บทที่ 5

ชีวิตในทุกๆวันของทั้งสามก็เหมือนวนลูปอยู่อย่างนั้นไปเรื่อยๆจนตอนนี้ได้เวลาเข้าสอบปลายภาคของนักเรียนจีนทุกคนแล้ว

ทั้งสามดูวุ่นๆกับการอ่านหนังสือและเข้าสอบกันอย่างถ้วนหน้า และวันนี้ได้มาถึงวันสอบไฟนอลวันสุดท้ายแล้วด้วย

"ม๊า~~ ป้า~~"ร่างบางที่วิ่งออกมาจากห้องนอนและมุ่งตรงเข้าไปยังห้องครัวก่อนที่จะหยุดชะงักเพราะพ่อของพี่สหรัฐที่นั่งอยู่โซฟาที่ห้องรับแขก คนตัวเล็กรีบยกมือไหว้ทำความเคารพตามมารยาทก่อนที่จะเดินเข้าไปหาสองสาวในครัวแทน

"เสียงดังอะไรหื้มม~~"ฉันเดินเข้าไปสวมกอดแม่ของพี่สหรัฐไปเพราะแม่ของฉันกำลังวุ่นๆอยู่กับการทำซุป ฉันจึงเดินไปหาป้าหมิวแทนเพราะไม่อยากขัด

"วันนี้สอบวันสุดท้าย เรย์อยากกินหม้อไฟ"คนตัวเล็กพูดอย่างอ้อนๆก่อนที่จะมีมือหนาของใครบางคนเข้ามาสอดรั้งเอวบางและดึงเข้าไปกอดไว้และคางที่วางไว้อยู่ที่ไหล่มนของเธอ

"อื้อ~~อะไรเนี้ยพี่รัฐ"

"ก็อยากอ้อนบ้างอ่ะ"สายตาของพ่อพี่สหรัฐที่แรงอาฆาตสอดสายตาแอบมองมา ฉันจึงรีบผละตัวออกจากพี่สหรัฐและเดินเข้าไปหาแม่ทันทีที่ได้รู้เช่นนั้น

"หึ!!! ตัวเล็ก"

"ม๊า~~เรย์อยากกินหม้อไฟ"

"วันพรุ่งนี้เนาะเรย์ วันนี้ป๊าตารัฐมา ป้าเราเลยจะพาไปกินข้าวข้างนอก"แม่หันมาพูดกับลูกสาวอย่างเบาที่สุดเพื่อเป็นมารยาทและไม่อยากทำให้พ่อของพี่สหรัฐได้ยิน ฉันทำได้แค่พยักหน้าตอบกลับและช่วยกันทำอาหารเช้าไป

โรงเรียน

กริ่ง~~~

"สอบเสร็จแล้วเว้ยยไอ้เรย์ เที่ยวกันเว้ยย"เสียงของวายุดังลั่นเมื่อร่างบางเดินออกมาหลังจากส่งข้อสอบให้เหล่าซือเสร็จและพากันกอดคอกันเดินไปตามทาง

"กูไปไม่ได้ว่ะ ขอโทษนะมึง พรุ่งนี้นะ"หลังจากที่ฉันพูดจบวายุก็ทำหน้านิ่งไปและหยุดนิ่ง ๆ ฉันจึงใช้มือเรียวลูบไปที่หัวของเขาอย่างว่าเล่นและเคยชินก่อนที่จะมาหยุดลงตรงหน้าสองหนุ่มที่คุ้นเคยอย่างพี่พระรามและพี่สหรัฐ

"ปะเรย์กลับกัน"พี่พระรามพูดจบวายุรีบโบกมือลาก่อนที่ฉันจะวิ่งเข้าไปกอดคอพี่ชายไว้โดยมีพี่สหรัฐที่เดินมาตามหลังอย่างเก๊กหล่อชวนน่าถีบ

"ช่วงนี้ไม่ไปหาสาวหรอคะ เฮียราม~~หื้มมม"ฉันพูดเหย้าหยอกพี่ชายเพื่อไม่อยากให้การเดินทางนั้นเงียบลงอย่างเช่นเคย

"พูดมากปะไปเร็ว ไอ้รัฐเร็วๆ"

..............

REYA.NLM.RRS

Liked by

REYS.NLM.RRS,PRARAM.NTP.RRS

8175 other

REYA.NLM.RRS ขี้เก๊ก😝

PRARAM.NTP.RRS เหอะ เราก็เก๊กเหมือนมันแหละ😝 @REYS.NLM.RRS

REYS.NLM.RRS อะไรพี่นั้นแหละ แบร่~~ @PRARAM.NTP.RRS

SAHARUS.SHR.RRS. ไอ้คู่พี่น้องหนิ @REYS.NLM.RRS @PRARAM.NTP.RRS

WAYU.PTK แหม่ๆๆอวดแฟน???

REYS.NLM.RRS แฟนพ่อง ไอ้สัส!!😡 @WAYU.PTK

miw.yurari. 你是男朋友吗？？

lana.kinti 🤔🤔

view all 562 comments

"ถึงแล้วลูก ปะไปกันเด็กๆ"พ่อของพี่สหรัฐที่เป็นคนขับมาและตลอดทั้งทางทุกคนต่างดูเงียบกันมากเพราะด้วยความเกรงใจและเกรงกลัวกันทั้งนั้นด้วยความเงียบขรึมที่พี่สหรัฐได้พ่อเค้ามาเต็มๆเลยก็ว่าได้เหมือนปริมเดียวกันอีก

"เด็กๆเดี๋ยวพวกแม่ไปดูโต๊ะก่อน พวกเรารอแถวนี้ก่อนนะ"

//ครับ/ค่ะ

แม่ของทั้งสองรวมถึงพ่อของพี่สหรัฐที่เดินมุ่งหน้าเข้าไปในร้านเพื่อถามหาคิวในการเข้าไปทานอาหาร เพราะร้านนี้ถือว่าดังมากถึงจองไว้แล้วแต่ก็ต้องรอกันอย่าถ้วนหน้าและโชคดีมากที่พวกเราได้รอกันแค่ไม่กี่นาทีเอง

SAHARUS.SHR.RRS

Liked by

SAHARUS.SHR.RRS,PRARAM.NTP.RRS 8326 other

SAHARUS.SHR.RRS ขี้เก๊ก🤫하지만 귀엽다 😆😆

PRARAM.NTP.RRS กูแปลออกโว้ยยย

SAHARUS.SHR.RRS แปลออกก็หุบปากไอ้สัส!! @PRARAM.NTP.RRS

WAYU.PTK 555แปลออกว่ะเฮีย

SAHARUS.SHR.RRS เหอะถือว่าเก่งนะมึงอ่ะ @WAYU.PTK

REYA.NLM.RRS คืออะไรอ่า??😡😡

SAHARUS.SHR.RRS ไม่บอก!!โง่นิหื้มมม~~ @REYA.NLM.RRS

view all 967 comments

"พี่รัฐแล้วมันแปลว่าไงอ่า พี่ราม!!!"สองหนุ่มทำเป็นเฉไฉไม่ตอบแต่กลับก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ไปก่อนที่ร่างบางจะค่อยๆขยับเข้าไปหาพี่ชายเพื่อหาคำตอบที่ล้วนแล้วแต่ความสงสัย

"พี่ราม~~"

"ปะเข้าไปกันแม่เรียกละ"พี่พระรามรีบลุกเดินหนีไปเพราะยัยน้องเอาแต่ตามตื้ออ้อนวอนหาคำตอบไม่เลิกลาและยังคงนั่งมองเขาที่เดินหายเข้าไปในร้าน

"ไม่ไป???"คนตัวสูงเริ่มเสียงแข็งและชูมือขึ้นเพื่อหวังให้จับ แต่ฉันกลับเดินกอดอกและเดินตามเขาไปแต่ก็ไม่พ้นคนตัวสูงที่ขายาวและเดินตามมาทันรีบเอาแขนมาคล้องคอฉันไว้และพยายามทำให้ฉันอยู่ในอ้อมกอดของเขาเองอย่างเนียนๆ

..

..

..

..

"นี่ป๊าเห็นเราสองคนดูทีท่าสนิทสนมกันเหลือเกิน คบกันหรอลูก"หลังจากจบประโยคทำเอาฉันที่กำลังทานนํ้าอยู่สำลักขึ้นมาทันที ตามด้วยเสียงหัวเราะของคนทั้งโต๊ะรวมถึงพี่สหรัฐเองด้วยพร้อมกับมือหนาที่ลูบหลังให้ฉันและไม่ได้แก้ตัวแต่อย่างใด

แค๊กๆๆๆ

"ไม่ใช่ค่ะคุณลุง เรย์กับพี่ เราเป็นพี่น้องกันค่ะ"ฉันรีบปฏิเสธออกมาทันทีเพราะเห็นว่าแม่กับป้ากำลังจะพูดขึ้น ฉันกลัวว่าคงจะพูดแกล้งอีก จึงดักทางไปก่อนเพราะไม่อยากทำให้พ่อของพี่สหรัฐเข้าใจผิดไปกันใหญ่มากกว่านี้อีกแล้วแค่นี้ก็ทำฉันอายไปถึงไหนแล้ว

"แต่ถ้าคบกันก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรหนิลูก เนาะตารัฐ" แต่ก็ไม่แคล้วเสียงแม่ของพี่สหรัฐพูดขึ้นต่อจากที่ฉันพูดจบทันที ร่างบางทำได้แค่นั่งยิ้มนิ่งๆไปและทานข้าวไปเรื่อยๆ

"ครับแม่ ถึงจะคบกันก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะตามหลักแล้วผมกับน้องไม่มีสายเลือดเดียวกันด้วยซํ้า เป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องครับ"และประโยคนั้นแหละทำเอาสองสาวพากันยิ้มและหัวเราะชอบพอกันและสายตาของพ่อเขาเองที่มองมาทางเขาสลับกับฉันอย่างไม่ใยดี มีแต่ฉันและพี่รามที่นิ่งพร้อมกับสายตาที่ชำแลเลี้ยวมองไปทางคนตัวสูงทันที

พี่พระรามถึงจะทำทีท่าว่าไม่ค่อยห่วงน้องสาวแต่ถ้าใครมายุ่งหรือเข้ามาจีบ ก็โดนพี่พระรามต่อยกันไปทั้งนั้นเพราะใจลึกๆแล้วเขาเป็นคนหวงน้องสาวมาก แต่ที่ไม่ค่อยได้ดูแลเพราะมีพี่สหรัฐแล้วเลยหายห่วง ฉันจึงเลือกที่จะไม่ยุ่งกับใครและมีแค่พี่ๆและเพื่อนอย่างวายุก็เพียงพอที่สามารถเข้ามายุ่งในชีวิตของฉันได้และเป็นผู้ชายที่สามารถดูแลและปกป้องฉันได้ก็เพียงพอ

PART SAHARUS

ที่ผมเลือกที่จะพูดแบบนั้นออกมาเพราะอยากให้น้องรู้อะไรได้แล้วสักที แต่ดูเหมือนว่าแววตาใสซื่อของเธอจะไม่เข้าใจอะไรเลยในสิ่งที่ผมนั้นแสดงออกมาให้ได้เห็นและอยากให้เธอรับรู้มากและยอมรับในตัวผมสักที แต่กลับกันสายตาของพระรามที่มองมาที่ผมกลับมีที่ท่าไม่พอใจและเหมือนจะจับสังเกตอะไรสักอย่างในตัวผม ถ้ายัยเด็กดื้อของผมมองมาแบบนี้ก็คงจะดี

หลังจากนั้นได้ไม่นานพระรามมันก็ไลน์ให้ผมไปหาที่ห้องนํ้าเพื่ออยากจะเคลียร์ปัญหาอะไรบางอย่าง และวันนี้แหละผมจะสารภาพกับมันให้มันจบๆสักทีว่าผมชอบน้องมัน และชอบมากๆด้วย

"ไอ้รัฐ!!! ที่มึงพูด หมายความว่าไงวะ"สีหน้าของพระรามดูไม่ดีหนักดูเหมือนโกรธแค้นในตัวผมเป็นอย่างมากที่ผมดันไปพูดกับน้องสาวมันแบบนั้นถึงมันจะชอบแซวอยู่บ้างก็เหอะ

และฝ่ามือของมันที่กำหมัดแน่นจนปูดเห็นเส้นเลือดเป็นเส้นๆไว้อยู่ ผมที่เดินเข้ามาและเอาตัวไปพิงกับราวเตอร์อ่างล้างหน้าของห้องนํ้ายืนกอดอกไปไม่สนใจว่ามันจะทำอะไรผมเลย

"กูชอบน้องมึง จบนะ"ผมพูดออกไปในขณะที่สายตากับจ้องมองไปทางอื่นเพื่อกลบความเขินอายของตัวเอง

"ไอ้เหี้ยรัฐ!!!!!!"พระรามที่ได้ยินเช่นนั้นจึงรีบเดินเข้ามาจับคอเสื้อของผมทันที ผมกลัวจะมีปัญหามากเลยสบัดมือมันออกและยืนเผชิญหน้ากับมันแทนอย่างลูกผู้ชายเค้าทำกัน

"กูชอบน้องมึงจริงๆ กูพึ่งรู้ตัวด้วยซํ้า กูสัญญาว่าจะไม่ทำให้น้องมึงเสียใจแน่ไอ้ราม"ผมพูดจบก็ค่อยๆทรุดลงกับพื้นนั่งคุกเข่าต่อหน้ามันทันทีเพื่อให้มันอ่อนข้อกับผมน้อยลงบ้างไม่ใช่แต่ใช้กำลังเหมือนผมเป็นผู้ชายคนอื่นที่เข้ามาจีบหรือบอกชอบน้องมันทั้งๆที่ผมดูแลและปกป้องเธออย่างกับอะไรดี

ผมรักและจริงใจกับน้องจริงๆ แต่ที่ผ่านมาก็บอกใครไม่ได้ วันนี้ที่ผมบอกทำเอาผมโล่งมากๆเลยทีเดียวเหมือนกับว่ายกภูเขาออกจากอกไปเลยก็ว่าได้ความลับที่ถูกเก็บมาเนิ่นนานก็ได้เปิดออกมาให้พี่ชายแท้ๆของผู้หญิงที่ผมรักได้ยิน

"ไอ้รัฐ!! แต่เรย์เป็นน้องเรานะเว้ย"

"น้องมึงต่างหาก ถือว่ากูขอจีบน้องมึงจริงๆจังๆสักทีนะ"ผมลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับมันทันทีตอนนี้ไม่ว่ามันจะต่อยหรือจะทำไรผมก็ไม่กลัวแล้วเพราะผมอยากพิสูจน์ความจริงใจและความรักของผมออกมาให้พระรามได้เห็น

"ถ้ามึงทำให้น้องกูเสียใจ กูฆ่ามึงแน่"

PART REYA

"เรย์ พี่เค้าพูดแบบนี้แล้ว หนูคิดไงกับพี่เค้าล่ะลูก"แม่ของพี่สหรัฐพูดออกมาโดยมีสายตาของแม่ฉันที่จับจ้องรอเอาคำตอบด้วย แต่ฉันก็ไม่ได้ที่จะตอบอะไรแต่กลับยกยิ้มให้และทานของที่อยู่ตรงหน้าต่อโดยที่ไม่ได้สนใจสายตาที่มองมาเลย แม้จะถูกกดดันมากเท่าไหร่ฉันก็ยังคงก้มหน้าทานเสียงหลงเปาที่อยู่ตรงหน้าไปจนแก้มตุ่ย

"ว่าไงละเรย์ ป้าเค้าถามนะ"แต่คราวนี้เป็นแม่ของฉันแทนที่พูดขึ้นเพื่ออยากได้คำตอบจากลูกสาว

"หนูไม่รู้อ่ะค่ะ"เป็นคำตอบง่ายๆและสั้นๆที่ฉันพอคิดได้อยู่ตอนนี้ ก่อนที่พี่ชายทั้งสองคนจะเดินเข้ายังโต๊ะอาหารและฟุบลงที่เดิมเหมือนที่เดิมที่เคยนั่งมาก่อนและคำถามนั้นก็จบไปไม่มีใครได้เปิดประเด็นมันอีก

"ไปไหนกันมาล่ะลูก หื้มตารัฐ"ทันทีที่พี่สหรัฐนั่งลงมือหนารีบหยิบเกี๊ยวและหันไปป้อนใส่ปากคนตัวเล็กทันทีและไม่ได้สนใจคำถามของพ่อเขาเลยแม้แต้น้อย ส่วนฉันก็ได้แต่นั่งทานต่อไปด้วยความกดดันของพวกผู้ใหญ่ที่มองมาจ้องตาเขม้น

"พวกผมไปคุยเรื่องสาวของไอ้รัฐมาครับ"คำตอบของพี่พระรามทำเอาทุกคนล้วนแต่หันมามองพี่สหรัฐและตกใจที่ทั้งสองออกไปคุยเรื่องสาวๆทั้งๆที่เมื่ิอกี้ทางผู้ใหญ่ยังจับคู่ให้เขาและยัยน้องอยู่เลย

มีแต่ฉันและพ่อของพี่สหรัฐที่กลับไม่ได้สนใจอะไรในคำตอบนั้นเลยแม้แต่น้อย พ่อของเขาดูชอบใจมากในคำตอบของพี่พระรามด้วยซํ้าที่ลูกชายไม่ได้คิดอะไรกับน้องสาวข้างบ้านฉันเลยแม้แต่น้อยเดียว

"กินเยอะไปละนะ ตัวเล็ก"พี่สหรัฐยังคงดูแลและใส่ใจยัยน้องอยู่เช่นเคยแต่ฉันก็ยังคงไม่ได้สนใจอะไรมากในตัวของเขาเลย

//ทำไมเจ็บแบบนี้วะ แค่พี่เค้าไปคุยเรื่องผู้หญิงเองหนิแต่ทำไม....ไม่คิดๆๆ

บ้าน

หลังจากกลับมาที่บ้านฉันก็รีบขึ้นไปบนห้องทันทีเพราะความเหนื่อยล้าและความอ่อนเพลียจากการที่อ่านหนังสือจนต้องนอนดึกติดต่อกันมาเป็นเวลาหลายวันหลายคืน