LOGINกองทัพของต้าห่านเร่งฝึกทหาร แม่ทัพชั้นผู้น
สิบกว่าปีก่อนหน้านี้ ว่ากันว่ายอดหญิงงามแห่งยุคจะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจาก เจ้าสำนักและรองเจ้าสำนักนักล่าลึกลับ คนหนึ่งเก่งกาจเย็นชา คนหนึ่งมากฝีมือร่าเริงแจ่มใส ในตอนนั้นคนที่หมายปองเจ้าสำนักผู้เย็นชาคือจักรพรรดิต้าเหลียงอันยิ่งใหญ่ พระองค์ทำทุกอย่างเพื่อให้เจ้าสำนักพอใจและในที่สุดก็คว้าหัวใจนางมาได้ แต่ว่า... หลังจากแต่งงานกันก็ไร้ข่าวคราว! ส่วนรองเจ้าสำนักที่กำลังถูกตามเกี้ยวจากจักรพรรต้าเฉินกลับไม่ตอบตกลงกับพระองค์เสียที ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่อาจสมหวัง จนสุดท้ายเกิดเรื่องใหญ่อย่างการล่มสลายของสำนักนักล่าลึกลับ ไม่มีข่าวว่าจักรพรรดิต้าเฉินออกตามหารองเจ้าสำนัก ข
บ้านเช่าหลังนี้ค่อนข้างห่างไกลจากหลังอื่นอยู่พอสมควร อากาศด้านนอกบ้านร้อนแต่ในบ้านกลับเย็นสบายเพราะอักขระที่อวิ๋นเยว่เล่อลงไว้ตั้งแต่แรก อาหารเย็นวันนี้คือ หม้อไฟหม่าล่า อาหารที่นิยมมากที่สุดเมื่อชาติก่อนของนางคือ หม้อไฟหม่าล่า น้ำซุปหม่าล่าคือสิ่งที่นางทำอยู่หลายชั่วยามโดยมีเหิงหลินช่วยเหลือ พริกและเครื่องเทศอื่นๆ ถูกเคี้ยวในน้ำมันจนได้ที่ เนื้อหมู เนื้อวัว เนื้อแพะ เนื้อปลากะพง ยังมีกุ้ง ปลาหมึก และอื่นๆ อีกมากมายที่นางเก็บเข้าดวงจิต ล้วนสะสมไว้เพื่อวันนี้โดยเฉพาะ! หม้อไฟหม่าล่าเตรียมเอาไว้ห้าหม้อ ผู้ติดตามอีกสิบคนที่เหลือก็ต้องได้กินรสชาติอร่อยนี้ อวิ๋นเยว่เล่อเดินเข้าไปหาหลี่เทียนเหยาที่กำลังต้มยาอยู่ คราวนี้เขาไม่ใช้เตา
อวิ๋นซีฉือมองหนุ่มสามสองคนที่กำลังกอดกันอยู่ไม่วางตา จนเมื่อนางทนไม่ไหวอีกต่อไป ถึงได้ส่งเสียงขึ้นมาเล็กน้อย “อะแฮ่ม” นางไม่ได้จะขัดจังหวะ แต่นางมาถึงที่นี่แล้ว จะให้หันกลับก็ยังไงอยู่! เหิงหลินยกมือขึ้นปิดปากเอาไว้ ริมฝีปากยกยิ้มเมื่อเห็นท่าทางทำตัวไม่ถูกของอวิ๋นซีฉือเป็นครั้งแรก เขาเข้าไปประคองนางลงจากรถม้าอย่างอ่อนโยน อวิ๋นเยว่เล่อค่อยๆ มองผ่านไปทางด้านหลังของหลี่เทียนเหยา เห็นใบหน้าของมารดาที่นางไม่เจอมานานถึง 1 ปีเต็ม! “ท่านแม่?” อวิ๋นเยว่เล่อค่อยๆ ออกจากอ้อมแขนของหลี่เทียนเหยาช้าๆ วิ่งไปหามารดาที่ลงจากรถม้า พรึ่บ!&
เดือนแปด วันที่สิบเอ็ด ณ ทะเลทรายกลืนกาล แคว้นต้าห่าน ปั้งงงงง! แสงสีรุ่งอันสดใสแผ่กระจายออกมาทุกทิศทุกทาง ณ กระโจมหลังหนึ่งกลางทะเลทรายกลืนกาล กระโจมหลังนี้ตั้งมานานถึงหนึ่งปี บัดนี้มันมีความเคลื่อนไหวแล้ว! ภายในกระโจมมีชายคนหนึ่งกำลังยกมือบังดวงตาเอาไว้ แสงที่เปล่งออกมาจากหญิงสาวที่นอนอยู่ทำให้การมองเห็นของเขาลดลง! “เยว่เล่อ!” หลี่เทียนเหยาเอ่ยเรียกอย่างตกใจเมื่อร่างของหญิงสาวที่เขาเฝ้ารักษามาหนึ่งปีหายไปแล้ว! นางหายไปที่ใด?! เปาะ! ไข่มังกร
สัตว์ตัวน้อยวิ่งด้วยขาแสนสั้นของมันหลบผู้คนในวังหลวงต้าเหลียงจนออกไปจากพระราชวังได้สำเร็จ เมื่อไปที่ลับตาคนแล้ว แมลงตัวน้อยนั้นก็เปลี่ยนร่างเป็นหญิงสาวชุดสีขาว ท่าทางเย็นชาคนหนึ่ง! นางก้มตัวปัดกระโปรงเปื้อนฝุ่นของตนเองเบาๆ ก่อนจะเริ่มยืดเส้นยืดสายร่างกาย “อ้า ไม่ได้ออกทำภารกิจมานาน ร่างกายของข้าในที่สุดวันนี้ก็ได้ใช้งานแล้ว!” พรึ่บ! หญิงสาวชุดขาวเปลี่ยนร่างเป็นวิหคเหมันต์สีขาวปลอด! ขนงดงามวิจิตร สะท้อนแสงจนเกิดประกาย! วิหคตัวนี้มุ่งหน้าไปยังแคว้นต้าห่าน! โรงเตี้ยมแห่งหนึ่ง ณ เมืองหลวงแคว้นต้าห่าน! อวิ๋นซีฉือดื่มยาที่ถูกต้มแล้วเรียบร้อยก่อนจะเข้านอน ห
ณ เมืองทั๋วปา แคว้นต้าเหลียง! เมืองทั๋วปาคือเมืองเดียวของต้าเหลียงที่ติดน่านน้ำ แต่เดิมเมื่อร้อยปีก่อนมันคือเมืองของต้ามั่ว แต่เพราะรบชนะในครั้งนั้น เมืองทั๋วป่าจึงตกเป็นของต้าเหลียงนับแต่นั้นมา ต้าเหลียงคือแคว้นเดียวที่มีสายเลือดราชวงศ์น้อยที่สุด ราชวงศ์เหลียงที่แท้จริงมีไม่มาก หากจะนับดูแล้วไม่ถึงสิบคน แต่กลับรุ่งเรืองมากที่สุดในสามแคว้น นั้นก็เพราะระบบการปกครองด้วยความสามารถ คนที่มีความสามารถ สามารถเปลี่ยนแซ่เข้ามาเป็นราชวงศ์ได้ ส่วนมากจะรับบรรดาศักดิ์เป็นอ๋องเสียส่วนใหญ่ ส่วนน้อยแต่งกับราชวงศ์เหลียงที่แท้จริง แต่ถึงอย่างนั้น คนที่มีอำนาจสูงสุดก็ยังเป็นจักรพรรดิต้าเหลียง ผู้ที่มีความสามารถเป็นหนึ่งในแคว้น ความโหดร้าย โหดเหี้ยม กระหายสงคราม สิ่งนี้ประทับอยู่บนคำว่า ต้าเหลียง!







