ตอนที่6 หวง?

ณ.บริษัทPhilipกรุป

ตึก ตึก ตึก

"สวัสดีพี่"คนตัวเล็กกล่าวทักทายพี่ รปภ ที่ยืนค่อยเฝ้าอยู่หน้าประตูทางเข้าบริษัทอย่างสนิทสนมเป็นกันเอง

"อ่าวน้องมาแล้วเหรอ"รปภที่ได้ยินเสียงคนตัวเล็กทักทายตนก็หันไปมองแล้วเอ่ยทักทายอย่างเป็นกันเองกลับไป ก่อนที่จะเปิดประตูให้ คิดดูว่าผมมาบ่อยไม่บ่อยจนผมสนิทกับคนในบริษัทแล้วอ่ะ

"อ่ะพี่ผมซื้อน้ำกับขนมมาฝาก"ผมพยักหน้าให้พี่เขาเบา ๆ ก่อนจะยื่นขนมกับน้ำให้พี่รปภ

"เฮ๊ยยยขอบใจไอ้น้อง"พี่รปภเอ่ยขอบคุณผมก่อนที่จะยื่นมือมารับของแล้วส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

"งั้นผมเข้าไปก่อนนะพี่ อยู่นานเดี๋ยวคนแก่จะกินหัวผมเอา"ผมเอ่ยบอกพี่ รปภ ซึ่งแกก็พยักหน้าและหัวเราะออกมาเบา ๆ

ผมก้าวเดินเข้ามาในบริษัทอย่างคุ้นชินเหล่าพนักงานที่เห็นผมเดินเข้ามาต่างพากันเอ่ยทักทายผมอย่างเป็นกันเอง ผมก็ยิ้มตอบแล้วเอ่ยทักทายกลับอย่างสนิทสนม ผมขึ้นลิฟต์มายังชั้นที่25ที่เป็นชั้นของผู้บริหารก่อนจะเดินมาหยุดที่โต๊ะหน้าห้องของอีตาลุงฟิลิปป์ที่มีผู้หญิงใส่ชุดรัดรูปทาปากสีแดงนั่งอยู่ เธอมีชื่อว่าโรสเป็นเลียขา เอ๊ย!!!เลขาของอีตาลุงฟิลิปป์ ที่หวงเจ้านายมากกกก มากแบบ ก.ล้านตัว

"ดี!เจ๊โรส"ผมเอ่ยทักทายนางก่อนที่นางจะเงยหน้ามามองผมตาขวาง

"เจ๊บ้านแกสิ! แล้วมาทำไม"เจ้เลขาแกด่าผมก่อนที่จะเอ่ยถามผมขึ้นเสียงแข็ง

"ผมก็ไม่ได้อยากมาหรอก แต่เผอิญว่าพี่ฟิลิปป์เขาโทรเรียกผมมาอ่ะดิอุตส่าห์ผมบอกว่าผมไม่อยากมาผมเหนื่อย....พี่ฟิลิปป์เขาก็ไม่ยอมฟัง บังคับผมให้มาอยู่นั่นสงสัยจะติดใจผมเป็นพิเศษ"ผมตอบเจ๊เลขาหน้าห้องกลับไปอย่างกวนประสาท

ปกติผมจะให้เกียรติผู้หญิงนะแต่เจ๊นี้เป็นข้อยกเว้น เพราะตั้งแต่เจอกันครั้งแรกเจ๊โรสนี้ก็จิกกัดผมตลอดหาว่าผมอ่อยเจ้านายนางบ้างแหละขายตัวบ้างแหละ เจอหน้าผมทีไรก็ส่งสายตาจิกกัดมาให้ผมแบบนี้ไงผมถึงไม่ค่อยชอบเจ๊โรสแก

นี้ผมถึงขนาดลงทุนเรียกอีลุงว่าพี่เลยนะ เพื่อกวนประสาทเจ๊แกโดยเฉพาะ

"แก!"เจ๊แกมองผมสายตาขวาง ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินมายืนต่อหน้าผม

นี้เจ๊แกจะทำอะไรวะ

พรึบ!

เสียงเปิดประตูดังขึ้นก่อนที่เจ้าของห้องจะเดินออกมาจากห้องแล้วเอ่ยพูดขึ้นน้ำเสียงนิ่ง ๆ ตามฉบับเจ้าตัว

"มาแล้วทำไมไม่เข้าไปหาฉันในห้อง"คนตัวสูงเอ่ยถามผมขึ้นพร้อมกับมองมายังผมสลับกับเลขาของเจ้าตัว

"ก็พึ่งกัดกับหมาเสร็จกำลังว่าจะเขาไปนี่แหละ"ผมเอ่ยตอบอีลุง ซึ่งอีตาลุงฟิลิปป์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็แสดงสีหน้างงงวยออกมาทันที

"กัดกับหมาที่ไหน บริษัทฉันไม่มีหมาสักหน่อย"คนตัวสูงเอ่ยพูดอย่างงง ๆ

อีตาลุงซื่อบื้อเอ๊ยยยย

"หมาหวงก้างน่ะ ไป ๆ ๆ ถามอะไรเยอะแยะเข้าไปทำงานของเราดีกว่า"ผมเอ่ยตอบอีลุงพลางเดินเข้าไปหา ก่อนที่จะดึงแขนอีตาลุงฟิลิปป์เข้าห้องทำงานแล้วพูดเน้นตรงงานของเราเพื่อให้เลขาสาวของอีลุงเข้าใจผิด

"ฝากไว้ก่อนเหอะมึง"เจ้โรสพูดออกมาอย่างไม่มีเสียงตอนที่ผมหันไปมอง

เหอะ ๆ ๆ ดูหมาหวงก้างตัวนี้สิ ใครคงเข้าใกล้เจ้านายคนนี้ไม่ได้เลยซินะ เข้าใกล้ทีคงโดนเจ้แกกัดหมดอ่ะ

ในห้องทำงาน

"ไปทะเลาะอะไรกับเลขาของกู"คนตัวสูงถามขึ้นหลังจากเดินไปนั่งลงยังเก้าอี้ทำงานของตัวเอง

"พออยู่กันสองคนนี้พูดกูมึงเลยนะ"ผมบ่นออกมาเสียงเบา"ก็ไม่ได้ทะเลาะอะไรซะหน่อยก็เลขาลุงเขาแค่ถามสารทุกข์สุกดิบกับผมเฉย ๆ "ผมตอบอีตาลุงฟิลิปป์ออกไปก่อนที่จะเดินมานั่งลงบนโซฟาตัวยาว

"เห็นสวยหน่อยก็อ่อยเลขากูเลยนะมึง"อีลุงมันเอ่ยว่าผม

เหอะ ๆ เลขาก็ว่ากูมาอ่อยเจ้านาย พอเจ้านายก็มาว่ากูไปอ่อยเลขา

ชีวิตกูนี่น๊าาาาา

อ่อยกับผีอะสิลุงแกจะรู้ไหม้ว่าเลขาพี่แกเล่นจะฆ่ากูอยู่ทุกวัน เพราะคิดว่ากูจะมาแย่งลุงแกอยู่เนี่ยยยยย

"ก็เห็นสวยแถมน่าเอาดี...."ผมตอบอีลุงออกไปอย่างกวน ๆ

แต่ว่าน่าเอาไปทิ้งอ่ะนะ

อีตาลุงที่ได้ยินคำตอบของผมก็เงยหน้าขึ้นจากเอกสารที่เซ็นอยู่ ก่อนที่จะลุกจากเก้าอี้แล้วเดินมายืนตรงหน้าผม ที่ในตอนนี้กำลังนั่งเล่นมือถืออยู่ที่โซฟา

พรึบ

"อย่าให้มันมากนักนะนิวตัล!"คนตัวสูงเอ่ยขึ้นเสียงเข้มพร้อมกับก้มลงมาคว้าท้ายทอยคนตัวเล็กให้มาประชิดหน้าตน

"เห๊ยยยยลุงทำอะไรวะ!"ผมเอ่ยออกมาอย่างตกใจและพยายามดันตัวอีลุงฟิลิปป์ให้ออกห่าง ก็อยู่ ๆ อีลุงฟิลิปป์ก็เล่นเข้ามาประชิดตัวผมขนาดนี้แถมยังมาคว้าคอผมให้หน้าผมไปประชิดกับหน้าลุงมันอีกซึ่งหน้าผมกับหน้าลุงมันตอนนี้ห่างกันเพียงไม่กี่เซ็นเอง

แม่งถ้าใครเปิดประตูทะเล่อทะล่าเข้ามานี่คงคิดว่าผมกำลังจะจูบกับอีตาลุงนี้แน่ ๆ

แต่ถ้าเป็นแม่หญิงโรสเลขาอีลุงนี่ก็โอเคนะ

คิดอะไรของมึงเนี่ยนิวตัล

"ลบความคิดพวกนั้นออกจากหัวมึงซะ!"ฟิลิปป์ปล่อยมือออกจากคอคนตัวเล็กแล้วยืนขึ้นเต็มความสูง ก่อนที่จะเอ่ยพูดออกมาเสียงเข้มพลางจ้องมองไปยังใบหน้าคนตัวเล็กสายตานิ่ง ๆ

"อะไรของลุงวะ หวงแม่เลขาสาวขนาดนั้น?ก็แค่คิดป่ะวะลุง"ผมถามอีลุงฟิลิปป์พลางมือก็ยกขึ้นมานวดท้ายทอยตัวเองเบา ๆ 

"กูบอกให้มึงลบความคิดแบบนั้นออกไปไม่ใช่หรือไง"คนตัวสูงเอ่ยถามคนตัวเล็กเสียงต่ำ

"หวงขนาดนั้น?แล้วถ้าผมจะคิดละ ก็ดูหุ่นเลขาลุงสิเอ็กซ์สะบึมขนาดนั้นเป็นใครก็คิดธรรมป่ะ"ผมลดมือลงจากท้ายทอยก่อนจะเงยหน้าถามด้วยสีหน้ากวน ๆ 

พรึบ!

"อื้อออ"