LOGINการตามหาสมุนไพรที่แรกคือแคว้นต้ามั่ว! บัวเ
แคว้นต้ามั่วคือดินแดนแห่งท้องทะเล การค้าขาย และอาหารการกินไม่ขาด และที่สำคัญที่ทุกแคว้นต้องการคือ เกลือ! น้ำทะเลผลิตเกลือได้! สินค้าสำคัญที่ทำให้แคว้นต้ามั่วไม่ถูกรุกราน และอีกอย่างหนึ่งที่ทรงพลังไม่แพ้กันคือ กองทัพเรือ! บ้างเมืองร่ำรวยและอยู่ดีกินดี ผิดกับแคว้นอื่นๆ มากมายนัก ทั้งสองคนเข้าพักที่โรงเตี้ยมอีกแห่งหนึ่ง หลี่เทียนเหยาเขียนจดหมายเงียบๆ ก่อนหลับตาเรียกสัตว์รับใช้มาหา วี้ดดดด! เหยี่ยวตัวหนึ่งบินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะจับที่ขอบหน้าต่างห้องหลี่เทียนเหยา เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆ กับเหยี่ยวตัวใหญ่ “ส่งให้กับเจิ้งหราน” 
การตามหาสมุนไพรที่แรกคือแคว้นต้ามั่ว! บัวเหมันต์แห่งทะเลลึก! จุดหมายปลายทางนำพาทั้งสองคนมาถึงแคว้นต้ามั่ว เมืองที่ติดป่าพิฆาตอสูรอีกด้านคือ เมืองรั่วไห่! เมืองรั่วไห่นี้หาเลี้ยงชีพด้วยการล่าสัตว์เสียเป็นส่วนใหญ่เพราะอยู่ติดกับป่าพิฆาตอสูร ทั้งสองคนมองชุดตัวเองที่สกปรกเพราะต่อสู้กับสัตว์ป่าก่อนจะไปหาซื้อเสื้อผ้ามาใส่ เส้นทางการไปที่ทะเลจะต้องถามให้ชัดเจน แม้จะมีแผนที่อยู่ในมือแล้ว แต่ความแม่นยำก็ยังไม่สู้ถามคนในท้องถิ่น อวิ๋นเยว่เล่อพาหลี่เทียนเหยาเข้าไปที่โรงเตี้ยมแห่งหนึ่งในเมืองรั่วไห่ “เสี่ยวเอ้อ ขอข้าวสองถ้วย อาหารขึ้นชื่อของเมืองรั่วไห่มาสามสี่อย่าง” อวิ๋นเยว
รุ่งเช้ามาเยือน วันนี้คือการเดินทางเข้าไปที่ใจกลางป่าพิฆาตอสูร พลังบริสุทธิ์ของป่าไม้เพิ่มมากขึ้นถึงสิบเท่า สัตว์ป่าที่เข้ามาหมายจะกินทั้งสองคนก็แข็งแกร่งขึ้น ต้นไม้ ใบหญ้า ทุกสิ่งแข็งแกร่งและทรงพลังมาก! ทุกอย่างในกลางป่าคือทรัพยากรที่ยาก แม้แต่หลี่เทียนเหยายังหยุดเป็นบางช่วงเพื่อเก็บสมุนไพร “เร็ว มันมาแล้ว” อวิ๋นเยว่เล่อต้านสัตว์ป่าไว้เพื่อถ่วงเวลาให้หลี่เทียนเหยาเก็บสมุนไพร และเมื่อนางเจอสิ่งที่ต้องการอย่างสัตว์ป่าเนื้อนุ่ม หรือสัตว์มีความพิเศษ เขาก็ร่วมมือกับนางพิชิตมันจนได้! “ไป!” หลี่เทียนเหยาส่งสัญญาณ เขารับมือกับสัตว์ป่าแทนอวิ๋นเยว่เล่อ ก่อนจะตามหลังนางไปติดๆ&nbs
หมาป่าสวรรค์ตัวใหญ่มีสีแดงเพลิง ลำตัวของมันมีขนที่ราวกับเหล็กแหลม ฟันแข็งแรงและน่ากลัว ยังมีดวงตาของมันที่มีสีแดงเช่นเดียวกับสีตัวของมัน! คาดว่ามันคงรู้ตัวว่ามันไม่อาจอยู่ได้นาน สิ่งเดียวที่มันเป็นห่วงคือลูกในท้องที่ยังไม่ทันได้ออกมา! มันก้มหัวอันใหญ่โตของมันให้กับหลี่เทียนเหยาราวกับจะขอร้อง การผ่าคลอดเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของหมาป่าสวรรค์ เสียงนี้ดังก้องทั่วป่าพิฆาตอสูร ดังจนผืนน้ำสะเทือนและเกิดคลื่นแรงกระทบฝั่งจนเกิดกำแพงสูง! “ยิ่งใหญ่เสียจริง” อวิ๋นเยว่เล่อมองที่ใต้น้ำ จนเมื่อหลี่เทียนเหยาผ่าคลอดสำเร็จ จับตัวหมาป่าสวรรค์น้อยออกมาสองตัวได้ แม่หมาป่าสวรรค์ก้มใช้จมูกดันลูกตัวเองสองตัวก่อนจะค่อยๆ ล้มลง&n
ป่าพิฆาตอสูร! พรึ่บๆๆๆ การเคลื่อนไหวของเงาร่างสองคนรวดเร็วมากกว่าเดิมถึงสามเท่าตัว นอกจากพลังจะเพิ่มแล้ว ความเสถียรและการความคุมพลังก็พัฒนาเช่นกัน หลี่เทียนเหยามองไปที่เข็มทิศในมือ ด้านหน้าคล้ายจะมีบางอย่างเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง “ด้านหน้ามีการต่อสู้ หยุดก่อน” อวิ๋นเยว่เล่อหยุดตามคำบอก “ข้าเองก็รับรู้ได้เช่นกัน การต่อสู้รุนแรงมาก ดูเหมือนจะเป็นสัตว์ตัวใหญ่ต่อสู้กันอยู่” หลี่เทียนเหยาพยักหน้า มองไปด้านหน้าอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็หลับตาลง กำหนดสมาธิและล่องลอยตามสายลมและอากาศไป อวิ๋นเยว่เล่อมองชายหนุ่มที่หลับตาลง นางสำรวจเขาสักพักก่อนที่นางจะแน่ใจอะไรบางอย่าง
ตำนานเล่าขานกันว่า ป่าพิฆาตอสูร คือป่าที่อันตรายที่สุดในสี่แคว้นนี้! รอบนอกของป่าพิฆาตอสูรเชื่อมกับทั้งสี่แคว้น ความกว้างขวางของป่าพิฆาตอสูรราวๆ กับแคว้นหนึ่งทีเดียว ความลึกลับของใจกลางป่าพิฆาตอสูรคือสิ่งที่ทั้งสี่แคว้นไม่กล้าลองดี! เพราะแบบนี้เส้นทางสำรวจในป่าพิฆาตอสูรจึงไม่มี สภาพอากาศว่ากันว่าเลวร้ายถึงที่สุด ด้านนอกเป็นป่าไม้ธรรมดา หากเมื่อเดินลึกเข้าไปกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง มีเพียงความร้อนในตอนกลางวัน และหนาวจนน้ำแข็งเกาะในตอนกลางคืน อวิ๋นเยว่เล่อและหลี่เทียนเหยาเคลื่อนไหวตามเข็มทิศไม่หยุด ต่อสู้กับสัตว์ป่ามากมายจนทักษะการต่อสู้เต็มไปด้วยพลังกำลัง การทะลวงขีดกำจัดของตนเองนับครั้งไม่ถ้วนคือการฝึกฝนที่ดี คืนนี้พวกเขา







