Masukแคว้นต้ามั่วคือดินแดนแห่งท้องทะเล การค้าขา
ใต้หล้านี้มีของที่มีจิตวิญญาณไม่มาก ของบางอย่างเมื่อถูกใช้ด้วยพลังไม่ว่าจะเป็นอาวุธหรือเตาปรุงยา ทุกสิ่งหากเมื่อถึงจุดอิ่มตัวจะก่อเกิดจิตวิญญาณขึ้นในสิ่งของนั้นๆ มันยอมรับเพียงเจ้านายผู้สร้างมันเท่านั้น นี่คือเหตุผลที่เตาปรุงยาลวดลายแปลกๆ ใบนั้นไม่ยอมรับหลี่เทียนเหยา ปั้งๆๆๆๆๆๆ ตู้มๆๆๆๆ กลางภูเขาลูกหนึ่งเกิดระเบิดขึ้นนับครั้งไม่ถ้วย กระบี่เพลิงศักดิ์สิทธิ์ของอวิ๋นเยว่เล่อที่พึ่งฟื้นกลับมาเต็มรูปแบบกำลังต่อกรกับเตาปรุงยาโง่ๆ เตาหนึ่ง หลี่เทียนเหยายิ้มจนใจ มองเตาปรุงยาที่มีรอยกระบี่ฟันสองสามรอย ไม่พอเขายังรับรู้ว่าเตาปรุงยากำลังร้องไห้ หรือการตีเตาปรุงยาจะได้ผล? อวิ
การรบกับทหารที่เมืองไห่หวาไม่ยากอย่างที่คิด ล้อมตีอยู่สามวัน ชาวเมืองด้านในก็หาทางเปิดประตูเมืองออกมาจนได้ เรื่องไม่ผิดจากที่อวิ๋นเยว่เล่อบอกกับหลี่เทียนเหยา ชาวเมืองไม่พอใจกับการปกครองของต้าเฉินมานานแล้ว! การปกครองแบบใหม่และสิ่งที่พวกเขาจะได้รับ ข่าวพวกนี้เจิ้งหราน กุนซือของทัพต้าห่านเอ่ยเสียงดังต่อหน้ากำแพงเมืองด้านหน้า แม้ก่อนหน้านี้จะมีข่าวออกมาอยู่แล้ว แต่เมื่อมาได้ยินกับหูตนเอง พร้อมกับชื่อเสียงของเทพสงครามหลี่เทียนเหยา พวกเขาพร้อมจะเสี่ยงอีกครั้ง! “รายงาน! กองทัพต้ามั่วส่งคนมาเผาเสบียงเราจริงๆ อย่างที่ท่านเอ่ยมาแล้วล่วงหน้า อีกทั้งเส้นทางน้ำดื่มเราก็พบว่า พวกเขาตั้งใจจะวางยาพิษจริงๆ ขอรับ!” ทหารเอ่ยพลางก้มหน้า เรื่องน
แคว้นต้ามั่วคือดินแดนแห่งท้องทะเล การค้าขาย และอาหารการกินไม่ขาด และที่สำคัญที่ทุกแคว้นต้องการคือ เกลือ! น้ำทะเลผลิตเกลือได้! สินค้าสำคัญที่ทำให้แคว้นต้ามั่วไม่ถูกรุกราน และอีกอย่างหนึ่งที่ทรงพลังไม่แพ้กันคือ กองทัพเรือ! บ้างเมืองร่ำรวยและอยู่ดีกินดี ผิดกับแคว้นอื่นๆ มากมายนัก ทั้งสองคนเข้าพักที่โรงเตี้ยมอีกแห่งหนึ่ง หลี่เทียนเหยาเขียนจดหมายเงียบๆ ก่อนหลับตาเรียกสัตว์รับใช้มาหา วี้ดดดด! เหยี่ยวตัวหนึ่งบินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะจับที่ขอบหน้าต่างห้องหลี่เทียนเหยา เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆ กับเหยี่ยวตัวใหญ่ “ส่งให้กับเจิ้งหราน” 
การตามหาสมุนไพรที่แรกคือแคว้นต้ามั่ว! บัวเหมันต์แห่งทะเลลึก! จุดหมายปลายทางนำพาทั้งสองคนมาถึงแคว้นต้ามั่ว เมืองที่ติดป่าพิฆาตอสูรอีกด้านคือ เมืองรั่วไห่! เมืองรั่วไห่นี้หาเลี้ยงชีพด้วยการล่าสัตว์เสียเป็นส่วนใหญ่เพราะอยู่ติดกับป่าพิฆาตอสูร ทั้งสองคนมองชุดตัวเองที่สกปรกเพราะต่อสู้กับสัตว์ป่าก่อนจะไปหาซื้อเสื้อผ้ามาใส่ เส้นทางการไปที่ทะเลจะต้องถามให้ชัดเจน แม้จะมีแผนที่อยู่ในมือแล้ว แต่ความแม่นยำก็ยังไม่สู้ถามคนในท้องถิ่น อวิ๋นเยว่เล่อพาหลี่เทียนเหยาเข้าไปที่โรงเตี้ยมแห่งหนึ่งในเมืองรั่วไห่ “เสี่ยวเอ้อ ขอข้าวสองถ้วย อาหารขึ้นชื่อของเมืองรั่วไห่มาสามสี่อย่าง” อวิ๋นเยว
รุ่งเช้ามาเยือน วันนี้คือการเดินทางเข้าไปที่ใจกลางป่าพิฆาตอสูร พลังบริสุทธิ์ของป่าไม้เพิ่มมากขึ้นถึงสิบเท่า สัตว์ป่าที่เข้ามาหมายจะกินทั้งสองคนก็แข็งแกร่งขึ้น ต้นไม้ ใบหญ้า ทุกสิ่งแข็งแกร่งและทรงพลังมาก! ทุกอย่างในกลางป่าคือทรัพยากรที่ยาก แม้แต่หลี่เทียนเหยายังหยุดเป็นบางช่วงเพื่อเก็บสมุนไพร “เร็ว มันมาแล้ว” อวิ๋นเยว่เล่อต้านสัตว์ป่าไว้เพื่อถ่วงเวลาให้หลี่เทียนเหยาเก็บสมุนไพร และเมื่อนางเจอสิ่งที่ต้องการอย่างสัตว์ป่าเนื้อนุ่ม หรือสัตว์มีความพิเศษ เขาก็ร่วมมือกับนางพิชิตมันจนได้! “ไป!” หลี่เทียนเหยาส่งสัญญาณ เขารับมือกับสัตว์ป่าแทนอวิ๋นเยว่เล่อ ก่อนจะตามหลังนางไปติดๆ&nbs
หมาป่าสวรรค์ตัวใหญ่มีสีแดงเพลิง ลำตัวของมันมีขนที่ราวกับเหล็กแหลม ฟันแข็งแรงและน่ากลัว ยังมีดวงตาของมันที่มีสีแดงเช่นเดียวกับสีตัวของมัน! คาดว่ามันคงรู้ตัวว่ามันไม่อาจอยู่ได้นาน สิ่งเดียวที่มันเป็นห่วงคือลูกในท้องที่ยังไม่ทันได้ออกมา! มันก้มหัวอันใหญ่โตของมันให้กับหลี่เทียนเหยาราวกับจะขอร้อง การผ่าคลอดเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของหมาป่าสวรรค์ เสียงนี้ดังก้องทั่วป่าพิฆาตอสูร ดังจนผืนน้ำสะเทือนและเกิดคลื่นแรงกระทบฝั่งจนเกิดกำแพงสูง! “ยิ่งใหญ่เสียจริง” อวิ๋นเยว่เล่อมองที่ใต้น้ำ จนเมื่อหลี่เทียนเหยาผ่าคลอดสำเร็จ จับตัวหมาป่าสวรรค์น้อยออกมาสองตัวได้ แม่หมาป่าสวรรค์ก้มใช้จมูกดันลูกตัวเองสองตัวก่อนจะค่อยๆ ล้มลง&n







