอย่างให้ยูมิ ดีไหมคะ?”

“ดีค่ะ” เธอยิ้มออกมาอย่างสดใส เมื่อได้ยินคำสัญญาของนิเฌอ และเธอก็เชื่อว่าสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นกับเธอจริง ๆ จะไม่มีอะไรผิดพลาดแน่นอน เพราะวันนี้นิเฌอพิสูจน์ให้เธอเห็นแล้วว่า เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เกี่ยวกับพ่อของเธอกลับเป็นไปแล้วในตอนนี้

ทว่าเวลานี้คนที่เริ่มไม่มั่นใจในตัวเองกลับเป็นนิเฌอ เพราะเธอไม่รู้ว่าอนาคตจะยังมั่นคงแบบนี้หรือเปล่า เพราะความสำพันธ์ที่ยุ่งเหยิงและแก้ไม่ได้ของเธอกับโจดิน เพราะดูท่าเขาจะไม่ยอมหย่ากับเธอแน่หากว่าได้เธอเป็นภรรยาอย่างเต็มตัวแล้ว

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู   40. Part : END.

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุ เวลาต่อมา...ทั้งสามคนเดินทางมาถึงที่บ้านของคุณฮารุ ซึ่งเมื่อเจ้าบ้านรู้ว่าลูกๆ จะมาหาเธอก็ดีใจจนอยากจะเข้าครัวทำอาหารเอง และเธอก็เพิ่งจะรู้ข่าวดีนั้นก่อนหน้ายูมิเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น“มากันแล้วเหรอลูก”“นึกว่าจะตรอมใจตายคาบ้านซะแล้ว ยังมีชีวิตอยู่สินะ...” คนปากหมาพูดโพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่ายูมิเดินทางมากับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา“ปากเหรอตาโจอิ!”“น่าจะคอกหมานะคะคุณป้า” ยูมิพูดขึ้นหน้านิ่ง จนทำคุณฮารุและโจดินหลุดขำเมื่อได้ยินเธอพูดโต้ตอบกลับโจอิ“ยัย...” คนขี้โมโหได้แต่เก็บอารมณ์ไว้ เพราะรู้ว่าการทำเรื่องไม่ดีต่อหน้าผู้เป็นแม่ และพี่ใหญ่จะเกิดอะไรขึ้น มีแต่จะยิ่งขายหน้าเปล่าๆ จึงยอมถอยให้ยูมิที่เวลานี้ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็นอีกแล้วโต๊ะทานข้าว...“ไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยกันเหรอยูมิ?” โจไซ ลูกคนรองแสนใจดีของคุณฮารุเอ่ยถามกับสมาชิกใหม่อย่างยูมิ ที่เวลานี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาไปแล้ว ในฐานะน้องสาวคนเล็กของบ้าน“ไม่ค่ะ ยูมิ

  • ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู   39. Part : ร่วมยินดี

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ร่วมยินดี--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ...วันนี้เป็นวันหยุดของโจดิน เขาจึงพานิเฌอมาเยี่ยมยูมิที่บ้าน เพราะเห็นเธอบ่นคิดถึงยูมิอยู่หลายวัน แต่ก็ไม่มีเวลาว่างพามา“เป็นไงบ้างคะ โอเคขึ้นหรือยัง”สีหน้าของยูมิเวลานี้ ไม่ได้แตกต่างไปจากวันงานศพของพ่อเธอเท่าไหร่ เพราะยังดูเรียบนิ่งและเลื่อนลอยอยู่ เหมือนว่าการได้ใช้เวลาอยู่คนเดียวของเธอ จะไม่ได้ทำให้จิตใจดีขึ้นเลย“ก็ ดีขึ้นนิดหน่อยแล้วค่ะ”“แล้วตัดสินใจได้หรือยัง ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ หรือย้ายไปอยู่กับแม่ฉันที่บ้าน” โจดินเอ่ยถามกับยูมิถึงเรื่องที่เคยคุยกันไว้ เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องอยู่ที่นี่ลำพังแม้ว่าที่นี่จะมีบอดี้การ์ดและคนใช้คอยอยู่ดูแล แต่ก็ไม่ดีเท่าการมีครอบครัวให้เป็นที่พึ่งพา ซึ่งเขาและคุณฮารุก็พร้อมรับเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว อย่างที่พูดไว้กับพ่อของเธอ ก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไป“ยูมิตัดสินใจแล้วค่ะ ยูมิจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อ พี่โจดินช่วยยูมิหน่อยได้ไหมคะ” ฉันคิดเรื่องนี้อยู่หลายวัน แล้วก็เห็นใจลูกน้องข

  • ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู   38. Part : คุณแม่เลือดร้อน

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่เลือดร้อน--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานโจดิน เวลาต่อมา...หลังจากที่ประชุมเสร็จผมก็เข้ามาเคลียร์งานต่อที่ห้องทำงาน และรอที่จะออกไปเซ็นสัญญากับลูกค้าต่อในช่วงบ่ายตี๊ด! “ว่าไง?” เขากดรับสายเลขาที่คอลเข้ามาหา“มีคนมาหาท่านค่ะ”“ใคร?” ปกติแล้วถ้ามีคนมาหาเลขาผมต้องบอกก่อนล่วงหน้าแล้ว แต่นี้มันแปลก ๆ ที่ขึ้นมาหาผมได้ถึงหน้าห้องทำงาน โดยที่เธอไม่ได้แจ้งผมก่อนล่วงหน้า“เห็นเขาบอกว่าจะรออยู่หน้าห้อง ท่านรีบออกมานะคะ...”“...” โจดินช่างใจไม่นานก็ตัดสินใจว่าจะเดินออกไปดู เพื่อให้แน่ชัดว่าเป็นใคร “เดี๋ยวฉันมานะ”“ออกไปไหนคะ?”“มีคนมาหาน่ะ”“อ๋อค่ะ” นิเฌอตอบรับไปอย่างไม่งอแง และไม่ได้คิดจะตามออกไปดู เพราะมีบางอย่างในโทรศัพท์ดึงดูดความสนใจของเธออยู่ตอนนี้หน้าห้องทำงาน...เมื่อเปิดประตูออกโจดินก็ไม่พบว่ามีใครอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเขา นอกจากสาวสวยผู้เป็นเลขา “เล่นอะไรของเธอ?”“เรื่องที่ท่านจะไล่ฉันออก คิดดูอีกทีได้ไหมคะ ฉันทำงานให้ท่านมาเกือบห้าปี จู่ ๆ จะให้ฉันออกแบบนี้ไม่ใจร้ายไปห

  • ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู   37. Part : ติดใจคุณสามี NC

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ติดใจคุณสามี NC--------------------------------------------------------------------------ลิ้นของเธอกำลังให้ความสำคัญกับส่วนหัวของมัน ตรงส่วนปลายที่มีน้ำใสไหลออกมาเยิ้มรู และเหมือนว่าส่วนนั้นจะเป่งจนเจ้าของลำโตต้องขยับสะโพกหนี“อ่าส์ พอก่อน”“ทำไมคะ”“มันเสียวน่ะสิ ฉันว่าจะทำให้เธอบ้าง แล้วเราค่อยมาออกแรงช่วยกันทีหลังดีไหม?” ว่าแล้วโจดินก็ปรับเปลี่ยนท่าลากขาเรียวสวยของภรรยาเข้าหา และจับถ่างขาของเธอออกกว้าง เพื่อให้ง่ายต่อการหมอบหน้าเข้าไปซดดื่มความสาวของคุณแม่ท้องอ่อน“ไหนว่าเหนื่อยไงคะ”แผล็บ~“อ๊ะ อ๊ะ”“เหนื่อย แต่ก็อยากเอา” โจดินพูดตอบคำถามของภรรยาเสร็จก็ตวัดเลียกลีบตูมตรงหน้าอย่างมูมมาม เขาชอบใจที่จะเห็นส่วนนั้นของเธอชุ่มแฉะไปด้วยน้ำลายของเขา แผล็บ~“อ่าส์ อื้ออ”ทุกครั้งที่โจดินทำสิ่งนั้นให้กับเธอ มันไม่เพียงแค่ทำให้เธอรู้สึกดี แต่มันยังทำให้เธอติดใจทั้งสามีและการกระทำสุดจะเสียวซ่านนี้ของเขา และการมีเซ็กส์กับโจดินมันก็ทำให้เธอเผลอลืมไปว่าครั้งที่มีเซ็กส์กับยูมินั้นมันเสียวแค่ไหน เพราะเขาทำได้ดีมากกว่านั้น ดีจนเธอลืมไปแล้วว่

  • ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู   36. Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc--------------------------------------------------------------------------บนรถระหว่างทางกลับบ้าน...นิเฌอนั่งซึมตลอดทางที่กลับบ้าน อารมณ์ของเธอไม่เพียงแค่อ่อนไหวแต่ยังขึ้นลงจนคุณสามีคาดเดาไม่ได้อีกด้วย ว่าชั่วโมงต่อจากนี้ เธอจะมีอารมณ์เช่นไร“กุ้งเผา!”จู่ ๆ นิเฌอก็พูดขึ้นเสียงดัง เมื่อรถขับผ่านหน้าร้านกุ้งเผา ที่แค่เพียงได้เห็นป้ายหน้าร้านก็ทำเธอน้ำลายสอ“อยากกินเหรอ?”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารัว ๆ และมองตามร้านกุ้งเผาที่พวกเขาขับรถผ่านมา“กลับรถ...” แน่นอนว่าแค่เธอบอกอยากกิน เขาก็พร้อมจะสั่งลูกน้องให้กลับรถ แม้เวลานั้นจะไม่ได้รู้สึกอยากอาหาร แต่เมื่อเมียอยากกินก็พร้อมตามใจร้านบุฟเฟต์กุ้งเผา...ร้านนี้เป็นร้านธรรมดาที่ตั้งอยู่ริมทาง ร้านแนวที่นิเฌอเข้าใช้บริการอยู่บ่อยครั้ง แต่สำหรับโจดินแล้วเขาไม่เคยรู้เลยว่าที่นี่สามารถนั่งกินข้าวได้ เพราะคิดว่ามันคงไม่สะอาดเท่ากับทานอาหารปรุงสุกที่บ้าน หรือทานในภัตตาคารหรู“ไปกินร้านอื่นดีกว่าไหมนิเฌอ ที่นี่ดูไม่ค่อยสะอาดเลย...”“...” เธอยืนมองหน้าโจดินด้วยสีหน้าเรียบเฉย น

  • ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู   35. Part : ถึงวันต้องจากลา

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงวันต้องจากลา--------------------------------------------------------------------------วันส่งศพพ่อยูมิ...ปี๊น!!!ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ยูมิปวดใจมากที่สุด เสียงนี้ที่เธอเคยได้ยินมันเมื่อตอนยังเด็กในงานศพของผู้เป็นแม่ วันนี้มันดังขึ้นอีกครั้งในเวลานี้เสียงแตรรถที่ถูกบีบค้างไว้เป็นเวลาสิบวินาทีเพื่อประกาศว่าผู้เสียชีวิตกำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว ซึ่งนั่นก็หมายความว่าพ่อของเธอ กำลังจะออกเดินทางไปไกลแสนไกล พร้อมกับรถลีมูซีนสีดำคันนั้นแล้วจริง ๆเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณของพิธีสุดท้ายดังขึ้น นิเฌอที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็สวมกอดยูมิไว้ เพื่อให้ยูมินั้นรู้และสัมผัสได้ว่ายังมีเธออยู่ตรงนี้เสมอและหลังจากเสร็จสิ้นพิธีกรรมทุกอย่าง ยูมิรวมทั้งโจดินและนิเฌอก็นั่งรถกลับมาที่บ้านของยูมิพร้อมกัน ซึ่งอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ยูมิก็จะต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญอีกเรื่อง คือเธอจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อของเธอ หรือจะล้มเลิกทุกอย่างและส่งลูกน้องให้ไปอยู่แก๊งอื่นแทน“พี่นิเฌอกับบ้านเลยก็ได้นะคะ”“แล้วยูมิล่ะไม่กลับด้วยกันเหรอ...”“ยูมิอยากอยู่คนเ

  • ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู   34. Part : ข่าวดีในช่วงน่าเศร้า

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ข่าวดีในช่วงน่าเศร้า--------------------------------------------------------------------------ช่วงกลางดึกของวัน...ในช่วงที่ทุกคนนอนหลับ ยูมิยังคงนั่งมองรูปพ่อของเธออยู่แบบนั้นทั้งคืน นัยน์ตาของเธอดูเศร้าจับใจแต่ใบหน้ากับนิ่งเรียบเฉยไม่แสดงอ

  • ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู   33. Part : การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ--------------------------------------------------------------------------เพนท์เฮ้าส์โจดิน ห้องนั่งเล่น...โจดินเดินออกจากห้องมาเมื่อเห็นว่านิเฌอหลับสนิทอยู่ เพราะเขาต้องการโทรสั่งงานกับเลขา “ประชุมพรุ่งนี้เลื่อนออกไป

  • ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู   2. Part : สองสาวเล่นเสียว G-nc

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : สองสาวเล่นเสียว G-nc--------------------------------------------------------------------------สาวร่างเล็กที่มีความสูงเพียงแค่ร้อยห้าสิบห้าเซ็น เวลานี้เธอกำลังจับขาเล็กสองข้างของตัวเองถ่างออกกว้างเพื่อยั่วยวนแฟนสาวเท่ห์ของเธอ และโชว์ความแฉะให

  • ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู   1. Part : แฟนเด็กขี้อ้อน

    [ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading] Part : แฟนเด็กขี้อ้อน -------------------------------------------------------------------------- วันนี้เป็นวันแรกที่ยูมิไปเรียนในฐานะนักศึกษาไม่ใช่นักเรียนเหมือนเมื่อก่อน เด็กน้อยคนนั้นเวลานี้ก็ยังคงเป็นเด็กน้อยเหมือนเดิม แม้จะโตเป็นสาวและเข้าม

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status